Περίπου ως ...μπριγάδα στήριξης του κυπριακού λαού πλασαρίστηκε η τριμερής Ελλάδας - Κύπρου - Γαλλίας, ενώ πραγματικός στόχος είναι η διασφάλιση των συμφερόντων των ευρωπαϊκών μονοπωλίων. Για παράδειγμα, είναι μεγάλη η «πίτα» των ενεργειακών πόρων που βρίσκονται στο επίκεντρο του μακελειού, όχι μόνο στη Μέση Ανατολή αλλά και στην Ανατολική Μεσόγειο και την Κύπρο, με σημαντικά υποθαλάσσια κοιτάσματα φυσικού αερίου. «Στην Κύπρο λειτουργούμε δύο υπεράκτια ερευνητικά οικόπεδα, συμπεριλαμβανομένου του Οικοπέδου 6, και έχουμε συμμετοχές σε πολλά άλλα», αναφέρει ενδεικτικά η γαλλική «Total». Αντίστοιχα, η ιταλική «Eni» υπενθυμίζει ότι «έχουμε παρουσία με επτά άδειες εξερεύνησης, οι σημαντικές ανακαλύψεις φυσικού αερίου που έχουμε κάνει έχουν θέσει τα θεμέλια για την περαιτέρω ανάπτυξη», εξηγώντας σε μεγάλο βαθμό τη συμμετοχή ιταλικής φρεγάτας στη ναυτική δύναμη «προστασίας» της Κύπρου. Παρουσία έχουν επίσης η αμερικανική «ExxonMobil» και άλλοι ενεργειακοί κολοσσοί, ενώ ελληνικοί και κυπριακοί όμιλοι διεκδικούν τα δικά τους μερίδια, αναβαθμίζοντας τις ενεργειακές σχέσεις με ΗΠΑ και Ισραήλ. Ολα αυτά παρουσιάζονται εδώ και χρόνια ως «παράγοντες σταθερότητας» στην περιοχή. Αποδεικνύεται όμως το εντελώς αντίθετο! Στο έδαφος των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών η Κύπρος μπαίνει στο στόχαστρο, την ώρα που οι δήθεν υπερασπιστές της παζαρεύουν επικίνδυνες για τον λαό διευθετήσεις και συμβάλλουν εδώ και χρόνια στην παγίωση της διχοτόμησης. «Το άλλο μισό» αυτής της εγκληματικής πολιτικής είναι η ενεργειακή φτώχεια που βαθαίνει. Οσο για τα «προσεχώς», μια ματιά σε άλλες «κομβικές περιοχές», όπως η Ουκρανία, η Συρία κ.ά., δίνει τη μεγάλη εικόνα.

«Athens Alitheia Forum»... Ετσι ονομάζεται ο ετήσιος «θεσμικός διάλογος» που στήνει η κυβέρνηση με εκδότες και μεγαλοδημοσιογράφους και που, όπως φαίνεται, «κουμπώνει» με τις προπαγανδιστικές ανάγκες του συστήματος, ειδικά σε περίοδο πολεμικής εμπλοκής. Το «φόρουμ» είναι σε εξέλιξη από χθες, με θεματικές στις οποίες πρωταγωνιστούν υπουργοί και στελέχη αστικών ΜΜΕ, παπαγάλοι των επιχειρηματιών που κατέχουν κανάλια, εφημερίδες και sites. Οι ίδιοι δηλαδή που για να υπερασπιστούν τα κέρδη τους, ολημερίς αναποδογυρίζουν την πραγματικότητα, διακινούν ανεμπόδιστα όλα τα fake news του πολέμου και της εκμετάλλευσης, φιμώνουν τη φωνή του εργατικού - λαϊκού κινήματος, συκοφαντούν τις διεκδικήσεις του. Τις προθέσεις κράτους και κυβέρνησης επιβεβαίωσε ο ίδιος ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, που μίλησε για «όρια» στην «ελευθερία της έκφρασης», για να αντιμετωπιστεί τάχα η «διαστρέβλωση της πραγματικότητας». Οι ίδιοι που έχουν κάνει τη διαστρέβλωση επιστήμη, που έχουν νομοθετήσει τη λογοκρισία και αυτολογοκρισία για να μην αμφισβητούνται στο ελάχιστο τα «ιερά και όσια» της αστικής τάξης, παριστάνουν ότι «υπερασπίζονται τον δημόσιο διάλογο». Οι ίδιοι που έχουν μετατρέψει αστικά και κρατικά ΜΜΕ σε παραρτήματα των πολεμικών Γραφείων Τύπου, όπως του IDF που μακελεύει τη Μ. Ανατολή, μοιράζουν από χθες τις ματωμένες «αλήθειες» τους. Οι ίδιοι που εδώ και μια βδομάδα κατακεραυνώνουν όποιον τολμά να απαιτεί «καμιά εμπλοκή - καμιά συμμετοχή στον πόλεμο», που παρουσιάζουν σαν «εθνικό καθήκον» την αποστολή ενόπλων δυνάμεων στη φωτιά που μαίνεται, τώρα συζητούν για τα ...«αντίδοτα της παραπληροφόρησης»! Τη λογοκρισία θέλουν να συστηματοποιήσουν ακόμα περισσότερο, κι αυτό δεν κρύβεται ούτε από τα δελτία της «ενημέρωσης», ούτε από τα φόρουμ και τις φιέστες τους.

Θέλουν να κρυφτούν, αλλά η πολεμική προετοιμασία δεν τους αφήνει! Αυτή η φράση ταιριάζει απόλυτα στα ευρωενωσιακά επιτελεία, που έχουν «ανάψει» στο φουλ τις μηχανές της εμπλοκής, σέρνοντας τους λαούς στον όλεθρο. Σε έκθεση της ιταλικής σοσιαλδημοκρατίας που συζητιέται αυτήν την εβδομάδα στο Ευρωκοινοβούλιο, σχετικά με τα «εμβληματικά ευρωπαϊκά αμυντικά έργα κοινού ενδιαφέροντος», αναφέρεται χαρακτηριστικά πως «ο πόλεμος, ο οποίος ιστορικά κυριαρχούνταν από συμβατικά όπλα, φαίνεται να εξελίσσεται "από το ατσάλι στο δίκτυο" (...) οι πολεμικές στρατηγικές μετασχηματίζονται μέσω νέων τεχνολογιών και τεχνητής νοημοσύνης (ΤΝ) και δεν περιορίζονται πλέον σε μαζική ισχύ πυρός και αντιπαραθέσεις μεγάλης κλίμακας, αλλά κινούνται προς τη σμίκρυνση και την αποκέντρωση των συστημάτων». Ομολογείται ταυτόχρονα πως οι υποδομές και οι εξοπλισμοί «είναι πλέον πιο ευάλωτα σε χτυπήματα ακριβείας», καταλήγοντας ότι «αυτό το νέο παράδειγμα σύγκρουσης σημαίνει ότι καμία περιοχή της ΕΕ δεν εξαιρείται από μία πιθανή απειλή»! Ειδικά η τελευταία επισήμανση βεβαιώνει ότι η εμπλοκή στον πόλεμο είναι εδώ. Οτι αυτός ο βούρκος των ανταγωνισμών «καταπίνει» όλες τις χώρες, αφού οι αστικές τους τάξεις έχουν πέσει με τα μούτρα στη μοιρασιά της λείας. Σε αυτήν ακριβώς τη μάχη έχει ριχτεί και η κυβέρνηση, μαζί με όλα τα αστικά κόμματα που στηρίζουν την ακόμα πιο ενεργή εμπλοκή για λογαριασμό του κεφαλαίου. Αυτό το «ουδείς εξαιρείται» είναι αιτία ξεσηκωμού για τους λαούς. Το «καμιά εμπιστοσύνη σε κράτος και κυβέρνηση - καμιά θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους» είναι η απάντηση σε κάθε προσπάθεια εφησυχασμού και κάλεσμα «ομοψυχίας» μπροστά στα ακόμα χειρότερα.