Τις προάλλες ο Αμερικανός ΥΠΕΞ ανέλυε σε δημοσιογράφους τον λόγο που έγινε η επίθεση στο Ιράν. Σε ερώτηση για το αν υπήρχε απειλή, απάντησε ότι «γνωρίζαμε πως αν δεχόταν επίθεση το Ιράν από το Ισραήλ- και πιστεύαμε ότι θα δεχόταν επίθεση - θα στρεφόταν αμέσως εναντίον μας (και) θα είχαμε περισσότερα θύματα (...) Ενεργήσαμε προληπτικά, με αμυντικό τρόπο, για να αποτρέψουμε το να προκαλέσουν μεγαλύτερη ζημιά». Από τον αθεόφοβο υπουργό ζητήθηκαν στη συνέχεια διευκρινίσεις γι' αυτή την μπουρδουκλωμένη δήλωση και έδωσε την εξής απάντηση: «Ανεξαρτήτως των συνθηκών, αυτή η επιχείρηση έπρεπε τελικά να γίνει (...) Προφανώς, γνωρίζαμε τις προθέσεις του Ισραήλ και κατανοούσαμε τι θα σήμαινε αυτό για εμάς, και έπρεπε να είμαστε έτοιμοι να ενεργήσουμε. Αλλά αυτό έπρεπε να γίνει, ό,τι κι αν συνέβαινε». Αρα, σύμφωνα με τον Ρούμπιο: Οι ΗΠΑ επιτέθηκαν «αμυντικά» γιατί είχαν προβλέψει τα ιρανικά αντίποινα σε περίπτωση ισραηλινής επίθεσης. Τελικά όμως, θα επιτίθονταν έτσι κι αλλιώς! Αν κάτι επιβεβαιώνεται από τις γελοίες ακροβασίες του Αμερικανού ΥΠΕΞ, είναι πως οι πολεμικοί σχεδιασμοί των ιμπεριαλιστών έχουν μεγάλο βάθος και σε καμιά περίπτωση δεν υπακούν στη συγκυρία. Το «πρόβλημα» των Αμερικανών με το Ιράν είναι ο ρόλος του στον ανταγωνισμό ΗΠΑ - Κίνας, που το καθιστά νούμερο ένα στόχο στη Μέση Ανατολή, ανοίγοντας τις πύλες της κολάσεως στην περιοχή και πιο πέρα. Ολα τα άλλα είναι αστείες προφάσεις και ευρωατλαντικά παραμύθια για μωρά παιδιά.

Ούτε ιερό ούτε όσιο δεν έχουν τα κοράκια του πολέμου, που με το ένα χέρι σπέρνουν τον όλεθρο και με το άλλο εντείνουν την καταστολή σε βάρος των ξεριζωμένων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο υπουργός Ναυτιλίας Β. Κικίλιας, που με περηφάνια ενημέρωσε για την τηλεφωνική επικοινωνία με τον εκτελεστικό διευθυντή της Frontex, προκειμένου να συζητήσουν για «την ενδυνάμωση της συνεργασίας Frontex - Ελλάδας στη φύλαξη των ευρωπαϊκών συνόρων», στη σκιά του πολέμου στη Μέση Ανατολή. Τώρα που το μολύβι των ιμπεριαλιστών πέφτει ξανά σαν βροχή στα κεφάλια των λαών της Μέσης Ανατολής, τα συρματοπλέγματα του αποκλεισμού και της καταστολής υψώνονται ακόμα περισσότερο από εκείνους που πρωταγωνιστούν ή στηρίζουν τον πόλεμο, εγκλωβίζοντας χιλιάδες πρόσφυγες στην αρένα του θανάτου.

Δεν έκαναν βέβαια το ίδιο με τους Ουκρανούς πρόσφυγες, που βρήκαν ανοιχτές πόρτες από τα κράτη - μέλη της ΕΕ, διευκολύνοντας την έξοδό τους από το θέατρο του πολέμου. Εκεί τα ιμπεριαλιστικά μέτρα και σταθμά είναι άλλα, επιβεβαιώνοντας ότι πρόσφυγες και μετανάστες γίνονται πιόνι στη σκακιέρα των ανταγωνισμών, είτε σωθούν, είτε πνιγούν. Για να εκλείψουν η προσφυγιά και η φτώχεια, πρέπει να εξαλειφθούν οι πραγματικές αιτίες τους - όπως ο πόλεμος - και οι ένοχοι, η αστική τάξη και οι συμμαχίες της. Γι' αυτό επείγει σήμερα να δυναμώσει η σύγκρουση σε όλη τη γραμμή της αντιλαϊκής πολιτικής κυβέρνησης και ΕΕ στο Μεταναστευτικό - Προσφυγικό. Και για να 'χουμε καλό ρώτημα: Εκείνη η περίφημη έρευνα για τα αίτια του εγκλήματος στη Χίο, πού ακριβώς βρίσκεται; `Η μήπως ποντάρει η κυβέρνηση στην απόσταση των γεγονότων για να πνίξει την αλήθεια;