Τετάρτη 18 Φλεβάρη 2026
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σταθερά...

«Θα ρισκάρει η Ελλάδα τις κατακτήσεις της για να μετατραπεί σ' ένα ακυβέρνητο καράβι μέσα σε αχαρτογράφητα διεθνή νερά;». Αυτό το αμίμητο «δίλημμα» θέτει η κυβέρνηση ως βασικό άξονα στην προσπάθεια εγκλωβισμού του λαού, όπως το περιέγραψε προχτές ο πρωθυπουργός. Αλήθεια, για ποιες κατακτήσεις μιλάνε; Για τη 13ωρη δουλειά; Για τους μισθούς που δεν φτάνουν ούτε έως τις 20 του μήνα; Για τους τόπους δουλειάς - κρεματόρια; Για την εμπορευματοποιημένη Υγεία, τις «απελευθερωμένες» συγκοινωνίες, τις υποδομές στο ζύγι «κόστους - οφέλους», όπου οι λαϊκές ανάγκες θυσιάζονται για τα κέρδη του κεφαλαίου; `Η μήπως τις μεγάλες «κατακτήσεις» της εμπλοκής στα ευρωατλαντικά σχέδια, με τελευταία τη συμμετοχή στον κατοχικό στρατό που θα εκστρατεύσει στη Γάζα; Και για να έχουμε καλό ερώτημα, στα «αχαρτογράφητα νερά» πώς πάει η χώρα; Την παίρνει το ρεύμα ή την πλοηγούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου, οι ΝΑΤΟικές και λοιπές «συμμαχικές» δεσμεύσεις, οι ευρωενωσιακές Οδηγίες και κατευθύνσεις, όλα αυτά δηλαδή που η κυβέρνηση παρουσιάζει ως σταθερότητα, ενώ οδηγούν τον λαό σε νέες, μεγαλύτερες φουρτούνες;

... κουπί

Από την άλλη, δυνάμεις όπως το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ και διάφοροι «αντισυστημικοί» του ...συστημικού νερού όχι μόνο δεν αμφισβητούν την πορεία του σκάφους, αλλά κάνουν τον μούτσο στο κατάρτι, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι δεν κρατάει γερά το τιμόνι και ότι δεν πείθει τους «από κάτω» να τραβάνε κουπί. «Η μακρόπνοη σταθερότητα απαιτεί να μη συγκυβερνήσουμε με ΝΔ για να υπάρχει αξιόπιστη αξιωματική αντιπολίτευση», έλεγε χτες ένας εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, περιγράφοντας την ανάγκη να υπάρχει αστική κυβερνητική «εναλλακτική» για να παίζεται το αντιλαϊκό παιχνίδι. Τα δικά τους διλήμματα δεν είναι διλήμματα του λαού! Γιατί λαός και καπιταλιστές δεν βρίσκονται, ούτε πρόκειται να βρεθούν «στην ίδια βάρκα». Το δίλημμα για τον λαό είναι αν θα συνεχίσει να τραβάει κουπί για να θησαυρίζουν μια χούφτα κηφήνες, πηγαίνοντας απευθείας στο «μάτι του κυκλώνα», ή θα χαράξει τη δική του πορεία σε σύγκρουση με το κεφάλαιο και την εξουσία του.

Παράσιτα

«Το 2025 θα μείνει στην Ιστορία ως η καλύτερη χρονιά που έχει καταγραφεί ποτέ για τις ευρωπαϊκές τράπεζες. Μετοχές τραπεζών κατέγραψαν θεαματικές αποδόσεις (...) εννοείται πως η κεφαλαιοποίηση στο Ελληνικό Χρηματιστήριο για τις συστημικές τράπεζες έσπασε κάθε ρεκόρ, με ανόδους που ξεπέρασαν το 100% (...) εκτιμάται πως τα μερίσματα θα είναι πολύ πιο αυξημένα από τις αρχικές τους εκτιμήσεις και για τις συστημικές τράπεζες θα ξεπεράσουν τα 2,5 δισ. ευρώ». Αυτές είναι μερικές από τις οικονομικές αναλύσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό, εν αναμονή των αποτελεσμάτων για τα κέρδη των τραπεζών το 2025. Το πώς βγαίνουν αυτά τα κέρδη είναι γνωστό και δεν χρειάζεται καμία έκθεση για να το επιβεβαιώσει. Οι μέτοχοι των τραπεζικών ομίλων απολαμβάνουν αναβαλλόμενο φόρο - δηλαδή φοροασυλία - εδώ και 15 χρόνια, ενώ ο λαός «χτίζει» ματωμένα πλεονάσματα και ο μισθός δεν φτάνει ούτε για 20 μέρες. Τα μονοπώλια ενισχύονται με κρατικά πακέτα από τις περίφημες ανακεφαλαιοποιήσεις, που καλύπτονται από μνημόνια, τα οποία πληρώνει ξανά ο λαός. Και, βέβαια, τα ίδια παράσιτα κλέβουν τα σπίτια του λαού με πλειστηριασμούς και απομυζούν μέχρι την τελευταία ρανίδα των δανειοληπτών με τα θηριώδη επιτόκια. Καμία έκπληξη λοιπόν για την κερδοφορία τους, που σπάει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο. Μόνο οργή για το κράτος και όλες τις κυβερνήσεις, που κάνουν με κάθε τρόπο τον λαό δέσμιο των κερδών τους.

Νέα εποχή

«Πετάει τη σκούφια της» η κυβέρνηση για το νέο σύστημα «ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ» και κοροϊδεύει τους εργαζόμενους ότι βελτιώνει την «παρακολούθηση της αγοράς εργασίας». Η αλήθεια είναι ότι το νέο σύστημα υπηρετεί την καλύτερη εφαρμογή του νόμου για το 13ωρο και τις συμβάσεις εργασίας των «μηδενικών» ωρών κατά παραγγελία. Οπως ακριβώς η ψηφιακή κάρτα εργασίας έγινε με προτεραιότητα να διευκολύνει τη διευθέτηση και το ξεχείλωμα του εργάσιμου χρόνου, στο όνομα τάχα του περιορισμού των υπερωριών. Παρά τα εργαλεία που διαφημίζει κάθε τόσο η κυβέρνηση, όχι μόνο δεν βελτιώνεται η Υγεία και Ασφάλεια στους χώρους δουλειάς, αλλά δεν τηρούνταν ούτε τα στοιχειώδη μέτρα από την εργοδοσία. Αυτό επιβεβαίωσε με τον πιο εγκληματικό τρόπο η πολύνεκρη έκρηξη στη «Βιολάντα», που σκόρπισε σαν τραπουλόχαρτα τα παραμύθια της κυβέρνησης για βελτίωση των εργασιακών συνθηκών με τη χρήση της τεχνολογίας. Αυτή ενσωματώνεται στην παραγωγή και στον κρατικό μηχανισμό μόνο για να δυναμώνει η εκμετάλλευση και ο έλεγχος των εργαζομένων. Η τεχνολογία προσφέρει σήμερα ανεξάντλητες δυνατότητες για σύγχρονους όρους δουλειάς, αύξηση της παραγωγικότητας με μείωση του εργάσιμου χρόνου και αξιοπρεπείς αμοιβές, ασφάλεια και προστασία στους χώρους εργασίας. Η αξιοποίηση όμως της νέας εποχής στην τεχνολογία προς όφελος των εργαζομένων και του λαού προϋποθέτει μια νέα εποχή στην κοινωνία, τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό. Αυτή είναι η μόνη απάντηση από τη σκοπιά των εργατικών - λαϊκών συμφερόντων στον 21ο αιώνα.



Μνημεία & Μουσεία Αγώνων του Λαού
Ο καθημερινός ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 1 ευρώ