Αντί να ζουν με αξιοπρέπεια, 260.000 συνταξιούχοι εξακολουθούν να εργάζονται, αφού τα ψίχουλα που παίρνουν δεν φτάνουν. Υπενθυμίζεται ότι η κυβέρνηση έχει θεσπίσει «κίνητρα» για να παραμείνουν στο μεροκάματο, μετατρέποντας σε «κανονικότητα» τη δουλειά μετά τα 65 - 67 έτη. Με την ίδια πολιτική επεκτείνονται διαρκώς τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, ενώ ο ΟΑΕΔ έχει θεσμοθετήσει προγράμματα εργασίας που φτάνουν μέχρι τα 74 έτη, στο όνομα της θεμελίωσης συνταξιοδοτικού δικαιώματος. Οι συνέπειες είναι ολέθριες, αφού πολλοί από τους εκατοντάδες νεκρούς και τραυματίες των εργατικών «ατυχημάτων» είναι εργαζόμενοι που συνεχίζουν να δουλεύουν μετά τη σύνταξη. Κράτος, ΕΕ και όμιλοι βαφτίζουν «κόστος» το αυτονόητο δικαίωμα να ζει κανείς με τη σύνταξη, αλλά το να δουλεύει π.χ. ο οικοδόμος στα 67 του χρόνια πάνω στο μαδέρι θεωρείται «όφελος» για τον ίδιο και την οικονομία! Η βαρβαρότητα σε όλο της το μεγαλείο, σε μια εποχή που υπάρχουν οι δυνατότητες για όλους να δουλεύουν λιγότερα χρόνια και να απολαμβάνουν καλύτερες συντάξεις. Αλλη μια απόδειξη ότι το κεφάλαιο και το κράτος του δεν έχει κανέναν δισταγμό να θυσιάσει ακόμα και την ανθρώπινη ζωή στον βωμό του κέρδους, παρουσιάζοντας ως «πρόοδο» και «δικαίωμα» τη δουλειά μέχρι τον τάφο.

Οι φοιτητές θα πρέπει να περάσουν από ...scanner για να μπουν στο πανεπιστήμιο, αλλά τα μονοπώλια του πολέμου έχουν ελευθέρας! Την περασμένη εβδομάδα έγινε στο ΠΑΜΑΚ η πρωτοχρονιάτικη εκδήλωση του «DefencEduNet», παρουσία του πρόξενου των ΗΠΑ στη Θεσσαλονίκη. Στο πλαίσιο της εκδήλωσης, το πανεπιστήμιο απένειμε τιμητική πλακέτα στο αμερικανικό πολεμικό μεγαθήριο «Lockheed Martin». Το «DefencEduNet» είναι μια σύμπραξη «αμυντικών» βιομηχανιών, του Συνδέσμου Ελλήνων Κατασκευαστών Αμυντικού Υλικού και πανεπιστημιακών ιδρυμάτων (ΠΑΜΑΚ, ΑΠΘ, ΔΠΘ κ.ά.) που ενσωματώνει τα ελληνικά πανεπιστήμια στη ΝΑΤΟική έρευνα για την ανάπτυξη πολεμικού υλικού. Κυβέρνηση και πρυτανικές αρχές κόβουν πίτες με τα μονοπώλια του πολέμου και «στήνουν» το φλουρί, προσφέροντάς τους το επιστημονικό δυναμικό και την Ερευνα.

Αυτή είναι η περίφημη «διασύνδεση με την αγορά», που σέρνει τα πανεπιστήμια πιο βαθιά στην πολεμική οικονομία. Πραγματικό εμπόδιο είναι μόνο το οργανωμένο φοιτητικό κίνημα, που παλεύει για μορφωτικά δικαιώματα, πτυχία με αξία και έρευνα στην υπηρεσία του λαού. Αυτό βάζουν στο στόχαστρο η κυβέρνηση και οι μηχανισμοί της, κλιμακώνοντας με κάθε αφορμή τις απαγορεύσεις και την καταστολή στα πανεπιστήμια, με πρόσχημα την «καταπολέμηση της ανομίας». Είναι βαθιά γελασμένοι αν νομίζουν ότι η πολιτική τους θα περάσει άβρεχτη. Οι αντιδράσεις φοιτητών και καθηγητών στο ΕΜΠ, στο ΑΠΘ και σε άλλα πανεπιστήμια, που χαλάσαν τη μόστρα των συμπράξεων με πολεμικά μονοπώλια, δείχνουν τον δρόμο της αξιοπρέπειας και της ευθύνης σε κάθε νέο επιστήμονα και ερευνητή.