Κάθε νέο στοιχείο για το εργοστάσιο - φέρετρο της «Βιολάντα» επιβεβαιώνει τον απόλυτο συγχρονισμό κράτους - κυβερνήσεων - περιφερειακών αρχών με τα συμφέροντα της εργοδοσίας, που αποδείχθηκαν θανάσιμα για τις πέντε εργάτριες. Ο ιδιοκτήτης αξιοποίησε όλο το νομοθετικό οπλοστάσιο για τη λειτουργία ενός τέτοιου βιομηχανικού χώρου χωρίς ουσιαστική ασφάλεια για το προσωπικό και ταυτόχρονα επιδοτούνταν με ζεστό κρατικό χρήμα από την Περιφέρεια Θεσσαλίας, με τη σημερινή διοίκηση (ΠΑΣΟΚ) να έχει εγκρίνει τουλάχιστον 2 εκατ. ευρώ. Το 2020 είχε γίνει έλεγχος στην εταιρεία από την τότε περιφερειακή αρχή (ΝΔ) και διαπιστώθηκαν σοβαρές ελλείψεις, που - όπως φαίνεται - δεν αποκαταστάθηκαν. Αποδεικνύεται δηλαδή ότι η Περιφερειακή και Τοπική Διοίκηση έχουν τεράστια ευθύνη για την επικίνδυνη «κανονικότητα» στους χώρους δουλειάς, αφού από τον μηχανισμό τους περνάνε διάφορες εγκρίσεις για τη στήριξη της επιχειρηματικότητας και έχουν την αρμοδιότητα πολλών ελέγχων.

Μάλιστα, στη λογική τού «Γιάννης κερνάει - Γιάννης πίνει», τόσο στη μελέτη όσο και στην επίβλεψη πυροπροστασίας και μηχανολογικών εγκαταστάσεων για τη «Βιολάντα» είχε απευθείας εμπλοκή ο πρώην δήμαρχος Τρικάλων και νυν υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης Δ. Παπαστεργίου, ο οποίος ήταν και «επιβλέπων» από το 2007 για τις εργασίες πυροπροστασίας και καύσιμου αερίου και από το 2011 για τη μηχανολογική εγκατάσταση. Απορίας άξιο επομένως γιατί δεν έχει κληθεί ακόμα να καταθέσει. Σε «συγχορδία» λοιπόν όλοι οι κρατικοί παράγοντες για τη στήριξη του επενδυτικού «Ελντοράντο», όπως παρουσιαζόταν και η συγκεκριμένη επιχείρηση, πριν γίνει ομαδικός τάφος. Ο συντονισμός που διαπερνά οριζόντια κρατικές υπηρεσίες - αστικές κυβερνήσεις και τοπικές αρχές είναι πράγματι ...αξιοζήλευτος. Γιατί όλοι τους συνεννοούνται με τα μάτια όταν πρόκειται για τα επιχειρηματικά συμφέροντα, όμως όλα θυμίζουν Βαβέλ όταν πρόκειται για την προστασία των εργαζομένων. Εκεί προκύπτει ξαφνικά ...σύγκρουση αρμοδιοτήτων και το «μπαλάκι των ευθυνών» γυρίζει από τον έναν στον άλλον.

Master Chef των στοιχείων έχει γίνει η κυβέρνηση, καθώς πουθενά δεν βλέπει το ξεχείλωμα του εργάσιμου χρόνου και την «ευελιξία». Αντίθετα, οι συνταγές ...στατιστικής της λένε πως τα ποσοστά 6ήμερης εργασίας και 13ωρης δουλειάς είναι «πολύ χαμηλά». Αυτό είπε χτες η υπουργός Εργασίας στη συζήτηση της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων σχετικά με το νομοσχέδιο της ντροπής για τις Συλλογικές Συμβάσεις. Δηλαδή, τις 65.000 ώρες υπερωριακής απασχόλησης που καταγράφηκαν στα ΕΛΠΕ, τις «φαντάστηκαν» οι εργάτες; Η ανακοπή που έπαθε εργάτης στα ΕΛΠΕ μετά από 12ωρη βάρδια, είναι και αυτό φαντασία; Τα 12ωρα που καταγράφουν οι εργαζόμενοι στον Τουρισμό, οι 3,5 εκατομμύρια ώρες υπερωριακής απασχόλησης το 7μηνο Γενάρης - Ιούλης 2025, στοιχεία της ίδιας της «ΕΡΓΑΝΗΣ», δεν μαρτυρούν τη ζοφερή πραγματικότητα που ζουν οι εργαζόμενοι; Τέλος τα ψέματα για την κυβέρνηση! Με τα αντεργατικά εκτρώματα που νομοθετεί για λογαριασμό των ομίλων, έχει διαμορφώσει μαζί με όλες τις προηγούμενες το πλαίσιο για ένταση της εκμετάλλευσης, με στόχο τη θωράκιση των κερδών. Τώρα έρχεται να το επισφραγίσει και με Συλλογικές Συμβάσεις στα όρια της ανθεκτικότητας, δίνοντας στην πλειοψηφία της ΓΣΕΕ τον ρόλο του συνδικαλιστικού «μπόγια» στις διεκδικήσεις των εργαζομένων.