Πέρσι τέτοια εποχή, η ΕΕ παρουσίαζε το «Γενικό Πλαίσιο Αμυντικής Ικανότητας» που προβλέπει καθεστώς ταχείας αδειοδότησης για στρατιωτικά έργα. Διαδικασίες που μέχρι πρόσφατα διαρκούσαν έως και «μερικά χρόνια», προβλέπεται πλέον να μην ξεπερνούν τις 60 ημέρες, αλλιώς η απάντηση θα θεωρείται «de facto» θετική! Ειδική αναφορά γίνεται στη χημική νομοθεσία («επειδή η αμυντική μας ετοιμότητα βασίζεται σε χημικές ουσίες για εκρηκτικά και πυρομαχικά», όπως έλεγε ο αρμόδιος επίτροπος), με την ΕΕ να επιτρέπει επικίνδυνα χημικά και εκρηκτικές ύλες κάθε είδους μια ανάσα από τους τόπους κατοικίας και τις δουλειές εκατομμυρίων εργαζομένων, την ώρα που απανωτά περιστατικά προειδοποιούν για τον κίνδυνο σοβαρών βιομηχανικών «ατυχημάτων», όπως αυτό που θέρισε τις 5 εργάτριες στα Τρίκαλα. Οσο «διευκολύνεται» η επιχειρηματικότητα για τις ανάγκες της κερδοφορίας του κεφαλαίου και της πολεμικής προετοιμασίας, τόσο υποβαθμίζονται ακόμα και τα στοιχειώδη μέτρα για την υγεία και ασφάλεια στην εργασία, συνολικά του λαού. Μόνο ένας δρόμος υπάρχει για να σταματήσει η «αιμάτινη αλυσίδα» στον βωμό της καπιταλιστικής κερδοφορίας: Η οργάνωση και αντεπίθεση των εργαζομένων, η σύγκρουση με τη στρατηγική του κεφαλαίου για την υπεράσπιση της ίδιας της ζωής!

Για να καταλάβει κανείς το βέρτιγκο που βρίσκονται τα αστικά επιτελεία, με τους ανταγωνισμούς και τις καραμπόλες στο ΝΑΤΟικό στρατόπεδο, αρκεί να παρακολουθήσει τις απόψεις καραμπινάτων ευρωατλαντικών, που μέχρι πρόσφατα καλούσαν να επιταχυνθούν οι διευθετήσεις στα Ελληνοτουρκικά, στο όνομα της «συνοχής» του ΝΑΤΟ απέναντι στους αντιπάλους του. Τώρα προβληματίζονται για το πού θα «κουμπώσουν» τα συμφέροντα της αστικής τάξης όσο μεγαλώνει η ένταση ανάμεσα σε ΗΠΑ και ΕΕ και πώς θα επηρεαστούν οι σχέσεις Ελλάδας - Τουρκίας. Ενας από αυτούς (αρθρογράφος στα «Νέα») δηλώνει δικαιωμένος από τις εξελίξεις και γράφει το εξής ανεκδιήγητο: Αν οι κυβερνήσεις είχαν «λύσει» νωρίτερα τα Ελληνοτουρκικά και η Τουρκία είχε μπει στην ΕΕ, οι ΗΠΑ δεν θα ήταν τώρα τόσο απαραίτητες για τις «ισορροπίες» στο Αιγαίο και το «δίλημμα» που προκύπτει θα ήταν ευκολότερο να απαντηθεί... Δεν τους πιάνεις πουθενά! Ετσι κι αλλιώς, το σενάριο που δουλεύουν ενόψει και της συνάντησης Μητσοτάκη - Ερντογάν, είναι να τρέξουν οι διευθετήσεις σε Αιγαίο και Ανατ. Μεσόγειο σύμφωνα με τον ευρωατλαντικό σχεδιασμό που παραμένει, ανεξάρτητα από τις αντιθέσεις στο εσωτερικό του ΝΑΤΟ. Θυμίζουμε άλλωστε ότι οι αμφισβητήσεις της Τουρκίας έχουν διαχρονικά τις πλάτες όλων των «συμμάχων», ΗΠΑ και ΕΕ, καταρρίπτοντας ξανά τον μύθο ότι η βαθύτερη εμπλοκή στα ιμπεριαλιστικά σχέδια και τους ανταγωνισμούς είναι ασπίδα για τα κυριαρχικά δικαιώματα και τα συμφέροντα του λαού.

Οδηγία για την ακύρωση όλων των εορταστικών εκδηλώσεων στα σχολεία, ως ένδειξη πένθους για τις πέντε νεκρές εργάτριες στα Τρίκαλα, εξέδωσε η υπουργός Παιδείας. Καλεί μάλιστα τους εκπαιδευτικούς να αξιοποιήσουν τον χρόνο «για συζήτηση με τους μαθητές γύρω από την αξία της ανθρώπινης ζωής, της αλληλεγγύης και της συλλογικής στήριξης σε περιόδους πένθους». «Η τραγωδία υπενθυμίζει με σκληρό τρόπο πόσο εύθραυστη είναι η καθημερινότητα και πόσο σημαντικό είναι οι θεσμοί, και ιδιαίτερα η Εκπαίδευση, να δίνουν το παράδειγμα με πράξεις που προάγουν τον σεβασμό, τη μνήμη και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Η σιωπή και η περισυλλογή, έστω και προσωρινά, αποτελούν έναν ελάχιστο φόρο τιμής απέναντι σε μια απώλεια που ξεπερνά τα τοπικά όρια και αγγίζει ολόκληρη την κοινωνία», καταλήγει η οδηγία. Ποιος έχασε την ντροπή για να τη βρει το υπουργείο Παιδείας, που με αφορμή το νέο εργοδοτικό έγκλημα καλεί τους εκπαιδευτικούς να διδάξουν το μάθημα της ...καρτερικότητας και της σιωπής απέναντι σε ό,τι τους επιφυλάσσει η «εύθραυστη καθημερινότητα». Οπως για παράδειγμα να πηγαίνει ο γονιός τους στο μεροκάματο και να μην επιστρέφει, επειδή το αφεντικό λογαριάζει ως κόστος τα μέτρα ασφάλειας. Το καπιταλιστικό κέρδος απειλεί την ανθρώπινη ζωή και η πραγματική αλληλεγγύη εκφράστηκε με τις διαδηλώσεις και τις απεργίες των εργαζομένων στα Τρίκαλα και σε άλλες πόλεις, που δείχνουν με το δάχτυλο τον ένοχο. Τέτοια «μαθήματα» όμως είναι απαγορευμένα στα σχολεία της ...περισυλλογής, που προάγουν τον σεβασμό στην επιχειρηματικότητα, στον ανταγωνισμό και στο κέρδος.