Δεν έχει όρια ο εμπαιγμός της κυβέρνησης στις άνεργες εργαζόμενες και αυτοαπασχολούμενες, στις οποίες εμφανίζει ως διέξοδο την επιδοτούμενη ευελιξία και την ανακύκλωση της ανεργίας. Αυτές τις μέρες, για παράδειγμα, το υπουργείο Εργασίας διαφημίζει ένα πακέτο 10.000 επιδοτούμενων θέσεων εργασίας για άνεργες (κυρίως μητέρες), από τις οποίες οι μισές είναι μερικής απασχόλησης. Με κυνισμό καλούν τις γυναίκες να πουν και ευχαριστώ που θα πάρουν ένα «ξεροκόμματο» για μερικούς μήνες, ενώ η εργοδοσία απολαμβάνει τζάμπα εργατικό δυναμικό. Μόλις πριν λίγο καιρό είχε παρουσιαστεί ένα άλλο πρόγραμμα για δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους/ες, που απάλλασσε την εργοδοσία από τον μισό μισθό και την Ασφάλιση. Χαρακτηριστική, τέλος, είναι η περίπτωση των προγραμμάτων «γυναικείας επιχειρηματικότητας», για τα οποία υπάρχουν καταγγελίες «ωφελούμενων» ότι δεν έχουν δει ακόμα τα λεφτά στον λογαριασμό τους! Μιλάμε για ...«κέντα» της κυβέρνησης: Κάθε «φύλλο» που ρίχνει δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα ακόμα επεισόδιο στο αέναο κυνήγι ανάμεσα στην ανεργία και στη μισοδουλειά, στις «ευκαιρίες» στην περιπλάνηση και στην ανασφάλεια, όπως βαφτίζει τα λίγα ψίχουλα, την ώρα που κλιμακώνει την άγρια αντιλαϊκή πολιτική.

Η Δανία είναι στην ΕΕ, στο ΝΑΤΟ και μία από τις πιο στενές συμμάχους των ΗΠΑ. Η Γροιλανδία έχει καίρια γεωστρατηγική θέση, ΝΑΤΟικές βάσεις και πολύ μεγάλο φυσικό πλούτο. Ολα αυτά σε τίποτα δεν εμποδίζουν τις ΗΠΑ να απαιτούν τη Γροιλανδία από τον σύμμαχό τους. Το Καζακστάν έχει τεράστια αποθέματα πετρελαίου. Στη μεγάλη πλειοψηφία τους έχουν παραχωρηθεί στους αμερικανικούς κολοσσούς «Exxon Mobil» και «Chevron», που τα εξάγουν μέσω αγωγού στη Μαύρη Θάλασσα. Αυτό όμως όχι μόνο δεν αποτέλεσε «ασπίδα προστασίας», αλλά αποδεικνύεται και μαγνήτης τεράστιων κινδύνων, όπως έδειξε η επίθεση την προηγούμενη εβδομάδα στα ελληνόκτητα πλοία που μετέφεραν τέτοιο πετρέλαιο. Ακόμα και η Βενεζουέλα έχει στα κοιτάσματά της ισχυρή αμερικανική παρουσία μέσω της «Chevron», πράγμα που δεν εμπόδισε την αμερικανική επέμβαση. Οι εξελίξεις αυτές εκθέτουν τα παπαγαλάκια της εμπλοκής, που ισχυρίζονται χυδαία ότι είναι «ασπίδα προστασίας» η ένταξη στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, οι «οικονομικοί δεσμοί» και τα «κοινά συμφέροντα» με τα διάφορα ιμπεριαλιστικά κέντρα. Πραγματική «ασπίδα» για τον λαό είναι μόνο ο δικός του αγώνας για απεμπλοκή από τα επικίνδυνα ευρωατλαντικά σχέδια. Για να μην πληρώσει τους ανταγωνισμούς και τους πολέμους των καπιταλιστών, να ανοίξει δρόμο διεξόδου από το σύστημα της εκμετάλλευσης και των πολέμων.

Παρεξηγήθηκε (!) το Ιδρυμα Νόμπελ με την πρωτοβουλία της Ματσάδο να παραδώσει ως δώρο στον Τραμπ το βραβείο ειρήνης που της απονεμήθηκε! «Μία από τις βασικές αποστολές του Ιδρύματος Νόμπελ είναι η διαφύλαξη της αξιοπρέπειας των Βραβείων Νόμπελ και της διοίκησής τους», γράφει σε ανακοίνωσή του το Ιδρυμα και σημειώνει ότι «ένα βραβείο δεν μπορεί, ούτε καν συμβολικά, να μεταβιβαστεί ή να διανεμηθεί περαιτέρω». Τόση αξιοπρέπεια έχει το βραβείο, που το Ιδρυμα το απένειμε στην επικεφαλής της βενεζουελάνικης αντιπολίτευσης λίγους μήνες πριν την αμερικανική επέμβαση. Η απονομή ήταν «πλυντήριο» για τον ρόλο της Ματσάδο και την επέμβαση των ΗΠΑ, επιβεβαιώνοντας τις σκοπιμότητες και τους σχεδιασμούς που υπηρετούν τέτοια ιδρύματα και τα βραβεία τους. Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι στα ονόματα των υποψηφίων συγκαταλεγόταν και αυτό του «ειρηνοποιού» Τραμπ, ενώ παλιότερα το βραβείο έχει δοθεί και σε άλλους Αμερικανούς Προέδρους, που βαρύνονται με εγκλήματα κατά των λαών όλου του κόσμου. Το Ιδρυμα, λοιπόν, αφού διεκπεραίωσε τον βρώμικο ρόλο του, διαμαρτύρεται τώρα επειδή η «εκλεκτή» του δώρισε το βραβείο στον Τραμπ, για να αποθεώσει τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό και να δηλώσει παρούσα στις πολιτικές εξελίξεις στη Βενεζουέλα!!! Μικρό το κακό... Μεταξύ κατεργαρέων, τέτοιες παρεξηγήσεις τι πιο σύνηθες να συμβούν.