Οι μέρες που απομένουν λοιπόν είναι κρίσιμες. Ολα τα μέλη και οι φίλοι της ΚΝΕ, όσοι όλα αυτά τα χρόνια έχουν συμβάλει στις μεγάλες και μικρές νίκες των φοιτητών, όσοι αναδεικνύουν εδώ και 4 χρόνια την ΠΚΣ σε πρώτη δύναμη, όσοι νιώθουν ελπίδα και αισιοδοξία με την κυβερνητική παράταξη να γκρεμίζεται το βράδυ των φοιτητικών εκλογών, έχουν ευθύνη να κάνουν δική τους υπόθεση την προσπάθεια ανόδου της συμμετοχής στις φετινές φοιτητικές εκλογές, και με ψήφο στην «Πανσπουδαστική ΚΣ» να γίνει ένα μεγάλο βήμα, στην προσπάθεια για την αγωνιστική ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος, της ενίσχυσης της συλλογικής διεκδίκησης.

Για να βάλουν εμπόδια και να αχρηστεύσουν τα σχέδια που βγάζουν από το συρτάρι, για την πλήρη εμπορευματοποίηση των σπουδών και την υποβάθμιση των πτυχίων, την εξίσωση των ΑΕΙ με πτυχία τύπου Λαζαρίδη, για γενίκευση των διδάκτρων ακόμα και σε προπτυχιακό επίπεδο και πλήρη απελευθέρωση της ίδρυσης ιδιωτικών ΑΕΙ. Αυτά σηματοδοτεί η αναθεώρηση του άρθρου 16 που ετοιμάζει η κυβέρνηση, όπως διαφήμιζε προκλητικά πριν λίγες μέρες ο πρωθυπουργός από τα εγκαίνια ιδιωτικού πανεπιστημίου, στην Ιατρική Σχολή του οποίου εισάγεται κανείς με βαθμό απολυτηρίου 12 και με δίδακτρα 28.320 ευρώ ετησίως!

Επιβεβαιώνεται ότι υπάρχουν σημαντικές δυνατότητες, και οι φετινές φοιτητικές εκλογές μπορεί να αποτελέσουν μια μεγάλη ευκαιρία να εκφραστούν! Για παράδειγμα, είναι πρωτόγνωρο το αποτύπωμα, η συγκίνηση και η έμπνευση που συναντάμε για την ηρωική δράση και λεβέντικη στάση των 200 κομμουνιστών της Καισαριανής. Είναι ελπιδοφόρο το γεγονός ότι ο «Ριζοσπάστης» με το ένθετο με πρωτότυπο υλικό για τους 200 συντρόφους μας διακινήθηκε σε χιλιάδες φοιτητές σε όλη τη χώρα και την Αθήνα.

Είναι ελπιδοφόρο το θετικό αποτέλεσμα που επιβεβαιώνει ότι οι συσχετισμοί μπορούν να βελτιώνονται, να αλλάζουν, όπως στη ΓΣΕΕ, το Εργατικό Κέντρο Αθήνας, την Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργατοϋπαλλήλων Μετάλλου. Φανερώνουν διεργασίες σε θετική κατεύθυνση, που επιδρούν και στη νεολαία.

Είναι μεγάλες οι δυνατότητες που έχει διαμορφώσει η δράση των μελών της ΚΝΕ στα Πανεπιστήμια όλο το προηγούμενο διάστημα. Σε συνδυασμό με τη μεγάλη νεανική δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβέρνηση και την πολιτική της, συνθέτουν ένα «εκρηκτικό μείγμα» που μπορεί να εκφραστεί με άνοδο του ρεύματος αμφισβήτησης μέσα στα Ιδρύματά μας και με πιο μαζική στήριξη στην «Πανσπουδαστική ΚΣ».

Ειδικά αυτές τις μέρες, επιβεβαιώνεται ότι αυτή τη δυναμική ακριβώς φοβούνται! Θέλουν να ξεμπερδέψουν με τους Συλλόγους και τους αγώνες των φοιτητών, γιατί το πανεπιστήμιο που χτίζουν δεν χωρά τη συλλογική διεκδίκηση. Για αυτό και παίρνουν μέτρα με στόχο τη συκοφάντηση, το χτύπημα, τον έλεγχο του φοιτητικού κινήματος. Ολοι μαζί κράτος, κυβέρνηση, διοικήσεις και τα παπαγαλάκια τους, επιδιώκουν να ανακόψουν τη δυναμική που μπορούν να πάρουν οι αγώνες, οι διεκδικήσεις των φοιτητών, το ίδιο το αποτέλεσμα των φετινών φοιτητικών εκλογών!

Αλλιώς πώς να εξηγήσουμε το ντελίριο που τους έχει πιάσει, με σχέδια επί σχεδίων να εκτυλίσσονται καθημερινά για να ανακοπεί οποιαδήποτε φωνή αντιδρά, παλεύει, διεκδικεί; Πώς να εξηγήσουμε το πρωτάκουστο και βαθιά αντιδραστικό σχέδιο «αποστείρωσης» του ΕΚΠΑ, με απαγορεύσεις, επιλεκτική λογοκρισία, ένταση της καταστολής και του αυταρχισμού; Αν δεν έχουν νόημα οι αγώνες και οι διεκδικήσεις, αν δεν έχουν νόημα οι φοιτητικές εκλογές, γιατί τόση πρεμούρα να μην πραγματοποιηθούν εκδηλώσεις των υποψηφίων με την «Πανσπουδαστική ΚΣ» στη Νομική και στη Φαρμακευτική του ΕΚΠΑ; Γιατί συλλαμβάνουν εστιακές φοιτήτριες που διεκδικούν μέσα στα σπίτια τους στην εστία του ΕΚΠΑ;

Η ένταση της καταστολής και ο αυταρχικός κατήφορος κυβέρνησης και πρυτανικών αρχών είναι ομολογία της αδυναμίας να αντιμετωπίσουν το οργανωμένο φοιτητικό κίνημα, που έχει και τον τρόπο και την ιστορική πείρα και τη δύναμη να αχρηστεύσει αυτά τα σχέδια, για να μείνουν ανεκπλήρωτα όνειρα στα μυαλά των εμπνευστών τους. Οπως το έκαναν και οι φοιτητές της Νομικής του ΕΚΠΑ τις προηγούμενες μέρες, που με τη μαζική τους συμμετοχή στην απαγορευμένη εκδήλωση της «Πανσπουδαστικής ΚΣ» αχρήστευσαν και έστειλαν στον αγύριστο τα απαράδεκτα σχέδια φίμωσης και λογοκρισίας. Ετσι λοιπόν και στις φοιτητικές εκλογές στις 13 Μάη, η ψήφος στην «Πανσπουδαστική ΚΣ» θα είναι δήλωση καταδίκης της πολιτικής της κυβέρνησης της ΝΔ, δήλωση πολέμου εναντίον της απογοήτευσης, του συμβιβασμού, της σιωπής. Είναι ταυτόχρονα υπόσχεση ότι μέσα στα ΑΕΙ υπάρχει μια αγωνιστική δύναμη που δεν λυγίζει, δεν υποχωρεί, δεν κάνει βήμα πίσω απέναντι στην καταστολή, που βάζει τον πήχη στο ύψος των σύγχρονων αναγκών μας.

Σπρώχνουν ταυτόχρονα στην αποχή, καλλιεργούν το «τίποτα δεν γίνεται», την ηττοπάθεια ότι «δεν έχει νόημα» η συμμετοχή και η πάλη. Στόχο έχουν να μείνει ο κάθε φοιτητής στη μοιρολατρία, ώστε ανενόχλητοι να συνεχίζουν το έργο τους, το τσάκισμα των σπουδών και των πτυχίων.

Οπου δεν τους βγαίνει, επιστρατεύουν τους γνωστούς μηχανισμούς εξαγοράς, νοθείας, ρουσφετιών για να στηριχτούν τα «άριστα» παιδιά της ΔΑΠ, της παράταξης της κυβέρνησης που έχει μεταπτυχιακό στη στήριξη της αντιλαϊκής πολιτικής. Εχουν στόχο να κρύψουν και να ξεχάσουν οι φοιτητές ότι «οι ιδέες της ΔΑΠ δικαιώνονται» όταν τα πτυχία γίνονται κουρελόχαρτα, όταν εμπορευματοποιείται οποιαδήποτε πλευρά της Ανώτατης Εκπαίδευσης, όταν διαγράφονται χιλιάδες φοιτητές, όταν εντείνονται ο αυταρχισμός και η καταστολή, όταν συγκαλύπτονται και κυοφορούνται συνεχώς νέα Τέμπη, όταν τα Πανεπιστήμια γίνονται ΝΑΤΟικά εργαστήρια και εμπλέκονται στις σφαγές λαών. Για όλους αυτούς τους λόγους «οι ιδέες» πρέπει να απορριφθούν από τους φοιτητές.

Αλλού, όπου τους έχουν πάρει χαμπάρι οι φοιτητές, επάξια καλύπτει το κενό τους το συνεταιράκι της ΔΑΠ, η ΠΑΣΠ που με τη δική της συμβολή επιδιώκει να κρατά στα όρια των «δημοσιονομικών αντοχών» τις ανάγκες και τις διεκδικήσεις των φοιτητών, να υπονομεύει τους αγώνες. Εκπληρώνει επάξια τον ρόλο ως η παράταξη του ΠΑΣΟΚ, που πρακτικά η συγκυβέρνηση με τη ΝΔ είναι διαχρονική, με πιο πρόσφατο παράδειγμα την επανεκλογή ως προέδρου της ΓΣΕΕ του ισόβιου, ελεγχόμενου και εκατομμυριούχου Παναγόπουλου, με τις ψήφους των συνδικαλιστών της ΝΔ. Και αυτοί βέβαια όπου ζορίζονται, μιμούνται τη ΔΑΠ και στον αντικομμουνισμό.

Υπάρχουν φέτος περισσότεροι φοιτητές που ξεπερνούν τα εμπόδια που κάθε χρόνο επιδιώκουν να βάλουν οι δυνάμεις ΕΑΑΚ (ΑΡΑΣ), Attack (ΑΝΤΑΡΣΥΑ/ΝΑΡ) και άλλοι, οι οποίοι ούτε μπορούν ούτε θέλουν να οργανώσουν τη σύγκρουση με την πολιτική του κέρδους και την κυβέρνηση της ΝΔ που την υλοποιεί. Ηταν και είναι βολικός αντίπαλος για τις κυβερνήσεις, η γραμμή τους - με τις όποιες παραλλαγές - μετατρέπει το φοιτητικό κίνημα σε σκαλοπάτι κυβερνητικής εναλλαγής. Δεν είναι τυχαίο ότι διαπρέπουν στην καλλιέργεια της μοιρολατρίας ότι «με 1η την "Πανσπουδαστική" δεν άλλαξε τίποτα», σπέρνοντας την ηττοπάθεια και ακυρώνοντας την πάλη χιλιάδων φοιτητών που στρίμωξαν την κυβέρνηση και φρέναραν την αντιεκπαιδευτική πολιτική.

Οι φετινές φοιτητικές εκλογές για όλους τους παραπάνω λόγους μπορούν να γίνουν μια μεγάλη μέρα. Να μιλήσουν οι φοιτητές για όλα όσα τους απασχολούν, για όλα όσα τους προβληματίζουν. Εκείνη τη μέρα είναι στο χέρι χιλιάδων να επιβάλλουν τη σιωπή στο σύστημα και τα παπαγαλάκια του, να ακουστεί η φωνή του αγώνα, της ελπίδας, της προοπτικής.

Πρώτα και κύρια γιατί πιο καθαρά κάθε φοιτητής και φοιτήτρια μπορεί να δει την πραγματική εικόνα, τους δύο διαφορετικούς κόσμους που βρίσκονται σε συνεχή και διαρκή σύγκρουση. Οπως παντού γύρω μας έτσι και στις φοιτητικές εκλογές συγκρούονται αυτοί οι δύο κόσμοι. Αρα το δίλημμα είναι καθαρό και πρέπει να πάρει θέση ο καθένας.

Με τον δικό μας κόσμο του αγώνα, της ελπίδας και προοπτικής ή με τον κόσμο του συμβιβασμού, του αυταρχισμού και της υποταγής;

Με τον κόσμο της γνώσης, της αλήθειας, των Πανεπιστημίων που χωρούν τις ανάγκες των πολλών, τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς των φοιτητών ή με την κυβέρνηση, τη ΔΑΠ και τα υπόλοιπα κόμματα που στηρίζουν τη φίμωση και τον αυταρχισμό, που επιδιώκουν να αποστειρώσουν τα ΑΕΙ από οποιαδήποτε αμφισβήτηση, προβληματισμό, ανησυχία;

Με τους Φοιτητικούς Συλλόγους, τους αγώνες και τις διεκδικήσεις μας ή με τη διάλυση, τον εκφυλισμό και τη συνδιαλλαγή;

Με τα πτυχία να έχουν αξία και να εξασφαλίζουν δουλειά με δικαιώματα ή με τα πτυχία κουρελόχαρτα, αφού ο καθένας θα μπορεί να αγοράσει ένα αντίστοιχο ανάλογα με το πορτοφόλι;

Με τον κόσμο της επιστήμης και της γνώσης που υπηρετεί τον άνθρωπο και τις ανάγκες του ή αυτόν που συμβάλλει ώστε η επιστήμη και η έρευνα να αξιοποιείται για να ματώνουν οι λαοί;

Με αποκλειστικά δημόσιες, σύγχρονες, δωρεάν σπουδές και πτυχία με αξία ή με γενίκευση των διδάκτρων, με την απελευθέρωση ίδρυσης ιδιωτικών ΑΕΙ και υποβάθμιση των πτυχίων μας;

Τις επόμενες μέρες μιλάει ο δικός μας κόσμος... Με «Πανσπουδαστική ΚΣ» 1η δύναμη ξανά!