Σε ένα μπαράζ εξελίξεων, και ενώ στην αμερικανοΝΑΤΟική βάση στη Σούδα είχε καταπλεύσει για ανεφοδιασμό το αεροπλανοφόρο «USS Gerald R. Ford» (όπως και δεκάδες αεροσκάφη των Αμερικανών στο αεροδρόμιο των Χανίων), προτού μεταβεί στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, σε μια περίοδο που εντείνεται το ενδεχόμενο χτυπήματος των ΗΠΑ στο Ιράν, σειρά από κυβερνητικά στελέχη μετέβησαν στις ΗΠΑ για απευθείας συνεννοήσεις με τους Αμερικανούς, παρέχοντας ξανά διαβεβαιώσεις για στοίχιση στα πολεμικά ζητήματα, και με τις μπίζνες να στρώνουν έδαφος για επικίνδυνες διευθετήσεις.

Π.χ. με φόντο τη Διατλαντική Διάσκεψη για την Ασφάλεια Φυσικού Αερίου, που διοργάνωσαν μεσοβδόμαδα στην Ουάσιγκτον ο Λευκός Οίκος και το Εθνικό Συμβούλιο Ενεργειακής Κυριαρχίας των ΗΠΑ (NEDC), ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Στ. Παπασταύρου, έδωσε το «παρών» στις τελετές υπογραφής νέων ενεργειακών συμφωνιών, αναδεικνύοντας για μία ακόμη φορά τον ρόλο που αναλαμβάνει η Ελλάδα στο πλαίσιο της αμερικανικής στρατηγικής «ενεργειακής κυριαρχίας».

Από το Μαξίμου «πακετάρουν» τις ενεργειακές συμφωνίες με Αμερικανούς για επιτάχυνση ερευνών εξόρυξης φυσικού αερίου, τον περιλάλητο Κάθετο Διάδρομο ως «έναν νέο δρόμο φυσικού αερίου για την Ευρώπη, από τον Νότο στον Βορρά», το συνέδριο P-TEC που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα τον Νοέμβρη παρουσία πλήθους Αμερικανών και ευρωενωσιακών αξιωματούχων κ.λπ., για να ισχυριστούν ότι «η γεωγραφική μας θέση μετατρέπεται σε γεωπολιτική ισχύ», ότι η Ενέργεια αναδεικνύεται «πυλώνας στρατηγικής συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ», και ότι «επιβεβαιώθηκε και αναβαθμίστηκε περαιτέρω ο ρόλος της Ελλάδας στη νέα ενεργειακή αρχιτεκτονική». Η χώρα «έχει καταστεί σημαντικός πόλος ενεργειακής ασφάλειας» για τα Βαλκάνια και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, καθώς «πλέον αποτελεί βασικό συντελεστή στην εξίσωση που διαμορφώνει τον ενεργειακό χάρτη της ευρύτερης περιοχής», έλεγε χαρακτηριστικά ο Κυρ. Μητσοτάκης την Παρασκευή στη Βουλή, σε άλλη μια κοκορομαχία του με τον Ν. Ανδρουλάκη.

Εξάλλου, ο Παπασταύρου μαζί με τους υπουργούς Εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτη και Ανάπτυξης Τ. Θεοδωρικάκο παρέστησαν στην υπογραφή συμφωνίας του ελληνοαμερικανικού ομίλου ONEX (ελέγχει τα ναυπηγεία Ελευσίνας και Σύρου) και του νοτιοκορεατικού «Hanwha Power Systems», με στόχο τις ναυπηγήσεις πλοίων (κορβέτες και φρεγάτες) του US Navy και άλλων, αλλά και για εξυπηρέτηση ενεργειακών μεταφορών (π.χ. κατασκευή πλοίων μεταφοράς LNG και Πλωτών Μονάδα Αποθήκευσης και Επαναεριοποίησης - FSRU).

Την ίδια ώρα, βέβαια, και πέρα από το γεγονός ότι ο λαός συνεχίζει να πληρώνει πανάκριβα τους λογαριασμούς Ενέργειας όντας αντιμέτωπος με την ενεργειακή φτώχεια, στην Αθήνα κατέρρεαν με πάταγο τα παραμύθια ότι δήθεν τα «ντιλς» αυτά «φέρνουν ασφάλεια, σταθερότητα» και «προστατεύουν τα κυριαρχικά δικαιώματα».

Π.χ. δίπλα στα εμπόδια που βρίσκει η λειτουργία του Κάθετου Διαδρόμου και εντός ΕΕ από άλλα, ευρωενωσιακά ανταγωνιστικά σχήματα που «σπρώχνουν» τους δικούς τους αγωγούς, αποκαλυπτικά για τους κινδύνους που αντιμετωπίζει ο λαός ήταν και όσα έσπευσε να προσθέσει η ίδια η κυβέρνηση στη σύμβαση με την κοινοπραξία «Chevron» - «Helleniq Energy» για την παραχώρηση αποκλειστικών δικαιωμάτων έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων σε θαλάσσιες περιοχές νότια της Κρήτης, ζώνη που τέμνει το τουρκο-λιβυκό μνημόνιο.

Συγκεκριμένα, η κυβέρνηση έβαλε στη σύμβαση (αναμένεται για κύρωση στη Βουλή τον Μάρτη) προσθήκες όπως: «Οι γεωγραφικές συντεταγμένες των νότιων και πλευρικών ορίων της Συμβατικής Περιοχής μπορούν να αναθεωρηθούν από τον Εκμισθωτή (σ.σ. το ελληνικό Δημόσιο), σε περίπτωση σύναψης συμφωνίας μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και ενός ή περισσότερων γειτονικών κυρίαρχων κρατών, η οποία οριοθετεί την υφαλοκρηπίδα ή την ΑΟΖ της Ελληνικής Δημοκρατίας στη Συμβατική Περιοχή», μιλώντας για προσθήκη που εξασφαλίζει την «έγκαιρη (...) αποχώρηση του Μισθωτή από το τμήμα της αντίστοιχης θαλάσσιας περιοχής, το οποίο βάσει δυνητικής συμφωνίας οριοθέτησης θα μπορούσε να μην αποτελεί πλέον μέρος της ελληνικής Υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ», και για περιοχές «επί των οποίων, υπό τις προαναφερθείσες συνθήκες επίτευξης συμφωνίας, η Ελληνική Δημοκρατία δεν θα διαθέτει πλέον κυριαρχικά δικαιώματα».

Προσπαθώντας να διασκεδάσει τις εντυπώσεις, ο Κυρ. Μητσοτάκης, μιλώντας την Πέμπτη στο Υπουργικό Συμβούλιο, από τη μια ισχυριζόταν ότι «οι συγκεκριμένες συμφωνίες υπερβαίνουν κατά πολύ τα στενά οικονομικά τους πλαίσια. Είναι πρωτοβουλίες που έχουν ταυτόχρονα ένα πολύ βαθύ, πολύ ουσιαστικό γεωπολιτικό αποτύπωμα» και ότι «δημιουργούν πολύ σημαντικά κεκτημένα, συνδεδεμένα με τα εθνικά μας θέματα, τα οποία πλέον αποκτούν και διεθνείς σφραγίδες», κι από την άλλη έλεγε ότι «τα κυριαρχικά μας δικαιώματα δεν είναι υπόθεση ιδιωτικών συμβάσεων, είναι ζήτημα τήρησης του Διεθνούς Δικαίου και μόνο», αυτό που ξεσκίζουν για να προχωρήσουν οι μπίζνες του κεφαλαίου.

Στο μεταξύ, ο ίδιος υποστήριξε ότι οι επίμαχες ρήτρες «τίθενται ακριβώς για να θωρακίσουν το Δημόσιο απέναντι σε τυχόν αποζημιώσεις από τις εταιρείες», καθώς η κυβέρνηση «συζητά ήδη με τη Λιβύη για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών, όπως το κάναμε εξάλλου με την Αίγυπτο», ουσιαστικά ομολογώντας ότι είναι ανοιχτό το ενδεχόμενο μείωσης της ελληνικής επήρειας στην Ανατ. Μεσόγειο, αλλιώς κανένας φόβος δεν θα υπήρχε για αποζημιώσεις.

Εξάλλου, και η πολυδιαφημισμένη συμφωνία με την Αίγυπτο, την οποία επικαλείται ως παράδειγμα, αναγνωρίζει μειωμένη επήρεια για την Ελλάδα ακόμα και νοτιοανατολικά του μεγαλύτερου ελληνικού νησιού, της Κρήτης, και «γκριζάρει» όλη την περιοχή από ανατολικά της Ρόδου μέχρι το Καστελόριζο, κλείνοντας το «ματάκι» στην Αγκυρα και δημιουργώντας επικίνδυνο προηγούμενο, όπως αποδεικνύουν όλες οι εξελίξεις.

Διόλου τυχαίο, π.χ., το ράπισμα που δέχτηκε η εκτός τόπου και χρόνου προσπάθεια της κυβέρνησης και όλων των ευρωατλαντικών «παπαγάλων» να δημιουργήσουν κλίμα εφησυχασμού για την πορεία του ελληνοτουρκικού «διαλόγου», καθώς αυτός προχωρά με την Τουρκία να προβάλλει το σύνολο των απαράδεκτων αξιώσεών της, στο πλαίσιο του ιμπεριαλιστικού παζαριού που έχει στηθεί υπό την ομπρέλα των ΗΠΑ στην περιοχή, ανοίγοντας τον δρόμο για επικίνδυνες διευθετήσεις σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Χαρακτηριστικά, μόλις πέντε μέρες μετά τη συνάντηση Μητσοτάκη - Ερντογάν στην Αγκυρα που τάχα επιβεβαίωσε το καθεστώς των «ήρεμων νερών», η τουρκική κυβέρνηση έστειλε επιστολή στον ΟΗΕ με την οποία επαναλαμβάνει τη θέση της για μειωμένη επήρεια των ελληνικών νησιών στο Αιγαίο, υπερασπίζεται το τουρκολιβυκό μνημόνιο και αμφισβητεί τόσο τη συμφωνία Ελλάδας - Αιγύπτου για μερική οριοθέτηση όσο και τον Χωροταξικό Σχεδιασμό της Ελλάδας.

Συγκεκριμένα, σε επιστολή προς τον γγ του ΟΗΕ στις 16/2 ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Τουρκίας στα Ηνωμένα Εθνη κατηγορεί την Ελλάδα ότι κάνει «επιλεκτική ερμηνεία του Δικαίου της Θάλασσας» και ότι τα νησιά είτε πρέπει να αγνοηθούν στον καθορισμό των θαλάσσιων ζωνών εφόσον «παραμένουν στη λάθος πλευρά της μεσαίας γραμμής», είτε «έχουν μόνο μερική ισχύ» αν η θέση τους «στρεβλώνει τη δίκαιη οριοθέτηση» ή υπάρχουν άλλες περιστάσεις, «συμπεριλαμβανομένης της σύγκρισης του μήκους των ακτών». Την ίδια κατηγορία διατυπώνει για την Κύπρο.

Παραπέρα, η Τουρκία επιμένει στη «νομιμότητα» του τουρκολιβυκού μνημονίου, απέναντι στις συμφωνίες της ελληνικής κυβέρνησης με ενεργειακούς ομίλους ανοιχτά της Κρήτης, επισημαίνοντας μάλιστα ότι «πολλά κράτη, συμπεριλαμβανομένων κρατών - μελών της ΕΕ, έχουν συνάψει άλλα παρόμοια μνημόνια κατανόησης με την κυβέρνηση εθνικής ενότητας της Λιβύης σε τομείς που απαιτούν μακροπρόθεσμες δεσμεύσεις από τους υπογράφοντες».

Αμφισβητεί δε τη συμφωνία Ελλάδας - Αιγύπτου και ταυτόχρονα προβάλλει «την ετοιμότητα και την πλήρη υποστήριξη» της Αγκυρας για την «εξασφάλιση μιας δίκαιης, ισότιμης και ειρηνικής λύσης σε όλα τα εκκρεμή ζητήματα, συμπεριλαμβανομένης της δίκαιης οριοθέτησης των θαλάσσιων περιοχών», επικαλούμενη τη Διακήρυξη των Αθηνών που υπογράφτηκε από Μητσοτάκη και Ερντογάν στις 7/12/2023, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟικού οδικού χάρτη για την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων ανάμεσα στις δύο χώρες, δείχνοντας πώς αξιοποιούνται τέτοια κείμενα στην πράξη. Παραπέμπει άλλωστε στο σημείο της Διακήρυξης όπου αναφέρεται ότι οι δύο χώρες «θα επιδιώκουν την επίλυση οποιασδήποτε διαφοράς ανακύπτει μεταξύ τους με φιλικό τρόπο, μέσω απευθείας διαβουλεύσεων ή άλλων μέσων κοινής επιλογής, όπως προβλέπεται στον Καταστατικό Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών».

Σε αυτό το φόντο κινήθηκε και η συνάντηση Γεραπετρίτη στην Ουάσιγκτον με τον Αμερικανό ομόλογό του, Μ. Ρούμπιο. Σε δηλώσεις του κατόπιν, ο υπουργός Εξωτερικών είπε ότι συνομίλησαν «για τα θέματα επίκαιρου ενδιαφέροντος, όπως είναι η Μέση Ανατολή, το Ιράν, η Ουκρανία, η Υποσαχάρια Αφρική», όπου δηλαδή κονταροχτυπιούνται με τα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα, προσθέτοντας τα περί «εξαιρετικής κατάστασης» των σχέσεων με τις ΗΠΑ «τόσο σε ό,τι αφορά τις οικονομικές συνεργασίες, ιδίως στον τομέα της Ενέργειας, όσο επίσης και στην αμυντική συνεργασία, στο εμπόριο και την οικονομική διπλωματία».

Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, «συμφώνησαν στην περαιτέρω προώθηση των συνεργειών Ελλάδας και ΗΠΑ στους τομείς της ναυτιλίας, της Ενέργειας, της Τεχνητής Νοημοσύνης και της υψηλής τεχνολογίας», όπως επίσης «έδωσαν έμφαση στη διασυνδεσιμότητα και τη διαπεριφερειακή συνεργασία, μέσω - μεταξύ άλλων - του Οικονομικού Διαδρόμου IMEEC, ως σημαντικής εναλλακτικής όδευσης για την οποία τα συμφέροντα των δύο χωρών συγκλίνουν», κόντρα βέβαια στον διάδρομο των Κινέζων. Επιπλέον «αντάλλαξαν απόψεις για τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, το Συμβούλιο Ειρήνης, με επίκεντρο τη Γάζα. Στο πλαίσιο αυτό, ο κ. Γεραπετρίτης τόνισε την ετοιμότητα της Ελλάδας να συνδράμει στις προσπάθειες για τη σταθεροποίηση και ανασυγκρότηση της Γάζας», καταλήγουν οι ίδιες πηγές, με την κυβέρνηση να ετοιμάζει να στείλει δύναμη κατοχής στη γη των Παλαιστινίων.

Μια δύναμη επιπέδου τάγματος, που μαζί με την πυροβολαρχία «Patriot» που έχει στείλει στη Σαουδική Αραβία και τις φρεγάτες που στέλνει απανωτά να περιπολούν από την Ερυθρά Θάλασσα έως τον Ινδο-Ειρηνικό πυκνώνουν τη στρατιωτική παρουσία της ντόπιας αστικής τάξης στην περιοχή, πολλαπλασιάζοντας τους κινδύνους για τον λαό.