Τη χαλάρωση των κανόνων στην αγορά ρύπων, για να γίνουν πιο «φιλικοί» στα μονοπώλια και την κερδοφορία τους, ανακοίνωσε η επικεφαλής της Κομισιόν. Ισχυροί επιχειρηματικοί όμιλοι και κυβερνήσεις, όπως της Γερμανίας, πιέζουν ακόμα και για κατάργηση του χρηματιστηρίου ρύπων, που αξιοποιείται ως βασικός μοχλός της «πράσινης μετάβασης», ενθαρρύνοντας - με την ανάλογη κρατική στήριξη - τις επενδύσεις σε πιο «καθαρές» μορφές Ενέργειας, στο όνομα τάχα της προστασίας του περιβάλλοντος. Η χαλάρωση ακολουθεί τη γενικότερη υποβάθμιση των στόχων της «πράσινης ανάπτυξης» από τα αστικά επιτελεία και τον ταχύτερο προσανατολισμό της ΕΕ στην πολεμική οικονομία, σε συνθήκες όξυνσης των ανταγωνισμών παγκόσμια. Οποια απόφαση κι αν πάρει η Κομισιόν, το κριτήριο δεν αλλάζει. Τα συμφέροντα του κεφαλαίου είναι αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα, είτε με «πράσινες» είτε με «μαύρες» επενδύσεις. Είναι ώρα λοιπόν για τους λαούς να τραβήξουν την κουρτίνα. Τα παραμύθια για «προστασία του περιβάλλοντος» και «φτηνότερη Ενέργεια» καταρρέουν με πάταγο, εκθέτοντας και στη χώρα μας τα κόμματα που τα αναμασούσαν προκειμένου να αποσπάσουν συναίνεση στα «πράσινα σχέδια» για τα κέρδη των ομίλων.

«Εχω έναν καλό μισθό, όλα τα άφηνα εκεί γιατί δεν μπορούσα να τα δαπανήσω...». Αυτά έλεγε την Πέμπτη στη συνέντευξη Τύπου ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ. Είναι τέτοιες οι απολαβές του που δεν μπορεί να τις ξοδέψει! Και τα λέει αυτά ενώ εκατοντάδες χιλιάδες εργατικά νοικοκυριά δεν έχουν φράγκο στην τσέπη μετά τις 20 του μήνα. Οταν πάνω από μισό εκατομμύριο άνεργοι, εγγεγραμμένοι στη ΔΥΠΑ, δεν παίρνουν ούτε ένα ευρώ για να στηριχτούν, τη στιγμή που η υπηρεσία ξοδεύει πάνω από 500 εκατ. ευρώ τον χρόνο για «προγράμματα απασχόλησης» με επιχειρήσεις - «μεσάζοντες» και την αμέριστη στήριξη της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ. Με τέτοιες δηλώσεις προκαλούν τους εργαζόμενους και ταυτόχρονα επιβεβαιώνουν ότι βρίσκονται αλλού, σε έναν άλλο κόσμο, που καμιά σχέση δεν έχει με τη σκληρή καθημερινότητα του εργάτη. Είναι «ξένο σώμα» μέσα στην εργατική τάξη, εχθρικό και υπονομευτικό. Ο Λένιν έλεγε για την «εργατική αριστοκρατία» της εποχής του ότι πρόκειται για στρώμα «πέρα για πέρα μικροαστικό ως προς τον τρόπο ζωής του, το μέγεθος των απολαβών του και την όλη κοσμοθεωρία του, το κύριο στήριγμα της Β' Διεθνούς και στις μέρες μας το κύριο κοινωνικό στήριγμα της αστικής τάξης». Σε αυτό ακριβώς συνίσταται και ο επικίνδυνος ρόλος των εργατοπατέρων που έχουν κατσικωθεί στον σβέρκο της εργατικής τάξης. Δεν είναι εκπρόσωποί της, όπως τους παρουσιάζουν, αλλά σύγχρονοι «πράκτορες της αστικής τάξης μέσα στο εργατικό κίνημα», όπως έγραφε ο Λένιν, αληθινοί εντολοδόχοι των καπιταλιστών σε βάρος των εργαζομένων.

Δεν πέρασε η προσπάθεια του υπουργείου Παιδείας να μετατρέψει τους μαθητές του Μουσικού Σχολείου Πειραιά σε ντεκόρ της συνάντησης Ζαχαράκη - Γκίλφοϊλ στις αρχές της βδομάδας. Το υπουργείο απαίτησε αιφνιδιαστικά να σταλεί μια ομάδα νέων μουσικών για να διασκεδάσει την Αμερικανίδα πρέσβειρα, αλλά δεν βρήκε ανταπόκριση. Ετσι, η υψηλή προσκεκλημένη περιορίστηκε να επισκεφτεί τον βρεφονηπιακό σταθμό του υπουργείου Παιδείας. Το πλέον εξοργιστικό είναι ότι - σύμφωνα με το υπουργείο - η Γκίλφοϊλ έδειξε «έντονο ενδιαφέρον για ζητήματα Ειδικής Αγωγής, καθώς εμφανίστηκε να διαθέτει και η ίδια πολύ καλή γνώση των σχετικών θεμάτων». Δεν ξέρουμε τι συζήτησαν η πρέσβειρα με την Ζαχαράκη, η οποία υπήρξε υπότροφος της αμερικάνικης πρεσβείας. Ξέρουμε όμως ότι η κατάσταση στην Ειδική Αγωγή είναι φέτος χειρότερη από κάθε άλλη χρονιά, με τεράστιες ελλείψεις που συνεχίζονται, με ρημαγμένες υποδομές και προβλήματα στις μετακινήσεις. Καλά θα κάνει λοιπόν το υπουργείο να αφήσει τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς έξω από την προπαγανδιστική εκστρατεία ξεπλύματος της πολιτικής του και της πολιτικής των ΗΠΑ, που υπογράφουν κάθε σύγχρονο έγκλημα σε βάρος των λαών. Μέχρι και πελατεία στις «αμερικάνικες γωνιές» ψάχνει να στείλει το υπουργείο για τα μάτια της πρεσβείας, αλλά δεν τους βγαίνει...

1884 Γεννιέται στον Πύργο (Μπουργκάς) της Βουλγαρίας ο κομμουνιστής ποιητής Κώστας Βάρναλης.

1896 Ο Εβραίος δημοσιογράφος Τέοντορ Χερτζλ δημοσιεύει το μανιφέστο «Der Judenstaat» (Το κράτος των Εβραίων), σηματοδοτώντας την εμφάνιση του σιωνισμού που αφορούσε τη δημιουργία στην περιοχή της Παλαιστίνης ενός νέου εβραϊκού κράτους, το οποίο θα συγκέντρωνε όλους τους Εβραίους της διασποράς.

1946 Τίθεται σε λειτουργία στο αμερικανικό Πεντάγωνο ο πρώτος ηλεκτρονικός υπολογιστής, κατασκευασμένος από την IBM.

1956 Αρχίζουν οι εργασίες του 20ού Συνεδρίου του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ενωσης - ΚΚΣΕ (14-25/2/1956), που αποτέλεσε κομβικό σημείο στην κυριαρχία των οπορτουνιστικών - αναθεωρητικών δυνάμεων, τόσο στο ΚΚΣΕ όσο και στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα γενικότερα.

1987 Πεθαίνει ο μεγάλος Ελληνας σκηνοθέτης Κάρολος Κουν. Δημιουργός της «Λαϊκής Σκηνής» το 1933, του «Θεάτρου Τέχνης» το 1942 κ.λπ.

1564 Γεννιέται ο Γαλιλαίος Γαλιλέι, Ιταλός αστρονόμος και φυσικός, που υποστήριξε την ηλιοκεντρική θεωρία, την οποία εξαναγκάστηκε από την Ιερά Εξέταση να απαρνηθεί.

1933 Η αστυνομία, εντείνοντας την τρομοκρατία κατά των προεκλογικών συγκεντρώσεων του Ενιαίου Μετώπου Εργατών Αγροτών (ΚΚΕ), πολιορκεί συγκέντρωση εργατών στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης. Με αλλεπάλληλες εφόδους επιχειρεί να καταλάβει τα γραφεία που υπερασπίζονται οι εργάτες. Η αστυνομία πυροβολεί, σκοτώνει 7 και τραυματίζει δεκάδες.

1933 Η εργατική τάξη της Ρουμανίας γράφει μια από τις πιο ηρωικές σελίδες της Ιστορίας της. 7.000 εργάτες του εργοστασιακού συγκροτήματος «Γκρίβιτσα» στο Βουκουρέστι κατεβαίνουν σε απεργία και καταλαμβάνουν το εργοστάσιο. Στο πλευρό τους προστρέχουν άλλοι 12.000 εργάτες των γύρω εργοστασίων. Ο στρατός που στέλνεται για να καταπνίξει την απεργία αρνείται να ανοίξει πυρ. Τελικά η κυβέρνηση καταφεύγει σε επίλεκτα τμήματα στρατού και χωροφυλακής, που τις πρώτες πρωινές ώρες της 16/2 επιτέθηκαν και κατέλαβαν το εργοστάσιο σκοτώνοντας 400 εργάτες.

1952 Με το «στοιχείο» των ασυρμάτων που στις 14/11/1951 ανακαλύφθηκαν από την Ασφάλεια στη βίλα «Αύρα», αρχίζει στις 15 Φλεβάρη 1952 η δεύτερη δίκη του Νίκου Μπελογιάννη και ακόμα 28 κομμουνιστών, με την κατηγορία της «διενέργειας κατασκοπείας κατά των συμφερόντων του κράτους» (πρόκειται για τον Μεταξικό νόμο 375/1936).

1999 Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ φαίνεται να έχει παραδώσει στην Τουρκία τον Αμπντουλάχ Οτσαλάν. Η είδηση ότι ο Κούρδος ηγέτης Αμπντουλάχ Οτσαλάν «φιλοξενούνταν» για δεκαπέντε μέρες στην ελληνική πρεσβεία στο Ναϊρόμπι της Κένυας σκάει σαν βόμβα. Το απόγευμα εκείνης της μέρας, ο Οτσαλάν υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει την πρεσβεία και η επίσημη ανακοίνωση ανέφερε ότι τα ίχνη του χάθηκαν όταν το αυτοκίνητο που τον μετέφερε στο αεροδρόμιο «εξαφανίστηκε» κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες. Λίγες ώρες αργότερα, τα τουρκικά τηλεοπτικά δίκτυα μετέδιδαν βίντεο με τις αποτρόπαιες εικόνες από τη μεταφορά του Οτσαλάν στην Αγκυρα.

2003 Πραγματοποιούνται διαδηλώσεις σε πάνω από 600 πόλεις παγκοσμίως ενάντια στην επίθεση στο Ιράκ των ΗΠΑ και των συμμάχων τους. Η συμμετοχή υπολογίζεται σε παραπάνω από 8,5 εκατομμύρια.