Σοβαρά προβλήματα στο πάτωμα από το 2015

Οι Οργανώσεις της ΚΝΕ στην Αττική όλο αυτό το διάστημα οργανώνουν πληθώρα πρωτοβουλιών διάδοσης της ιστορικής αλήθειας σε κάθε γειτονιά της Αθήνας, στα σχολεία και τα πανεπιστήμια. Με πλατιά διάδοση της επιστολής της ΚΝΕ προς όλους τους μαθητές, με εκδηλώσεις, προβολές ταινιών, επισκέψεις σε μουσεία και ιστορικούς χώρους, διακίνηση βιβλίων και άλλων εκδόσεων, του «Ριζοσπάστη» με τη Διακήρυξη της ΚΕ για τα 80 χρόνια του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, διαδίδουν πλατιά το μήνυμα ότι η καλύτερη τιμή για τους 200 είναι η συνέχεια του αγώνα, είναι να συνεχίσουμε, να νικήσουμε.

Στο πλαίσιο αυτό, τον Μάρτη προγραμματίζεται πλήθος εκδηλώσεων από τις Οργανώσεις της ΚΝΕ. Ξεχωρίζουν οι εξής:

Την Κυριακή 15 Μάρτη στις 12.30, στο «Σπίτι της ΕΠΟΝ» (Δουκίσσης Πλακεντίας 3 στους Αμπελόκηπους) η ΤΟ Α' Αθήνας οργανώνει εκδήλωση διεκδίκησης για τη διάσωση του ιστορικού χώρου, ώστε να αξιοποιείται ως μνημείο για να μαθαίνει η νεολαία την αληθινή ιστορία του τόπου μας, την ιστορία των ΕΑΜ - ΕΛΑΣ - ΕΠΟΝ που απελευθέρωσαν τη χώρα από τους ναζί κατακτητές. Στην εκδήλωση θα μιλήσει η Γεωργία Γκούφα, μέλος του ΚΣ της ΚΝΕ, και θα ολοκληρωθούν οι εργασίες βαψίματος και καθαρισμού της πρόσοψης του κτιρίου, αποκάλυψης σχετικής καλλιτεχνικής παρέμβασης.

Ο κομμουνιστής δάσκαλος Παναγής Δημητράτος

Επίσης, το Σάββατο 28 Μάρτη, στις 18.00, στον κινηματογράφο «ΤΡΙΑΝΟΝ» θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση για μαθητές Γυμνασίου, όπου θα μιλήσει η Βαγγελιώ Πλατανιά, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, ενώ θα παρευρεθεί και θα τιμηθεί η Αθηνά Κοττή - Λάτση, μαχήτρια του ΔΣΕ ως μαθήτρια.

Με αφορμή την εκδήλωση αυτής της Κυριακής, ανατρέχουμε σήμερα στο «Σπίτι της ΕΠΟΝ» και την ιστορία του.

Η Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων (ΕΠΟΝ) ιδρύθηκε στις 23 Φλεβάρη 1943. Συγκροτήθηκε από τις οργανώσεις: Ομοσπονδία Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδας (ΟΚΝΕ), Αγροτική Νεολαία Ελλάδας, Ενιαία Εθνικοαπελευθερωτική Εργατοϋπαλληλική Νεολαία, Ενιαία Μαθητική Νεολαία, Ενωση Νέων Αγωνιστών Ρούμελης, Θεσσαλικός Ιερός Λόχος, Λαϊκή Επαναστατική Νεολαία, Λεύτερη Νέα, Σοσιαλιστική Επαναστατική Πρωτοπορία Ελλάδας και η Φιλική Εταιρεία Νέων. Ολες αυτοδιαλύθηκαν (και η ΟΚΝΕ μετά από 20 χρόνια ηρωικής δράσης) και τα μέλη τους εντάχθηκαν στην ΕΠΟΝ.

Η ΕΠΟΝ ανέπτυξε πλούσια και ηρωική απελευθερωτική δράση, έδωσε στη νεολαία άφταστα πρότυπα αυτοθυσίας και λαϊκής αλληλεγγύης. Τριάντα δύο χιλιάδες ΕΠΟΝίτες πολέμησαν μέσα από τις γραμμές του ΕΛΑΣ. Στις παραμονές της Απελευθέρωσης υπολογίζεται ότι είχαν προσχωρήσει στην ΕΠΟΝ περίπου 600.000 νέοι και νέες. Χιλιάδες ΕΠΟΝίτες και ΕΠΟΝίτισσες βρήκαν ηρωικό θάνατο στα χιτλερικά στρατόπεδα, στις διαδηλώσεις, στις σκληρές μάχες με τους κατακτητές και τους ταγματασφαλίτες. Χιλιάδες νεολαίοι έγιναν πρότυπα αγωνιστικής διαπαιδαγώγησης και στάσης ζωής.

Ηταν το σπίτι του κομμουνιστή δασκάλου Παναγή Δημητράτου. Ο Π. Δημητράτος, γεννημένος στην Κεφαλονιά το 1886, είχε πάρει μέρος στο ιδρυτικό Συνέδριο του ΣΕΚΕ, διατέλεσε μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και αρχισυντάκτης του «Ριζοσπάστη», είχε πλούσια συνδικαλιστική δράση στο κίνημα των δασκάλων, διατελώντας μεταξύ άλλων πρόεδρος και γραμματέας της ΔΟΕ και φυσικά δοκίμασε τις διώξεις της εποχής. Εχαιρε μεγάλου σεβασμού και εκτίμησης ως δάσκαλος, τη δεκαετία του '30 μάλιστα έγραψε και πολλά αναγνωστικά και άλλα βιβλία για παιδιά. Για τη δράση του συνελήφθη κατά τη διάρκεια της Κατοχής και εξέτιε ποινή στις φυλακές Χατζηκώστα, απ' όπου τον πήραν στις 22 Απρίλη του 1944 και τον εκτέλεσαν στη Σχολή Χωροφυλακής δοσίλογοι της Ειδικής Ασφάλειας (καθαρά ελληνικό απόσπασμα δηλαδή), σε αντίποινα μιας επίθεσης του ΕΛΑΣ που έγινε σε Σταθμό Χωροφυλακής του Μαραθώνα, όπου σκοτώθηκαν 6 χωροφύλακες. Η εκτέλεση αυτή 17 κρατουμένων εξετάστηκε αργότερα σε δίκη δοσίλογων που έγινε τον Οκτώβρη του 1945 και χαρακτηρίστηκε «σφαγή χωρίς κατηγορητήριον, που εξετελέσθη κατά τρόπον αγριώτερον και των χιτλερικών εγκλημάτων».

Το σπίτι του Παναγή Δημητράτου, όπου έγινε η Πανελλαδική Σύσκεψη ίδρυσης της ΕΠΟΝ, χαρακτηρίστηκε μνημείο από το υπουργείο Πολιτισμού στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Οι διαδικασίες όμως για την ανάδειξη και λειτουργία του ως μουσείου προχώρησαν με πολύ μεγάλες καθυστερήσεις και προβλήματα, με αγώνες κόντρα σε προσπάθειες κατεδάφισής του και χωρίς ουσιαστική οικονομική στήριξη από το Δημόσιο στο οποίο ανήκει το οίκημα.

Φτάσαμε στα μέσα της δεκαετίας του 1990, για να ανοίξει και να λειτουργήσει επιτέλους ως μουσείο αφιερωμένο στην ΕΠΟΝ, το πρώτο στην Ελλάδα. Τη λειτουργία του ανέλαβε ο «Σύνδεσμος Φίλων του Μουσείου της ΕΠΟΝ» που όρισε με απόφασή της η κυβέρνηση, ο οποίος αποτελούνταν από πέντε διαφορετικές οργανώσεις παλιών ΕΠΟΝιτών, που υπήρχαν τότε και πρόσκεινταν σε διαφορετικούς πολιτικούς χώρους. Αξίζει να σημειωθεί ωστόσο ότι στα πρώτα μέλη του ΔΣ του Συνδέσμου υπήρξαν και ΕΠΟΝίτες που είχαν λάβει μέρος στην ιδρυτική Πανελλαδική της Σύσκεψη στις 23 Φλεβάρη του 1943.

Από το δεύτερο μισό της δεκαετίας του '90 και για δυο δεκαετίες το «Σπίτι της ΕΠΟΝ» ήταν επισκέψιμο ως μουσείο, η ΠΕΑΕΑ διοργάνωνε εκεί εκδηλώσεις όπως και Οργανώσεις του ΚΚΕ και η ΚΝΕ.

Ξεχωρίζουμε από τα ρεπορτάζ της εποχής την επίσκεψη τον Σεπτέμβρη του 2001 στο «Σπίτι της ΕΠΟΝ» των νέων αντιπροσωπειών που συμμετείχαν στο 27ο Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή», που όπως σημείωνε ο «Ριζοσπάστης» τότε: «Μεγάλη εντύπωση προκάλεσε στους νεολαίους επισκέπτες η υπάρχουσα στην κουζίνα του σπιτιού κρύπτη - καταπακτή, που δείχνει κάτω από πόσο δύσκολες συνθήκες πάλεψαν οι κομμουνιστές στα μαύρα χρόνια της μεταξικής δικτατορίας, στην κατοχή, στα χρόνια του εμφυλίου, καθώς και όλα τα χρόνια που το ΚΚΕ πάλευε κάτω από συνθήκες βαριάς παρανομίας».

Επισκέψεις και ξεναγήσεις μέσα στο σπίτι συνεχίζουν να γίνονται μέχρι και το 2016-'17, ήδη όμως οι φθορές του είναι τότε εμφανείς, ανοίγουν τρύπες στο πάτωμα, κάποια μέρη και δωμάτιά του έχουν πάψει να είναι επισκέψιμα, όπως η κουζίνα με την κρύπτη. Και κάποια στιγμή, μοιραία σφραγίζεται ολόκληρο, καθώς γίνεται επικίνδυνο για επισκέψεις. Οι εκδηλώσεις πια γίνονται στην πλατεία ΕΠΟΝ, μπροστά από το σπίτι - σύμβολο, που εμφανίζει σημάδια κατάρρευσης.

Ολο αυτό το διάστημα βέβαια, η ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ δεν σταματά τα διαβήματα, τις συναντήσεις και τις πιέσεις για τη συντήρηση και αποκατάσταση του σπιτιού, διεκδικώντας τα απαραίτητα τόσο από το κράτος όσο και από τον δήμο της Αθήνας, στην επικράτεια του οποίου ανήκει το «Σπίτι της ΕΠΟΝ».

Η συζήτηση που άνοιξε εκ νέου στις μέρες μας για δημιουργία μουσείου Εθνικής Αντίστασης στην Αθήνα, με αφορμή την αποκάλυψη των συγκλονιστικών φωτογραφιών από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή, έφερε ξανά στο προσκήνιο την ανάγκη ανάδειξης του μουσείου που ήδη υπάρχει, του «Σπιτιού της ΕΠΟΝ» στους Αμπελόκηπους. Το θέμα ανέδειξε με παρέμβασή του στο Δημοτικό Συμβούλιο ο Νίκος Σοφιανός, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, που αναφέρθηκε στις πρωτοβουλίες που οφείλει να λάβει ο δήμος Αθήνας, με σκοπό να αναδειχθούν και άλλα ιστορικά μνημεία του κέντρου της πρωτεύουσας. Αντίστοιχα η ΤΕ Α' Αθήνας του ΚΚΕ με ανακοίνωσή της ζητά την ανάδειξη και αξιοποίηση του «Σπιτιού της ΕΠΟΝ», που «αν και αναγνωρισμένο ως μνημείο από το υπουργείο Πολιτισμού, ρημάζει από την εγκατάλειψη». Ακόμα ζητά μετονομασία της πλατείας Κοτζιά σε πλατεία Εθνικής Αντίστασης (απόφαση ειλημμένη από το 1975 που δεν έχει υλοποιηθεί), ανάδειξη ιστορικών τόπων μαρτυρίων όπως για το μπλόκο Δουργουτίου, το μνημείο στα παλαιά σφαγεία στα Ανω Πετράλωνα, να αναδειχθεί το Πάρκο της Χωροφυλακής όπου εκτελέστηκε ο Νίκος Μπελογιάννης και να πάρει το όνομά του, να μετονομαστεί η οδός Ελπίδος στη Βικτώρια σε οδό Ηλέκτρας Αποστόλου.

• Ανακοίνωση της ΚΝΕ προς τους φοιτητές και τις φοιτήτριες μπροστά στις φετινές φοιτητικές εκλογές
• Αρθρο: Παραλάβαμε πανεπιστήμιο, δεν θα παραδώσουμε ΚΕΚ...
• Αυτή την Κυριακή η εκδήλωση για τη διάσωση και ανάδειξη του «Σπιτιού της ΕΠΟΝ»
• Μέρα αντιπολεμικής δράσης στα σχολεία στις 17 Μάρτη

RIZOSPASTIS

Στη συζήτηση αυτή θα θέλαμε να καταθέσουμε τη γνώμη μας στο πώς αντιλαμβανόμαστε το ζήτημα της γνώσης και των δεξιοτήτων στο σύγχρονο πανεπιστήμιο. Σημείο εκκίνησης της ανάλυσής μας θα είναι το πανεπιστήμιο στο κοινωνικοοικονομικό σύστημα που αναδείχθηκε μετά τη βιομηχανική, τεχνολογική επανάσταση και τις πολιτικές επαναστάσεις, οι οποίες έδωσαν στην αστική τάξη και τα κλειδιά του κράτους, εκτός από τα κλειδιά της οικονομίας που ήδη τα κατείχε. Επίσης, για λόγους συντομίας, θα αναφερθούμε κυρίως στην Ευρώπη ως το κέντρο αυτής της κοσμοϊστορικής αλλαγής, για πολλούς και διάφορους λόγους που δεν αφορούν τον σκοπό αυτού του κειμένου.

Στην απαρχή λοιπόν της νέας αυτής εποχής, όλη η συσσωρευμένη ανθρώπινη γνώση που μεταφέρθηκε από την αρχαία ακαδημία στο πανεπιστήμιο του μεσαίωνα έπρεπε να κωδικοποιηθεί και να οργανωθεί για να προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα της συγκεντροποίησης της παραγωγής και της εξουσίας, σε τελική ανάλυση στις ανάγκες της καπιταλιστικής κερδοφορίας.

Το πέρασμα από την καπιταλιστική ελεύθερη αγορά της μανιφακτούρας του 19ου αιώνα στο ιμπεριαλιστικό στάδιο, στο οποίο έχει ολοκληρωθεί η συγκεντροποίηση κεφαλαίου και έχουν προκύψει οι μεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις, μαζί με τις μεγάλες τεχνολογικές ανακαλύψεις της δεύτερης βιομηχανικής επανάστασης οδήγησαν σε μια μορφή πανεπιστημίου όπως περίπου την ξέρουμε σήμερα. Να σημειώσουμε φυσικά ότι αυτή η διαδικασία δεν έγινε μέσα σε μία ημέρα, αλλά ολοκληρώθηκε κυρίως μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το πανεπιστήμιο του 20ού αιώνα λοιπόν, ακολουθώντας τις εξελίξεις στην οικονομία, άνοιξε τις πύλες του σε μεγάλες κοινωνικές μάζες αντί να είναι προνόμιο των διαφόρων «γόνων». Φυσικά, ο στόχος δεν ήταν να βγάλει από τον βούρκο της αμάθειας τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία των εργατών και των αγροτών αλλά, όπως προαναφέρθηκε, το κυνήγι του κέρδους από τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους.

Το πανεπιστήμιο αυτό οργάνωσε και οριοθέτησε τα επιστημονικά αντικείμενα και διαμόρφωσε προγράμματα σπουδών που παρήγαγαν ολοκληρωμένους επιστήμονες και ειδικούς, πάντα φυσικά στο πλαίσιο μιας κοινωνίας όπου κυβερνά η αστική τάξη και η παραγωγή γίνεται με κριτήριο τα κέρδη της. Μας οδήγησε δε στις μεγαλύτερες ανακαλύψεις και εφευρέσεις από την απαρχή της ανθρωπότητας, σε όλα τα επιστημονικά πεδία. Επιπλέον, σε κάποιες χώρες που πήραν άλλο δρόμο από τον καπιταλιστικό, δηλαδή τον σοσιαλιστικό, οι λαοί τους είδαν εικόνες από το πανεπιστήμιο του μέλλοντος, την ώρα που εκμηδένιζαν τις διαφορές τους με τα ισχυρότερα κράτη του πλανήτη μέσα σε λίγα χρόνια.

Φτάνοντας λοιπόν στο σήμερα, βλέπουμε να περιφέρεται στον δημόσιο λόγο μία «γκρίνια» για το γεγονός ότι τα πανεπιστήμιά μας έχουν μείνει πίσω από την εποχή. Αποκαλυπτικές είναι και οι διάφορες διεθνείς εκθέσεις εργοδοτικών ενώσεων, που κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για το γεγονός ότι τα πανεπιστήμια δεν παράγουν απόφοιτους ικανούς να στελεχώσουν άμεσα την παραγωγή.

Το κλειδί για να ερμηνεύσουμε αυτήν την «γκρίνια» είναι πάλι η οικονομία και οι ανάγκες των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Διότι η οικονομία πλέον έχει συγκεντροποιηθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό στις πολυεθνικές επιχειρήσεις, οι οποίες ταυτόχρονα έχουν οργανώσει και καθετοποιήσει σε τέτοιο βαθμό την παραγωγική διαδικασία, ώστε να μη χρειάζονται πλέον ολοκληρωμένους επιστήμονες. Απεναντίας, χρειάζονται ένα ευέλικτο, καταρτισμένο με δεξιότητες, κακοπληρωμένο εργατικό δυναμικό, η κατάρτιση του οποίου να είναι ατομική υπόθεση του καθενός. Το τελευταίο σημαίνει, εκτός από τα διάφορα φιλοσοφικά, πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα που προκύπτουν, ότι αυτήν την κατάρτιση - εκπαίδευση ο καθείς την πληρώνει και από την τσέπη του.

Πάνω σε αυτήν τη βάση ξεπήδησε και η αναδιάρθρωση του εκπαιδευτικού χάρτη στην ΕΕ εδώ και τρεις δεκαετίες, με την περίφημη Συνθήκη της Μπολόνια και τον Ευρωπαϊκό Χώρο Εκπαίδευσης. Αντί να έχουμε ένα οριοθετημένο πρόγραμμα σπουδών που παράγει ολοκληρωμένους επιστήμονες, προκρίνονται η «ευελιξία» και ο κατακερματισμός των επιστημονικών αντικειμένων σε διάφορους κύκλους σπουδών. Αντί να έχουμε πτυχία τα οποία να ανταποκρίνονται σε συγκεκριμένα επαγγελματικά δικαιώματα, προκρίνεται η «απόκτηση δεξιοτήτων». Αντί να έχουμε πανεπιστήμια, θα έχουμε παραμάγαζα όπως είναι τα διάφορα κολέγια, ΣΑΕΚ, ΚΕΚ, ΚΕΔΙΒΙΜ. Αντί να έχουμε φοιτητές που θέλουν και θέλουμε να μάθουν και να εξειδικευτούν σε ένα επιστημονικό αντικείμενο, να έχουμε αυριανούς εργαζόμενους που κυνηγάνε πιστωτικές μονάδες.

Το πανεπιστήμιο που μας έφτασε μέχρι και στην εξερεύνηση του Διαστήματος φαίνεται ότι «έχει φάει τα ψωμιά του», σύμφωνα με τους διάφορους «σοφούς» και «σοφές» που «προσαρμόζονται» στη σύγχρονη εποχή. Αλλά αυτό είναι μια εσωτερική αντίφαση που θα την πληρώσει η άρχουσα τάξη. Αφενός διότι οι γέφυρες με προεντεταμένο σκυρόδεμα δεν κατασκευάζονται με tutorials, ούτε οι εγχειρήσεις ανοιχτού θώρακα γίνονται με συμβουλές από το ChatGPT. Αφετέρου, η ανάγκη του καπιταλισμού για καινοτομία και επιστημονικές ανακαλύψεις, που παρήγαγε το μαζικό πανεπιστήμιο του «παρελθόντος», δεν θα καλυφθεί ποτέ από τις διάφορες spin off, τα venture capitals και τον περιορισμό της γνώσης σε μια χούφτα πανεπιστήμια προορισμένα για την ελίτ. Βέβαια, η άρχουσα τάξη για ακόμα μια φορά θα επιδιώξει να ρίξει το βάρος αυτής της χασούρας στον πλέον «συνήθη ύποπτο», δηλαδή στους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα.

Δεν νομίζουμε ότι υπάρχει ούτε πανεπιστημιακός ούτε φοιτητής ο οποίος να έχει αντικειμενικά συμφέρον από μια τέτοια εξέλιξη, εκτός φυσικά κι αν έχει στην ιδιοκτησία του κάποια δικιά του βιομηχανική μονάδα. Γι' αυτό και πρέπει σύσσωμη η ακαδημαϊκή κοινότητα να ορθώσει ανάστημα απέναντι σε αυτούς τους σχεδιασμούς, οι οποίοι εκφράζονται με τις διάφορες νομοθετικές πρωτοβουλίες όλων των κυβερνήσεων που έχουν περάσει μέχρι στιγμής. Είναι όμως λύση η ρομαντική προσκόλληση στο πανεπιστήμιο του παρελθόντος;

Εδώ θα απαντήσουμε τολμηρά και θα πούμε ότι όχι, ο μόνος τρόπος να μην παραδώσουμε ΚΕΚ αντί για πανεπιστήμια στις νέες γενιές δεν είναι να αναπολούμε το πανεπιστήμιο του παρελθόντος. Η γραμμή αυτή έχει δοκιμαστεί και έχει αποτύχει, διότι είναι σαν να αντιπαραθέτεις μία (ηρωική κατά τ' άλλα) ίλη ιππικού απέναντι σε τανκς. Απεναντίας, θα πρέπει να διαμορφώσουμε μια συνολική και στρατηγική αντιπαράθεση με την άρχουσα τάξη και τους σχεδιασμούς της, με το βλέμμα στο μέλλον. Δηλαδή στο σύγχρονο πανεπιστήμιο των κοινωνικών αναγκών, ενταγμένο σε μια κοινωνία με επιστημονικό και κεντρικό σχεδιασμό, όπου ο λαός θα είναι νοικοκύρης στον τόπο του, χωρίς να ταΐζει τα παράσιτα της άρχουσας τάξης, και όπου η παραγωγική διαδικασία θα γίνεται με γνώμονα τις κοινωνικές ανάγκες και όχι το καπιταλιστικό κέρδος. Και για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, η κοινωνία αυτή έχει όνομα και λέγεται Σοσιαλισμός!

«Ολοι εμείς, οι φοιτητές και οι φοιτήτριες που:

- Δεν ανεχόμαστε την πολεμική εμπλοκή της χώρας μας! Δεν θέλουμε να γίνουμε θύτης άλλων λαών, ούτε στόχος αντιποίνων. Θέλουμε να ξεκουμπιστούν από τη χώρα οι βάσεις του θανάτου των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.

- Διαφωνούμε με τη μετατροπή των Ιδρυμάτων μας σε εργαστήρια πολεμική έρευνας.

- Οργιζόμαστε για τα εγκλήματα που προκαλεί η πολιτική του κέρδους, όπως τα Τέμπη και οι "Βιολάντες". Νιώσαμε ελπίδα και πήραμε δύναμη από τα παλλαϊκά συλλαλητήρια στις 28 Φεβρουαρίου.

- Νιώθουμε ότι τα όνειρα που έχουμε για τις σπουδές μας "ασφυκτιούν" στη σημερινή απαράδεκτη κατάσταση όπου βρίσκονται τα πανεπιστήμιά μας.

- Δείξαμε την αλληλεγγύη μας στους λαούς, στην Παλαιστίνη.

- Δεν συμβιβαζόμαστε με το εργασιακό μέλλον - εφιάλτη που μας ετοιμάζουν.

- Δουλεύουμε παράλληλα με τις σπουδές, παλεύουμε να βγάλουμε τον μήνα με τον μισθό να τελειώνει στα μέσα του και τις οικογένειές μας να ασφυκτιούν. Μένουμε σε εστίες που μοιάζουν εγκαταλελειμμένα κτίρια ή πληρώνουμε πανάκριβα νοίκια.

...διαλέγουμε άλλο δρόμο για τις σπουδές και τη ζωή μας!

Μπορούμε:

- Να δυναμώσουμε τους Φοιτητικούς μας Συλλόγους, τη δικιά μας δύναμη.

- Να εναντιωθούμε στην κυβέρνηση του πολέμου και στα κόμματα που στηρίζουν την εμπλοκή, τα προσχήματα των ιμπεριαλιστών.

- Να τα βάλουμε με το σάπιο κράτος τους, που θωρακίζει την κερδοφορία των λίγων και αφήνει απροστάτευτο τον λαό.

- Να παλέψουμε μαζί για το πανεπιστήμιο των σύγχρονων αναγκών μας, των δυνατοτήτων της εποχής μας.

- Να ανοίξουμε τον δρόμο για μια κοινωνία που θα έχει στο επίκεντρο τις δικές μας ανάγκες σε μόρφωση, δουλειά, Πολιτισμό και Αθλητισμό.

- Να ανατρέψουμε τις "ράγες" των κερδών, το σύστημα που γεννά πολέμους, κρίσεις, εκμετάλλευση και αδικία, για να οικοδομήσουμε μια νέα κοινωνία, τον σοσιαλισμό!

Η κυβέρνηση της ΝΔ μπλέκει τον ελληνικό λαό σε επικίνδυνους σχεδιασμούς και πολέμους για τα κέρδη των λίγων. Τώρα χώνει βαθύτερα τη χώρα στον βρώμικο πόλεμο των ΗΠΑ και του Ισραήλ ενάντια στο Ιράν, μέσω των αμερικάνικων βάσεων στην Ελλάδα και με τις αποστολές στρατιωτικών δυνάμεων, φρεγατών και οπλικών συστημάτων στην εμπόλεμη περιοχή.

Ολα τα συστημικά κόμματα συμφωνούν στη διατήρηση των αμερικανοΝΑΤΟικών βάσεων στη χώρα μας, που είναι ορμητήρια πολέμου και στόχος αντιποίνων.

Το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλοι που θέλουν να γίνουν "χαλίφης στη θέση του χαλίφη" για να συνεχίσουν στις ίδιες ράγες, αυτές του κέρδους, ξεπλένουν και στηρίζουν όλες τις επιλογές της κυβέρνησης, τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Από κοντά και διάφορα αρχηγικά, μονοπρόσωπα κόμματα που προσπαθούν να το παίξουν "αντισυστημικοί" με σόου στη Βουλή για ξεκάρφωμα, την ώρα που στηρίζουν την αντιλαϊκή πολιτική "με χέρια και με πόδια".

Υπάρχει όμως αντίπαλος απέναντι στην αντιλαϊκή πολιτική: Ο ίδιος ο λαός με τους αγώνες του! Αυτό που φοβούνται, η κυβέρνηση, οι επιχειρηματικοί όμιλοι και το κράτος τους, είναι η οργανωμένη διεκδίκηση. Αυτό φάνηκε στους μεγάλους αγώνες που συντάραξαν τη χώρα για να μη συγκαλυφθεί το έγκλημα στα Τέμπη. Στα μπλόκα των αγροτών που έσπασαν τον τσαμπουκά της κυβέρνησης. Στις μεγάλες διαδηλώσεις αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό. Στις αγωνιστικές κινητοποιήσεις ενάντια στη 13ωρη εργασία. Στις φοιτητικές κινητοποιήσεις ενάντια στα αντιεκπαιδευτικά μέτρα, για σύγχρονες, δωρεάν σπουδές.

Γι' αυτό στοχεύουν στη σκέψη της νεολαίας. Για να συμβιβαστούμε με τη φτώχεια και τα ψίχουλα, το χτύπημα στις σπουδές και στα δικαιώματά μας, την πολεμική προετοιμασία.

Η κυβέρνηση ετοιμάζει νέα αντιδραστική τομή για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση με την αναθεώρηση του άρθρου 16!

Με δυνατό φοιτητικό κίνημα και με όλο τον λαό μπορούμε να την εμποδίσουμε.

Το άρθρο 16 του Συντάγματος ορίζει ότι η ευθύνη για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση ανήκει στο κράτος και παρέχεται δωρεάν, ενώ η ίδρυση ανώτατων σχολών από ιδιώτες απαγορεύεται.

Με την αναθεώρησή του, η κυβέρνηση θέλει να σαρώσει και το τελευταίο εμπόδιο για την πλήρη εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση της Ανώτατης Εκπαίδευσης, που προωθούν βήμα - βήμα εδώ και χρόνια όλες οι κυβερνήσεις:

- Απελευθερώνει πλήρως την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων. Ολα τα κολέγια θα βαφτιστούν πανεπιστήμια.

- Ολοκληρώνει την υποβάθμιση και κατηγοριοποίηση των πτυχίων μας.

- Διαλύει την ήδη υποβαθμισμένη φοιτητική μέριμνα. Το κόστος σπουδών θα εκτοξευτεί για όλους μας.

- Φέρνει δίδακτρα ακόμα και στα προπτυχιακά και τα γενικεύει στα μεταπτυχιακά προγράμματα.

Ολα αυτά την περίοδο που δυναμώνουν η πολεμική προετοιμασία και η πολεμική έρευνα στα πανεπιστήμια, πληθαίνουν τα ΝΑΤΟικά σεμινάρια.

Γι' αυτό εντείνουν την καταστολή και μέσα στα ΑΕΙ, την προσπάθεια να επιβληθεί σιγή νεκροταφείου, και γενικεύουν τις πειθαρχικές διώξεις σε όποιον αντιδρά, με την κυβερνητική παράταξη της ΔΑΠ - ΝΔΦΚ να συμμετέχει στα πειθαρχικά συμβούλια, διώκοντας φοιτητές για τις ιδέες και τους αγώνες τους!

Τα σχέδιά τους μπορούν να πεταχτούν στα σκουπίδια με τον μαζικό και οργανωμένο αγώνα των φοιτητών μέσα από τους Φοιτητικούς Συλλόγους! Δυναμώνοντας τη σύγκρουση με την πολιτική του κέρδους μέσα από ένα πανελλαδικά συντονισμένο φοιτητικό κίνημα που διεκδικεί την ουσιαστική αναβάθμιση των σπουδών, ένα πανεπιστήμιο αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν, πτυχία με αξία, δουλειά με δικαιώματα.

Δύναμή μας η συμμετοχή μας!

Δυναμώνουμε τους Συλλόγους μας!

Στις φοιτητικές εκλογές ψηφίζουμε "Πανσπουδαστική Κίνηση Συνεργασίας"!

Παίρνουμε θέση για όσα συμβαίνουν στις σπουδές και στις ζωές μας!

Με "Πανσπουδαστική ΚΣ" 1η δύναμη μπορεί:

- Να καταδικαστεί η εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και η μετατροπή των πανεπιστημίων σε εργαστήρια πολεμικής έρευνας. Να δυναμώσει η απαίτηση να ξεκουμπιστούν οι βάσεις του θανάτου, η αλληλεγγύη στους λαούς που αγωνίζονται για να καθορίζουν οι ίδιοι το μέλλον τους, χωρίς ξένες επεμβάσεις!

- Να εκφραστεί με εκκωφαντικό τρόπο η μαζική καταδίκη, η αγανάκτηση των φοιτητών ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ και της ΕΕ στην Ανώτατη Εκπαίδευση.

- Να σταλεί ένα μήνυμα που δεν θα παίρνει καμία αμφισβήτηση ή διαστρέβλωση ενάντια στην αναθεώρηση του άρθρου 16! Η κάλπη των φοιτητικών εκλογών μετατρέπεται φέτος σε ένα μεγάλο, πανελλαδικό φοιτητικό "δημοψήφισμα" ενάντια στην πλήρη εμπορευματοποίηση και υποβάθμιση των σπουδών μας.

- Να καταδικαστούν όλοι όσοι στήριξαν την πολιτική που οδήγησε στο προδιαγεγραμμένο έγκλημα των Τεμπών και στρώνει το έδαφος για νέα "Τέμπη".

- Να ακυρωθεί και με τη μαζική μας συμμετοχή το σχέδιο της κυβέρνησης για διάλυση των Φοιτητικών Συλλόγων, για βιομηχανία διώξεων, πειθαρχικών και έντασης της καταστολής.

Με μεγάλη άνοδο της "Πανσπουδαστικής" και καταδίκη της ΔΑΠ - ΝΔΦΚ μπορεί να γυρίσει σελίδα το φοιτητικό κίνημα. Με ένα κίνημα πανελλαδικά συντονισμένο και οργανωμένο, στο πλάι του εργατικού κινήματος, για να ξηλώσουμε τις "ράγες" του κέρδους. Με Συλλόγους ζωντανούς, με συλλογικές διαδικασίες όπου θα ακούγονται η γνώμη και οι προτάσεις όλων, με πολύμορφη δραστηριότητα για όλα όσα μας ενδιαφέρουν και μας "καίνε".

Διεκδικούμε:

- Αναβάθμιση των σπουδών μας, με αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για τις πραγματικές ανάγκες των πανεπιστημίων. Σύγχρονες και ασφαλείς υποδομές. Προσλήψεις μόνιμου διδακτικού προσωπικού με βάση τις ανάγκες. Σύγχρονα προγράμματα σπουδών που ενσωματώνουν τις εξελίξεις στην επιστήμη και στην τεχνολογία.

- Αποκλειστικά δημόσια, δωρεάν και αναβαθμισμένη φοιτητική μέριμνα. Σύγχρονες, δημόσιες, δωρεάν εστίες για όλους.

- Πτυχία με αξία, ως μοναδική προϋπόθεση για την πλήρη πρόσβαση στο επάγγελμα, χωρίς άλλες πιστοποιήσεις. Σύγχρονα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα.

- Να καταργηθούν όλοι οι αντιεκπαιδευτικοί νόμοι, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, ο άδικος νόμος των διαγραφών και της έντασης της καταστολής.

- Μέτρα στήριξης των φοιτητών ενάντια στην ακρίβεια.

Με περισσότερους αγωνιστές εκπροσώπους στα Διοικητικά Συμβούλια που εκλέγονται με τα ψηφοδέλτια της "Πανσπουδαστικής ΚΣ" και αναλαμβάνουν την ευθύνη για την οργάνωση της ζωής και της δράσης των Συλλόγων, με πολύμορφη δραστηριότητα για κάθε θέμα.

Με τον μεγάλο πανελλαδικό συντονισμό Φοιτητικών Συλλόγων, μέσα από το Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών (ΜΑΣ), που αυτήν τη στιγμή συσπειρώνει 118 Φοιτητικούς Συλλόγους.

Ετσι οργανώνεται η σύγκρουση με τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης, τις οποίες υλοποιούν όλες οι κυβερνήσεις, με το σάπιο αντιλαϊκό κράτος που περιφρουρεί τα κέρδη των λίγων.

Με "Πανσπουδαστική" 1η δύναμη καταδικάστηκαν οι αντιεκπαιδευτικοί νόμοι, μπήκαν εμπόδια στην εφαρμογή τους, πολλοί έμειναν στα χαρτιά!

Οι φοιτητές πετύχαμε πολλά. Ομως μένουν και πολλά ακόμα να γίνουν, που κρίνονται από τη μεγαλύτερη και πιο ενεργητική συμμετοχή χιλιάδων φοιτητών και φοιτητριών στους Συλλόγους τους, στον αγώνα και τη διεκδίκηση.

Ολοι και όλες μαζί, διαμορφώνουμε μαζικά ψηφοδέλτια της "Πανσπουδαστικής Κίνησης Συνεργασίας" σε κάθε Τμήμα και έτος!

Καταδικάζουμε τη ΔΑΠ, που στηρίζει την κυβερνητική πολιτική, την πολεμική εμπλοκή. Ζητωκραυγάζει για τις διαγραφές φοιτητών, τα χαράτσια στις εστίες, τα μεταπτυχιακά και τα ξενόγλωσσα προπτυχιακά με δίδακτρα. Χειροκροτεί την καταστολή και φίμωση των φοιτητών που διεκδικούν καλύτερες σπουδές. Τα στελέχη της συμμετέχουν μέχρι και στα πειθαρχικά συμβούλια, καταδίδοντας συμφοιτητές τους!

Γυρίζουμε την πλάτη στην ΠΑΣΠ, που υιοθετεί και αναπαράγει τα πολεμικά προσχήματα και την προπαγάνδα των ιμπεριαλιστών. Υπονομεύει τους αγώνες μας, ενώ το κόμμα της, το ΠΑΣΟΚ, τάσσεται υπέρ της αναθεώρησης του άρθρου 16 και των διαγραφών φοιτητών - άλλωστε το ΠΑΣΟΚ ως κυβέρνηση είχε ψηφίσει το άδικο μέτρο του ανώτατου ορίου φοίτησης.

Απέναντι είναι και οι παρατάξεις ΕΑΑΚ, "Attack", "Ρεβάνς" κ.ά., που ούτε θέλουν ούτε μπορούν να οργανώσουν τον αγώνα των φοιτητών, την αποφασιστική σύγκρουση με την πολιτική του κέρδους. Θέλουν ένα κίνημα που θα είναι κομπάρσος και σκαλοπάτι της κυβερνητικής εναλλαγής, για να συνεχίζεται η αντιλαϊκή πολιτική με άλλα πρόσωπα. Είναι πρώτοι στον εκφυλισμό, ενώ η ΕΑΑΚ φτάνει μέχρι και τον τραμπουκισμό φοιτητών.

Η αποχή βολεύει την κυβέρνηση. Την ερμηνεύει όπως τη βολεύει.

Παίρνουμε θέση για τις σπουδές και το μέλλον μας.

Ψηφίζουμε "Πανσπουδαστική Κίνηση Συνεργασίας"!».

Προκαταρκτική έρευνα διατάχθηκε από την Εισαγγελία Εφετών Θεσσαλονίκης για την υπόθεση της εκπαιδευτικού που πέθανε το περασμένο Σάββατο, έπειτα από αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο και η οποία το προηγούμενο διάστημα είχε καταγγείλει ότι υπήρξε θύμα εκφοβισμού από ομάδα μαθητών στο σχολείο όπου δίδασκε. Η έρευνα διατάχθηκε με βάση τα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας, αλλά και την αναφορά που φέρεται να είχε κάνει η εκπαιδευτικός προς τις αρμόδιες εκπαιδευτικές υπηρεσίες, ζητώντας τους να παρέμβουν για την επίλυση της κατάστασης που βίωνε.

Ο θάνατος της εκπαιδευτικού, που φαίνεται να συνδέεται με τις συνθήκες εργασίας που είχαν διαμορφωθεί στο σχολείο της, αποτελεί ένα τραγικό γεγονός που συγκλονίζει, σημειώνει σε σχετική ανακοίνωσή της η «Αγωνιστική Συσπείρωση Εκπαιδευτικών» (ΑΣΕ), εκφράζοντας συλλυπητήρια στην οικογένειά της και επισημαίνοντας:

«Το τραγικό αυτό γεγονός επαναφέρει με οδυνηρό τρόπο στο προσκήνιο την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στα σχολεία, ως αποτέλεσμα της διαχρονικής αντιεκπαιδευτικής πολιτικής όλων των κυβερνήσεων. Το περιστατικό αυτό δεν μπορεί να ιδωθεί ως ένα "μεμονωμένο γεγονός". Αναδεικνύει την ασφυκτική πίεση, την εντατικοποίηση της εργασίας, καθώς και το κλίμα φόβου και αυταρχισμού που διαμορφώνεται όλο και συχνότερα στους χώρους δουλειάς των εκπαιδευτικών.

Αναδεικνύει επίσης το γεγονός ότι η κυβέρνηση και το υπουργείο Παιδείας έχουν αφήσει τους εκπαιδευτικούς χωρίς ουσιαστική στήριξη απέναντι στις ολοένα αυξανόμενες απαιτήσεις και πιέσεις της καθημερινής σχολικής πραγματικότητας.

Η αναζήτηση ευθυνών ανάμεσα στους μαθητές του σχολείου, στον σύλλογο διδασκόντων ή στους γονείς συσκοτίζει το μεγάλο πρόβλημα: Την εργασιακή, παιδαγωγική και ανθρώπινη απαξίωση των εκπαιδευτικών από την αντιεκπαιδευτική πολιτική που εφαρμόζεται διαχρονικά».

Η ΑΣΕ επισημαίνει ότι το υπουργείο Παιδείας και η διοίκηση της Εκπαίδευσης έχουν την ευθύνη για τα προβλήματα που οξύνονται μέσα στα σχολεία και προσθέτει μεταξύ άλλων: «Φυσικά, δεν αρκεί μόνο η διερεύνηση των γεγονότων στη Θεσσαλονίκη, αν και αυτό είναι αναγκαίο και πρέπει να γίνει. Το πιο σημαντικό είναι να παρθούν άμεσα μέτρα για την ουσιαστική στήριξη των εκπαιδευτικών και να ανατραπούν οι άθλιες πολιτικές που απαξιώνουν το έργο και την αξιοπρέπειά μας. (...)

Καλούμε τα ΔΣ της ΔΟΕ και της ΟΛΜΕ να αναλάβουν εδώ και τώρα αγωνιστικές πρωτοβουλίες για την υπεράσπιση της εργασιακής και παιδαγωγικής υπόστασης των εκπαιδευτικών, προχωρώντας στην προκήρυξη πανεκπαιδευτικής κινητοποίησης μέσα στον Μάρτη.

Οι εκπαιδευτικοί δεν είμαστε αναλώσιμοι και το δημόσιο σχολείο δεν μπορεί να λειτουργεί πάνω στην εξάντληση των ανθρώπων του».

«Ξέρουμε πως ο πόλεμος γίνεται για συμφέροντα οικονομικά, πολιτικά, στρατιωτικά. Για τον πλούτο χωρών, μοίρασμα εδαφών, δρόμων μεταφοράς πετρελαίου, εμπορευμάτων. Δεν γίνεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ούτε για τη δημοκρατία και την ελευθερία κανενός λαού. Αν τους ενδιέφεραν αυτά, θα άφηναν κάθε λαό να έχει το δικαίωμα να καθορίσει το μέλλον του, χωρίς ξένες επεμβάσεις. Δεν πιστεύουμε πως Τραμπ, Νετανιάχου, ΝΑΤΟ και ΕΕ είναι "περιστέρια της ειρήνης", αυτό το ξέρουν τα παιδιά και στο νηπιαγωγείο.

Δεν θα περιμένουμε πότε ο πόλεμος θα απειλήσει άμεσα εμάς και τις οικογένειές μας! Ηδη η Ελλάδα εμπλέκεται στον πόλεμο με ευθύνη της κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων που μετράνε τα κέρδη των λίγων και όχι τις ζωές των πολλών!

Μέρη της χώρας μας αξιοποιούνται ως βάσεις θανάτου του ΝΑΤΟ. Από τη Σούδα της Κρήτης εφοδιάζονται και φεύγουν πλοία που πάνε να σκορπίσουν τον θάνατο στη Μέση Ανατολή. Φρεγάτες, όπλα και ανθρώπινο δυναμικό είναι στη Σαουδική Αραβία να προστατεύουν τα πετρέλαια και τις βάσεις των Αμερικάνων. Ελληνες ναυτεργάτες είναι αποκλεισμένοι σε εμπόλεμη ζώνη και παίζουν τη ζωή τους κορόνα - γράμματα για τους εφοπλιστές, που βγάζουν δισεκατομμύρια ανεβάζοντας τις τιμές στο πετρέλαιο και στη βενζίνη.

Στείλαμε πλοία να προστατέψουν το ΝΑΤΟ στην Κύπρο που θέτει σε κίνδυνο τον λαό, ενώ τώρα στέλνουμε και στη Βουλγαρία! Αντί να φύγουν οι βάσεις των Αμερικάνων δολοφόνων και να απαιτήσουμε να σταματήσει ο πόλεμος, η κυβέρνηση μας χώνει πιο βαθιά σε αυτόν! Για να είμαστε ασφαλείς και εδώ και στην Κύπρο και παντού, πρέπει να φύγουν οι βάσεις του ΝΑΤΟ, να σταματήσει κάθε συμμετοχή μας στον πόλεμο!

Ολες αυτές τις μέρες μιλάνε αυτοί. Ολοι όσοι θέλουν τον πόλεμο και την εμπλοκή της χώρας μας. Πρέπει να μιλήσουμε και εμείς! Γιατί δεν μας ρώτησαν. Δεν έχουν τη σύμφωνη γνώμη μας. Δεν θέλουμε να παίζουν με την ασφάλεια και το μέλλον μας, για έναν πόλεμο που δεν είναι δικός μας. Δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα με κανέναν λαό στον κόσμο. Δεν θέλουμε να πεθάνει ούτε ένας συνάνθρωπος για τα κέρδη και τα συμφέροντα των λίγων. Εμείς θέλουμε να ζήσουμε με πραγματική ειρήνη, ελευθερία, σε έναν κόσμο χωρίς πόλεμο και προσφυγιά.

Καλούμε κάθε μαθητή και μαθήτρια που ανησυχεί, τώρα να δράσει απέναντι στον πόλεμο, στην εκμετάλλευση, στην αδικία.

Σε κάθε σχολείο με κάθε τρόπο να ακουστεί η φωνή των μαθητών:

• Με παρεμβάσεις στις προσευχές και στις τάξεις.
• Με αντιπολεμικά μηνύματα με πανό, τσάντες, συνθήματα σε τοίχους, πίνακες, θρανία.
• Με γράμματα αλληλεγγύης στον λαό και στους μαθητές που κινδυνεύουν.
• Με πορείες, καταλήψεις, αποχές, συναυλίες σχολείων ενάντια στον πόλεμο».

Η Θεατρική Ομάδα αποδομεί τον Ευγένιο Ιονέσκο και προσεγγίζει το θέατρο του παραλόγου μέσα από μια εμπειρία ερασιτεχνικής δημιουργίας, όπου το κοινό γίνεται ενεργό μέρος της δράσης. Αυτοσχεδιασμός, τραγούδι ερμηνείας και θεατρικές σκηνές αλλιώς, εμπνευσμένες από το θέατρο του παραλόγου.

Τηρώντας την υπόσχεση ότι τα Πολιτιστικά Στέκια της ΚΝΕ αποτελούν κυψέλες δημιουργίας, η Θεατρική Ομάδα του «Τραβέρσο» μάς καλεί να παρακολουθήσουμε την παρουσίασή της και να συμμετάσχουμε σε μια συζήτηση για την εμπειρία της δημιουργικής διαδικασίας.

Η δήλωση της Σοφία Ζαχαράκη ότι το λεγόμενο Εθνικό Απολυτήριο θα μειώσει την ανάγκη για φροντιστήριο θυμίζει περισσότερο διαφήμιση παρά σοβαρή απάντηση στο πρόβλημα της παραπαιδείας.

Η πραγματικότητα είναι πεισματάρα: Οσο η πρόσβαση στην Ανώτατη Εκπαίδευση παραμένει ένας σκληρός εξεταστικός ανταγωνισμός, τόσο θα ανθίζουν τα φροντιστήρια. Και όσο το σχολείο λειτουργεί με όρους εξεταστικού κέντρου, τόσο οι οικογένειες θα αναγκάζονται να πληρώνουν από την τσέπη τους για να καλύψουν τα κενά.

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, όπως και οι προηγούμενες, επιχειρεί να παρουσιάσει μια παλιά συνταγή ως «μεταρρύθμιση». Το Εθνικό Απολυτήριο δεν αλλάζει τον πυρήνα του προβλήματος: Την κατηγοριοποίηση των σχολείων, τον ανταγωνισμό των μαθητών και το φίλτρο των εξετάσεων για μια θέση στο πανεπιστήμιο. Στην πράξη, μάλιστα, ανοίγει τον δρόμο για ακόμη μεγαλύτερη εμπλοκή βαθμών, εξετάσεων και αξιολογήσεων σε όλη τη διάρκεια του Λυκείου, δηλαδή για ακόμη μεγαλύτερη πίεση στους μαθητές και ακόμη μεγαλύτερη «αγορά» για την παραπαιδεία.

Το πρόβλημα λοιπόν είναι βαθιά κοινωνικό.

Γι' αυτό και το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας επισημαίνει ότι πραγματική λύση σημαίνει ένα ενιαίο, δημόσιο και υψηλού επιπέδου σχολείο που να μορφώνει ολόπλευρα όλα τα παιδιά, χωρίς ταξικούς φραγμούς και χωρίς το άγχος του ατελείωτου εξεταστικού μαραθωνίου.

Μέχρι τότε, κάθε υπόσχεση ότι «θα μειωθούν τα φροντιστήρια», από τον Αρσένη έως και τον Γαβρόγλου και τώρα την Ζαχαράκη, έρχεται όταν οι αλλαγές στο Λύκειο προμηνύουν νέα ταξικά εμπόδια και απλά αλλάζουν το περιτύλιγμα του ίδιου συστήματος, ενώ ζητούν από την κοινωνία να πιστέψει ότι άλλαξε το περιεχόμενο...

Εκδήλωση με θέμα: «"Παραβατικές συμπεριφορές" ή όψεις του συστήματος της εκμετάλλευσης;» διοργανώνει η Τομεακή Επιτροπή Φωκίδας του ΚΚΕ το Σάββατο 14 Μάρτη, στις 7 μ.μ. στο Πολιτιστικό Κέντρο Ιτέας.

Θα μιλήσουν η Λίνα Κροκίδη, υπεύθυνη της Διατμηματικής Ομάδας του ΚΚΕ για την Παραβατικότητα των Ανηλίκων, και η Γεωργία Καλαντζάκου, ψυχολόγος και μέλος της ΤΕ Φωκίδας του ΚΚΕ.

Εκατοντάδες σπουδαστές συγκεντρώθηκαν στο Σύνταγμα και με πορεία κατέληξαν στο Μοναστηράκι, διατρανώνοντας ότι δεν πρόκειται να δεχτούν το νομοσχέδιο - κοροϊδία του υπουργείου Παιδείας για «Ιδρυση Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών».

Στην κινητοποίηση απευθύνθηκε κάλεσμα να δυναμώσει ο αγώνας για την απόσυρση του νομοσχεδίου και διεκδίκηση των σπουδών που έχουν ανάγκη σήμερα.

Οι επόμενοι σταθμοί του μεγάλου αγώνα που δίνουν σπουδαστές είναι αυτή την Πέμπτη, όπου θα πραγματοποιηθεί νέα Γενική Συνέλευση του Συλλόγου Σπουδαστών Σχολών Χορού, Θεάτρου και Κινηματογράφου, καθώς και αποχή από τα μαθήματα μετά τις 8 μ.μ., ενώ τη Δευτέρα θα προχωρήσουν σε νέα κινητοποίηση.