ΑΡΧΕΙΟ ΚΚΕ

Αξιοποιώντας την πείρα της πανεξόρμησης με τις Θέσεις της ΚΕ για το 22ο Συνέδριο, δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις με σχέδιο και διάταξη προκειμένου η Διακήρυξη να φτάσει σε χιλιάδες εργαζόμενους, αυτοαπασχολούμενους και μικρούς επαγγελματίες, βιοπαλαιστές αγρότες, γυναίκες των λαϊκών οικογενειών.

Ιδιαίτερα να φτάσουν το φύλλο της εφημερίδας και η Διακήρυξη σε χιλιάδες νέους και νέες, μαθητές, φοιτητές, σπουδαστές στις σχολές κατάρτισης, νέους εργαζόμενους, προκειμένου να έρθουν σε επαφή, πολλοί από αυτούς για πρώτη φορά, με την ένδοξη Ιστορία του Κόμματός μας και του εργατικού - λαϊκού κινήματος στη χώρα μας, κόντρα στις προσπάθειες αναθεώρησης της Ιστορίας και στον αντικομουνισμό, που στόχο έχουν να μη συναντηθεί η δυσαρέσκεια και αμφισβήτηση με τη ριζοσπαστική, ανατρεπτική πολιτική πρόταση του ΚΚΕ.

Ο αγώνας του ΔΣΕ υπήρξε δίκαιος, ηρωικός και μεγαλειώδης. Εξέφραζε τα συμφέροντα της συντριπτικής πλειονότητας του πληθυσμού ενάντια στα συμφέροντα των εκμεταλλευτών. Η αστική κρατική εξουσία γνώρισε τότε τον μεγαλύτερο κίνδυνο για την ίδια την ύπαρξή της. Ο αγώνας του ΔΣΕ αποτελεί την κορυφαία εκδήλωση της ταξικής πάλης στην Ελλάδα κατά τον 20ό αιώνα.

Με ορμή από το 22ο Συνέδριο και στην προσπάθεια να «ανοίξουμε τον βηματισμό μας» εξοπλισμένοι με τις αποφάσεις του, προκειμένου να χτίσουμε το Κόμμα που επιτάσσουν οι συνθήκες, δυνατό, έτοιμο για το κάλεσμα της Ιστορίας για τον σοσιαλισμό, η μελέτη της εποποιίας του ΔΣΕ μπορεί να τροφοδοτήσει με πλούσια συμπεράσματα για τη μαχητική δράση στο σήμερα.

Ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, πολεμικής προετοιμασίας, η ηρωική πορεία του ΔΣΕ μπορεί να εμπνεύσει και να διαπαιδαγωγήσει ευρύτερα, για τη δυνατότητα να σηκώσει ανάστημα ο γίγαντας λαός.

Η κρίσιμη πείρα της δεκαετίας 1940 - 1949, δεκαετίας όξυνσης της ταξικής πάλης στην Ελλάδα, αποδεικνύει ότι σε έναν κόσμο που σαπίζει και φλέγεται, υπάρχει η δυνατότητα ο λαός να βγει ορμητικά στο προσκήνιο, να βάλει τη σφραγίδα του στις εξελίξεις, με το ΚΚΕ μπροστά, ανοίγοντας τον δρόμο της ανατροπής του συστήματος της εκμετάλλευσης και των πολέμων, για την κοινωνία της συνεργασίας και φιλίας των λαών, τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό.

Με μεγάλη προσοχή σύντροφοι και φίλοι παρακολούθησαν την ξενάγηση, ενώ ξεχώρισε ο ενθουσιασμός για τα πρωτότυπα αντικείμενα και ντοκουμέντα από το Ιστορικό Αρχείο, όπως φιλοτεχνήματα εξόριστων και φυλακισμένων κομμουνιστών, χειρόγραφα βιβλία που διακινούσαν χέρι με χέρι στις εξορίες, δείγμα της ασταμάτητης προσπάθειας των κομμουνιστών, ακόμα και στις πιο δύσκολες συνθήκες να μελετούν, να βαθαίνουν στην επαναστατική κοσμοθεωρία.

Δεν ήταν λίγες οι ιστορίες που συγκίνησαν τους μαθητές, όπως η προσπάθεια λαϊκών ανθρώπων να βοηθήσουν με όποιο κόστος τους κομμουνιστές που διώκονταν από τη λυσσαλέα επίθεση του αστικού κράτους ή πρωτότυπα γράμματα αγωνιστών, όπως αυτό της συντρόφισσας Αννας Τριανταφυλλίδου - μαχήτριας του ΔΣΕ - στους γονείς της, που έγραφε το εξής: «Να είστε περήφανοι που έχετε παιδιά που πολεμούν δίπλα στον ΔΣΕ για την υπόθεση του λαού μας... Είμαστε πρόθυμοι χωρίς δισταγμό να δώσουμε την τελευταία στάλα του αίματός μας».

Σύντροφοι και φίλοι ανανέωσαν το ραντεβού τους την ερχόμενη Κυριακή 15 Φλεβάρη στις 7 μ.μ., στην Αίθουσα Συνεδρίων του ΚΚΕ στον Περισσό, στην εκδήλωση που διοργανώνει το ΚΣ της ΚΝΕ για τα 50 χρόνια από το Α' Συνέδριο της ΚΝΕ, με θέμα: «Ο Κομμουνισμός είναι η νιότη του κόσμου, η ΚΝΕ η Οργάνωσή μας».

• ΜΕ ΤΟΝ «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟΥ» 14 - 15 ΦΛΕΒΑΡΗ: Η Διακήρυξη της ΚΕ του ΚΚΕ για τα 80 χρόνια από την έναρξη της εποποιίας του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας
• ΜΑΘΗΤΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΒΟΡΕΙΟΔΥΤΙΚΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΤΗΣ ΚΝΕ: Επισκέφθηκαν την έκθεση ντοκουμέντων από το Ιστορικό Αρχείο του ΚΚΕ
• ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΚΕ: Ο λαός έχει τη δύναμη να γίνει πρωταγωνιστής των εξελίξεων με το ΚΚΕ μπροστά!

Πριν την προβολή μίλησε ο Λεωνίδας Στολτίδης, βουλευτής του ΚΚΕ.

Οπως είπε, «οι δυο νικηφόρες απεργίες του 1975 που κράτησαν συνολικά 156 μέρες, όπως και η "μεγάλη απεργία" του 1977 η οποία κράτησε σχεδόν 250 μέρες, άφησαν μεγάλη αγωνιστική παρακαταθήκη.

Αφησαν παρακαταθήκη για τις μεγάλες απεργίες που έγιναν πέρσι στα μεταλλεία μας και τον μεγάλο αγώνα των εργατών στην ΛΑΡΚΟ ενάντια στο κλείσιμο του εργοστασίου.

Αγώνες που δίνουν πείρα και συμπεράσματα στην πάλη της εργατικής τάξης, για να γίνει πιο ικανή, για την ολόπλευρη προετοιμασία της με στόχο την οριστική της νίκη».

Σημείωσε πως και τότε και τώρα τα αιτήματα που παρακινούν τους εργαζόμενους είναι τα ίδια.

Ανέδειξε ακόμα ότι οι μεγάλες απεργίες της εργατικής τάξης διδάσκουν ότι κανένας αγώνας δεν πάει χαμένος. «Οι κατακτήσεις της εργατικής τάξης δεν ήταν ποτέ χάρισμα της μιας ή της άλλης κυβέρνησης, ήταν αποτέλεσμα σφοδρών αγώνων που εκπαίδευσαν, διαπαιδαγώγησαν, έδωσαν πείρα στην εργατική τάξη.

Αυτό έδειξε και η υπογραφή της πρόσφατης ΣΣΕ μετά τις περσινές πολυήμερες απεργίες. Δεν ήταν αποτέλεσμα ούτε Οδηγιών της ΕΕ, ούτε συμφωνιών εργοδοτών με τη ΓΣΕΕ όπως η πρόσφατη "κοινωνική συμφωνία" για την "αναμόρφωση" των ΣΣΕ, που αποτελεί σχέδιο υποταγής των εργαζομένων, συναίνεσης στη σφαγή τους και εργασιακής ειρήνης με την εργοδοσία.

Για αυτό πρέπει να δυναμώσει ο αγώνας κόντρα στη γραμμή του εργοδοτικού κυβερνητικού συνδικαλισμού, που υποτάσσει την εργατική τάξη στις αντοχές της οικονομίας. Ρόλο που πέρα από τη ΓΣΕΕ με την κατάπτυστη στάση της στις απεργίες για το έγκλημα στα Τέμπη και τώρα στον νόμο Κεραμέως που δεν προκήρυξε καν απεργία, έχουν και μια σειρά ΕΚ. Οπως αυτό της Χαλκιδικής, που στις πρόσφατες απεργίες η διοίκησή της έλαμψε διά της απουσίας της και ήταν σε ανοιχτή γραμμή με την εργοδοσία».

Και κάλεσε τους εργαζόμενους να αξιοποιήσουν την πείρα τους και να μετατρέψουν την οργή σε αγώνα ανατροπής μέχρι τέλους και όχι σε νέο κύκλο αυταπατών. «Τώρα, πρέπει να δημιουργηθεί ένα μεγάλο, ισχυρό, πανελλαδικού χαρακτήρα συντονισμένο κίνημα. Με γερές βάσεις στους χώρους δουλειάς, στα σωματεία και στα συνδικάτα, που θα χτίζει τη συμμαχία όλων όσων πλήττονται από την αντιλαϊκή πολιτική.

Που θα διατρανώνει ότι νίκες και κατακτήσεις μπορούμε να έχουμε μόνο σε σύγκρουση με την πολιτική του κεφαλαίου και της ΕΕ, ότι όσα ρούχα και να αλλάξουν οι κυβερνήσεις, πάντα αντιλαϊκές θα είναι μέσα σε αυτό το σύστημα.

Με ένα τέτοιο κίνημα λοιπόν δεν θα μπορούν να τα βγάλουν εύκολα πέρα. Μόνο έτσι μπορεί να ανοίξει ο δρόμος για την πραγματική προοπτική για τον λαό μας, για το μέλλον, για ριζικές αλλαγές σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο.

Και για να τα καταφέρουμε χρειάζεται δυνατό, πανέτοιμο ΚΚΕ».

Εκδήλωση παρουσίασης της νέας έκδοσης του Τμήματος Υγείας - Πρόνοιας της ΚΕ του ΚΚΕ, «Πρόληψη - Ταξική προσέγγιση της υγειονομικής ανισότητας», πραγματοποιούν το Σάββατο 14 Φλεβάρη στις 7 μ.μ. η Τομεακή Οργάνωση Υγείας - Πρόνοιας της ΚΟ Αττικής, το Τμήμα Υγείας - Πρόνοιας της ΚΕ του ΚΚΕ και η Τομεακή Οργάνωση Υγείας - Πρόνοιας της ΚΝΕ. Θα γίνει στην αίθουσα εκδηλώσεων του δημαρχείου Περιστερίου (σταθμός Μετρό «Περιστέρι»). Την κεντρική ομιλία θα κάνει ο Γιώργος Σιδέρης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ.

Παρεμβάσεις θα γίνουν από τους: Πάνο Χριστοδούλου, γιατρό Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Ιατρικής. Δήμητρα Σάλιαρη, διαιτολόγο - διατροφολόγο, επιστήμονα Τροφίμων. Αγγελική Παπαδάτου, καρδιολόγο στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας. Γιώργο Δούκα, επιθεωρητή Εργασιακών Σχέσεων. Νίκο Τρογκάνη, ακτινοθεραπευτή - ογκολόγο. Γιώργο Νικολαΐδη, ψυχίατρο, διευθυντή στη Διεύθυνση Ψυχικής Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού. Σοφία Ζώρη, παιδίατρο στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας. Ευαγγελία Πιπέρη, αναπληρώτρια καθηγήτρια Οδοντιατρικής στο ΕΚΠΑ.

Στον πυρήνα του αφιερώματος αναδείχθηκε η βαθιά πολιτική διάσταση του έργου του, η σχέση του με τους αγώνες και τις ανάγκες της εργατικής τάξης, αλλά και η διαδρομή του ίδιου του δημιουργού, που έμεινε αταλάντευτος στις ιδέες του, παρά τις διώξεις, τη φυλάκιση και τα βασανιστήρια στη διάρκεια της δικτατορίας.

Στη διάρκεια της εκδήλωσης έγινε αναφορά στη σύνδεση του αφιερώματος με παλαιότερη αντίστοιχη εκδήλωση για τον Κώστα Καρυωτάκη, υπογραμμίζοντας ότι και οι δύο δημιουργοί υπήρξαν «γειωμένοι στην κοινωνία», σε διαρκή αισθητικό και ιδεολογικό διάλογο. Ο ποιητής Θωμάς Ιωάννου, μιλώντας για τον «μύθο» του Αλκαίου, σημείωσε ότι για όσους μεγάλωσαν στην περιοχή της Πρέβεζας τη δεκαετία του '90, ο Αλκαίος ήταν μια μορφή που απέφευγε τη «ρωγμή του συμβιβασμού».

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στη σκληρή αγωνιστική του πορεία. Οπως τόνισε ο Κώστας Κύρλας, μέλος της ΤΕ Πρέβεζας του ΚΚΕ, ο Αλκαίος υπέστη διώξεις και βασανιστήρια στο ΕΑΤ-ΕΣΑ, που επιδείνωσαν την υγεία του. «Μπήκε στο ΕΑΤ-ΕΣΑ όρθιος και βγήκε με φορείο, αλλά στην πραγματικότητα δεν έσπασε ποτέ», ειπώθηκε χαρακτηριστικά, με παραπομπή και στον εμβληματικό στίχο: «Πώς η ανάγκη γίνεται ιστορία, πώς η ιστορία γίνεται σιωπή».

Στη συζήτηση για το έργο του τονίστηκε η πολυεπίπεδη φύση της γραφής του: Ενας λόγος με πολιτικό πυρήνα, που ταυτόχρονα διατηρεί έντονα υπαρξιακά και ερωτικά στοιχεία. Επισημάνθηκε ακόμη ότι ο Αλκαίος δεν αντιμετωπίζεται ως «απλός στιχουργός», αλλά ως ποιητής που «πάταγε με το ένα πόδι στην ποίηση και με το άλλο στον στίχο», επιλέγοντας συνειδητά ως συνομιλητή της αισθητικής του τον Θάνο Μικρούτσικο. Στο πλαίσιο αυτό, αναλύθηκαν και έργα όπως ο «Φλεβάρης 1848», το «Κακόηθες Μελάνωμα» και το «Ερωτικό (Πιρόγα)».

Το πρόγραμμα της βραδιάς περιλάμβανε επίσης χορογραφία από την Ελένη Σακκά πάνω σε στίχους του ποιητή, καθώς και τραγούδια με συνοδεία πιάνου από τον Βασίλη Τζίμα. Η εκδήλωση κορυφώθηκε με τη συναυλία του Γιώργου Ρούγκα (full band).

Στο τέλος απονεμήθηκε τιμητική πλακέτα από την Ζίνα Μαλεζά στον αδερφό του ποιητή, Γρηγόρη Λιάρο, ως φόρος τιμής για την προσφορά του Αλκη Αλκαίου στην τέχνη και στους αγώνες του λαού. Κλείνοντας, τονίστηκε ότι ο Αλκης Αλκαίος «συγκινεί σήμερα περισσότερο από ποτέ», καθώς το έργο του συναντιέται με την ανάγκη της νέας γενιάς για συλλογικό αγώνα και μεγάλα όνειρα, με την υπενθύμιση του στίχου: «Αξίζει φίλε να υπάρχεις για ένα όνειρο».

Σε εκδήλωση της ΤΟ Εμπορίου - Υπηρεσιών που έγινε το απόγευμα της Τετάρτης 4 Φλεβάρη στο βιβλιοπωλείο της «Σύγχρονης Εποχής» στην Αθήνα μίλησε ο Πέτρος Αλέπης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ.

Αναφερόμενος στο 22ο Συνέδριο του Κόμματος, σημείωσε πως είμαστε «ουσιαστικά περήφανοι που σε αυτές τις συνθήκες πραγματοποιήσαμε μια υποδειγματική διαδικασία σε όλη την κλίμακα του Κόμματος, χωρίς να λείψουμε από καμιά μάχη της περιόδου και συζητώντας δημιουργικά για το πώς θα γίνουμε πιο ικανοί στην πάλη του λαού μας ενάντια στην καπιταλιστική εκμετάλλευση. Πατώντας γερά με τα πόδια μας στο παρόν, αλλά και με την προοπτική του μέλλοντος, την κοινωνία του σοσιαλισμού - κομμουνισμού».

«Οι εξελίξεις κάθε ώρα και μέρα συντείνουν πως τα πράγματα είναι "μονίμως έκτακτα"», τόνισε και εξήγησε πως είναι τέτοια η συσσώρευση της «καύσιμης ύλης» των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, «που προσιδιάζει θα έλεγε κανείς με την περίοδο του Μεσοπολέμου και δείχνουν τάση κλιμάκωσης και γενίκευσης του πολέμου στο φόντο της αδυσώπητης σύγκρουσης για πρωτοκαθεδρία μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας».

Στη συνέχεια ο Π. Αλέπης στάθηκε στην εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και την πολεμική οικονομία, τα οποία απαιτούν εκ νέου ένταση της εκμετάλλευσης, όπως με τα 13ωρα, τη νέα επαίσχυντη συμφωνία για ΣΣΕ κ.ά. παράλληλα με την επιβολή σιωπητηρίου. Εφερε ως παράδειγμα τις απαράδεκτες ποινές σε φαντάρους που στάθηκαν στο πλάι του αγωνιζόμενου λαού, ανάμεσά τους και εργαζόμενος του κλάδου, που κατήγγειλαν τον νέο αντιλαϊκό προϋπολογισμό.

«Συμπόρευση με το ΚΚΕ παντού και όπου χρειαστεί. Ισχυρό ΚΚΕ σημαίνει ριζωμένο στους χώρους δουλειάς όπως και στον κλάδο, σε κάθε εμπορικό κέντρο, σούπερ μάρκετ», υπογράμμισε ακόμη μεταξύ άλλων ο Π. Αλέπης.

Στη συζήτηση που ακολούθησε, απασχόλησε μεταξύ άλλων η «έντεχνη» προβολή των νέων σύγχρονων οπλικών και άλλων συστημάτων προκειμένου να ενισχύεται το προφίλ παντοδυναμίας της τάξης των καταπιεστών και του κράτους της. Ο Π. Αλέπης τόνισε πως πρωτεύων παράγοντας παραμένει η ανθρώπινη δράση. «Ακόμη και τα πιο σύγχρονα μέσα οι άνθρωποι τα σχεδιάζουν, τα κινούν, τα συντηρούν», σημείωσε, επισημαίνοντας πως μπορούν να αντιμετωπιστούν από έναν λαό αποφασισμένο να νικήσει, φέρνοντας και αντίστοιχα ιστορικά παραδείγματα όπου λαοί αναμετρήθηκαν με τεράστιες πολεμικές μηχανές και νίκησαν. «Προφανώς χαλυβδώνουν την εξουσία τους, αλλά λέμε την αλήθεια, πως ο δρόμος της ανατροπής είναι δύσκολος, συγκρουσιακός, αλλά είναι ο μόνος που έχει στο ξέφωτό του μια κοινωνία χωρίς πολέμους και εκμετάλλευση, εκεί που η τεχνολογία και η επιστήμη δεν θα αξιοποιούνται για πολεμικούς σκοπούς αλλά για την ικανοποίηση των διευρυνόμενων λαϊκών αναγκών», συμπλήρωσε.

Εκδήλωση την ίδια μέρα πραγματοποίησε στην αίθουσα «Ντε Κίρικο» της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών η ΤΟ Καλλιτεχνών με ομιλήτρια την Βιβή Σιώρα, μέλος της ΕΠ Αττικής και Γραμματέα της ΤΟ.

Η Β. Σιώρα, αφού αναφέρθηκε στις καταιγιστικές εξελίξεις και τι σηματοδοτούν, στάθηκε στην πολεμική προετοιμασία που διαπερνά κάθε πλευρά της κοινωνικής - πολιτικής ζωής, από την οικονομία μέχρι την αναθεώρηση του Συντάγματος, αλλά και τις κατευθύνσεις στον πολιτισμό.

«Η πολεμική προετοιμασία φυσικά δεν είναι ένα έργο μίας πράξης, μία απλώς οικονομική μεταστροφή στις επενδύσεις. Το αστικό κράτος προετοιμάζεται σε όλα τα επίπεδα, λειτουργίας, νομοθεσίας, καταστολής, ιδεολογικής προετοιμασίας. Δεν είναι ουδέτερο, δεν συμφιλιώνει, αλλά υπηρετεί αυτή τη φάση του καπιταλισμού, του πιο μεγάλου αδυσώπητου ανταγωνισμού», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Συμπλήρωσε πως «γίνεται έντονη προσπάθεια ιδεολογικής - πολιτικής - ψυχολογικής προετοιμασίας του λαού, όλων των λαών της Ευρώπης, για την αναγκαιότητα της πολεμικής προετοιμασίας με στόχο τον εκφοβισμό, "να βάλουν τα κεφάλια μέσα"», να στηρίξουν την αστική τάξη και τις επιδιώξεις της.

Εφερε μια σειρά παραδείγματα από την αξιοποίηση του πολιτισμού στο παραπάνω πλαίσιο, με ιδιαίτερο στόχο το σύστημα να απευθυνθεί σε ένα ακροατήριο που έχει μεγάλη δυσαρέσκεια μέσα του, προωθώντας τα αφηγήματα για «εθνική ομοψυχία», το σιωπητήριο και τον αντικομμουνισμό.

Ωστόσο, όπως επισήμανε, όλα δείχνουν όχι την παντοδυναμία του συστήματος, αλλά τα αδιέξοδα και τις αντιφάσεις όλων των εμπλεκομένων πλευρών στον ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό, ότι το ποτήρι της δυσαρέσκειας έχει γεμίσει, ότι το επόμενο διάστημα που μπορούν να διευρυνθούν ρωγμές, θα είναι κρίσιμο και για τον λαϊκό παράγοντα.

«Ο λαός, αν μείνει απλός παρατηρητής ή φοβισμένος, είναι δεδομένο ότι θα έχει μεγαλύτερες απώλειες», υπογράμμισε και στάθηκε στη δυνατότητα αντεπίθεσης με τον λαό πρωταγωνιστή, που βρίσκεται στον δρόμο της ανατροπής του συστήματος της εκμετάλλευσης και των πολέμων, δρόμο που πρέπει να φωτίζει η καθημερινή δράση των κομμουνιστών. «Σε αυτή την υπόθεση η τέχνη και ο πολιτισμός μπορούν να είναι σύμμαχοι», ανέφερε και εξήγησε πιο αναλυτικά:

«Μέσα από έναν πλούτο συνεδρίων και επεξεργασιών μας ως Κόμμα, επιδιώκουμε να συνομιλήσουμε με πλήθος καλλιτεχνών, επιδιώκουμε να συμβάλουμε στη δημιουργία μιας νέας γενιάς κομμουνιστών καλλιτεχνών, που το είναι και η τέχνη τους θα είναι αφοσιωμένη στο καινούργιο, στο πρωτοπόρο, στην επανάσταση και τον σοσιαλισμό.

Ως Κόμμα δεν έχουμε την αντίληψη περί διακοσμητικής λειτουργίας της τέχνης. Αντίθετα η αστική αντίληψη, τα αστικά κόμμα αντιμετωπίζουν την τέχνη υποβιβάζοντάς την σε εμπόριο συναισθημάτων ή σε άμεσο βίωμα. Η τέχνη δεν είναι μια απλή "εμπειρία" και ένα βίωμα, αλλά απαιτεί βαθιά κοινωνική γνώση και αφοσίωση στην καλλιτεχνική εργασία.

Με την καθημερινή μας πράξη και στάση, συμβάλλουμε να έρθει πιο κοντά ο στρατηγικός μας στόχος, βάζουμε καθημερινά το μικρό μας επαναστατικό "λιθαράκι" για την τελική απελευθέρωση της εργατικής τάξης και όλου του εργαζόμενου λαού, όλων αυτών που δημιουργούν την υλική και πνευματική αξιοπρέπεια της ανθρωπότητας.

Ο πολιτισμός μπορεί, απελευθερωμένος από τις εκμεταλλευτικές σχέσεις, να μεγαλουργήσει, όπως έγινε στην ΕΣΣΔ και διαπαιδαγώγησε τον λαό της.

Το σύνθημα των ηθοποιών για τη σύμβαση που διεκδικούν "το θέατρο είμαστε εμείς", μπορεί να γίνει πραγματικότητα, χωρίς τους παραγωγούς, χωρίς το θέατρο να είναι "μαγαζί", όπως μας λέει σήμερα κυνικά η εργοδοσία.

Ασχετα από αδυναμίες και παραλείψεις στην πρώτη "έφοδο στον ουρανό", πλευρές που απαιτούν και παραπέρα μελέτη, όπως ο τρόπος ζωής στον σοσιαλισμό, μέσα από την ίδια την πάλη του καινούργιο με το παλιό, το ανθρώπινο με το αγοραίο, μέσα στην ίδια την ταξική πάλη, αυτή η πείρα μάς κάνει πιο ώριμους και ικανούς, για την πάλη για τον σοσιαλισμό τον 21ο αιώνα», κατέληξε.

Μέλη και φίλοι του Κόμματος και της ΚΝΕ μοιράστηκαν όμορφες στιγμές, με καλή μουσική, χορό, φαγητό και κρασάκι, παίρνοντας μια «ανάσα» ξεκούρασης μπροστά στα αυξημένα και δύσκολα καθήκοντα της καθημερινότητας και του αγώνα.

Ο Δ. Κουτσούμπας στο περιθώριο της εκδήλωσης συζήτησε με μέλη και φίλους του Κόμματος για τις εξελίξεις, τις αποφάσεις του 22ου και την ανάγκη να ενισχυθούν ακόμα περισσότερο η παρέμβαση και η δράση του ΚΚΕ στην περιοχή.

Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν επίσης ο Παναγιώτης Πολίτης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, και ο Γιώργος Μπαγιαρτάκης, Γραμματέας της Τομεακής Επιτροπής Θήβας - Οινοφύτων, ενώ τους παρευρισκόμενους καλωσόρισε ο Αντώνης Τουλουμάκος, μέλος του Γραφείου της Επιτροπής Περιοχής Ανατολικής Στερεάς - Εύβοιας του ΚΚΕ, ο οποίος μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς που οξύνονται, στις δυσκολίες του αστικού πολιτικού συστήματος, στη δυνατότητα του λαού να βάλει τη σφραγίδα του στις εξελίξεις, αλλά και στις αποφάσεις του 22ου Συνεδρίου του Κόμματος, που θέτουν στο επίκεντρο το καθήκον για «ΚΚΕ δυνατό, σταθερό σε κάθε δοκιμασία, έτοιμο στο κάλεσμα της Ιστορίας για τον Σοσιαλισμό».