Η εγκληματική επίθεση των ΗΠΑ - Ισραήλ κατά του Ιράν αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι οι ανταγωνισμοί στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα δεν έχουν προηγούμενο. Ολα συμβαίνουν κυριολεκτικά πάνω σε τεντωμένο σκοινί, καθώς οι ΗΠΑ επιχειρούν με νύχια και με δόντια να υπερασπιστούν την πρωτοκαθεδρία τους απέναντι στην Κίνα, που την απειλεί. Είναι ένα ακόμα βήμα κλιμάκωσης και γενίκευσης του πολέμου, μετά την επέμβαση στη Βενεζουέλα, τις απειλές προς τη Γροιλανδία και τον Καναδά, τον στραγγαλισμό και τις απειλές στην Κούβα, την αύξηση των στρατιωτικών δυνάμεων στον Ινδο-Ειρηνικό, τους σχεδιασμούς για μετατροπή της Γάζας σε αμερικανο-ισραηλινό προτεκτοράτο.

Σε αυτό το φόντο, η κυβέρνηση της ΝΔ έχει τεράστιες ευθύνες που με τη στήριξη - ανοχή των υπόλοιπων κομμάτων του κεφαλαίου εμπλέκει τη χώρα μας στους επικίνδυνους αμερικανοΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς και πολέμους και τον κάνει στόχο αντιποίνων, μετατρέποντας τη χώρα σε πολεμικό ορμητήριο.

Την ίδια στιγμή οι λεγόμενες Big 4 ελεγκτικές - συμβουλευτικές εταιρείες (PwC, «Deloitte», EY, KPMG) ούτε λίγο ούτε πολύ προβάλλουν τις εξελίξεις αυτές ως «ευκαιρία» για «να βγούμε όλοι κερδισμένοι», αφού υπάρχουν «νέα πεδία να εκμεταλλευτούμε» για να υπάρχουν «δουλειές».

Αυτό αποδεικνύεται με τις «στρατηγικές ατζέντες» που παρουσιάζουν στους εργαζόμενους αυτών των εταιρειών, που ιεραρχούν το κυνήγι νέων ευκαιριών στην αγορά που θα ανοιχτεί με τον «Οδικό Χάρτη Αμυντικής Ετοιμότητας 2030» (Defence Readiness 2030 Roadmap) της ΕΕ.

Από μια σύντομη περιήγηση στο διαδίκτυο, στα επίσημα σάιτ τους υπάρχουν αναφορές, άρθρα, έρευνες κ.λπ. σχετικά με αυτό που ονομάζουμε πολεμική οικονομία, καθώς και τις υπηρεσίες που οι ίδιες μπορούν να παρέχουν. Από τα λεγόμενά τους επιβεβαιώνεται ότι η πολεμική οικονομία δεν περιορίζεται στην παραγωγή όπλων και πυρομαχικών, αλλά αφορά συνολικά στην προσαρμογή της οικονομίας και όλων των λειτουργιών του κράτους στις ανάγκες της πολεμικής προετοιμασίας.

Χαρακτηριστική είναι η έρευνα της PwC, που αναφέρει ότι «η Ευρώπη βρίσκεται σε μια περίοδο όπου η άμυνα και η ασφάλεια απαιτούν ριζικές αλλαγές, όχι απλές βελτιώσεις. Για να επιτευχθεί πραγματική ετοιμότητα, η Ευρώπη πρέπει να αξιοποιήσει όχι μόνο την αμυντική βιομηχανία αλλά και το σύνολο της πολιτικής οικονομίας».

Και σε αυτήν την «ανάγκη» τοποθετούνται ως πολυκλαδικοί, στρατηγικοί σύμβουλοι που βοηθούν τις εταιρείες να εισέλθουν, να αναπτυχθούν και να κλιμακώσουν δραστηριότητες στον αμυντικό τομέα, στους εξής βασικούς άξονες:

Στρατηγική & Ανάλυση Αγοράς. Δηλαδή χαρτογράφηση ευκαιριών σε «διπλής χρήσης» τεχνολογίες, ανάλυση ανταγωνισμού και τοποθέτηση κεφαλαίων, σχεδιασμός για στρατηγική εισόδου στην «αμυντική» αγορά.

Ανασχεδιασμός Επιχειρηματικού Μοντέλου. Προσαρμογή προϊόντων σε «αμυντικές» προδιαγραφές και σχεδιασμός νέων γραμμών παραγωγής ή μετατροπή υφιστάμενων.

Χρηματοδότηση & Πρόσβαση σε Ευρωπαϊκά Προγράμματα. Τεχνική τεκμηρίωση, οικονομική ανάλυση και στρατηγική ευθυγράμμιση με ευρωπαϊκές προτεραιότητες.

Οργανωτικός Μετασχηματισμός & Διακυβέρνηση. Δομημένο πλαίσιο πολιτικών και διαδικασιών συμβατών με «αμυντικά» πρότυπα, ενίσχυση κυβερνοασφάλειας, ανάπτυξη διαδικασιών για διαχείριση απόρρητων ή ευαίσθητων έργων.

Μετασχηματισμός «Ταλέντου και Εργατικού Δυναμικού» για προσέλκυση εργατικού δυναμικού, προγράμματα εκπαίδευσης και επανεκπαίδευσης, δημιουργία ομάδων με «αμυντική» εξειδίκευση.

Συμμόρφωση, Ασφάλεια & Πιστοποιήσεις για απόκτηση των απαραίτητων πιστοποιήσεων ώστε να διασφαλίσουν τη συμμόρφωση με εθνικούς και ευρωπαϊκούς κανόνες.

Με βάση τα παραπάνω, μόνο τυχαίες δεν είναι οι κινήσεις των συγκεκριμένων εταιρειών και στη χώρα μας. Ενδεικτικά μπορούμε να αναφέρουμε:

Η «Deloitte» διοργάνωσε επί πληρωμή σεμινάριο σχετικά με το πολεμικό δίκαιο. Επίσης ενήργησε ως χρηματοοικονομικός σύμβουλος της εταιρείας «Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα» στη στρατηγική συμφωνία για τη σύσταση της κοινοπραξίας «Hellenic Ammunition ΑΕ» με τον όμιλο «Czechoslovak Group», με αντικείμενο την παραγωγή πυρομαχικών μεγάλου διαμετρήματος στην Ελλάδα.

Η EY υπέγραψε μνημόνιο συνεργασίας με το δίκτυο DefencEduNet (μια πρωτοβουλία συνεργασίας μεταξύ «αμυντικών» βιομηχανιών, πανεπιστημίων και ερευνητικών κέντρων στην Ελλάδα), με αντικείμενο την προώθηση της διασύνδεσης μεταξύ «αμυντικής» βιομηχανίας, Ανώτατης Εκπαίδευσης και έρευνας και ανάπτυξης. Επίσης υπέγραψε σύμβαση με τα «Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα» για τον «Στρατηγικό και Επιχειρηματικό Σχεδιασμό».

Η PwC υπέγραψε μνημόνιο συνεργασίας με τον Σύνδεσμο Ελλήνων Κατασκευαστών Αμυντικού Υλικού, για θέματα «αμυντικής» οικονομίας, βιομηχανικής στρατηγικής, κανονιστικής συμμόρφωσης και αξιοποίησης ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων.

Η γκάμα των υπηρεσιών που προσφέρουν είναι πολύ μεγάλη και αντιστοιχεί περίπου στις υπηρεσίες που προσφέρουν σε μια «ειρηνική» περίοδο. Eίναι ενδεικτικό ότι το προηγούμενο διάστημα αυτές οι εταιρείες έπαιξαν αντίστοιχο ρόλο στην «πράσινη και ψηφιακή μετάβαση». Συνέβαλαν ενεργά για την απορρόφηση κονδυλίων από το Ταμείο Ανάκαμψης της ΕΕ, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να αποφευχθεί μια νέα καπιταλιστική κρίση.

Τα παραπάνω πάνε χέρι - χέρι με τις εργασιακές συνθήκες στους χώρους αυτούς. Τεράστιος φόρτος εργασίας και ωράρια - λάστιχο, για να επιτευχθούν οι στόχοι και να τηρηθούν τα αυστηρά χρονοδιαγράμματα. Μισθοί που παρά τη μεγάλη εξειδίκευση που πολλές φορές απαιτείται, δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες των εργαζομένων και εξανεμίζονται λόγω της ακρίβειας. Αξιολογήσεις που γίνονται με γνώμονα το αν στοιχίζονται οι εργαζόμενοι στις επιδιώξεις των εργοδοτών.

Οι εργαζόμενοι πρέπει να δώσουμε ξεκάθαρη απάντηση: Δεν θα αφήσουμε τη δουλειά μας και την επιστημονική μας γνώση να γίνουν «όπλο» ενάντια σε λαούς, να μετατρέπονται η χώρα, οι κρίσιμες υποδομές και οι εργαζόμενοι σε στόχο, σε ενδεχόμενο γενίκευσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου! Οι εργαζόμενοι θέλουμε το αποτέλεσμα της εργασίας μας να συμβάλλει στην ευημερία του λαού και της χώρας, όχι να αξιοποιείται στα ιμπεριαλιστικά πολεμικά σχέδια της αστικής τάξης και των ΝΑΤΟικών συμμάχων της.

Να παλέψουμε ακόμα πιο δυνατά για να κλείσουν ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ η βάση της Σούδας και όλες οι ΝΑΤΟικές βάσεις, να επιστρέψουν η φρεγάτα που συμμετέχει στην πολεμική αποστολή της ΕΕ στην Ερυθρά και η συστοιχία «Patriot» στη Σαουδική Αραβία, κανένας Ελληνας φαντάρος εκτός συνόρων της χώρας.

Να μπούμε μπροστά διεκδικώντας συλλογικά και οργανωμένα σύγχρονα εργασιακά δικαιώματα, για 7ωρο - 5ήμερο - 35ωρο, για αυξήσεις στους μισθούς. Κόντρα στις πολεμικές ατζέντες τους, που απαιτούν να εργαζόμαστε με σκυμμένο κεφάλι, με 13ωρα, με κουτσουρεμένους μισθούς για να επιτευχθούν οι «εθνικοί» στόχοι.

Η απεργία στον Πειραιά, στο Θριάσιο, σε 20 λιμάνια από 6 χώρες της Μεσογείου με σύνθημα «Δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο» στέλνει ένα ελπιδοφόρο μήνυμα πως η εργατική τάξη έχει τη θέληση να αντισταθεί στα πολεμικά σφαγεία, να χαράξει τη δική της πορεία.

Οι μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις για τα 3 χρόνια από το έγκλημα στα Τέμπη φώτισαν για άλλη μια φορά το πραγματικό δίλημμα που προβάλλει πιο καθαρά από ποτέ: 'Η τα κέρδη τους ή οι ζωές μας.

Αλλος δρόμος δεν υπάρχει. Το παραμύθι ενός δήθεν «ανθρώπινου», «δημοκρατικού» καπιταλισμού έχει χρεοκοπήσει άπειρες φορές.

Η πείρα της προηγούμενης 15ετίας, που δοκιμάστηκαν όλων των ειδών οι κυβερνήσεις, είναι διδακτική και έχουμε χρέος να την κάνουμε κτήμα της νέας γενιάς. Επιβεβαιώνει ότι καμία κυβέρνηση στο πλαίσιο του καπιταλισμού δεν μπορεί να αναιρέσει τους σιδερένιους νόμους του συστήματος. Το κυνήγι του μέγιστου κέρδους, τον ανταγωνισμό, τις καπιταλιστικές κρίσεις.

Το ΚΚΕ καταθέτει όλες του τις δυνάμεις στους μικρούς και μεγάλους αγώνες. Δρώντας καθημερινά ακούραστα, μπαίνοντας μπροστά για κάθε πρόβλημα στους χώρους δουλειάς, για να οργανωθούν περισσότεροι εργαζόμενοι στα σωματεία τους, να δημιουργηθούν νέα σωματεία. Για να εδραιωθεί η αμφισβήτηση απέναντι στην κυβέρνηση, στο αστικό κράτος, στην πολιτική που υλοποιούν, στις στρατηγικές επιλογές που κάνουν για λογαριασμό των επιχειρηματικών ομίλων.

Για να αποκτήσουν αυτοί οι αγώνες αντοχή, διάρκεια, προοπτική και διέξοδο χρειάζεται να στοχεύουν στον πραγματικό αντίπαλο, στο καπιταλιστικό σύστημα, που γεννάει τον πόλεμο, τους ανταγωνισμούς και την εκμετάλλευση. Χρειάζεται όλοι οι νέοι που αγωνιούν και προβληματίζονται να συναντηθούν με το πραγματικά νέο, τη ριζοσπαστική πολιτική πρόταση του ΚΚΕ για ριζικά διαφορετική οργάνωση της οικονομίας και της κοινωνίας, τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό, όπου η τεχνολογία και η επιστήμη δεν θα υπηρετούν τα επιχειρηματικά κέρδη και τους πολέμους, αλλά τις διευρυμένες λαϊκές ανάγκες.

Κατά σχεδόν 10% έχουν αυξηθεί οι παγκόσμιες «ροές» όπλων κατά την περίοδο 2021-2025 σε σχέση με την προηγούμενη πενταετία (2016-'20), με την Ευρώπη να είναι ο μεγαλύτερος αποδέκτης - εισαγωγέας, έχοντας υπερτριπλασιάσει τις αγορές της, σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του Ινστιτούτου SIPRI με έδρα τη Στοκχόλμη.

Λόγω της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ και Ρωσίας στην Ουκρανία, η αύξηση των παγκόσμιων ροών όπλων είναι η μεγαλύτερη των τελευταίων δεκαετιών, δείχνοντας όχι μόνο τη σφοδρότητα και τη διάρκεια του πολέμου, αλλά και το «βάθος» της γεωπολιτικής αντιπαράθεσης, τις ραγδαίες πολεμικές προετοιμασίες μπροστά στο ενδεχόμενο ενός γενικευμένου πολέμου σε ευρωπαϊκό έδαφος.

Ετσι, συνολικά, η Ευρώπη απορροφά το 33% των πωλήσεων εξοπλιστικών συστημάτων το 2021-'25, ενώ στην Ουκρανία κατέληξε το 9,7% όλων των μεταφορών όπλων το ίδιο διάστημα.

Εκτός από την Ευρώπη και την Αμερική, οι εισαγωγές όπλων σε όλες τις άλλες περιοχές του κόσμου μειώθηκαν.

«Ενώ οι εντάσεις και οι συγκρούσεις σε Ασία, Ωκεανία και Μέση Ανατολή συνεχίζουν να οδηγούν σε εισαγωγές όπλων μεγάλης κλίμακας, η απότομη αύξηση των ροών όπλων προς τα ευρωπαϊκά κράτη αύξησε τις παγκόσμιες μεταφορές όπλων σχεδόν κατά 10%», εξηγεί ο διευθυντής του Προγράμματος Μεταφορών Οπλων του SIPRI.

«Οι παραδόσεις στην Ουκρανία από το 2022 είναι ο πιο προφανής παράγοντας, όμως τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη έχουν επίσης αρχίσει να εισάγουν σημαντικά περισσότερα όπλα για να ενισχύσουν τις στρατιωτικές τους δυνατότητες έναντι μιας αυξανόμενης απειλής - όπως την αντιλαμβάνονται - από τη Ρωσία», συμπληρώνει.

Οι ΗΠΑ ενισχύουν την κυριαρχία τους στις παγκόσμιες εξαγωγές όπλων. Προμήθευσαν το 42% όλων των μεταφορών όπλων την περίοδο 2021-'25 (από 36% την περίοδο 2016-'20).

Οι ΗΠΑ εξήγαγαν όπλα σε 99 κράτη αυτήν την περίοδο, συμπεριλαμβανομένων 35 κρατών στην Ευρώπη, 18 στην Αμερική, 17 στην Αφρική, 17 στην Ασία και την Ωκεανία και 12 στη Μέση Ανατολή.

Για πρώτη φορά εδώ και δύο δεκαετίες, το μεγαλύτερο μερίδιο των εξαγωγών όπλων των ΗΠΑ κατευθύνθηκε στην Ευρώπη (38%) και όχι στη Μέση Ανατολή (33%), με έμφαση στα μαχητικά αεροσκάφη.

Οι συνολικές εξαγωγές των ΗΠΑ αυξήθηκαν κατά 27% την πενταετία 2021-'25 σε σχέση με την προηγούμενη πενταετία. Οι δε εξαγωγές όπλων των ΗΠΑ προς την Ευρώπη αυξήθηκαν κατά 217%!

Πάντως ο μεγαλύτερος μεμονωμένος αποδέκτης αμερικανικών όπλων ήταν η Σαουδική Αραβία (12% των αμερικανικών εξαγωγών όπλων).

Παρά τις επιδιώξεις και τις σχετικές αποφάσεις της ΕΕ για «στρατηγική αυτονομία» σε κρίσιμους τομείς όπως η Αμυνα και κοινές παραγγελίες ευρωπαϊκών εξοπλισμών, μέχρι στιγμής αυτή η τάση δεν επιβεβαιώνεται, εν μέρει επειδή οι Ευρωπαίοι έχουν ήδη επενδύσει σε αμερικανική τεχνολογία και δεν είναι εύκολο να την αλλάξουν, αλλά και επειδή η αγορά όπλων συμβάλλει στην ενίσχυση των μακροπρόθεσμων σχέσεών τους με τις ΗΠΑ και μπαίνει ως όρος στις εμπορικές συμφωνίες από την Ουάσιγκτον.

Ετσι, σχεδόν τα μισά όπλα που μεταφέρθηκαν σε ευρωπαϊκά κράτη προήλθαν από τις ΗΠΑ (48%), ενώ ακολουθούν σε μεγάλη απόσταση η Γερμανία (7,1%) και η Γαλλία (6,2%).

Η ιμπεριαλιστική σύγκρουση με τη Ρωσία και η αβεβαιότητα για τη δέσμευση των ΗΠΑ να «υπερασπιστούν» την ΕΕ, δεδομένων των αντικρουόμενων συμφερόντων, έχουν ενισχύσει τη ζήτηση για όπλα μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών - μελών του ΝΑΤΟ.

Οι συνδυασμένες εισαγωγές όπλων των 29 ευρωπαϊκών μελών του ΝΑΤΟ αυξήθηκαν κατά 143% μεταξύ 2016-'20 και 2021-'25.

Οι ΗΠΑ προμήθευσαν το 58% αυτών των εισαγωγών την περίοδο 2021-'25. Οι επόμενοι μεγαλύτεροι προμηθευτές ήταν η Νότια Κορέα (8,6%), το Ισραήλ (7,7%) και η Γαλλία (7,4%).

Μετά την Ουκρανία, η Πολωνία και η Βρετανία ήταν οι μεγαλύτεροι εισαγωγείς στην Ευρώπη τα τελευταία πέντε χρόνια.

«Παρόλο που οι ευρωπαϊκές εταιρείες έχουν αυξήσει την παραγωγή όπλων και η νέα επενδυτική στήριξη της ΕΕ προς τις βιομηχανίες όπλων των κρατών - μελών έχει οδηγήσει σε μια σειρά από ευρωπαϊκές παραγγελίες, τα ευρωπαϊκά κράτη συνέχισαν να εισάγουν αμερικανικά όπλα την περίοδο 2021-'25, ιδίως μαχητικά αεροσκάφη και συστήματα αεράμυνας μεγάλου βεληνεκούς», σημειώνει ερευνήτρια στο Πρόγραμμα Μεταφορών Οπλων του SIPRI.

«Ταυτόχρονα, οι μεγαλύτεροι Ευρωπαίοι προμηθευτές συνέχισαν να στέλνουν το μεγαλύτερο μέρος των εξαγωγών όπλων τους εκτός Ευρώπης», επισημαίνει.

Αν ωστόσο οι ΗΠΑ αντιμετωπίσουν ελλείψεις π.χ. σε αντιπυραυλικά συστήματα, λόγω του πολέμου στη Μέση Ανατολή, αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει να δώσουν προτεραιότητα στις δικές τους ανάγκες και να περιορίσουν τις παραδόσεις σε άλλες χώρες, τονίζουν οι ερευνητές του SIPRI.

Η Γαλλία ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος προμηθευτής μεγάλων όπλων την περίοδο 2021-'25, αντιπροσωπεύοντας το 9,8% των παγκόσμιων εξαγωγών.

Οι εξαγωγές όπλων της Γαλλίας αυξήθηκαν κατά 21% μεταξύ 2016-'20 και 2021-'25. Η Γαλλία εξήγαγε σε 63 κράτη, με τα μεγαλύτερα μερίδια να πηγαίνουν στην Ινδία (24%), την Αίγυπτο (11%) και την Ελλάδα (10%). Οι εξαγωγές όπλων της Γαλλίας εντός της Ευρώπης πενταπλασιάστηκαν (+452%), αλλά σχεδόν το 80% εξακολουθούσε να πηγαίνει εκτός περιοχής.

Οι εξαγωγές όπλων από την Ιταλία αυξήθηκαν κατά 157%, εκτοξεύοντάς την από τον 10ο μεγαλύτερο εξαγωγέα το 2016-'20 στον 6ο μεγαλύτερο το 2021-'25. Πάνω από τις μισές ιταλικές εξαγωγές κατευθύνθηκαν στη Μέση Ανατολή (59%), ενώ το 16% κατευθύνθηκε σε Ασία και Ωκεανία και το 13% στην Ευρώπη.

Η Ρωσία ήταν ο μόνος από τους 10 κορυφαίους προμηθευτές που είδε τις εξαγωγές όπλων της να μειώνονται και μάλιστα σημαντικά (-64%), λόγω του πολέμου στην Ουκρανία. Το μερίδιό της στις παγκόσμιες εξαγωγές όπλων μειώθηκε από 21% το 2016-'20 σε 6,8% το 2021-'25. Η Ρωσία προμήθευσε σημαντικά όπλα σε 30 κράτη την περίοδο 2021-'25. Σχεδόν τα 3/4 (74%) των ρωσικών εξαγωγών όπλων κατευθύνθηκαν σε τρία κράτη την περίοδο 2021-'25: Ινδία (48%), Κίνα (13%) και Λευκορωσία (13%).

«Παρά τη διεξαγωγή του πολέμου στη Γάζα και τις επιθέσεις στο Ιράν, τον Λίβανο, το Κατάρ, τη Συρία και την Υεμένη, το Ισραήλ κατάφερε να αυξήσει το μερίδιό του στις παγκόσμιες εξαγωγές όπλων», επισημαίνει το Πρόγραμμα Μεταφορών Οπλων του SIPRI.

Το Ισραήλ, ο έβδομος μεγαλύτερος προμηθευτής όπλων, αύξησε το μερίδιό του στις παγκόσμιες εξαγωγές όπλων από 3,1% (2016-'20) σε 4,4% το 2021-'25 και για πρώτη φορά ξεπέρασε τη Βρετανία (3,4%).

Η στήριξη στην Ουκρανία χαρακτηρίζεται «στρατηγική αναγκαιότητα» και η Ευρώπη τον τελευταίο χρόνο έχει αναλάβει επ' ώμου τη στρατιωτική και οικονομική στήριξη του Κιέβου.

Το διάστημα 2021-'25 η Ευρώπη έχει τριπλασιάσει τις εξαγωγές της σε εξοπλιστικά συστήματα και έχει υπερτριπλασιάσει τις εισαγωγές της.

Παρόλο που οι ΗΠΑ έχουν σταματήσει την υποστήριξη προς το Κίεβο από την ανάληψη της προεδρίας Τραμπ τον Γενάρη 2025, ο συνολικός όγκος της βοήθειας παρέμεινε σχετικά σταθερός το 2025, χάρη στις ευρωπαϊκές χώρες, και κυρίως τη Γερμανία.

Η ευρωπαϊκή στρατιωτική βοήθεια ανήλθε στα 29 δισ. ευρώ το 2025.

Το Βερολίνο παρείχε πέρυσι 9 δισ. ευρώ, δηλαδή αύξηση περίπου 130% σε σύγκριση με τους μέσους όρους της περιόδου 2022-2024.

Σε ένα τέτοιο φόντο, η Γερμανία ξεπέρασε την Κίνα και έγινε ο τέταρτος μεγαλύτερος εξαγωγέας όπλων την περίοδο 2021-'25, με 5,7% των παγκόσμιων εξαγωγών όπλων.

Η Κίνα κατατάσσεται πλέον στην 5η θέση.

Σχεδόν το 1/4 όλων των γερμανικών εξαγωγών όπλων (24%) κατευθύνθηκαν στην Ουκρανία και ένα άλλο 17% σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη. Αυξημένες είναι οι εξαγωγές και προς άλλους παραδοσιακούς πελάτες, όπως το Ισραήλ και η Αίγυπτος.

Λόγω της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ και Ρωσίας στην Ουκρανία, «τα ευρωπαϊκά κράτη αγοράζουν ακόμη περισσότερα όπλα από όσα είχαν ήδη προγραμματίσει. Επιπλέον, υπάρχει αυξημένη ανησυχία και για τις εξελίξεις σε άλλες περιοχές του πλανήτη», αναφέρει ο ερευνητής του Ινστιτούτου Π. Βέζεμαν και προσθέτει ότι ιδιαίτερο ρόλο διαδραματίζει πλέον και η αβεβαιότητα γύρω από τον βαθμό στον οποίο οι ΗΠΑ θα ήταν διατεθειμένες να υπερασπιστούν τους «συμμάχους» τους στο ΝΑΤΟ.

Τρεις από τους 10 κορυφαίους εισαγωγείς όπλων στον κόσμο το 2021-'25 βρίσκονταν στην περιοχή της Μέσης Ανατολής: Σαουδική Αραβία (6,8% των παγκόσμιων εισαγωγών), Κατάρ (6,4%) και Κουβέιτ (2,8%).

Πάνω από τις μισές εισαγωγών όπλων στη Μέση Ανατολή προήλθαν από τις ΗΠΑ (54%), ενώ το 12% από την Ιταλία, το 11% από τη Γαλλία και το 7,3% από τη Γερμανία.

Το Ισραήλ ήταν ο 14ος μεγαλύτερος εισαγωγέας όπλων στον κόσμο την περίοδο 2021-'25, με βασικό προμηθευτή τις ΗΠΑ (68%), ακολουθούμενες από τη Γερμανία (31%).

Στην Ασία και την Ωκεανία ο κύριος προμηθευτής όπλων είναι οι ΗΠΑ, με 35% των εισαγωγών, ενώ η Ρωσία αντιπροσωπεύει ένα 17% και η Κίνα το 14%.

Η Ινδία ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος εισαγωγέας όπλων στον κόσμο την περασμένη 5ετία, με το μεγαλύτερο μέρος των εισαγωγών να εξακολουθεί να προέρχεται από τη Ρωσία (40%), παρότι το Νέο Δελχί στρέφεται ολοένα και περισσότερο σε «δυτικούς» προμηθευτές, τάση που θα συνεχιστεί κάτω και από τα παζάρια με την Ουάσιγκτον για εμπορική συμφωνία.

Αύξηση στις εισαγωγές όπλων καταγράφεται και στο Πακιστάν, με την Κίνα να κυριαρχεί, κατέχοντας το 80% των εισαγωγών.