Οι κινητοποιήσεις αυτές, όπως εκείνη της περασμένης Δευτέρας, όταν χιλιάδες από όλη τη χώρα διαδήλωσαν έξω από τη Βουλή, ήταν οι μαζικότερες της τελευταίας δεκαετίας στον κλάδο και το αποκορύφωμα μιας σειράς πολύμηνων απεργιών και άλλων αγωνιστικών δράσεων.

Τι οδήγησε όμως τους αυτοκινητιστές ταξί σε αυτές τις αλλεπάλληλες κινητοποιήσεις;

Μα η ίδια η πολιτική της κυβέρνησης και η επιδείνωση των συνθηκών της εργασίας τους, αφού με τον νέο νόμο:

- Υποχρεώνονται στην αντικατάσταση των οχημάτων τους με τα πανάκριβα και ακατάλληλα ηλεκτρικά, τη στιγμή που ελάχιστη μέριμνα έχει ληφθεί για την εξασφάλιση απαραίτητων υποδομών (σημεία ταχυφόρτισης κ.λπ.).

- Αίρονται μια σειρά περιορισμοί για τις εταιρείες εκμετάλλευσης Επιβατηγών Ιδιωτικής Χρήσης (ΕΙΧ), προκειμένου να συγκεντρώσουν την αστική μεταφορά και ειδικά την τουριστική μετακίνηση, από την οποία εξασφάλιζαν ένα μέρος του εισοδήματός τους και οι επαγγελματίες στον κλάδο.

- Αυστηροποιείται το νομικό πλαίσιο διατήρησης της άδειας και εντείνεται η καταστολή, με δεδηλωμένο στόχο τον περιορισμό των κινητοποιήσεων.

Οι αλλαγές αυτές είναι η φυσική κατάληξη της πολιτικής «απελευθέρωσης» των αστικών μεταφορών σύμφωνα με τις κατευθύνσεις της ΕΕ, που έχει την αφετηρία της στους μνημονιακούς νόμους που προετοίμασε νομοθετικά το ΠΑΣΟΚ (σχέδιο νόμου Ραγκούση) και ψήφισε το 2012 η ΝΔ (4070/12, ν. Βορίδη), ενώ στη συνέχεια συμπληρώθηκαν από τον νόμο 4530/18 (ν. Σπίρτζη) και τις τροπολογίες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

Ομως δεν είναι μόνο αυτά. Είναι και το σύνολο των αντιλαϊκών πολιτικών που συμπληρώνουν την εικόνα. Η φορολογία που έχει εκτιναχθεί (βλ. τεκμαρτή φορολόγηση και φορολόγηση από το 1ο ευρώ για τους επαγγελματίες, έμμεσοι φόροι), οι υψηλές ασφαλιστικές εισφορές (ατομικές και ασφάλιστρα οχήματος), οι αυξημένες οικογενειακές δαπάνες για την καθημερινή διαβίωση κ.ο.κ.

Οχι τυχαία, η συγκεντροποίηση στον κλάδο του ταξί προχωρά με γοργούς ρυθμούς. Χιλιάδες επαγγελματίες έχουν αποσυρθεί από το επάγγελμα ή εργάζονται με δυσμενέστερους όρους, αφού οι άδειες εκμετάλλευσης ΕΔΧ συγκεντρώνονται κατά εκατοντάδες με κάθε άμεσο και έμμεσο τρόπο στα χέρια εταιρειών εκμετάλλευσης και οι ψηφιακές πλατφόρμες διαμεσολάβησης θησαυρίζουν.

Η κυβέρνηση της ΝΔ προσπάθησε με κάθε τρόπο να καταστείλει τις κινητοποιήσεις. Συκοφάντησε επανειλημμένα τους επαγγελματίες του κλάδου. Επιχείρησε να τους τρομοκρατήσει με απειλές και συλλήψεις. Επιχείρησε με προσωπικές, τηλεφωνικές επαφές πρωτοκλασάτων στελεχών να εκβιάσει και να περιορίσει τη συμμετοχή. Επιχείρησε ακόμα και να ξεγελάσει, με διάφορους μεσάζοντες «παρά τω πρωθυπουργώ» να καλλιεργούν αυταπάτες μέχρι την τελευταία στιγμή ότι «κάτι θα αλλάξει». Στις προσπάθειές της αυτές έσπασε τα μούτρα της.

Αφενός γιατί το νομοσχέδιο κινούταν στον αντίποδα των λαϊκών αναγκών. Των εργαζομένων, που συνεχίζουν να στοιβάζονται υπό άθλιες συνθήκες στα ΜΜΜ, όταν η ίδια προκλητικά και με κάθε ευκαιρία ομολογούσε ότι νομοθετεί για το «τουριστικό προϊόν». Επομένως ο «κοινωνικός αυτοματισμός» δεν πέρασε στον βαθμό που επιθυμούσε.

Αφετέρου γιατί οι προθέσεις της για να εξασφαλίσει «νέα πελατεία» στις αυτοκινητοβιομηχανίες και να προωθήσει τα συμφέροντα του τουριστικού κεφαλαίου ήταν τόσο έκδηλες, που και ο τελευταίος επαγγελματίας του κλάδου - ανάμεσά τους και πολλοί ψηφοφόροι της ΝΔ - συνειδητοποιούσε «τι μέλλει γενέσθαι».

Το ΚΚΕ και οι δυνάμεις του στον κλάδο πρωτοστάτησαν, παρότι μειοψηφία στα συνδικαλιστικά όργανα. Ενημέρωσαν έγκαιρα τους επαγγελματίες του κλάδου για τις εξελίξεις, στήριξαν τα δίκαια αιτήματά τους.

Το κυριότερο, συνέβαλαν αποφασιστικά στην οργάνωση και στον προσανατολισμό του αγώνα. Μελέτησαν καλά τις εξελίξεις και ήταν προετοιμασμένοι. Ανέδειξαν τις στρατηγικές επιδιώξεις της κυβέρνησης της ΝΔ, που επιδιώχθηκε να κρυφτούν πίσω από παραπλανητικές φωνές περί «αλαζόνα υπουργού», οι οποίες αναπαράγονταν και από συνδικαλιστικές δυνάμεις στον κλάδο. Αποκάλυψαν την υποκριτική στάση των υπόλοιπων κομμάτων, του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ, που άλλα έλεγε στους επαγγελματίες και άλλα προωθούσε (βλ. ψήφισμα στήριξης των ΕΙΧ στην Περιφέρεια Κρήτης). Αλλά και δυνάμεων στο εσωτερικό της ΝΔ, που επεδίωξαν να αξιοποιήσουν τη δυσαρέσκεια για δικούς τους λόγους.

Συνέβαλαν αποφασιστικά στο να μην «καπελωθούν» τα αιτήματα των επαγγελματιών από τις επιδιώξεις άλλων τμημάτων του κεφαλαίου, που παρενέβαιναν ενάντια στο νομοσχέδιο για τα δικά τους συμφέροντα, όχι όμως και υπέρ των επαγγελματιών. Αλλά και να συνδεθεί σε έναν βαθμό ο αγώνας με τους αγώνες των υπόλοιπων επαγγελματιών, με τα μαζικά μπλόκα της αγροτιάς, απέναντι στον κοινό αντίπαλο, τις στρατηγικές επιδιώξεις του μεγάλου κεφαλαίου, της ΕΕ, των κυβερνήσεων και των αστικών κομμάτων που τις προωθούν. Χαρακτηριστικές είναι οι εικόνες από τα κομβόι επαγγελματιών ταξί στα μπλόκα στη Θεσσαλία και αλλού, που προσπάθησε να μπλοκάρει η κυβέρνηση, ακόμα και με απαγόρευση μηχανοκίνητων κινητοποιήσεων, απειλές για αφαίρεση αδειών κ.λπ.

Ακόμα κι αν το νομοσχέδιο της κυβέρνησης είναι επίσημα νόμος του κράτους, οι αγωνιστικές διαθέσεις παραμένουν υψηλές σε ένα μεγάλο μέρος των επαγγελματιών και το ΚΚΕ έχει τη δική του συμβολή. Και είναι θετικό ότι και οι ίδιοι οι επαγγελματίες συνειδητοποιούν καλύτερα ότι απέναντί τους δεν έχουν να αντιμετωπίσουν μόνο μια αντιλαϊκή κυβέρνηση, αλλά μια συνολικότερη πολιτική που χτυπά τα λαϊκά δικαιώματα και το δικαίωμά τους στην εργασία με χίλιους δυο τρόπους.

Ορισμένοι, πιο πρωτοπόροι, αρχίζουν να αντιλαμβάνονται ότι οι εξελίξεις στην καπιταλιστική οικονομία και στον κλάδο, ο ανταγωνισμός και η κυριαρχία του μεγάλου κεφαλαίου δεν μπορούν να ακυρωθούν βάζοντας «κανόνες στην αγορά», αλλά μόνο σε πορεία σύγκρουσης και ανατροπής. Υπάρχουν δυνάμεις αξιόμαχες, που με τη δική μας παρέμβαση είναι έτοιμες να πάρουν τη θέση τους στις επόμενες σελίδες της λαϊκής πάλης, που όπως όλα δείχνουν θα αποδειχθούν πιο κρίσιμες. Και εδώ η αντιπαράθεση θα είναι μεγάλη, αφού διάφοροι «καλοθελητές» θα επιδιώξουν είτε να καλλιεργήσουν την απογοήτευση, είτε να διοχετεύσουν τη δυσαρέσκεια σε αντιδραστική κατεύθυνση.

Οι γενικευμένες συνέπειες από την ενεργό εμπλοκή της χώρας στις πολεμικές συγκρούσεις στο Ιράν και αλλού αποτυπώνονται ήδη στις τιμές των καυσίμων και σε όλη την εφοδιαστική αλυσίδα. Αποτέλεσαν βασικό σημείο των κινητοποιήσεων στα ταξί και τώρα έρχονται εκ των πραγμάτων στο επίκεντρο. Ταυτόχρονα η φοροληστεία συνεχίζεται, ως προϋπόθεση στήριξης της πολεμικής οικονομίας και προετοιμασίας.

Η εκτίναξη των τιμών στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης φέρνει μπροστά νέες αγωνίες, νέες δυσκολίες, νέες απαιτήσεις για να συνεχιστεί και να διευρυνθεί η αγωνιστική διεκδίκηση με το σύνολο των λαϊκών αναγκών. Για να ενώσουν και οι ίδιοι τη φωνή τους με τους υπόλοιπους κλάδους των επαγγελματιών, την εργατική τάξη, τους βιοπαλαιστές αγρότες, και να απαιτήσουν «καμία θυσία για τον πόλεμο και τα κέρδη τους».

Σήμερα είναι ώρα μάχης και νέων καθηκόντων για τους κομμουνιστές αυτοαπασχολούμενους ώστε οι αγωνιστικές αντιδράσεις του προηγούμενου διαστήματος στον συγκεκριμένο κλάδο να αποτελέσουν μαχητική πείρα που θα μεταλαμπαδευτεί και στους υπόλοιπους κλάδους των επαγγελματιών. Σε όλους αυτούς που σήμερα βλέπουν τις οικονομικές επιπτώσεις του πολέμου να τους οδηγούν βήμα - βήμα σε νέο κύκλο γενικευμένων χρεών και λουκέτων. Σε όλους αυτούς που παραμένουν ανοργάνωτοι και «βράζουν στο ζουμί τους», όμως σιγά - σιγά συνειδητοποιούν ότι τα χειρότερα είναι μπροστά.

Ο πήχης είναι ψηλά και οι απαιτήσεις για να βελτιωθεί η δική μας παρέμβαση είναι μεγάλες. Ομως οι ίδιες οι εξελίξεις πυροδοτούν και δυνατότητες να πυκνώσουν οι αγωνιστικές διεργασίες, να βγαίνουν συμπεράσματα, να γίνονται κατανοητές από περισσότερους οι θέσεις, το Πρόγραμμα του Κόμματος, η ανάγκη συμπόρευσης με τους κομμουνιστές.

Και σε αυτές τις εξελίξεις πρέπει και μπορούμε να επιδράσουμε αποφασιστικά. Με αναβάθμιση της παρέμβασής μας σε περισσότερους κλάδους και σε περισσότερους μικρούς επαγγελματίες. Με συνεχή, οργανωμένη συζήτηση και επεξεργασμένη επιχειρηματολογία, για να παρακάμπτονται οι παγίδες που στήνουν τα αστικά κόμματα και οι συνδικαλιστικές παρατάξεις τους για να περιορίσουν τη δυσαρέσκεια σε λογικές κυβερνητικής εναλλαγής, διαχείρισης ενός μέρους των συνεπειών. Για να χρεοκοπήσουν οι αναλύσεις που αφήνουν στο απυρόβλητο τα πολεμοχαρή σχέδια της εγχώριας αστικής τάξης και αθωώνουν την κυβέρνηση της ΝΔ και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, που στηρίζουν αυτούς τους σχεδιασμούς.

Η συζήτηση πρέπει να ανοίξει οργανωμένα σε όλους τους κλάδους των επαγγελματιών. Πρώτα και κύρια σε εκείνους τους κλάδους που οι οικονομικές συνέπειες είναι ήδη πιο έντονα ορατές:

- Στις Μεταφορές, σε ταξί και φορτηγά, όπου το κόστος των καυσίμων έχει άμεση επίδραση στο εισόδημα.

- Στις ενεργοβόρες βιοτεχνίες, όπως οι φούρνοι, τα εργαστήρια ζαχαροπλαστικής, τα καθαριστήρια κ.λπ., όπου η Ενέργεια προσεγγίζει ή και ξεπερνά το 20% - 30% του λειτουργικού κόστους.

- Στις λαϊκές αγορές, όπου η τιμή των νωπών ειδών εκτοξεύεται, λόγω και της εκτίναξης του κόστους παραγωγής και μεταφοράς (βλ. λιπάσματα κ.λπ.).

- Στην Εστίαση και σε άλλους κλάδους όπου ομοίως το κόστος λειτουργίας εκτοξεύεται.

Η έκδηλη ανησυχία, στον βαθμό που μετατρέπεται σε οργανωμένη συμμετοχή, συζήτηση και δράση, μπορεί να διαμορφώσει προϋποθέσεις αλλαγής του συσχετισμού εν κινήσει. Να ξεπεραστούν η αδράνεια και η γραμμή συμβιβασμού που έχουν επιβάλει οι συνδικαλιστικές δυνάμεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ στους μαζικούς φορείς, στην ΕΣΕΕ και τη ΓΣΕΒΕΕ, στις κλαδικές και τοπικές Ομοσπονδίες. Να οργανωθεί η μαζική συμμετοχή από τα κάτω, σε συμμαχία με την εργατική τάξη και τη μικρομεσαία αγροτιά.

Η δράση των κομμουνιστών αυτοαπασχολούμενων, η διαφώτιση για τις αιτίες και τη διέξοδο, με σχέδιο για τη διεξαγωγή μαζικών διεργασιών στα σωματεία και στους συλλόγους, αλλά και για οργανωμένες, αυτοτελείς συζητήσεις, συσκέψεις με δική μας, κομματική πρωτοβουλία, μπορούν να «ταράξουν τα νερά». Να διαμορφώσουν ορισμένες υποδομές για σήμερα και για τη συνέχεια, που υπό προϋποθέσεις θα αποδειχθούν κρίσιμες στη συμμετοχή και στον προσανατολισμό της πάλης ευρύτερων λαϊκών δυνάμεων.

Τα μεγάλα και τα σημαντικά είναι ήδη μπροστά μας, όπως εκτιμήσαμε στο 22ο Συνέδριο, και ήδη δοκιμαζόμαστε στην ικανότητα που αποκτούμε να παρεμβαίνουμε με αξιώσεις πιο αποτελεσματικής προώθησης της στρατηγικής μας, τόσο στην εργατική τάξη όσο και στα μεσαία λαϊκά στρώματα της πόλης και της υπαίθρου. Εχουμε τα εφόδια να αντεπεξέλθουμε και θα τα καταφέρουμε.