Τιμώντας τη φετινή 8η Μάρτη, τα θέματα του νέου τεύχους αναφέρονται στην αντεπίθεση της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας στον πόλεμο που έχουν κηρύξει το κράτος της εκμετάλλευσης, οι επιχειρηματικοί όμιλοι, οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι, οι ιμπεριαλιστικές ενώσεις, όπως η Ευρωπαϊκή Ενωση και το ΝΑΤΟ, σε κάθε πλευρά της ζωής των γυναικών της βιοπάλης.

Στις σελίδες του αποκαλύπτονται οι αιτίες της φωτιάς του πολέμου, που φουντώνει σε κάθε γωνιά της Γης, καθώς οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί οξύνονται. Φωτίζονται οι σύγχρονες μορφές της γυναικείας ανισοτιμίας, που βαθαίνει, καθώς οι ανάγκες των γυναικών και των οικογενειών τους δεν είναι «επιλέξιμες» από την ΕΕ και τις κυβερνήσεις. Μέσα από συνεντεύξεις, άρθρα, σχόλια μαθαίνουμε για τις επικίνδυνες εργασιακές συνθήκες στη βιομηχανία, την απουσία μέτρων υγείας και ασφάλειας, την εργοδοτική βία που στάζει αίμα, όπως στην περίπτωση των 5 εργατριών μανάδων που έχασαν τη ζωή τους στη βιομηχανία «Βιολάντα».

Μελετώντας τα άρθρα αυτού του τεύχους, στόχος είναι κάθε γυναίκα του μόχθου να αναγνωρίσει πλευρές της δικής της ζωής, της οικογένειάς της, της φίλης και της γειτόνισσας. Στόχος είναι η αναγνώστρια να αφουγκραστεί την πολύμορφη αγωνιστική πορεία της ΟΓΕ και να νιώσει τη σαρωτική δύναμη του οργανωμένου συλλογικού αγώνα, που αλλάζει ριζικά τη ζωή σε όσες συνειδητοποιούν τη δύναμή του.

Με αγωνιστική διάθεση και μαχητικότητα συνεδρίασε στην αρχή του Μάρτη του 2026 το Διοικητικό Συμβούλιο της ΟΓΕ, με οδηγό τις σύγχρονες ανάγκες των γυναικών του μόχθου. Μπροστά στους μεγάλους σταθμούς του 14ου Συνεδρίου της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ) και τη συμπλήρωση 50 χρόνων από την ίδρυσή της στελέχη της ΟΓΕ από όλη την Ελλάδα κατέληξαν σε χρήσιμα συμπεράσματα συζητώντας για τη δράση των Συλλόγων και Ομάδων την τελευταία περίοδο. Αντάλλαξαν προβληματισμούς για το πώς θα ξεπεραστούν δυσκολίες και αδυναμίες, ώστε πιο αποτελεσματικά να προβληθεί η σημασία της συλλογικής δράσης, οι ριζοσπαστικές διεκδικήσεις της ΟΓΕ, για να ανοίξουν νέοι δρόμοι συσπείρωσης περισσότερων γυναικών, για να γίνει το ριζοσπαστικό γυναικείο κίνημα πιο μαζικό, πιο μαχητικό.

Εισηγητικά, η πρόεδρος της ΟΓΕ, Χριστίνα Σκαλούμπακα, ξεκαθάρισε ότι οι Σύλλογοι και οι Ομάδες της ΟΓΕ μέσα από τη δράση, «διεκδικώντας όλα όσα είναι αναγκαία για να ζούμε με αξιοπρέπεια τον 21ο αιώνα», «σημαίνουμε την αντεπίθεση στον πόλεμο που έχουν κηρύξει το κράτος της εκμετάλλευσης, οι επιχειρηματικοί όμιλοι, οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι, οι ιμπεριαλιστικές ενώσεις, όπως ΕΕ και ΝΑΤΟ, σε κάθε πλευρά της ζωής των γυναικών της βιοπάλης. Βάζουμε στην αιχμή του δόρατος όλες τις μορφές βίας που βιώνουν οι γυναίκες σε κάθε πλευρά της ζωής τους». Τόνισε ότι οι γυναίκες της ΟΓΕ αντλούν «δύναμη και αισιοδοξία από τους μεγάλους αγώνες του λαού μας, όπως από εκείνους για το έγκλημα των Τεμπών, από τους αγώνες των εργαζομένων απέναντι στα αντεργατικά εκτρώματα του 13ωρου και της κατάργησης των Συλλογικών Συμβάσεων, τα μεγαλειώδη μπλόκα του αγώνα των αγροτοκτηνοτρόφων, από τον αγώνα του Παλαιστινιακού λαού, αλλά και του Κουβανικού και των περήφανων γυναικών του που αντέχουν και υπερασπίζονται την πατρίδα τους ενάντια στον σκληρό αποκλεισμό των ΗΠΑ».

Αναφερόμενη στην εισήγηση, η πρόεδρος της ΟΓΕ, στις νέες πολεμικές εστίες, που φουντώνουν σε όλες τις ηπείρους, τόνισε την αιτία της πολεμικής αναμέτρησης που βρίσκεται «στον έλεγχο των αγορών και της στρατηγικής σημασίας περιοχών», αλλά και τα πολλά πρόσωπα του πολέμου που δεν μαίνεται μόνο στα πεδία των μαχών. «Κυρίως έχει ανηλεές χτύπημα στα δικαιώματα των εργαζομένων».

Προβάλλοντας την ανάγκη να δυναμώσει η πάλη ενάντια στην ελληνική εμπλοκή, επέμεινε ότι «δεν υπάρχει κανένα περιθώριο εφησυχασμού και επανάπαυσης, καθώς η χώρα μας έχει μετατραπεί σε πολεμικό ορμητήριο που σπέρνει τον θάνατο σε άλλους λαούς, ενώ ταυτόχρονα γίνεται στόχος αντιποίνων», ώστε να αρπάξουν κομμάτι από τη λεία οι εφοπλιστές, οι όμιλοι της Ενέργειας, των κατασκευών κ.ά.

Υπογραμμίστηκε ότι οι γυναίκες της ΟΓΕ θα πολεμήσουν κάθε προσπάθεια στράτευσης των γυναικών στα ματωμένα ιμπεριαλιστικά σχέδια, όπως προωθείται με την «εθελοντική στράτευση γυναικών», που θα μετεξελιχθεί σε υποχρεωτική. Δεν θα νομιμοποιήσουν τα εγκλήματα που σπέρνουν φτώχεια και πόλεμο στη συνείδηση του λαού, στο όνομα της γυναικείας συμμετοχής. Κατέληξε χαρακτηριστικά: «Δεν δεχόμαστε να θέσουμε τα χέρια και τις γνώσεις μας στην πολεμική μηχανή, για "να σκοτώνονται οι λαοί για τ' αφέντη το φαΐ"».

Καθώς ο πόλεμος βρίσκεται παντού και οι πόλεμοι με βόμβες και πυραύλους είναι η προέκταση των άλλων καθημερινών πολέμων, «η γυναικεία ανισοτιμία βαθαίνει, καθώς οι ανάγκες των γυναικών και των οικογενειών τους δεν είναι "επιλέξιμες" από την ΕΕ και τις κυβερνήσεις. Η εργοδοτική βία στάζει αίμα. Κόστισε τη ζωή στις 5 εργάτριες μανάδες στη βιομηχανία "Βιολάντα", στις χιλιάδες εργαζόμενες που φεύγουν κυριολεκτικά σακατεμένες σωματικά και ψυχικά από τη δουλειά εξαιτίας της εντατικοποίησης της εργασίας, της "ευελιξίας", της δουλειάς μέχρι τα βαθιά γεράματα λόγω της "ενεργού γήρανσης". Αλλά και γιατί τα μέτρα υγείας, ασφάλειας και προστασίας του γυναικείου οργανισμού και της μητρότητας θεωρούνται κόστος για τους επιχειρηματικούς ομίλους και το κράτος», υπογράμμισε η πρόεδρος της ΟΓΕ και συμπλήρωσε: «Μπροστά σ' αυτόν τον πόλεμο, στις "αρένες του θανάτου" της εργοδοσίας να οργανώσουμε διεκδικητικές και άλλες πρωτοβουλίες ενάντια στην αντεργατική πολιτική ΕΕ και κυβερνήσεων, που θρέφει τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, αφήνοντας τις γυναίκες εργαζόμενες απροστάτευτες».

Σημαντική πλευρά που αναδείχθηκε στη συνεδρίαση του ΔΣ είναι το ξαναζέσταμα σκοταδιστικών αντιλήψεων για την κοινωνική θέση της γυναίκας, όπως προκύπτει και από την αμφισβήτηση του δικαιώματος των γυναικών στη νόμιμη και ασφαλή άμβλωση, την ίδια ώρα που πλασάρεται ως δήθεν σύγχρονη και προοδευτική η εμπορευματοποίηση του γυναικείου σώματος και της αναπαραγωγικής υγείας. Εξάλλου «ο κοινός παρονομαστής του διπόλου των αντιδραστικών αντιλήψεων, είτε των παραδοσιακά συντηρητικών είτε των ψευτο-προοδευτικών είναι ένας: Αντιμετωπίζουν τη μητρότητα, τη δημιουργία και φροντίδα της οικογένειας ως αποκλειστικά ατομική - οικογενειακή υπόθεση, αντί για κοινωνική ευθύνη. Υπερασπίζονται και εφαρμόζουν την πολιτική που λογαριάζει την αναπαραγωγική υγεία των γυναικών ως "κόστος" για το κράτος και πεδίο για κερδοφόρες επενδύσεις των επιχειρηματικών κολοσσών στον τομέα της Υγείας».

Το ΔΣ στη συνεδρίασή του προκήρυξε τη διεξαγωγή του 14ου Συνεδρίου, για τις 5-6-7 Ιούνη 2026, που θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα, τις ημέρες που θα συμπληρώνονται και 50 χρόνια ζωής και δράσης της Ομοσπονδίας: «Εκεί θα αποτιμηθεί η δράση των προηγούμενων χρόνων, θα μετρήσουμε τα βήματα που κάναμε και θα θέσουμε τους στόχους μας για το επόμενο διάστημα». Μπροστά στα 50χρονα γενέθλια της ΟΓΕ «ξεδιπλώνοντας τη δράση με πολύμορφες πρωτοβουλίες... ανοίγουμε νέους δρόμους επικοινωνίας και συνάντησης με τις γυναίκες του μόχθου, φωτίζουμε τον δρόμο της συλλογικής δράσης που μπορεί να σπάσει την απαισιοδοξία, τον φόβο και το αίσθημα της μοναξιάς, για να αυξηθεί η συμμετοχή των γυναικών στους εργατικούς λαϊκούς αγώνες, να γνωρίσουν τη σαρωτική δύναμη του οργανωμένου συλλογικού αγώνα, του γυναικείου ριζοσπαστικού κινήματος», καταλήγει η εισήγηση.

Στο παραπάνω μαχητικό πνεύμα ήταν και οι παρεμβάσεις των μελών του ΔΣ της ΟΓΕ. Μίλησαν για την ανάγκη να αντιστοιχηθεί η δράση των Συλλόγων και Ομάδων της ΟΓΕ σε όλη τη χώρα με τις σημερινές απαιτητικές και σύνθετες συνθήκες και μετέφεραν πολύτιμη θετική πείρα από τη δράση τους, όπως και δυσκολίες, αδυναμίες και προβλήματα που πρέπει να ξεπεραστούν.

Μεταφέρθηκε η δύναμη της αλληλεγγύης των Συλλόγων και Ομάδων της ΟΓΕ που βρέθηκαν στα μπλόκα του αγώνα της αγροτιάς. Εντυπωσίασε η πρωτόφαντη συμμετοχή των αγροτισσών που έδωσαν μαζικό και μαχητικό «παρών». Υπήρξε προβληματισμός και συζήτηση μέσα από ποιους δρόμους θα υπάρξει ουσιαστικότερη επαφή και γνωριμία με αυτές τις γυναίκες που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα. Εγινε ξεχωριστή αναφορά στις εκδηλώσεις που διοργάνωσαν Σύλλογοι της ΟΓΕ απευθύνοντας κάλεσμα στις γυναίκες της υπαίθρου, όπως στις αγρότισσες, στις εργάτριες γης (π.χ. περιστασιακά εργαζόμενες στις ελιές), στις εργαζόμενες στις ιχθυοκαλλιέργειες κ.λπ. Αξιοσημείωτη ήταν η εκδήλωση της Ομάδας των Λοκρών με οπτικοακουστική παρουσίαση (PPT) αφιερωμένη στις αγρότισσες, τη ζωή και τις σύγχρονες ανάγκες τους. Επίσης, η εκδήλωση της Ομάδας Ταμασίου Καρδίτσας που ήταν αφιερωμένη στη γυναίκα της υπαίθρου, στην οποία συμμετείχε ο τοπικός Αγροτικός Σύλλογος και η Ομάδα Γυναικών Φαρσάλων.

Το έγκλημα στη «Βιολάντα» γέμισε οργή τις εργαζόμενες και αποτέλεσε αφορμή για κοινές πρωτοβουλίες ΟΓΕ και εργατικών σωματείων με μεγάλη γυναικεία συμμετοχή, για την προστασία της εργαζόμενης γυναίκας. Στην πρώτη γραμμή της συζήτησης η ένταση της εργασιακής εκμετάλλευσης, η απουσία μέτρων υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς καθώς και τα καθημερινά ατελείωτα «Τέμπη» που αντιμετωπίζουν σε κάθε πλευρά της ζωής τους οι γυναίκες. Μπροστά σ' όλα αυτά, το ΔΣ αποφάσισε να προσανατολιστεί η δράση των Συλλόγων και Ομάδων της ΟΓΕ στην ανάδειξη των κοινών διεκδικήσεων του ριζοσπαστικού γυναικείου κινήματος και των εργατικών σωματείων για τα ζητήματα αυτά με σταθμό τη δράση μπροστά στην 8η Μάρτη.

Κοινή διαπίστωση των στελεχών της ΟΓΕ ήταν ότι «ο πήχης των αγώνων μας είναι οι ανάγκες μας». Οπως τόνισε η πρόεδρος της ΟΓΕ στο κλείσιμο «ριζοσπαστικό γυναικείο κίνημα σημαίνει ότι αναδεικνύουμε τις αιτίες του πολέμου που βιώνουμε σε κάθε πλευρά της ζωής μας, τις αιτίες της βίας, της εκμετάλλευσης και της γυναικείας ανισοτιμίας, προβάλλοντας τις ριζοσπαστικές διεκδικήσεις μας. Δεν αρκούμαστε στις περιγραφές. Την επιτυχία του Συνεδρίου μας θα τη μετρήσουμε από την ουσιαστική συμμετοχή των αντιπροσώπων, την καλή οργάνωση και την προσεγμένη προσυνεδριακή δουλειά κάθε Συλλόγου και Ομάδας. Ο στόχος μας για δυνάμωμα της συλλογικής μας δράσης, συσπείρωση νέων δυνάμεων στο ριζοσπαστικό γυναικείο κίνημα, στην ΟΓΕ, σημαίνει να φτάσουμε με πιο μαζικούς και μαχητικούς Συλλόγους στο Συνέδριό μας».