Το νομοσχέδιο έχει τίτλο «Εθνική Κοινωνική Συμφωνία για την ενίσχυση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας» και είναι γραμμένο απευθείας από τους εργοδότες και τον ελεγχόμενο πλέον επικεφαλής της ηγετικής ομάδας της ΓΣΕΕ, με στόχο να μπει ταφόπλακα στις διεκδικήσεις των συνδικάτων για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς, μείωση του εργάσιμου χρόνου, πραγματική προστασία της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων. Θέτει τους μισθούς στην πρέσα της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου και εισάγει νέους «κόφτες», αφού π.χ. η επεκτασιμότητα των Συλλογικών Συμβάσεων θα πρέπει να λαμβάνει υπόψιν τον πληθωρισμό και τις αυξήσεις των τιμών, ενώ θα μπορούν να εξαιρούνται επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν «οικονομικά προβλήματα».

Η ΝΔ υπερψήφισε το νομοσχέδιο, το οποίο πασπάλισε με άφθονα ψεύδη προκειμένου να κρύψει το αντεργατικό του περιεχόμενο, ενώ το ΠΑΣΟΚ, αν και καταψήφισε επί της αρχής, κατά δήλωσή του (την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές) θα υπερψήφιζε την πλειοψηφία των άρθρων του, βάζοντας πλάτη σε έναν ακόμα αντεργατικό νόμο. Τα άλλα κόμματα της βολικής αντιπολίτευσης επιχείρησαν με κραυγές και κουρνιαχτό να συγκαλύψουν τη στρατηγική τους σύμπλευση με την κυβέρνηση, στην κατεύθυνση που υπαγορεύουν τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων.

Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ απέναντί τους έκανε φύλλο και φτερό τους ψεύτικους ισχυρισμούς της κυβέρνησης αλλά και την υποκρισία της συστημικής αντιπολίτευσης. Ανέδειξε τον εχθρικό ρόλο του «κοινωνικού εταιρισμού» και τις μεγάλες ευθύνες της σοσιαλδημοκρατίας, που πορεύεται με υψωμένη τη σημαία του, πιστή στον ρόλο που διαχρονικά παίζει για τη χειραγώγηση, την ενσωμάτωση και τον εγκλωβισμό της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων.

Eurokinissi

Ανέδειξαν ότι με βάση τα όσα προβλέπει το νομοσχέδιο «το δικαίωμα του εργαζόμενου για καλύτερο μισθό πρέπει να εγκριθεί από τα περιθώρια κέρδους των εταιρειών», αναβαθμίζεται ο ρόλος της ηγεσίας της ΓΣΕΕ σε ρόλο πορτιέρη, καθιστώντας ουσιαστικά εγγυητές αυτούς που επί δεκαετίες αποδέχτηκαν τη διάλυση των εργασιακών δικαιωμάτων και μάλιστα στο φόντο των αποκαλύψεων για τη σημερινή ηγεσία της ΓΣΕΕ και τον Γ. Παναγόπουλο, που εξετάζεται για πιθανή εμπλοκή σε κακουργήματα.

Τόνισαν ότι ο κυβερνητικός καθορισμός του κατώτατου μισθού διατηρείται, ότι ενισχύονται οι «κόφτες» με βάση τον πληθωρισμό και τα περιθώρια κέρδους και ότι ουσιαστικά λέγεται στους εργαζόμενους πως δεν μπορούν να ζητούν κάτι που «διαταράσσει» τα κέρδη του κεφαλαίου, ενώ ανέδειξαν ότι όλα αυτά αποτελούν ευρωενωσιακές κατευθύνσεις, όπως και οι κατευθύνσεις για fast track επενδύσεις, με περιορισμό ελέγχων για την υγεία και την ασφάλεια στους χώρους δουλειάς.

Απάντησαν στους ισχυρισμούς περί βελτίωσης της ασφάλειας και μείωσης των εργατικών «ατυχημάτων», αναδεικνύοντας την υποκαταγραφή των εργοδοτικών εγκλημάτων και την τεράστια υποστελέχωση των υπηρεσιών ελέγχου, ενώ με παραδείγματα από το έγκλημα στα Τέμπη έως την πολύνεκρη έκρηξη στη «Βιολάντα» ανέδειξαν ότι τα μέτρα προστασίας αντιμετωπίζονται ως «κόστος».

Ιδιαίτερη αναφορά έκαναν στις εργαζόμενες γυναίκες, αναδεικνύοντας πως πίσω από διακηρύξεις περί στήριξης δεν διασφαλίζονται δημόσιες και δωρεάν δομές φροντίδας, ενώ προωθούνται «ευέλικτες» μορφές εργασίας και καταργούνται στοιχειώδεις προστατευτικές ρυθμίσεις.

Στηλιτεύοντας την υπουργό Εργασίας και τα ψέματα που περιφέρει στα κανάλια περί ομόφωνης απόφασης, κατήγγειλαν ότι το νομοσχέδιο αποτελεί το επιστέγασμα της επίθεσης στα εργασιακά δικαιώματα και ειδικά στις ΣΣΕ, με διαδοχικούς νόμους και στόχο την ίδια τη λειτουργία των συνδικάτων, την απόπειρα απονεύρωσης, κρατικής παρέμβασης, τον πολύμορφο στραγγαλισμό συνδικάτων, Ομοσπονδιών, ειδικά εκείνων που είχαν το δικαίωμα να υπογράφουν Συλλογικές Συμβάσεις, επισημαίνοντας πως κομμάτι αυτής της επίθεσης διεκπεραιώθηκε και μέσω του άθλιου μηχανισμού εξαγοράς συνειδήσεων, διαμόρφωσης νόθων συσχετισμών και εκτροφής μιας συνδικαλιστικής μαφίας που ήταν το διαχρονικό στήριγμα όλων των κυβερνήσεων, της ηγεσίας της ΓΣΕΕ και του Παναγόπουλου, που ανήκουν από κοινού σε ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ.

Θύμισαν ότι το ΚΚΕ είχε πρωτοστατήσει έγκαιρα και καταδίκασε αυτά τα εκφυλιστικά φαινόμενα, ενώ οι δυνάμεις του στο εργατικό κίνημα διαχώρισαν εγκαίρως τη στάση τους, οργανώνοντας τον αγώνα των εργαζομένων, γεγονός που είναι μια σπουδαία κατάκτηση για το ίδιο το εργατικό κίνημα.

Ενώ, καταγγέλλοντας την προπαγάνδα του «τίποτα δεν γίνεται, όλοι ίδιοι είναι», υπογράμμισαν πως υπάρχει το οργανωμένο ταξικό εργατικό κίνημα, το ΠΑΜΕ και άλλοι τίμιοι αγωνιστές που δεν συναλλάσσονται στα μουλωχτά, πίσω από κλειστές πόρτες, και τα χέρια τους είναι λερωμένα από τη δουλειά και όχι από το «μέλι» των «κοινωνικών διαλόγων» και των προγραμμάτων. Που με κριτήριο το συμφέρον της τάξης τους και όχι το ατομικό σπάνε την ηττοπάθεια, τη μοιρολατρία, με την πάλη για μαζικοποίηση των συνδικάτων, με εμπιστοσύνη στη δύναμη της εργατικής τάξης, που αργά ή γρήγορα θα αλλάξει τα πράγματα σε όφελός της.

Ανέδειξαν παράλληλα τον βρώμικο ρόλο της σοσιαλδημοκρατίας, τις προσπάθειες αναβάπτισής της, καλλιέργειας αναμονής για νέους «σωτήρες», που έρχεται πακέτο και με την επιχείρηση «νεκρανάστασης» της ανυπόληπτης ΓΣΕΕ. Αλλά και τον ρόλο της βολικής αντιπολίτευσης στη συζήτηση στη Βουλή, που συνέβαλε να μην αναδειχθούν ο πραγματικός αντεργατικός χαρακτήρας του νομοσχεδίου και οι επιπτώσεις του στους εργαζόμενους.

Σε αντίθεση με την προσπάθεια και του νομοσχεδίου να επιβάλει τον «κοινωνικό εταιρισμό», και μάλιστα σε συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας, οι βουλευτές του ΚΚΕ τόνισαν πως οι εργαζόμενοι ούτε σύμμαχοι είναι ούτε εταίροι με τους εργοδότες. Ούτε είχαν, ούτε θα έχουν ποτέ τα ίδια συμφέροντα με τους εκμεταλλευτές τους σε αυτό το σάπιο, διεφθαρμένο καπιταλιστικό σύστημα.

Επεσήμαναν ότι αν κάτι επιβεβαιώνει αυτή η κατάσταση είναι η ανάγκη να ανέβει η συμμετοχή των εργαζομένων στα σωματεία, να δυναμώσει η προσπάθεια αλλαγής του συσχετισμού δυνάμεων, που προχωρά με θετικά αποτελέσματα, να πεταχτούν έξω από το εργατικό κίνημα όλοι αυτοί οι εκπρόσωποι του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού.

Ενώ υπογράμμισαν πως οι μεγάλες κινητοποιήσεις της Παρασκευής αποτέλεσαν απάντηση σε κυβέρνηση - εργοδοσία, ξεκαθαρίζοντας ότι με τον αγώνα τους θα στείλουν το νομοσχέδιο στα σκουπίδια.

Τόνισαν ακόμα ότι ο αγώνας αυτός χρειάζεται να στρέψει τα βέλη του στον πραγματικό αντίπαλο, που δεν είναι άλλος από το ίδιο το σύστημα της εκμετάλλευσης και της αδικίας.

Και κάλεσαν τους εργαζόμενους, τον λαό να συμπορευτεί με το ΚΚΕ, να ενισχύσει τον ταξικό αγώνα, να απορρίψει τις αυταπάτες περί φιλολαϊκών διαχειριστικών λύσεων, και να παλέψει για μια κοινωνία όπου οι εργαζόμενοι θα είναι οι πραγματικοί αφέντες του πλούτου που παράγουν.

Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας θα παραχωρήσει συνέντευξη το Σάββατο 14 Φλεβάρη στις 8:30 π.μ, στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ και στη δημοσιογράφο Φαίη Μαυραγάνη.