Eurokinissi

Γιατί όπως εσείς η ίδια λέτε, κα Κεραμέως, «κάθε λέξη του» είναι γραμμένη όχι μόνο από εσάς αλλά και από τους εργοδοτικούς φορείς... Και ποιον άλλον; Από τον ελεγχόμενο πλέον επικεφαλής της ομάδας που έχει κατσικωθεί εδώ και χρόνια στην ηγεσία της ΓΣΕΕ, τον κ. Παναγόπουλο.

Ο οποίος μάλιστα δεν είχε ενημερώσει καν τη διοίκηση της ΓΣΕΕ τους 7 μήνες που, όπως εσείς λέτε, διαπραγματευόσασταν και γράφατε τη συμφωνία, που έγινε νομοσχέδιο.

Είναι δυνατόν αυτή η εν κρυπτώ διαπραγμάτευση, με έναν ελεγχόμενο για οικονομικά εγκλήματα, να δεσμεύσει τα εκατομμύρια των εργαζομένων της χώρας μας;

Και για να έχουμε καλό ερώτημα: Εσείς δεν είστε που λέγατε ότι δεν συζητάτε με ελεγχόμενους; Γιατί έτσι λέγατε, για παράδειγμα, για ορισμένους εκπροσώπους των αγροτών!

Τώρα όχι μόνο μιλάτε, αλλά γράφετε και νομοσχέδια μαζί με ελεγχόμενους...

Αυτός ο άνθρωπος, αυτή η ηγεσία, δεν εκπροσωπούν κανέναν εργαζόμενο. Δεν ξέρουν καν πού πέφτουν οι χώροι δουλειάς, είναι υπονομευτές των αγώνων τους, είναι νόθοι και ξεπουλημένοι, άνθρωποι μόνο της εργοδοσίας.

Eurokinissi

Αυτά που βγαίνουν τώρα στη φόρα είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου ενός ολόκληρου συστήματος και μηχανισμού εξαγοράς συνειδήσεων, προώθησης του «κοινωνικού εταιρισμού», υπονόμευσης του διεκδικητικού αγώνα.

Και, φυσικά, αυτά δεν γίνονται με το αζημίωτο. Τα γρανάζια του μηχανισμού αυτού θέλουν και το «λαδάκι» τους για να γυρίσουν...

Είναι μια συνδικαλιστική μαφία που εκλέγεται με τις ψήφους αντιπροσώπων - «μαϊμού», οι οποίοι προκύπτουν και με τέτοιες μεθόδους σαν αυτές που βγαίνουν τώρα προς τα έξω.

Αλήθεια, υπάρχει κανείς εδώ μέσα που πέφτει από τα σύννεφα;

Εμείς τα έχουμε καταγγείλει δημόσια χρόνια τώρα. Οι δυνάμεις μας στο συνδικαλιστικό κίνημα έχουν καταγγείλει το πάρτι εκατομμυρίων που γινόταν στο ΙΝΕ της ΓΣΕΕ από το 2013, όταν και παραιτήθηκαν από το ΔΣ. Εχουν δώσει μάχες στα συνέδρια Ομοσπονδιών και της ΓΣΕΕ ενάντια στη νοθεία.

Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ τα έχει καταγγείλει εδώ μέσα με στοιχεία...

Και τι έβρισκαν απέναντί τους όλοι οι παραπάνω; Τα ΜΑΤ της κυβέρνησης της ΝΔ και τις δυνάμεις των άλλων κομμάτων να τους - να μας - χαρακτηρίζουν «διασπαστές», «τραμπούκους» κ.ά.

Δυστυχώς, έτσι διαμορφώνονται οι πλαστοί συσχετισμοί στα συνέδρια και στη συνέχεια οι παρατάξεις της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ ψηφίζουν παρέα τους διάφορους Παναγόπουλους για το προεδρείο της ΓΣΕΕ.

Ακόμα και στην ακρόαση φορέων που πραγματοποιήθηκε για το νομοσχέδιο, η κυβέρνηση φρόντισε να αποκλείσει όλους τους φορείς των εργαζομένων και να καλέσει μόνο τη μεγαλοεργοδοσία και τον Παναγόπουλο! Τέτοια αγάπη έχετε σε αυτήν την ηγεσία! Και όχι άδικα, αφού σας κάνει τη βρώμικη δουλειά τόσα χρόνια.

Κύριοι της κυβέρνησης,

Λέτε μεγάλα λόγια για «ιστορική συμφωνία», για τη «δύναμη του διαλόγου» και άλλα τέτοια, αλλά αν διαβάσει κανείς προσεκτικά το νομοσχέδιο, θα καταλάβει ότι - κατά την προσφιλή σας τακτική - προσπαθείτε πάλι να μας πουλήσετε «φύκια για μεταξωτές κορδέλες».

Είναι άραγε αλήθεια ότι επανέρχονται οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας στο καθεστώς που ίσχυε πριν από τα μνημόνια;

Οταν μιλάμε για Συλλογικές Συμβάσεις, θα πρέπει να ξεκινήσουμε από το εξής βασικό: Από τον κατώτατο μισθό και το κατώτατο ημερομίσθιο.

Με το νομοσχέδιο δεν επανέρχεται ο καθορισμός τους από τη συλλογική διαπραγμάτευση, αλλά θα εξακολουθεί να καθορίζεται από την εκάστοτε κυβέρνηση, με γνώμονα τις ανάγκες και την κερδοφορία του κεφαλαίου και με την αξιοποίηση του γνωστού πειραγμένου αλγόριθμου.

Γι' αυτό και για μεγάλη μερίδα εργαζομένων ο μισθός δεν αρκεί για να περάσουν τον μήνα, γεγονός που αποτυπώνεται πλέον σε όλο και περισσότερες έρευνες. Αυτούς τους εργαζόμενους «σκέφτηκε» μάλλον η κυβέρνηση και τους έδωσε το «δικαίωμα» να δουλεύουν 13 ώρες την ημέρα ή να κάνουν 2 και 3 δουλειές!

Παρότι πολλές κυβερνήσεις κομπάζουν ότι μας έβγαλαν από τα μνημόνια, καμία δεν επαναθεσμοθέτησε τον καθορισμό του κατώτατου μισθού μέσα από την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, όπως πάρα πολλές φορές πρότεινε η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ.

Το ίδιο όμως συμβαίνει και με τους εργαζόμενους στον δημόσιο τομέα και με τους συνταξιούχους. Τα μνημόνια υποτίθεται ότι τελείωσαν, όμως οι μνημονιακές διατάξεις που κατάργησαν τον 13ο και 14ο μισθό, όπως και τη 13η και 14η σύνταξη, βρίσκονται ακόμα σε πλήρη ισχύ.

Η κυβέρνηση έχει άλλες προτεραιότητες. Γι' αυτό και μπουκώνει με κρατικό χρήμα εφοπλιστές και βιομηχάνους, γι' αυτό ενισχύει την πολεμική οικονομία.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο βιομήχανος που έχει στην ιδιοκτησία του το εργοστάσιο που έκαψε ζωντανές τις πέντε εργάτριες είχε πάρει χρήμα με το τσουβάλι από τους αναπτυξιακούς νόμους σας, και μάλιστα διαφημιζόταν ως πρότυπο επιχειρηματικότητας.

Και πρέπει να ξέρετε ότι μια πολύ ουσιαστική πτυχή του ζητήματος των Συλλογικών Συμβάσεων σχετίζεται και με την ανεμπόδιστη συνδικαλιστική δράση, που όλες οι κυβερνήσεις την υπονόμευσαν μεθοδικά όλα τα τελευταία χρόνια.

Γιατί το ζήτημα της χαμηλής συνδικαλιστικής πυκνότητας δεν οφείλεται σε ατομική επιλογή των εργαζομένων να μη συμμετέχουν στα σωματεία, αλλά πρώτα και κύρια στα εμπόδια που βάζει η εργοδοσία και το κράτος της σε αυτήν τη συμμετοχή.

Η στάση της εργοδοσίας της «Βιολάντα» απέναντι στο Εργατικό Κέντρο Τρικάλων και στα σωματεία, όπου κάλεσε την αστυνομία για να μην τους επιτρέψει την πρόσβαση στους εργαζόμενους, είναι χαρακτηριστική για το ότι η περιβόητη δημοκρατία σας σταματά έξω από τις πύλες των εργοστασίων, των επιχειρήσεων.

Επιπρόσθετα, η υπονόμευση του δικαιώματος στην απεργία, με διαδοχικά νομοθετήματα των κυβερνήσεων της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, επιδρά αρνητικά και στη δυνατότητα σύναψης ΣΣΕ.

Γιατί στην πραγματικότητα η απεργία αποτελεί το πιο πειστικό «επιχείρημα» που έχουν οι εργαζόμενοι κατά τη διάρκεια των συλλογικών διαπραγματεύσεων, και την πιο ουσιαστική μορφή άσκησης πίεσης προς την εργοδοσία.

Συνεπώς, το πρώτο θέμα είναι ότι αν δεν καταργηθούν όλοι αυτοί οι νόμοι, δεν μπορούμε να μιλάμε για επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων.

Πάμε παρακάτω...

Λέτε ότι με το νομοσχέδιο διευκολύνεται η επεκτασιμότητα των ΣΣΕ. Αυτό όμως ακυρώνεται στην πράξη από τα κριτήρια που θέτετε, τα «παραθυράκια» και τις «εξαιρέσεις» που νομοθετείτε.

Συγκεκριμένα:

- Η επέκταση θα εξαρτάται από την τεκμηρίωση των επιπτώσεων που θα έχει το περιεχόμενο της Σύμβασης στην ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου, στην απασχόληση, στις τιμές των παραγόμενων προϊόντων και υπηρεσιών και στον πληθωρισμό.

Οταν μπαίνει όμως κριτήριο η ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου, ο εργαζόμενος είναι από χέρι χαμένος.

Εδώ όμως φτάνετε στο σημείο να ενοχοποιείτε τους μισθούς των εργαζομένων για την ακρίβεια και τον πληθωρισμό!

Και είστε εσείς που όταν σας λέγαμε να μηδενίσετε ή να μειώσετε τον ΦΠΑ στα τρόφιμα και σε άλλα είδη πρώτης ανάγκης, εσείς πάλι λέγατε ότι τέτοια μέτρα δεν αποδίδουν και ότι η λύση είναι η αύξηση των μισθών!

Πραγματικά δεν σας πιάνει κανείς πουθενά... Η υποκρισία σας έχει ξεπεράσει κάθε όριο.

- Επιπλέον, υπάρχει η δυνατότητα να εξαιρούνται από την εφαρμογή των Συλλογικών Συμβάσεων επιχειρήσεις που «αντιμετωπίζουν πολύ σοβαρά οικονομικά προβλήματα», και δίνεται η δυνατότητα στον εκάστοτε υπουργό Εργασίας να εξαιρεί κι άλλες κατηγορίες επιχειρήσεων, με πρόσχημα την «προστασία των υφιστάμενων θέσεων εργασίας». Κατά τ' άλλα, μας μιλάτε για καθολική επέκταση των Συλλογικών Συμβάσεων.

Εδώ είναι σαφές ότι οι εξαιρέσεις θα είναι πιο πολλές απ' τον «κανόνα», καθώς για να επεκταθεί μια Σύμβαση θα πρέπει να περάσει μέσα από μια σειρά ταξικά φίλτρα.

- Οσον αφορά την επαναφορά της μετενέργειας των Συλλογικών Συμβάσεων, πάλι έχουμε τεράστιους αστερίσκους, αφού αυτή δεν ισχύει αν υπογραφεί μια νέα ατομική σύμβαση, κάτι που όπως καταλαβαίνει ο καθένας και η καθεμιά εδώ μέσα, ο εργοδότης έχει τους τρόπους να επιβάλει.

Ακόμα, η μετενέργεια δεν ισχύει για όσους προσλαμβάνονται κατά τη διάρκειά της, δηλαδή η εργοδοσία μπορεί να την αποφύγει με μια ανανέωση του εργατικού δυναμικού της, που είναι πολύ εύκολη σήμερα, με την «ευελιξία» που επικρατεί.

Κυρίες και κύριοι,

Ξεκαθαρίσαμε λοιπόν ότι αυτό το νομοσχέδιο δεν επαναφέρει τις Συλλογικές Συμβάσεις, όπως λέτε. Αντίθετα, μονιμοποιεί όλο το νομοθετικό πλαίσιο υπονόμευσής τους, που διαμόρφωσαν οι μνημονιακές κυβερνήσεις της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ και ενισχύθηκε στη συνέχεια από την παρούσα κυβέρνηση.

Πάμε να δούμε όμως κάτι που όντως κάνει. Αναφέρομαι στην εξαίρεση που θεσμοθετείτε από το όριο του 40% προκειμένου να κηρυχθεί μια κλαδική Σύμβαση υποχρεωτική, μόνο στην περίπτωση που την υπογράφει ή τη συνυπογράφει η ΓΣΕΕ.

Κάνετε ένα ακόμα δωράκι στη συνδικαλιστική αυτή μαφία που βρίσκεται στην ηγεσία της. Προσέξτε τι έκτρωμα νομοθετείτε: Από τη μία η ΓΣΕΕ απεμπολεί το βασικό δικαίωμά της να υπογράφει την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, και εσείς ως αντάλλαγμα τους δίνετε τις κλαδικές Συμβάσεις.

Αυτές όμως κανονικά είναι αρμοδιότητα των κλαδικών και ομοιοεπαγγελματικών Ομοσπονδιών, οι οποίες τώρα καθίστανται ακόμα περισσότερο όμηροι των εργοδοτικών ενώσεων και της κυβερνητικής ΓΣΕΕ.

Αυτή η ομηρία έρχεται να προστεθεί στην οικονομική ομηρία που έχετε νομοθετήσει από το 2022, με τη σύσταση του αμαρτωλού - όπως αποδεικνύεται - Ειδικού Λογαριασμού Επαγγελματικής Κατάρτισης, στον οποίο τοποθετήσατε επίσης πρόεδρο τον εργατοπατέρα Παναγόπουλο.

Συγκροτείται μια νέα «τρόικα», από την κυβέρνηση, τους εργοδότες και την ανυπόληπτη ηγεσία της ΓΣΕΕ, με σκοπό να χτυπήσει τα εργατικά συνδικάτα με τα νέα εργαλεία που θα έχει στα χέρια της.

Κυρίες και κύριοι της κυβέρνησης,

Σε όλα τα παραπάνω έχετε για μια ακόμη φορά την πολύτιμη βοήθεια της βολικής σε εσάς αντιπολίτευσης, κυρίως από τα κόμματα της σοσιαλδημοκρατίας. Δεν είναι μόνο ότι οι συνδικαλιστικές παρατάξεις της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ ψήφισαν τελικά μαζί αυτήν τη συμφωνία στη ΓΣΕΕ.

Οχι όλοι, όπως λέτε ψευδώς! Αυτές οι συγκεκριμένες παρατάξεις την ψήφισαν. Γι' αυτό επί της ουσίας δεν έχουν και κάτι να πουν για το νομοσχέδιο. Γιατί συμφωνούν στον πυρήνα αυτής της στρατηγικής, που περιγράφεται και στην περιβόητη Ευρωπαϊκή Οδηγία που όλοι εκθειάζετε, και απλά διαφωνείτε στο ποιος μπορεί να την υλοποιήσει τάχατες καλύτερα!

Γι' αυτό και το ΠΑΣΟΚ επιφυλάχθηκε στην Επιτροπή, κάνοντας μια βολική κριτική στο γνωστό του μοτίβο, ότι η κυβέρνηση της ΝΔ έρχεται καθυστερημένα να υλοποιήσει τις δικές του προτάσεις, που προηγούμενα λοιδορούσε.

Αντίστοιχα και ο ΣΥΡΙΖΑ, που είδε σε όλα τα άρθρα «μικρά θετικά βήματα», προκαλώντας και την απορία της κας Κεραμέως, όταν δήλωσε ότι καταψηφίζει. Γι' αυτό και είστε βολική αντιπολίτευση όλοι εσείς...

Το πρόβλημα με την πολιτική της ΝΔ δεν είναι ότι «καθυστερεί», αλλά ότι κατακρεουργεί τα εργασιακά δικαιώματα για να θωρακίζει την κερδοφορία μεγάλων επιχειρήσεων. Η όποια καθυστέρηση υπάρχει προς όφελος των εργαζομένων, οι αντιλαϊκοί νόμοι δηλαδή που έχουν μείνει στα χαρτιά, είναι επίτευγμα των ίδιων των αγώνων τους.

Εμείς δεν βλέπουμε «μικρά θετικά βήματα» στο νομοσχέδιο, βλέπουμε μεγάλα βήματα προς την επιδείνωση της κατάστασης για τους εργαζομένους, υπέρ της εργοδοσίας.

Τα συγχαρητήρια της Κομισιόν, για τα οποία επιχαίρει η κα υπουργός, δεν είναι τίποτα άλλο παρά τεκμήριο της αντεργατικότητας του νομοσχεδίου. Είναι απόδειξη ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει αναλάβει ρόλο «λαγού» στις αντεργατικές ανατροπές σε όλη την ΕΕ.

Κύριοι της κυβέρνησης,

Το νομοσχέδιό σας έχει ήδη απορριφθεί από τους εργαζόμενους και τα πραγματικά, τα ζωντανά σωματεία τους.

Η πλήρης επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων δεν θα χαριστεί από κανέναν στους εργαζόμενους. Απαιτεί σκληρή πάλη, μαζικούς, οργανωμένους αγώνες και όχι «κοινωνικούς διαλόγους», στους οποίους η εργοδοσία διαπραγματεύεται ουσιαστικά με τον εαυτό της.

Απαιτεί, επίσης, να ολοκληρωθούν τα πολλά θετικά βήματα αλλαγής του συσχετισμού που καταγράφονται στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.

Οι εργαζόμενοι με τη συμμετοχή τους να κάνουν στην άκρη όλους τους ξεπουλημένους. Να αποκρούσουν κάθε προσπάθεια μεγαλύτερης παρέμβασης του κράτους στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, που θα αξιοποιήσει ως πρόσχημα και τα σκάνδαλα των Παναγόπουλων.

Τέτοιοι αγώνες εκδηλώθηκαν τις προηγούμενες μέρες. Οπως με την απεργία στον κλάδο των Τροφίμων μετά το έγκλημα στη «Βιολάντα», με την απεργία σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα σε Πειραιά και Θριάσιο, με τη συντονισμένη απεργία σε πάνω από 20 λιμάνια της Μεσογείου, όπου συμμετείχαν συνδικάτα από έξι χώρες της Μεσογείου, ενάντια στην πολεμική εμπλοκή.

Η γενική απεργία στις 28 Φλεβάρη, στα 3 χρόνια από το έγκλημα των Τεμπών, πρέπει να αποτελέσει έναν ακόμα σημαντικό σταθμό. Να ακουστεί ξανά δυνατά σε όλη τη χώρα το σύνθημα «τα κέρδη τους ή οι ζωές μας», που επιβεβαιώνεται δυστυχώς με τραγικό τρόπο καθημερινά.

Αυτήν την αλήθεια τη λέει μόνο το ΚΚΕ στον ελληνικό λαό.

Ολο και περισσότεροι πλέον συνειδητοποιούν πως την πραγματική δύναμη την έχουν οι εργαζόμενοι, που με τη δουλειά τους παράγουν τα πάντα.

Καταψηφίζουμε το νομοσχέδιο Κεραμέως - Παναγόπουλου και ΣΙΑ - μεγάλης εργοδοσίας.

Με κάθε του άρθρο το νομοσχέδιο επιχειρεί να πετύχει τον γενικό «συντονισμό» των μισθών γύρω από τον κάθε φορά κατώτατο - καθορισμένο από το κράτος μισθό, αφού οι κλαδικές ΣΣΕ θα μπαίνουν και με τη βούλα του νόμου στην πρέσα της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας.

Μάλιστα, εισάγονται και νέοι «κόφτες», αφού π.χ. η επεκτασιμότητα των Συλλογικών Συμβάσεων θα πρέπει να λαμβάνει υπόψιν τον πληθωρισμό και τις αυξήσεις των τιμών, ενώ θα μπορούν να εξαιρούνται επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν «οικονομικά προβλήματα». Δηλαδή επίσημα πλέον ενοχοποιούνται οι μισθοί για την ακρίβεια και προκαταβάλλεται το «τσεκούρι» όταν ανεβαίνουν οι τιμές.

Σημείο που ξεχωρίζει είναι και η αναβάθμιση της απαξιωμένης ηγεσίας της ΓΣΕΕ, αφού την ίδια στιγμή που δεν θα έχει λόγο για τον κατώτατο μισθό, θα μπορεί να υπογράφει κλαδικές ΣΣΕ για λογαριασμό των Ομοσπονδιών. Συγκροτείται δηλαδή μια νέα «τρόικα» αποτελούμενη από εργοδότες, εργατοπατέρες και υπουργούς που θα κόβουν και θα ράβουν τις ΣΣΕ, στο όνομα της σταθερότητας που έχει ανάγκη το σύστημα και την απόσπαση της συναίνεσης σε συνθήκες πολεμικής προπαρασκευής.

Στη συζήτηση στην Ολομέλεια η κυβέρνηση διαμέσου της υπουργού Εργασίας και των βουλευτών της μονότονα επαναλαμβάνουν τα ίδια ψεύδη περί «επαναφοράς των ΣΣΕ», ενώ αυτό που τους ενώνει με τα άλλα κόμματα είναι η επίκληση της σχετικής ευρωπαϊκής Οδηγίας για τους «επαρκείς μισθούς», με τους διαγκωνισμούς να αφορούν το ποια δύναμη μπορεί να την εφαρμόσει και ποια όχι.

Στον αντίποδα αυτής της στρατηγικής σύμπλευσης, οι βουλευτές του ΚΚΕ σφυροκοπούν από χτες το νομοσχέδιο, αναδεικνύοντας τις πραγματικές του στοχεύσεις. Μάλιστα, το ΚΚΕ όχι μόνο καταψηφίζει το νομοσχέδιο και όλα του τα άρθρα, αλλά κατέθεσε και αίτημα για ονομαστική ψηφοφορία που αναμένεται να γίνει σήμερα Παρασκευή.

Επεσήμανε ότι τα φαινόμενα διαφθοράς και σήψης είναι αποτέλεσμα της διαπλοκής, της συνδιαλλαγής των εργατοπατέρων και της εργατικής αριστοκρατίας με την εργοδοσία, τις κυβερνήσεις και το κράτος της. «Η ηγεσία της ΓΣΕΕ έφτασε να διαχειρίζεται προγράμματα δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ με ευρωπαϊκά και κρατικά κονδύλια, με θεσμικό και επίσημο τρόπο, με τον πρόεδρο να είναι και πρόεδρος αυτού του νομικού προσώπου και να έχετε απλήρωτους τους εργαζόμενους στα ΕΠΑΣ του ΟΑΕΔ εδώ και δύο και τρεις μήνες. Ντροπή σας. Ντροπή σας», είπε.

Ανέφερε ότι οι δυνάμεις του ΚΚΕ, τα ταξικά σωματεία, το ΠΑΜΕ έχουν αναδείξει και συγκρουστεί με τα φαινόμενα διαφθοράς. Εγκαιρα είχαν αποκαλύψει ότι ο «κοινωνικός εταιρισμός» πάει πακέτο με τον εκφυλισμό, τη διαφθορά, την εκτεταμένη νοθεία ώστε να αναπαράγονται αυτές οι ηγεσίες, που υπηρετούν το σάπιο σύστημα της εκμετάλλευσης.

Κατήγγειλε όλες τις κυβερνήσεις που υπηρέτησαν αυτήν τη σάπια κατάσταση, ενώ προειδοποίησε τη σημερινή κυβέρνηση να μην τολμήσει να αξιοποιήσει αυτήν την υπόθεση για να χτυπήσει τα συνδικάτα που καθημερινά με θυσίες συγκρούονται με την εργοδοσία, το κράτος της και τις πολιτικές των κυβερνήσεών τους.

Κατήγγειλε επίσης την κυβέρνηση της ΝΔ που όχι μόνο αρνείται να αποσύρει το νομοσχέδιο, αλλά κοροϊδεύει τους εργαζόμενους όταν ισχυρίζεται ότι επαναφέρει τις ΣΣΕ, την ώρα που αφήνει ανέγγιχτο όλο το αντιδραστικό νομοθετικό πλαίσιο. Υπενθύμισε ότι το ΚΚΕ έχει καταθέσει τρεις φορές προτάσεις νόμου που τις υπογράφουν πάνω από 600 συνδικαλιστικές οργανώσεις για την επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων, και τις οποίες η κυβέρνηση δεν έφερε καν για συζήτηση στη Βουλή.

Η επιδίωξη της κυβέρνησης - συνέχισε - «είναι να εφαρμοστούν στο ακέραιο όλες οι αντεργατικές διατάξεις των προηγούμενων νόμων όλων των κυβερνήσεων, που επέφεραν το ξήλωμα του εργάσιμου χρόνου και άλλων εργασιακών δικαιωμάτων, των συνδικαλιστικών ελευθεριών, του δικαιώματος της απεργίας κ.ά. Σε κάθε άρθρο αυτού του νομοσχεδίου επιχειρείται ευθέως να χτυπηθεί η αυτοτελής δράση των κλαδικών συνδικαλιστικών οργανώσεων σε ό,τι αφορά τη διεκδίκηση ΣΣΕ, αναθέτοντας μάλιστα στην ηγεσία της ΓΣΕΕ ρόλο τοποτηρητή των κλαδικών Συμβάσεων για λογαριασμό των επιχειρηματικών ομίλων».

Ακολούθως αναφέρθηκε διεξοδικά στις αντεργατικές ρυθμίσεις του νομοσχεδίου, που στόχο έχουν να διασφαλίσουν ότι οι κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις που θα υπογράφονται δεν θα θίγουν τα κέρδη των επιχειρήσεων, και κατήγγειλε την υπουργό Εργασίας, η οποία όχι μόνο παρουσιάζει «μαγειρεμένα» στοιχεία για την ανεργία, τους μισθούς και τις εργασιακές σχέσεις, αλλά λέει και ψέματα ότι ισχύει η αρχή της ευνοϊκότερης Σύμβασης. Η σχετική ρύθμιση επανήλθε μεταλλαγμένη, ορίζοντας ότι η κλαδική ή επαγγελματική Συλλογική Σύμβαση δεν υπερισχύει της αντίστοιχης τοπικής. Δηλαδή, μια τοπική υπερισχύει ακόμα κι αν έχει χειρότερους όρους, όπως π.χ. η τοπική Σύμβαση της Ρόδου στον Τουρισμό, που έχει 7ήμερα και 16ωρα.

Κατήγγειλε ακόμα ότι με το νομοσχέδιο στήνεται ένα ασφυκτικό πλαίσιο για τις Ομοσπονδίες, που τίθενται κάτω από την ομηρία των εργοδοτικών ενώσεων και της ΓΣΕΕ, με στόχο οι κλαδικές Συμβάσεις να ενσωματώνουν όλο το αντεργατικό πλαίσιο.

Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση οι εργαζόμενοι χρειάζεται να αντισταθούν, να παλέψουν για να αποσπάσουν κατακτήσεις, τόνισε, και «για να συμβεί αυτό πρέπει να χάσει το κεφάλαιο, να πληγεί η πολιτική όλων σας, που έχει ως κριτήριο την ανταγωνιστικότητα και τη θωράκιση της κερδοφορίας. Αλλιώς δεν γίνεται. Οι εργαζόμενοι με τους εργοδότες δεν είναι "κοινωνικοί εταίροι". Είναι εκμεταλλευόμενοι και εκμεταλλευτές, είναι ταξικοί αντίπαλοι, και η πάλη μεταξύ τους είναι ανειρήνευτη».

Τόνισε την ανάγκη γενίκευσης των αγώνων σε κατεύθυνση σύγκρουσης με το κεφάλαιο και την πολιτική που υπηρετεί τις ανάγκες τους, επισημαίνοντας ότι «η μαζική συλλογική και μαχητική πάλη των εργαζομένων θα κάνει και την άθλια αυτή συμφωνία κυβέρνησης, εργοδοτών και ΓΣΕΕ κενό γράμμα».

Τέλος, επεσήμανε ότι το ΚΚΕ καλεί την εργατική τάξη να συγκρουστεί με αυτόν τον νόμο - ταφόπλακα των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, να συμμετάσχει μαζικά στη στάση εργασίας σήμερα και στη συνέχεια στην απεργία στις 28 Φλεβάρη, 3 χρόνια από το έγκλημα των Τεμπών, για να απαιτήσει να σταματήσουν τα κρατικά και εργοδοτικά εγκλήματα.

«Στον καμβά των αντεργατικών νόμων που όλες οι κυβερνήσεις διαχρονικά προωθούν» έρχεται να προστεθεί το νέο εκτρωματικό και αντεργατικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης για τον ενταφιασμό των ΣΣΕ, τόνισε στην ομιλία του ο Γιώργος Λαμπρούλης, βουλευτής του ΚΚΕ.

Επεσήμανε πως στόχος είναι το περαιτέρω τσάκισμα αναγκών και δικαιωμάτων της εργατικής τάξης, μέσω της υπονόμευσης των συλλογικών διαπραγματεύσεων, της καθήλωσης μισθών και της νομιμοποίησης της φτώχειας και της εκμετάλλευσης, στο όνομα της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας επιχειρηματικών ομίλων και των «δημοσιονομικών αντοχών».

Κατέδειξε τις ευθύνες της ΕΕ, εξηγώντας ότι διαχρονικά οι αντιλαϊκές και αντεργατικές ρυθμίσεις υλοποιούνται σύμφωνα με τις περιβόητες «βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές», για τις οποίες διαγκωνίζονται τα αστικά κόμματα ποιο τις εφαρμόζει καλύτερα, και αποσκοπούν στη θωράκιση της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου μέσω της διαρκούς συμπίεσης του «κόστους εργασίας».

Στηλίτευσε την άσφαιρη κριτική που κάνει η αμαρτωλή σοσιαλδημοκρατία στην κυβέρνηση, ότι δήθεν ξεφεύγει της «ευρωπαϊκής κανονικότητας», υπενθυμίζοντας ότι οι αστικές κυβερνήσεις όλων των αποχρώσεων «έχουν διαμορφώσει και εφαρμόζουν ένα ασφυκτικό αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο, με βάση τις Οδηγίες της ΕΕ, για την εξίσωση των μισθών προς τα κάτω και την αναίρεση δικαιωμάτων εργαζομένων οι οποίες κατακτήθηκαν με αίμα».

Γι' αυτό, τόνισε, «για να αποσπάσουν κατακτήσεις οι εργαζόμενοι πρέπει να χάσει το κεφάλαιο» αλλά και να παραμεριστούν οι συμβιβασμένες και ξεπουλημένες δυνάμεις του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού, «που δρουν υπονομευτικά στις όποιες αγωνιστικές διεργασίες και ως Δούρειος Ιππος ενάντια στα συμφέροντα των εργαζομένων».

Στη συνέχεια αναφέρθηκε σε μια σειρά παραδείγματα «μάχης ζωής» που δίνει η εργατική τάξη στους χώρους δουλειάς για σταθερό ημερήσιο εργάσιμο χρόνο, κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων, σύγχρονους όρους δουλειάς και αμοιβής και μέτρα υγείας - ασφάλειας αλλά και στον «αγώνα ζωής» που δίνει συνολικότερα ο λαός για σύγχρονες και ασφαλείς μεταφορές, αντιπλημμυρική - αντιπυρική - αντισεισμική θωράκιση που μπροστά στην κερδοφορία του κεφαλαίου αντιμετωπίζονται από ΕΕ και αστικό κράτος ως κόστος, αλλά και στον αγώνα που δίνεται για να ξεκουμπιστούν οι αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις θανάτου και για να γίνουν οι εργαζόμενοι και ο λαός κρέας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους για τα κέρδη των καπιταλιστών. Ειδική αναφορά έκανε και στον αγώνα που συνεχίζουν να δίνουν οι βιοπαλαιστές αγροτοκτηνοτρόφοι για την επιβίωσή τους, ο οποίος, όπως τόνισε, αφορά όλο τον λαό, ακριβώς γιατί είναι αγώνας για φτηνά και ποιοτικά προϊόντα, κόντρα στην πολιτική που υποστηρίζει μεγάλα συμφέροντα στον αγροτοδιατροφικό τομέα, που κερδοσκοπούν σε βάρος αγροτών και καταναλωτών.

Τέλος, απηύθυνε κάλεσμα στον λαό να εκφράσει μαζικά και δυναμικά τη στήριξη και αλληλεγγύη του και στο σημερινό συλλαλητήριο εργαζομένων και αγροτών στο Σύνταγμα, υπογραμμίζοντας πως ένα είναι το δίλημμα που μπαίνει σε εργαζόμενους, λαό και νεολαία: «'Η με τα κέρδη μιας χούφτας καπιταλιστών ή με τη ζωή και τις ανάγκες της εργατικής τάξης, της τεράστιας πλειοψηφίας του λαού. Αυτόν τον δρόμο ζωής έχει μπροστά του να βαδίσει ο λαός, και μπορεί να τον πάει μέχρι τέλους σε συμπόρευση με το ΚΚΕ».

«Από το '90 σάς την έδωσε την Οδηγία η ΕΕ, το "κοινό σπίτι" των βιομηχάνων, των τραπεζιτών και των εφοπλιστών, να ξεκάνετε τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας. Ολο σας το οικοδόμημα είναι φτιαγμένο από την κορυφή έως τα νύχια έτσι ώστε να γίνει πιο αποτελεσματική η ληστεία της εργατικής δύναμης», τόνισε στην ομιλία του ο βουλευτής του ΚΚΕ Λεωνίδας Στολτίδης.

Κατήγγειλε τη χείρα βοηθείας που διαχρονικά προσφέρει στην κατεύθυνση αυτή η σοσιαλδημοκρατία, χαρακτηρίζοντάς την το πιο εκπαιδευμένο εργαλείο της αστικής τάξης. Οπως σημείωσε, από όποια θέση κι αν βρίσκεται, κυβέρνηση, αντιπολίτευση, συνδικαλιστικό κίνημα, διεξάγει τα πιο ύπουλα χτυπήματα στον λαό, στους εργαζόμενους. Και εξήγησε: «Ψήφισε και τα τρία μνημόνια και με τα δύο χέρια. Το έστειλε ο λαός στον πάτο. Μεταμφιέστηκε σε ΣΥΡΙΖΑ. Ψηφίζει τα περισσότερα άρθρα σε όλα τα νομοσχέδια της Νέας Δημοκρατίας. Εκανε τα πάντα συνδικαλιστικά για να μην αντιδράσει το κίνημα απέναντι στα εκτρώματα Χατζηδάκη για το 10ωρο, Γεωργιάδη για το 12ωρο. Προσπάθησε να μη γίνει η απεργία για τα Τέμπη. Με την εκτρωματική Σύμβαση του 16ωρου που υπέγραψαν στελέχη της στον Τουρισμό βοήθησε τη Νέα Δημοκρατία να παρουσιάσει ως προοδευτικό το 13ωρο. Τις τελευταίες μέρες των αγροτικών μπλόκων γυρνούσαν οι βουλευτές στα μπλόκα μαζί με αυτούς του ΣΥΡΙΖΑ για να σώσουν τη Νέα Δημοκρατία απ' το αδιέξοδο, καλώντας τους αγρότες να αποσπαστούν από την πανελλαδική επιτροπή».

Οπως τόνισε, όμως, «τους απορρίπτουν μαζικά οι εργαζόμενοι, χάνουν το ένα Εργατικό Κέντρο μετά το άλλο, τη μία Ομοσπονδία μετά την άλλη, το ένα σωματείο μετά το άλλο», και μπροστά σε αυτόν τον κίνδυνο, δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ γίνονται ένα όπου χρειαστεί για να φρενάρουν τις ταξικές δυνάμεις. «Τους δώσατε όλα τα εργαλεία για να αναπαράγονται. Τους δώσατε το χτύπημα στην απεργία ως ΣΥΡΙΖΑ, τις ηλεκτρονικές ψηφοφορίες για να ψηφίζουν οι εργοδότες, εκατομμύρια σε προγράμματα κατάρτισης, τους δώσατε μπράβους και ΜΑΤ για να διεξάγουν νόθα συνέδρια. Τελευταία τους δώσατε τη διαχείριση των εισφορών των εργαζομένων για τη χρηματοδότηση των σωματείων, για να μπορούν καλύτερα να τα εκβιάζουν. Παρ' όλα αυτά, η ταχύτητα δυναμώματος των ταξικών δυνάμεων είναι μεγαλύτερη από αυτήν την αναπαραγωγή της σαπίλας», υπογράμμισε.

Και επεσήμανε: «Οσα εμπόδια έχετε βάλει, το οργανωμένο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα πέρασε από πάνω. Θα περάσει πάνω και από αυτό που συμφώνησαν οι δυνάμεις των ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και Νέας Αριστεράς. Οι νίκες των μεταλλεργατών, των λιμενεργατών, των οικοδόμων, των μεταλλωρύχων της Χαλκιδικής είναι η απόδειξη ότι όσους νόμους και να κάνετε, καμία αξία δεν έχουν, όταν το αποφασίσουν οι εργαζόμενοι να οργανωθούν και να πετάξουν τους ανθρώπους της εργοδοσίας, των παρατάξεών σας δηλαδή, έξω από τα συνδικάτα».

Eurokinissi

Ετσι, η Νίκη Κεραμέως έκανε ξανά λόγο για «ιστορική συμφωνία», προδίδοντας τη φιλοδοξία της να βάλει στο χέρι τις εργατικές διεκδικήσεις μέσα από την υπογραφή που έβαλε στο κείμενο η ηγεσία της ΓΣΕΕ μαζί με τους βιομήχανους.

Περνώντας στο δεύτερο ψέμα της, η υπουργός, και προκειμένου να καθησυχάσει τους εργαζόμενους, μίλησε για μια περίοδο με «πολύ θετικές προοπτικές», την ίδια στιγμή που η περίοδος χαρακτηρίζεται από τη στροφή στην πολεμική οικονομία και τη γενικευμένη πολεμική προπαρασκευή. Αυτή είναι η Νο1 «προοπτική» που σφραγίζει και αυτό το νομοσχέδιο, με την κυβέρνηση να προσπαθεί σε αυτές τις συνθήκες να βάλει «γκέμια» στο περιεχόμενο και στα όρια των διεκδικήσεων των εργαζομένων.

Παρακάτω, σε έναν ακόμα προκλητικό ισχυρισμό, η κυβέρνηση επικαλείται κάποια ...στήριξη από την κοινωνία στη Συμφωνία. Κι αυτό την ίδια στιγμή που σε κάθε διαδικασία, σε αρχαιρεσίες, Γενικές Συνελεύσεις κ.α. στα σωματεία, όπου κι αν εμφανίζονται οι δυνάμεις που στηρίζουν το νομοσχέδιο (συνδικαλιστές ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ - ΣΥΡΙΖΑ) οι εργαζόμενοι τους γυρνάνε την πλάτη. Οπου μπαίνει κάλπη στα συνδικάτα τις τελευταίες μέρες καταψηφίζονται μαζικά. Απογείωση αυτής της πρόκλησης είναι το ψέμα ότι «όλες οι παρατάξεις στη ΓΣΕΕ ψήφισαν τη συμφωνία». Στην πραγματικότητα, σε συνεδρίαση της Διοίκησης της ΓΣΕΕ που έγινε μετά την υπογραφή της Συμφωνίας ανάμεσα στον «ελεγχόμενο» Παναγόπουλο και την Κεραμέως, τη συμφωνία επικύρωσαν οι συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ. Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ δήλωσαν ότι διαφωνούν και ότι θα παλέψουν για την απόσυρσή της, καταγγέλλοντας τις μεθοδεύσεις της πλειοψηφίας της ηγετικής ομάδας.

Η Νίκη Κεραμέως επανέλαβε τη γνωστή παραποίηση της αλήθειας πως η χώρα αποτελεί «παράδειγμα» στη μείωση της ανεργίας, την ώρα που οι καταγεγραμμένοι της ΔΥΠΑ είναι στο 15%, ενώ αν κάποιος έχει δουλέψει έστω και μια μέρα, λογίζεται από την ΕΛΣΤΑΤ - τα στοιχεία της οποίας αξιοποιεί - ως ..εργαζόμενος. Επιπλέον με θράσος μίλησε για αυξήσεις της κλίμακας του 10%, όταν η ίδια η κατάσταση που βιώνουν οι εργαζόμενοι δείχνει πως ο μισθός πάει περίπατο στις 20 του μήνα. Μάλιστα, η κυβέρνηση βολεύεται σε συγκρίσεις με στοιχεία από το 2013 και μετά, για να κρύψει ότι οι σημερινοί πραγματικοί μισθοί είναι κάτω και από το 2011. Συγκεκριμένα, με βάση τα στοιχεία του ΕΦΚΑ, ο μέσος μεικτός μισθός συνολικής απασχόλησης τον Μάη του 2015 ήταν στα 1.192 ευρώ, ενώ τον Μάη του 2011 ήταν στα 1.253 ευρώ!

Ψεύδεται ασύστολα επίσης όταν λέει πως έχουν αυξηθεί οι συμβάσεις σταθερής και πλήρους απασχόλησης, όταν π.χ. η μερική απασχόληση τον Μάη του 2009 ήταν 16,71%, ενώ τον Μάη του 2025 έφτασε στο 22,61%!

Σε ό,τι αφορά τα άλλα κόμματα της βολικής αντιπολίτευσης, αν κάτι ...περίσσεψε ήταν οι κραυγές και ο κουρνιαχτός μπας και συγκαλυφθεί η σύμπλευσή τους στη στρατηγική που αποτελεί τη μήτρα για τέτοια αντεργατικά εκτρώματα. Αλλωστε, την ίδια στιγμή που τάχα κονταροχτυπιούνται στα αλώνια της Βουλής, είχαν στείλει τους συνδικαλιστές τους στη ΓΣΕΕ να επικυρώνουν μαζί με τον «ελεγχόμενο» Παναγόπουλο τη συμφωνία που έγινε νομοσχέδιο.

Συγκεκριμένα, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ν. Ανδρουλάκης, αφού «αγανάκτησε» για την «αναδιανομή κατά της εργασίας», την «αύξηση των ανισοτήτων», την «ενίσχυση των ισχυρών» και άλλα τέτοια, κατέληξε να ...ενημερώσει ότι το ΠΑΣΟΚ δίνει θετική ψήφο σε άρθρα που ενσωματώνουν δικές του θέσεις και υπερασπίζονται εργασιακά δικαιώματα (!), εξωραΐζοντας το έκτρωμα και καλλιεργώντας άλλοθι για την υπερψήφισή του.

Μιλώντας δε για τον «ισόβιο» πρόεδρο της ΓΣΕΕ και πρωτοκλασάτο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ αν και με «αναστολή ιδιότητας», ρωτούσε την κυβέρνηση για τα αμαρτωλά προγράμματα της ΓΣΕΕ, για το αν έγιναν έλεγχοι κ.λπ.

Συνεχίζοντας στην ίδια λογική ο ειδικός αγορητής του ΠΑΣΟΚ κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι «καθυστέρησε να φέρει το νομοσχέδιο», ενώ «καθαγιάζοντας» τη στρατηγική της ΕΕ σχεδόν έδινε συγχαρητήρια στην κυβέρνηση, λέγοντας ότι «αυτό το οποίο σας οδήγησε σε αυτήν εδώ την επιλογή είναι η Ευρωπαϊκή Οδηγία». Η Κοινοτική Οδηγία δηλαδή που μιλά για «επάρκεια μισθών» που καθορίζονται με μέσους όρους, ενώ η «επάρκειά τους» πρέπει να λαμβάνει υπόψιν τη θωράκιση της ανταγωνιστικότητας της κάθε χώρας. Από την άλλη, δικαιώνοντας ουσιαστικά την ηγεσία της ΓΣΕΕ για την υπογραφή της στο αίσχος, έλεγε πως η κυβέρνηση «επτά χρόνια δεν έκανε τίποτα για τον τριμερή κοινωνικό διάλογο», μια κριτική δηλαδή για το γιατί η μαύρη αυτή συμφωνία δεν περπάτησε πιο γρήγορα.

Ο Σ. Φάμελλος από τον ΣΥΡΙΖΑ παρουσίασε τις διαφωνίες με το νομοσχέδιο επικαλούμενος τη «μήτρα» του, την Οδηγία δηλαδή της ΕΕ για τις ΣΣΕ, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι τάχα «δεν υπακούει» στην Οδηγία «γενικής συμπίεσης» των μισθών. Και συνεχίζοντας ο ειδικός αγορητής του επανέλαβε τα παράπονα του ΣΕΒ για την παραγωγικότητα της εργασίας, λέγοντας ότι «η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας έχει προβλήματα, διότι η παραγωγικότητα είναι ακόμα χαμηλά στη χώρα μας».

«Κοινωνικό εμπαιγμό» χαρακτήρισε το νομοσχέδιο ο Αλ. Χαρίτσης της Νέας Αριστεράς, καθώς όπως είπε «η ανάπτυξη δεν περνά στην κοινωνία».

Φαυλοκρατία και κομματοκρατία βλέπει στο νομοσχέδιο η Πλεύση Ελευθερίας, με την Ζωή Κωνσταντοπούλου, ενώ ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης Κ. Βελόπουλος βρήκε την ευκαιρία να «ποινικοποιήσει» τη συνδικαλιστική δράση, μιλώντας γενικά για «συνδικαλιστές που δεν εργάζονται» και άλλα παρόμοια. Μάλιστα, η αγορήτρια του τελευταίου ξεσάλωσε απαιτώντας περισσότερο φακέλωμα, αφού όπως είπε τα Συνδικάτα πρέπει να καταθέτουν όλα τους τα μέλη, ενώ ζήτησε και ...κίνητρα σε εργοδότες για να υπογράφουν ΣΣΕ.

Αποστομωτική απάντηση πήρε η υπουργός εργοδοσίας Νίκη Κεραμέως στα ψέματά της, με τα οποία επιχείρησε να καλλωπίσει το έκτρωμα και να ισχυριστεί ότι είναι προς όφελος και των εργαζομένων, από τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΚΚΕ Νίκο Καραθανασόπουλο, ο οποίος τόνισε ότι το ΚΚΕ και θα καταψηφίσει το νομοσχέδιο και θα ζητήσει ονομαστική ψηφοφορία.

Ο Ν. Καραθανασόπουλος απάντησε ότι η ανεργία είναι πολύ μεγαλύτερη από το 7,5% που ισχυρίζεται η κυβέρνηση, ότι οι εργαζόμενοι με πλήρη απασχόληση δεν ανέρχονται σε 80%, καθώς πλήρους απασχόλησης θεωρούνται και ο εποχικός εργαζόμενος και ο εργολαβικός, και με μία μέρα δουλειά τη βδομάδα ακόμα, ενώ στη μεγάλη πλειοψηφία τους αμείβονται με ψίχουλα.

Στηλίτευσε το γεγονός ότι η κυβέρνηση, στην ανάγκη της να μην της χαλάσει η «σούπα», κάλεσε στην ακρόαση φορέων κυρίως «τα λιβανιστήρια της», αποκλείοντας μια σειρά συνδικαλιστικές οργανώσεις που όντως εκπροσωπούν τους εργαζόμενους. Ξεκαθάρισε πως το ΚΚΕ δεν πιστεύει στον «κοινωνικό εταιρισμό» αλλά «στην ανειρήνευτη ταξική πάλη των εργαζομένων απέναντι στα μονοπώλια και στο κεφάλαιο», προσθέτοντας: «Κοινωνικοί εταίροι είναι αυτοί που θέλουν να είναι υποταγμένη η εργατική τάξη κάτω από τα συμφέροντα του κεφαλαίου».

«Κάποιοι χάνουν και κάποιοι κερδίζουν σε αυτήν την κοινωνία, και επιτέλους πρέπει να χάσει το κεφάλαιο για να κερδίσουν οι εργαζόμενοι», είπε χαρακτηριστικά.

Ανέδειξε, επιπλέον, ότι το νομοσχέδιο συνδιαμορφώθηκε στο έδαφος της εγκληματικής και αντεργατικής πολιτικής της ΕΕ για Συλλογικές Συμβάσεις που δεν θα παρεμποδίζουν την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων.

Και την κάλεσε - αν πράγματι θέλει η κυβέρνηση να εξυπηρετήσει την εργατική τάξη, όπως ισχυρίζεται - να υλοποιήσει την Πρόταση Νόμου των 600 και πλέον πρωτοβάθμιων και δευτεροβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων την οποία έχει καταθέσει 3 φορές το ΚΚΕ, ενώ καυτηρίασε και τις κατηγορίες της κυβέρνησης ότι δήθεν το ΚΚΕ είναι απέναντι στην κοινωνία, λέγοντας: «Ο Παναγόπουλος εκφράζει την κοινωνία; Που δεν ξέρει τι σημαίνει εκμετάλλευση, φτώχεια και εξαθλίωση;».