ΣΑΛΑΧΕΝΤΙΝ.--

Σε εξαμελή ηγεσία, που θα αξιοποιηθεί ως πυρήνας για μια μελλοντική μεταβατική ιρακινή ηγεσία, κατέληξε η διήμερη σύνοδος των οργανώσεων που σχημάτισαν την ιρακινή αντιπολίτευση υπό την αμερικανική αιγίδα. Η σύνοδος πραγματοποιήθηκε, μετά από αλλεπάλληλες αναβολές, στο βόρειο Ιράκ και παραβρέθηκε, φυσικά, και ο ειδικός αμερικανικός απεσταλμένος Ζαλμάι Χαλιλζάντ.

Ο Χαλιλζάντ δεν κουράστηκε να επαναλαμβάνει ότι «οι ΗΠΑ δεν επιθυμούν να διακυβερνήσουν το Ιράκ και δε θα παραμείνουν εδώ ούτε ένα λεπτό παραπάνω από όσο καταστεί αναγκαίο». Στόχος του να κατευνάσει τις ανησυχίες που εξέφρασαν πολλοί από τους συμμετέχοντες ότι οι ΗΠΑ «θα πουλήσουν για άλλη μια φορά τον ιρακινό λαό», αλλά και όσους υποστήριξαν ως πιθανό το ενδεχόμενο παράτασης μιας αμερικανικής στρατιωτικής διοίκησης.

Στο θέμα αναφέρθηκε και ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, υποστηρίζοντας ότι οι ΗΠΑ «δεν πρόκειται να επιλέξουν αυτές τον νέο Ιρακινό ηγέτη». Παράλληλα, το Πεντάγωνο ανακοίνωσε ότι ολοκληρώθηκε η εκπαίδευση της πρώτης ομάδας Ιρακινών αντιφρονούντων που θα αξιοποιηθούν «ως βοηθητικοί» του αμερικανικού στρατού σε ενδεχόμενη στρατιωτική επίθεση.

ΝΑΠΟΛΗ.-- Σε φέρι μποτ αλυσοδέθηκαν αυτή τη φορά οι Ιταλοί αγωνιστές, προκειμένου να εμποδίσουν τη μεταφορά αμερικανικού πολεμικού υλικού από τη Νάπολη στη Σικελία. Τελικός προορισμός του φορτίου ήταν ναυτική βάση των ΗΠΑ στη Σιγκονέλα της Σικελίας.

Τελικά, πυροσβέστες έκοψαν τις αλυσίδες των διαδηλωτών και το πλοίο εκτέλεσε το δρομολόγιο του χτες το πρωί. Ωστόσο, στο λιμάνι της Κατάνια, το περίμεναν εκατοντάδες διαδηλωτές. Εκπρόσωποι των διαδηλωτών, μάλιστα, καταδίκασαν τη χρήση πολιτικών πλοίων για τη μεταφορά πολεμικού υλικού ξένης χώρας, που επιτρέπει η κυβέρνηση.

Παράλληλα, οι λιμενεργάτες του συνδικάτου CGIL έχουν αποφασίσει να μη μεταφέρουν πολεμικό υλικό στα πλοία. Μάλιστα, αυτό θα γίνει στα πλαίσια απεργίας που θα κηρύξει το συνδικάτο τους.

ΒΑΓΔΑΤΗ - ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ.--

Δύο πολίτες τραυματίστηκαν από τις νέες αμερικανο - βρετανικές επιδρομές που πραγματοποιήθηκαν, χτες, εναντίον του ραντάρ του πολιτικού αεροδρομίου της Βασόρα στο νότιο Ιράκ. Αυτό μετέδωσε, το ιρακινό πρακτορείο ειδήσεων, υποστηρίζοντας ότι ανάλογη επιδρομή έγινε και στη βόρεια ζώνη «απαγόρευσης πτήσεων», ενώ η αμερικανική διοίκηση επιβεβαίωσε την πραγματοποίηση επιδρομών, εναντίον «επικοινωνιακών κέντρων» μόνο στο βορρά.

Την ίδια στιγμή, ενώ ολοκληρώνεται η ανάπτυξη των βρετανικών δυνάμεων στον Κόλπο, το Πεντάγωνο ανακοίνωσε ότι αποστέλλει στην περιοχή 6ο αεροπλανοφόρο, το πυρηνοκίνητο «Νίμιτς». Επίσης, έγινε γνωστό ότι δόθηκε εντολή σε μοίρα των βομβαρδιστικών Β-2 Στελθ να μετακινηθεί στην αμερικανική βάση Ντιέγκο Γκαρσία στον Ινδικό, για να είναι κοντά στον Κόλπο.

Υπό τη σκιά των εντεινόμενων πολεμικών προετοιμασιών, Βρετανία και Καναδάς εξέδωσαν οδηγία προς τους πολίτες τους να εγκαταλείψουν, μετά το Ιράκ, και τις Σ. Αραβία, Υεμένη και Μπαχρέιν, ενώ το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων μετέδιδε ότι δόθηκε εντολή στο σύνολο του ρωσικού διπλωματικού προσωπικού στο Ιράκ να εγκαταλείψει τη χώρα.

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ - ΒΑΓΔΑΤΗ.--

Αποδέχτηκε τελικά, όπως αναμενόταν, η ιρακινή ηγεσία να προχωρήσει στην καταστροφή των πυραύλων «αλ Σαμούντ» μέσα στα χρονικά περιθώρια που είχε ορίσει ο ΟΗΕ. Η ιρακινή κίνηση προκάλεσε την, εμφανώς, ενθουσιώδη αντίδραση του επικεφαλής των επιθεωρητών του ΟΗΕ, Χανς Μπλιξ, την ικανοποίηση της Γαλλίας, της Γερμανίας και των αραβικών χωρών. Αντίθετα, απορρίφθηκε ως «νέα υποκρισία» από τις ΗΠΑ και τη Βρετανία, οι οποίες, σαφέστατα, μετά τη νέα ιρακινή υποχώρηση χάνουν επιχειρήματα από το «οπλοστάσιό» τους στην κρίσιμη σύνοδο του Συμβουλίου Ασφαλείας που συνεχίζεται στη Νέα Υόρκη.

Να καταστρέψει τους πυραύλους «"αλ Σαμούντ", αν και τα κριτήρια με τα οποία ο ΟΗΕ κρίνει ότι είναι παράνομοι, είναι αυθαίρετα και άδικα», αποδέχτηκε «κατ' αρχάς» η ιρακινή ηγεσία, με επίσημη επιστολή της προς τον επικεφαλής των επιθεωρητών. Λίγες ώρες αργότερα, στη Βαγδάτη, ο στενός συνεργάτης του Χανς Μπλιξ, Δημήτρης Περίκος είχε μια πρώτη συνάντηση με Ιρακινούς ειδικούς αξιωματούχους, προκειμένου να εξετάσουν «τεχνικά και επιστημονικά ζητήματα που άπτονται της καταστροφής των πυραύλων». Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στους επιθεωρητές, άλλη μια τέτοια «τεχνική» συνάντηση θα πραγματοποιηθεί, νωρίς σήμερα το πρωί, ενώ στη συνέχεια, όπως διέρρεαν Ιρακινοί αξιωματούχοι, θα ακολουθήσει η διαδικασία καταστροφής.

Ο Χανς Μπλιξ εμφανίστηκε εξαιρετικά ικανοποιημένος από την εξέλιξη. Μίλησε για «ένα πολύ σημαντικό βήμα ουσιαστικού αφοπλισμού», συμπληρώνοντας ότι περιμένει ακόμη ορισμένες διευκρινίσεις για τις τεχνικές λεπτομέρειες της διαδικασίας καταστροφής των πυραύλων, οι οποίοι βρίσκονται «σε αρκετά μεγάλη ποσότητα στο Ιράκ». Ο Σουηδός διπλωμάτης άφησε να εννοηθεί ότι μετά από την ιρακινή απόφαση, θα επανεξετάσει το περιεχόμενο της νέας ενημέρωσης για την πορεία των επιθεωρήσεων που προτίθεται να παρουσιάσει στο Συμβούλιο Ασφαλείας εντός των προσεχών ημερών.

Ενθουσιώδης ήταν η υποδοχή της ιρακινής απόφασης και από τους «διαφωνούντες» του Συμβουλίου Ασφαλείας. Ο Γάλλος ΥΠΕΞ Ντομινίκ ντε Βιλπέν έκανε λόγο για «σημαντικό σταθμό στην πορεία των επιθεωρήσεων, ο οποίος ενισχύει την επιλογή της Γαλλίας και άλλων χωρών για συνέχιση των ελέγχων. Το Ιράκ οφείλει, χωρίς καθυστέρηση, να προχωρήσει και σε άλλα βήματα συνεργασίας».

Ανάλογες δηλώσεις έκανε και ο Γερμανός ΥΠΕΞ, Γιόσκα Φίσερ, ο οποίος τόνιζε ότι πλέον «ο αφοπλισμός σημειώνει εμφανή πρόοδο και γι' αυτό πρέπει να συνεχιστεί». Ο Φίσερ, κληθείς να σχολιάσει τις αρνητικές αμερικανικές αντιδράσεις, αρκέστηκε να αναρωτηθεί γιατί «θα πρέπει να σταματήσουν οι επιθεωρήσεις, όταν έχουν πολύ σημαντικά αποτελέσματα».

Την ικανοποίησή της εξέφρασε και η αιγυπτιακή προεδρία, καλώντας το Ιράκ να προχωρήσει τάχιστα στη συμμόρφωσή του. «Είναι μια καλή αρχή για να αποτραπεί αυτός ο πόλεμος», δήλωνε ο Αιγύπτιος ΥΠΕΞ, Αχμέντ Μάχερ.

«Πρόκειται για άλλη μια πράξη εξαπάτησης από την ιρακινή ηγεσία» εκτίμησε ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου. Ο Αρι Φλάισερ τόνισε ότι η αμερικανική ηγεσία «είχε προβλέψει» αυτήν την αλλαγή στάσης και θεωρεί ότι η καταστροφή των πυραύλων είναι «το ελάχιστο». «Αν το Ιράκ δεχτεί επίθεση, θα είναι για τους τόνους των χημικών και των βιολογικών όπλων που διαθέτει ακόμη» κατέληξε ο Αρι Φλάισερ, επαναλαμβάνοντας ότι αν δεν αφοπλιστεί πλήρως το Ιράκ άμεσα, τότε «οι ΗΠΑ θα ηγηθούν μιας συμμαχίας που θα πετύχει τον αφοπλισμό αυτό».

«Δεν πρόκειται για αλλαγή στάσης της ιρακινής ηγεσίας. Δε δείχνει καμία βελτίωση στην άρνηση συνεργασίας της», τόνισε ο Αμερικανός υπουργός Αμυνας, Ντόναλντ Ράμσφελντ, εκτιμώντας ότι η Βαγδάτη κάθε φορά που «πιέζεται πολύ, κάνει κάτι για να απεγκλωβιστεί». Ο Ράμσφελντ χαρακτήρισε την ιρακινή απόφαση «λίγη» σε σχέση με το αίτημα αφοπλισμού, συμπληρώνοντας ότι ήρθε «πολύ αργά».

Βέβαιος, εξαρχής, ότι το Ιράκ τελικά θα αποδεχόταν να καταστρέψει τους πυραύλους, δήλωνε και ο Τόνι Μπλερ, υιοθετώντας την αμερικανική στάση. Ο Βρετανός πρωθυπουργός επανέλαβε ότι δεν πρόκειται για «πλήρη αφοπλισμό» και δεν είναι ένδειξη ότι ο Σαντάμ συμμορφώνεται.

Associated Press

Βρετανοί πεζοναύτες στο Κουβέιτ

Αποφασισμένος «να αφοπλίσει το Ιράκ τώρα» δηλώνει σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «USA Today», ο Αμερικανός Πρόεδρος, που για άλλη μια φορά υποστηρίζει ότι «αν η ιρακινή ηγεσία ήθελε να αφοπλιστεί, θα το είχε κάνει ήδη». Ο Λευκός Οίκος, μετά από την απόρριψη της ιρακινής απόφασης για καταστροφή των πυραύλων «αλ Σαμούντ», έχει εντείνει τις διπλωματικές της προσπάθειες, προκειμένου να προσελκύσει ψήφους για το σχέδιο απόφασης που έχει καταθέσει στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Ενώ διπλωμάτες κατήγγειλαν ότι η ατμόσφαιρα συνεδρίασης του Συμβουλίου είναι πλέον «χαώδης» και εν αναμονή της νέας έκθεσης του επικεφαλής των επιθεωρητών, Χανς Μπλιξ, οι «διαφωνούντες» του Συμβουλίου «κέρδισαν πόντους» από την ιρακινή απόφαση για τους πυραύλους, με τη Μόσχα να επαναφέρει στο προσκήνιο το ενδεχόμενο βέτο.

«Το Ιράκ πρέπει να εξαναγκαστεί να αφοπλιστεί τώρα» δήλωνε κατηγορηματικά, για άλλη μια φορά, ο Τζορτζ Μπους, τονίζοντας ότι είναι «πεπεισμένος πως οι Αμερικανοί κατανοούν πλήρως ότι ένας πόλεμος μπορεί να ξεσπάσει ανά πάσα στιγμή και ότι είναι σίγουρο ότι θα επικρατήσει το έθνος μας, που είναι το ισχυρότερο και το πλουσιότερο σε σημαντικές προσωπικότητες στον κόσμο». Ο Αμερικανός Πρόεδρος επανέλαβε ότι «προβληματίζεται από τις ανθρωπιστικές συνέπειες ενός πολέμου», αλλά έσπευσε να συμπληρώσει ότι «η αδράνεια είναι πιο επικίνδυνη από τη δράση, αφού το Ιράκ είναι απειλή για τις ΗΠΑ και ολόκληρο τον πλανήτη».

Associated Press

«Κεντρικό ζήτημα είναι η διεθνής νομιμότητα. Το χρονοδιάγραμμα του αμερικανικού στρατού δε συμφωνεί με το χρονοδιάγραμμα της διεθνούς κοινότητας, που στην πλειοψηφία της πιστεύει στην επιτυχή κατάληξη των επιθεωρήσεων και στον ειρηνικό αφοπλισμό του Ιράκ», δήλωνε σε συνέντευξή του στη «Σουάρ», ο Γάλλος ΥΠΕΞ. Ο Ντομινίκ ντε Βιλπέν, σε μεταγενέστερες δηλώσεις του, απηύθυνε έκκληση στην Ευρώπη, «και κυρίως σε Βρετανία και Ισπανία», να παραμείνει ενωμένη και χαρακτήρισε «παράδοξη μια απόφαση πολέμου, στην παρούσα φάση που οι επιθεωρήσεις αποδίδουν». Απέφυγε, πάντως, να αναφερθεί στο ενδεχόμενο άσκησης βέτο από τη Γαλλία, τονίζοντας ότι «η Γαλλία έχει σαφή θέση και θα αναλάβει τις ευθύνες της ανάλογα με τη στιγμή».

Στο δικαίωμα βέτο της Ρωσίας, όμως, αναφέρθηκε ο Ρώσος ΥΠΕΞ, Ιγκόρ Ιβανόφ, τονίζοντας ότι η Μόσχα θα το χρησιμοποιήσει στην ύστατη στιγμή που θα κρίνει ότι «διακυβεύεται η διεθνής σταθερότητα». Λίγο αργότερα, το ρωσικό ΥΠΕΞ, σε εκτενή ανακοίνωσή του, υποστήριζε ότι ιδιαίτερα μετά την ιρακινή απόφαση για καταστροφή των πυραύλων, «δεν υπάρχει καμία βάση στο επιχείρημα ότι το Ιράκ έχει χάσει την τελευταία ευκαιρία να συμμορφωθεί». Την πεποίθησή του ότι ένας πόλεμος δεν είναι αναπόφευκτος, επανέλαβε και ο Κινέζος ΥΠΕΞ.

Αλλεπάλληλες και μαραθώνιες επαφές με τα μη μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας είχαν, χτες, διπλωμάτες και από τα δύο «στρατόπεδα» που έχουν διαμορφωθεί στους κόλπους των μονίμων μελών του. Χαρακτηριστικό είναι ότι «στη διπλωματική μάχη» εισήλθε και το «βαρύ πυροβολικό» της Ουάσιγκτον, δηλαδή ο Κόλιν Πάουελ και η Κοντολίζα Ράις. Αμερικανοί διπλωμάτες δήλωναν ότι «δε λαμβάνεται ως δεδομένη καμία απειλή άσκησης βέτο, αλλά γίνεται σκληρή προσπάθεια για τη συγκέντρωση των απαραίτητων ψήφων». Εντούτοις, με επίσημες ανακοινώσεις τους, χτες, Πακιστάν και Μεξικό επαναλάμβαναν ότι δεν έχουν ακόμη λάβει καμία απόφαση.

Η δυσφορία των μη μονίμων μελών του Συμβουλίου εξαιτίας των ασφυκτικών πιέσεων που δέχονται εκατέρωθεν ήταν εμφανής. Ενδεικτικά, ο Χιλιανός πρέσβης στο Συμβούλιο εξήλθε της, κεκλεισμένων των θυρών, συνεδρίασης εμφανώς οργισμένος και δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι «η ατμόσφαιρα της συνεδρίασης είναι χαώδης. Τα μόνιμα μέλη δεν κάνουν καμία υποχώρηση, επιμένουν στις θέσεις τους. Δεν υπάρχει κανένα περιθώριο να αναρωτηθούμε, έστω, πού μας οδηγούν οι συγκεκριμένες προτάσεις». Ο Χιλιανός διπλωμάτης ανακοίνωσε ότι η χώρα του, σε συνεργασία με το Μεξικό, κάλεσε τα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου «πρώτα να γεφυρώσουν τις διαφορές τους και μετά να αρχίσει η όποια συζήτηση».

Οι διαβουλεύσεις αναμένεται να συνεχιστούν αδιάκοπα. Αργά χτες το βράδυ, αναμενόταν να δοθεί στα μέλη του Συμβουλίου το προσχέδιο της νέας έκθεσης του Χανς Μπλιξ για την πορεία των επιθεωρήσεων. Αρχικά, είχε διαρρεύσει ότι ο Μπλιξ χαρακτήριζε «περιορισμένη» την ιρακινή συνεργασία και «διαφωτιστική την ιρακινή έκθεση για το πυραυλικό και το βιολογικό της οπλοστάσιο». Εντούτοις, μετά την εξέλιξη με τους πυραύλους, ο ίδιος δήλωνε με νόημα ότι «η έκθεση αλλάζει ανάλογα με την πραγματικότητα». Τα μέλη του Συμβουλίου θα πρέπει μέχρι τη Δευτέρα να συνεδριάσουν, κεκλεισμένων των θυρών, για την έκθεση Μπλιξ, που στη συνέχεια θα δοθεί στη δημοσιότητα σε ανοιχτή συνεδρίαση στις 7 Μάρτη.

ΣΑΡΜ ΕΛ ΣΕΪΧ, ΚΑΪΡΟ και ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ.--

Απέρριψε χτες ο Αραβικός Σύνδεσμος την πρόταση «εξορίας του Σαντάμ Χουσεΐν» που επανέφερε ο Αμερικανός ΥπΕξ, Κόλιν Πάουελ. Ο αναπληρωτής γενικός γραμματέας του, Σαΐντ Κάμαλ, απάντησε πως «μόνον ο ιρακινός λαός μπορεί να αποφασίσει για το θέμα», σχολιάζοντας ότι η αμερικανική πρόταση αποτελεί «επικίνδυνο προηγούμενο για τις διεθνείς σχέσεις, κατάφωρη παραβίαση της χάρτας του ΟΗΕ και του Αραβικού Συνδέσμου».

Ο Πάουελ τόνισε σε τηλεφώνημά του στον Αιγύπτιο ΥπΕξ Αμρ Μούσα ότι «θα ήταν προς το συμφέρον του Σαντάμ Χουσεΐν να αποχωρήσει για να αφήσει ελεύθερο το δρόμο σε μία υπεύθυνη ηγεσία [... και] ελπίζω ότι αυτό θα είναι ένα από τα μηνύματα που θα απευθύνει η αραβική διάσκεψη κορυφής», το Σαββατοκύριακο. Στις προετοιμασίες της Συνόδου του Αραβικού Συνδέσμου καταγράφονται ήδη μεγάλες αποκλίσεις απόψεων...

Στον αραβικό κόσμο αντηχεί μια κυνική και σαρκαστική αντιμετώπιση του «οράματος Μπους», περί «δημοκρατικού μέλλοντος στη Μέση Ανατολή». Η λιβανέζικη εφημερίδα Ντέιλι Σταρ έκανε λόγο για αποικιοκρατικό απωθημένο, η Αλ-Ράια του Κατάρ έκανε λόγο για φτηνό τέχνασμα για απόσπαση αραβικής υποστήριξης, ενώ ο Ναμπίλ Σαάτ, αξιωματούχος της Παλαιστινιακής Αρχής για διεθνείς υποθέσεις, είπε σχετικά με τη δέσμευση Μπους σε ένα «ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος» ότι «αυτό που μετράει δεν είναι τα λόγια, αλλά οι πράξεις»...

ΑΓΚΥΡΑ.- Οι Τούρκοι στρατηγοί ακολούθησαν μια τακτική «έκθεσης» της κυβέρνησης των Αμπντουλάχ Γκιούλ και Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στη χτεσινή συνεδρίαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας (ΣΑΕ). Σιώπησαν σχετικά με το θέμα της διέλευσης στρατευμάτων των ΗΠΑ από την Τουρκία ενόψει της πιθανής αμερικανικής εισβολής στο Ιράκ, αφήνοντας την κυβέρνηση χωρίς τη στήριξή τους στην αναμενόμενη για σήμερα, Σάββατο, ψηφοφορία στη Βουλή για το θέμα.

Ουσιαστικά, οι στρατηγοί «ένιψαν τας χείρας τους» όσον αφορά στην επιβίωση της κυβέρνησης - αν οι Ερντογάν/Γκιούλ καταφέρουν να αποσπάσουν κοινοβουλευτική έγκριση για τη διέλευση των 62.000 Αμερικανών στρατιωτών καθώς και των αεροσκαφών και των ελικοπτέρων υποστήριξής τους, έχει καλώς, όμως αν δεν τα καταφέρουν, σενάριο που εν πολλοίς οδηγεί μαθηματικά στην διάλυση του κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ), οι στρατηγοί θα παρέμβουν όπως αυτοί καταλαβαίνουν.

Είναι ενδεχομένως ειρωνική σύμπτωση ότι η χτεσινή συνεδρίαση του ΣΑΕ γίνεται 6 χρόνια μετά από εκείνη της 27ης Φεβρουαρίου 1997 στην οποία, ουσιαστικά, προδιεγράφη το «μεταμοντέρνο πραξικόπημα» που έκρινε την τύχη της κυβέρνησης Ερμπακάν-Τσιλέρ. Ωστόσο, η φρενιτιώδης προσπάθεια των κυβερνητικών να αποφύγουν τα χειρότερα,συνεχιζόταν και χτες στους κόλπους του ΑΚΡ, όπου οι «αντάρτες», κατά εκτιμήσεις περίπου 100 από τους 363 βουλευτές του, επιμένουν στη γραμμή αμφισβήτησης της «συμφωνίας» Ουάσιγκτον-ΗΠΑ για παροχή οικονομικής βοήθειας και στρατιωτικής καταστολής μιας προσπάθειας δημιουργίας κουρδικού αυτόνομου κράτους. Δηλώνοντας ανοιχτά τις προθέσεις τους, αντίθετα με τους στρατηγούς στο ΣΑΕ, οι βιομήχανοι, διά στόματος του Τουντσάι Οζιλχάν, προέδρου του συλλογικού τους οργάνου, του πανίσχυρου TUSIAD, προειδοποίησαν: «αν γίνει αυτός ο πόλεμος, θα γίνει είτε η Τουρκία δώσει είτε δε δώσει την έγκρισή της για την ανάπτυξη (των στρατευμάτων των ΗΠΑ)», είπε ο Οζιλχάν. «Για να προστατεύσει τα ίδια συμφέροντά της, η Τουρκία πρέπει να πάρει την απόφαση επί της κυβερνητικής πρότασης, ώστε να μη βαθύνει η κρίση».

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν το έθεσε με κρυστάλλινη καθαρότητα: «το θέμα είναι ποιος θα πάρει την ευθύνη», είπε. «Θα υπάρξουν αρνητικές επιπτώσεις οποιαδήποτε απόφαση κι αν ληφθεί. Αλλά η κυβέρνηση κατέθεσε την πρότασή της στη Βουλή, κι αυτό σημαίνει ότι οι ανησυχίες μας έχουν κατ' ουσίαν υπερκεραστεί». Ο πρόεδρος της χώρας, Αχμέντ Νετζντέτ Σεζέρ, πρώην κορυφαίος δικαστικός λειτουργός, διαφωνεί: έχει πει ξεκάθαρα ότι πρέπει να υπάρχει «διεθνής νομιμοποίηση» για την ανάπτυξη ξένων στρατευμάτων στην Τουρκία, αλλά και για την ανάπτυξη τουρκικών στρατευμάτων στο Ιράκ, πράγμα που προβλέπει ρητώς το άρθρο 92 του τουρκικού Συντάγματος. Με αυτή του την τοποθέτηση, ο Πρόεδρος ρίχνει κι άλλο λάδι στη φωτιά που έχει πάρει η σύγκρουση στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος. Οι Δυτικοί διπλωμάτες στην Τουρκία καταλαβαίνουν πολύ καλά τους κινδύνους: «έχουμε μπει σε ένα νέο, και ίσως για τους Αμερικανούς ακόμη πιο ενοχλητικό (πολιτικό) πεδίο», δήλωσε ανωνύμως στον Ραλφ Μπούλτον του Ρόιτερς ένας διπλωμάτης.

Η «διεθνής νομιμότητα» όπως την εννοεί ο Σεζέρ θα μπορούσε να προέλθει από δεύτερο ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας. Αλλά η κυβέρνηση Ερντογάν δεν έχει χρόνο ως τις αρχές - ή τα μέσα, κατ' άλλες εκτιμήσεις - Μαρτίου, όταν θα γίνει η ψηφοφορία στη Νέα Υόρκη: οι Αμερικανοί θέλουν απάντηση αμέσως. Και ο πρεσβευτής της Τουρκίας στις ΗΠΑ, Φαρούκ Λογογλού, είπε μεν στο Φοξ Νιους ότι «ελπίζει να ληφθεί η σωστή απόφαση», αλλά γνωρίζει και ο ίδιος, όπως είπε προχτές στην Ουάσιγκτον Ποστ, ότι η κατάσταση μπορεί μια χαρά να μην εξελιχθεί έτσι όπως τα θέλει η αμερικανική κυβέρνηση.

Το γεγονός ότι η Γερμανία χτες διά του υπουργού Αμύνης Πέτερ Στρουκ ξεκαθάρισε πως «δε θα υπάρξει άλλη βοήθεια» προς την Τουρκία, διότι το Βερολίνο «έκανε ήδη αρκετά για την Τουρκία» στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, ήρθε να προσθέσει κι άλλους πονοκεφάλους στην κυβέρνηση: η στάση της στο θέμα του πολέμου στο Ιράκ ενδεχομένως θα κρίνει και την πορεία της (αν υπάρχει τέτοια) προς την ένταξη στην ΕΕ...

Παπαγεωργίου Βασίλης

Την αμέσως επόμενη μέρα εκδήλωσαν την πλήρη αλληλεγγύη τους στις ΗΠΑ οι κυβερνήσεις 5 κρατών - μελών της ΕΕ και 3 κυβερνήσεις χωρών υπό διεύρυνση. Σε αυτές προστέθηκαν άλλες δέκα άμεσα ή έμμεσα υποψήφιες για διεύρυνση ευρωπαϊκές χώρες, αμέσως μετά την παρουσίαση των υποτιθέμενων στοιχείων ενοχής του Ιράκ από τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ στο ΣΑ του ΟΗΕ.

Οι δεκαοκτώ έδωσαν αφορμή για τις δηλώσεις αξιωματούχων των ΗΠΑ για «νέα Ευρώπη», με ισχυρότερους δεσμούς διαπλοκής με τις ΗΠΑ, σε σχέση με την ΕΕ. Γίνεται, επίσης, φανερό πως στο εσωτερικό της ΕΕ, οι ΗΠΑ επιδρούν σ' αυτή τη φάση πιο αποτελεσματικά απ' ό,τι ο γαλλογερμανικός άξονας, φανερώνοντας ταυτόχρονα αδυναμία έκφρασης κοινής θέσης της ΕΕ, σε σχέση με τον πόλεμο στο Ιράκ.

Με βάση αυτά τα δεδομένα, η επιμονή της ελληνικής κυβέρνησης για κοινή θέση της ΕΕ, φάνηκε να ευοδώνεται, με το αποτέλεσμα της έκτακτης Συνόδου Κορυφής στις 17 Φλεβάρη, και την κοινή ανακοίνωση των 15, που επίσης φέρνει πιο κοντά στη συμφωνία για πολεμική επιδρομή στο Ιράκ.

Αυτή η προσπάθεια επιδίωκε τη σύγκλιση των απόψεων, με βάση την κοινή συνισταμένη της επιβολής ενός καθεστώτος προτεκτοράτου στο Ιράκ και στην ουσιαστική αποδοχή της πρωτοκαθεδρίας των ΗΠΑ, διατηρώντας, όσο αυτό είναι δυνατό τα προσχήματα και το ήδη χαμένο γόητρο της Ενωμένης Ευρώπης. Την ιδιοποίηση από την ΕΕ ενός μέρους της λείας μίας τέτοιας ενέργειας και τη συμπόρευση της ΕΕ με τις ΗΠΑ,σε μία όσο το δυνατόν αναίμακτη επέμβαση και τη συμμετοχή της σε ένα καθεστώς ανοιχτής ή συγκεκαλυμμένης κατοχής του Ιράκ και των πετρελαϊκών του αποθεμάτων και πηγών. Βεβαίως, δεν πέρασε επίσης ούτε ένα 24ωρο από την έκτακτη Σύνοδο Κορυφής και την κοινή ανακοίνωση των «15» για τον πόλεμο στο Ιράκ, και φάνηκε ότι η κοινή ανακοίνωση δεν κατάφερε να αμβλύνει τις αντιθέσεις. Ο Γάλλος Πρόεδρος Ζακ Σιράκ προσπάθησε να επιβάλει «σιωπή» στα νέα κράτη - μέλη της ΚΑ Ευρώπης, εξαιτίας της «επιπόλαιης συμπεριφοράς τους», ο Βρετανός πρωθυπουργός Τόνι Μπλερ δήλωσε ότι «αυτοί που θέλουν να απομακρύνουν την Ευρώπη από την Αμερική παίζουν επικίνδυνο παιχνίδι» και ο πρόεδρος του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενωσης (ΕΕ) Κ. Σημίτης αναγνώρισε δημόσια ότι «οι διαφορές συνεχίζουν να υπάρχουν» και θα 'ταν «εξωπραγματικό» να μην αναγνωριστούν.

Η συμπαράσταση των 18 αυτών ευρωπαϊκών χωρών στις ΗΠΑ αναδεικνύει όμως με τον πιο έντονο τρόπο τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις, την όξυνση των συγκρούσεων.

Δε φαίνεται, δε, να είναι τυχαίο ότι το χρονοδιάγραμμα του «οδικού χάρτη» ένταξης των 7 χωρών της διεύρυνσης του ανανεωμένου NATO, που αποφασίστηκε στην Πράγα προβλέπει ημερομηνίες ένταξης που προηγούνται των ημερομηνιών ένταξης των χωρών αυτών στην ΕΕ, όπως, άλλωστε, έγινε και με τις 3 πρώτες χώρες διεύρυνσης του NATO.

Ο απειλούμενος, λοιπόν, πόλεμος έχει πολλαπλούς στόχους που δεν περιορίζονται στον έλεγχο των ενεργειακών πηγών και των ενεργειακών δρόμων. Ούτε καν στον έλεγχο μιας σημαντικής γεωπολιτικά περιοχής όπως είναι αυτή της Μέσης Ανατολής και της Νοτιοδυτικής Ασίας. Δημιουργεί, κυρίως, νέες σχέσεις ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα, και ίσως νέες συμμαχίες, αλλά και την επιδίωξη των ΗΠΑ να ενισχύσουν τη θέση τους στην κορυφή της ιμπεριαλιστικής πυραμίδας.

Γι' αυτό και πολλοί αναγνωρίζοντας τόσο ότι οι ΗΠΑ προσπαθούν να ξεπεράσουν την κρίση σε βάρος των άλλων εταίρων - αντιπάλων τους όσο και ότι προωθούν μια νέα ισορροπία ανάμεσα στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, στην οποία θα έχουν τον κυρίαρχο ρόλο, μίλησαν ανοιχτά για πόλεμο των ΗΠΑ ενάντια στο Ιράκ, αλλά και ενάντια στην ΕΕ.

Αυτό δικαιολογεί επίσης και την επιφυλακτική στάση του γαλλογερμανικού άξονα, που, ενώ δε διαφωνεί επί της ουσίας ούτε για τους στόχους του πολέμου, ούτε για τη χρήση του πολέμου σαν μέσου επίτευξης των ιμπεριαλιστικών στόχων ουσιαστικά δεν μπορεί να αποδεχτεί ανεπιφύλακτα τον ουσιαστικό παραμερισμό του στις διεθνείς εξελίξεις. Οι προτάσεις του δε στηρίζουν μια αντιπολεμική στάση ούτε φυσικά αποτελούν έπαλξη του αντιιμπεριαλιστικού αγώνα. Οι προτάσεις αυτές προσβλέπουν ουσιαστικά, σύμφωνα τουλάχιστον με όσα έχουν μέχρι στιγμής δει το φως της δημοσιότητας, σε μια «ειρηνική» κατοχή του Ιράν, χωρίς να απορρίπτουν την απαράδεκτη αντίληψη προληπτικού πολέμου και την επέμβαση στα εσωτερικά τρίτων χωρών μόνο που δεν αποδέχονται τις μονομερείς αποφάσεις και επιθυμούν τη δική τους συμμετοχή σε αυτές.

Η ΕΕ, ο ευρωπαϊκός αυτός οικονομικός γίγαντας που παρενέβαινε με όλο και αυξανόμενες απαιτήσεις στη διεθνή σκακιέρα για την εκμετάλλευση των εργαζομένων και του παγκόσμιου πλούτου, φαίνεται ότι οικονομικά πολιτικά και στρατιωτικά δεν έχει αποκτήσει τη δύναμη που θα την οδηγήσει σε γενική αμφισβήτηση της ιμπεριαλιστικής πρωτοκαθεδρίας των ΗΠΑ.

Η στρατιωτικοποίηση της ΕΕ και η ενίσχυση της στρατιωτικής της μηχανής μπορεί ίσως και να αποκαταστήσει ισορροπίες ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα, αντικειμενικά όμως θα σημαίνει δυσμενέστερους όρους για τους αγώνες του λαϊκού κινήματος, που θα πρέπει να αντιμετωπίζουν τη συνολικά ενισχυμένη στρατιωτική και διωκτική δύναμη του μεγάλου κεφαλαίου, του ιμπεριαλισμού. Χωρίς να αποκλείεται, (ιστορικά έχει αποδειχτεί), και η πολεμική αντιπαράθεση στρατών διαφορετικών ιμπεριαλιστικών κρατών, ή συνασπισμών.

Γι' αυτό, μετά τις μεγάλες διαδηλώσεις της 15ης Φλεβάρη πρέπει να κλιμακωθεί η αντιιμπεριαλιστική αντιπολεμική δράση, να ενισχυθεί μέσα στο κίνημα αποφασιστικά η εναντίωση συνολικά στα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα ΗΠΑ και ΕΕ, χωρίς εκπτώσεις και επιλογές μεταξύ «καλών» και κακών ιμπεριαλιστικών συμφερόντων. Πρέπει να γίνουν άλλο ένα έναυσμα για την ανάπτυξη ενός πλατιού αντιμονοπωλιακού αντιιμπεριαλιστικού κινήματος, που θα μάχεται για την ειρήνη ενάντια σε όλες τις λογικές του πολέμου, για τα δικαιώματα των εργαζομένων και των λαών ενάντια στα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα.

Πυρετώδεις είναι οι προετοιμασίες για την επιτυχία της μηχανοκίνητης αντιπολεμικής πορείας στα Χανιά, που οργανώνουν δεκάδες φορείς του νομού, αύριο Κυριακή 2 Μάρτη.

Με εξορμήσεις στις γειτονιές, στις συνοικίες και μέσα στην πόλη των Χανίων, οι φορείς καλούν το λαό των Χανίων και τη νεολαία να συμμετάσχει μαζικά στη συγκέντρωση, που θα γίνει στις 11 το πρωί, στην πλατεία της Δημοτικής Αγοράς, διαδηλώνοντας την αντίθεσή τους στον πόλεμο και τις διευκολύνσεις που παρέχει η ελληνική κυβέρνηση στους Αμερικάνους με τη χρησιμοποίηση της βάσης της Σούδας για τον πόλεμο σε βάρος του λαού του Ιράκ.

Ο λαός της Κρήτης, δυναμική απάντηση στα πολεμοκάπηλα σχέδια των ιμπεριαλιστών ετοιμάζεται να δώσει και στις 16 Μάρτη, με παγκρήτιο αντιπολεμικό συλλαλητήριο και περικύκλωση της βάσης της Σούδας.

Φορείς από όλους τους νομούς της Κρήτης προετοιμάζουν ήδη αυτό το συλλαλητήριο με καλέσματα και ανακοινώσεις, για να φύγουν οι βάσεις του θανάτου από το νησί και να σταματήσει ο πόλεμος στο Ιράκ, αλλά και σε όσους ακόμα λαούς έχουν βάλει στο στόχαστρό τους οι ιμπεριαλιστές. Η συγκέντρωση για την περικύκλωση της βάσης στις 16 Μάρτη θα γίνει στις 11 το πρωί, στην πλατεία της Δημοτικής Αγοράς.

Στη βάση της Σούδας τώρα, οι Αμερικάνοι λαμβάνουν έκτακτα μέτρα ασφαλείας, ενισχύοντας και με συστοιχία αντιαεροπορικών πυραύλων «Πάτριοτ» τη βάση για την ακόμα μεγαλύτερη προστασία της.

Από τη διαμαρτυρία της Επιτροπής Ειρήνης Μεσσηνίας στο λιμάνι της Καλαμάτας ενάντια στην παρουσία των ΝΑΤΟικών πλοίων

Να θυμίσουμε ότι το αεροδρόμιο της Μεσσήνης πριν από ένα χρόνο είχε χρησιμοποιηθεί από το ΝΑΤΟ στον πόλεμο κατά του Αφγανιστάν, προκειμένου να καλύψει επιχειρησιακές ανάγκες του πολέμου. Για την αποτροπή της χρησιμοποίησης εκ νέου του αεροδρομίου της Μεσσήνης από τα ΝΑΤΟικά αεροπλάνα, ο λαός της περιοχής ετοιμάζεται να δώσει μιαν ακόμη απάντηση καταδίκης αυτής της πρακτικής των ιμπεριαλιστών.

Σε δήλωσή του στο «Ρ» το μέλος της Γραμματείας της Επιτροπής Ειρήνης Μεσσηνίας Δημήτρης Σταυρόπουλος τονίζει: «Ο λαός της Μεσσηνίας συνειδητοποιεί κάθε μέρα που περνά ότι ο πόλεμος των ιμπεριαλιστών έρχεται όλο και πιο κοντά. Η Επιτροπή Ειρήνης Μεσσηνίας, σύμφωνα με τις προηγούμενες αποφάσεις της - πριν από τις κινητοποιήσεις στις 15 του Φλεβάρη αλλά και μετά από αυτές - εξακολουθεί να κάνει γνωστό και στους πιο απλούς ανθρώπους το πόσο έχει αξία η ανάληψη πρωτοβουλιών για την ακύρωση αυτού του βρώμικου "προληπτικού" πολέμου, συνεχίζοντας με κάθε τρόπο την αντιπολεμική πάλη. Γι' αυτό, εξάλλου, είχαμε με επιτυχία τη διαμαρτυρία στο λιμάνι της Καλαμάτας και στη συνέχεια την πορεία στους κεντρικούς δρόμους της πόλης την περασμένη βδομάδα. Γίνεται λοιπόν συνείδηση ότι το αντιπολεμικό κίνημα είναι υπόθεση όλων και του καθενός ξεχωριστά. Στα πλαίσια αυτών των πρωτοβουλιών, κόντρα σ' έναν πόλεμο που σκοπός των ΗΠΑ είναι να μην έχει τέλος και με το γεγονός ότι η ελληνική κυβέρνηση είναι όχι μόνο βασιλικότερη του βασιλέως αλλά πιο Αμερικανή από τους Αμερικανούς, αφού δέχεται και τα συγχαρητήριά τους, αποφασίσαμε τη συμβολική περικύκλωση του αεροδρομίου της Μεσσήνης. Το μήνυμα αυτής της νέας κινητοποίησης είναι να μη χρησιμοποιηθεί το αεροδρόμιο ως τόπος διευκόλυνσης, υλικής και ηθικής, για τη διεξαγωγή ενός εγκλήματος που θα γενικεύσει τη γενοκτονία, πλέον, ενός λαού, που δε φταίει σε τίποτα, μετά την επιβολή, πριν από μια 10ετία, του εξοντωτικού εμπάργκο».

Ολοι μαζί ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο κατά του Ιράκ και άλλων λαών και χωρών που σχεδιάζουν ΗΠΑ - ΝΑΤΟ και ΕΕ. Με τους αγωνιστές της ειρήνης, το αντιιμπεριαλιστικό -αντιπολεμικό κίνημα, με τη «Δράση: Θεσσαλονίκη 2003», με τις δυνάμεις του ΚΚΕ, με όλους τους αγωνιστές δημοκράτες να κινητοποιηθούμε, ώστε να απαιτήσουμε, καμιά συμμετοχή της Ελλάδας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, καμιά ανάμειξη άμεση ή έμμεση. Να μη διατεθούν από την ελληνική κυβέρνηση καμιά από τις αμερικανο-ΝΑΤΟικές εγκαταστάσεις που υπάρχουν στη χώρα μας για τον πόλεμό τους. Να γυρίσουν όλες οι ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις που δρουν σε χώρες έξω από την Ελλάδα.

Την πρόσκληση αυτή απευθύνει το Γενικό Συμβούλιο της Πανελλήνιας Ενωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης (ΠΕΑΕΑ), με ψήφισμά του, προς τους αντιστασιακούς και τις οργανώσεις των αντιστασιακών, προς τους φίλους της Αντίστασης και τους αγωνιστές της ειρήνης. Το ΓΣ της ΠΕΑΕΑ διαπιστώνει σχετικά πως:

Ο πόλεμος των Αγγλοαμερικανών ουσιαστικά έχει αρχίσει. Και βασική επιδίωξη των ιμπεριαλιστών είναι να εξασφαλίσουν την κατοχή και εκμετάλλευση των πετρελαίων του Ιράκ και, στη συνέχεια, σ' όλη την περιοχή. Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις επιχειρούν να επιβάλουν τα δικά τους συμφέροντα σε βάρος όλων των λαών και της Ελλάδας.

Τέλος, επισημαίνεται, ότι ο πόλεμος κατά του Ιράκ θα προκαλέσει στους λαούς πολλά και αδικαιολόγητα θύματα και τεράστιες καταστροφές. Ενώ οι επιπτώσεις με την αύξηση των τιμών στο πετρέλαιο είναι φανερές και στη χώρα μας.

Ανακοινώσεις και ψηφίσματα ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο βγάζουν καθημερινά και άλλες αντιστασιακές οργανώσεις και παραρτήματα της ΠΕΑΕΑ, με τις οποίες καλούν σε παγκινητοποίηση μαζί με όλο το αντιιμπεριαλιστικό - αντιπολεμικό κίνημα για να σταματήσει το έγκλημα που ετοιμάζουν οι ιμπεριαλιστές.

Υστερα από το βομβαρδισμό και τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και την επίθεση εναντίον του Αφγανιστάν ήρθε η σειρά του Ιράκ, για δεύτερη φορά. Ενώ προετοιμάζεται το έδαφος για επίθεση εναντίον της Β. Κορέας, του Ιράν και άλλων λαών που είναι στη λίστα του Μπους, επισημαίνει το παράρτημα της ΠΕΑΕΑ Λουτρακίου - Περαχώρας. Ενώ, προστίθεται, η ελληνική κυβέρνηση δίνει γη, θάλασσα και αέρα στη διάθεση των ιμπεριαλιστών, σε βάρος των λαϊκών συμφερόντων. Οι λαοί, όμως, αντιστέκονται και καλούμαστε όλοι να συνεχίσουμε τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις.

«Εμείς που ζήσαμε τις καταστροφικές συνέπειες του πολέμου και της γερμανικής κατοχής, είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο κατά του Ιράκ. Καταδικάζουμε κάθε τέτοια ενέργεια και απαιτούμε από την κυβέρνηση να πάρει καθαρή θέση ενάντια στον πόλεμο και να μην τον διευκολύνει», τονίζεται σε ανακοίνωση της Πανελλήνιας Ενωσης Θυμάτων Γερμανικής Κατοχής «Ο ΦΟΙΝΙΚΑΣ», ενώ τον εγκληματικό ιμπεριαλιστικό πόλεμο καταδικάζει και η ΠΕΑΕΑ Χαλανδρίου.

Με ψήφισμά του, που απευθύνεται στην κυβέρνηση, τα κόμματα και όλο το λαό, ο Σύνδεσμος Βαρέως Αναπήρων Πολέμου 40 και εντεύθεν, τονίζει, ανάμεσα στα άλλα: Καταδικάζουμε την απάνθρωπη, άνανδρη και ρατσιστική επίθεση του Ισραηλινού στρατού εναντίον των άοπλων και αμάχων Παλαιστινίων και τον πολεμικό σχεδιασμό των ΗΠΑ, της Αγγλίας και των Ευρωπαϊκών κρατών, εναντίον του Ιράκ και καλούμε την κυβέρνηση και ως προεδρεύουσα στην ΕΕ, ευθαρσώς να ταχθεί εναντίον αυτού το άδικου πολέμου και να καταγγείλει τους πρωτεργάτες της επίθεσης κατά του Ιράκ. Ζητούμε από την κυβέρνηση να απαιτήσει την άμεση απομάκρυνση των δυνάμεων κατοχής του Ισραήλ από τα παλαιστινιακά εδάφη. Τέλος, να προχωρήσει στην απόσυρση των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων και να απαιτήσει τη μη χρήση από τις δυνάμεις των πολεμοκάπηλων, αεροδρομίων και λιμανιών της χώρας και των βάσεων που υπάρχουν στην Ελλάδα.

Το ΔΣ της «Δημοκρατικής Μέριμνας» καταγγέλλει τη σχεδιαζόμενη εισβολή των Αμερικανών και των Αγγλων στο Ιράκ, όπως τονίζει σε ανακοίνωσή του: «Η ιμπεριαλιστική αυτή κίνηση των δυνάμεων της Νέας Τάξης καταδικάστηκε από όλους τους λαούς της Γης. Το "όχι στον πόλεμο" δεν είναι ένα απλό σύνθημα. Είναι αξίωση για να σωθεί η ανθρωπότητα από ένα νέο όλεθρο, που θα σφραγίσει το μέλλον του πλανήτη. Ενώνουμε τη φωνή μας με όλους τους φιλειρηνιστές όλου του κόσμου. Διατρανώνουμε την απαίτησή μας για ειρήνη και να μην εμπλακεί η χώρα μας στον άδικο πόλεμο του Ιράκ».

Η Επιτροπή Ειρήνης Χαλκίδας, η Νεανική Δράση Ειρήνης, η επιτροπή «Δράση: Θεσσαλονίκη 2003» και άλλοι 35 μαζικοί φορείς, διοργανώνουν εκδήλωση - συζήτηση την Τετάρτη 5 Μάρτη, στις 6.30 μ.μ., στο θέατρο Παπαδημητρίου, με θέμα: «Παγκόσμια αντίδραση κατά του βρώμικου πολέμου στο Ιράκ, οι συνέπειες ενός προαποφασισμένου εγκλήματος». Θα προβληθούν επίσης σλάιτς και ταινία μικρού μήκους.

Διαχώρισε τη θέση του, διαφώνησε ανοιχτά και παραιτήθηκε από το αξίωμά του. Η προχτεσινή παραίτηση του πολιτικού συμβούλου της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα Μπρέιντι Κίσλινγκ, ήρθε να φανερώσει ότι στο εσωτερικό των ΗΠΑ υπάρχουν διαφωνίες για την πολεμοκάπηλη στάση της κυβέρνησης Μπους και των μονοπωλιακών συμφερόντων που αυτή εκπροσωπεί. Διαφωνίες που, βέβαια, έχουν τη βάση τους σε εσωτερικές αντιθέσεις και συγκρουόμενα συμφέροντα και που εκφράζονται με τέτοιο τρόπο σαν συνέπεια και της πίεσης που δέχονται από το αναπτυσσόμενο αντιπολεμικό κίνημα και διεθνώς, αλλά και μέσα στις ΗΠΑ. Οξυμένη έκφραση, λοιπόν, της πάλης αυτών των αντιθέσεων πρέπει να θεωρηθεί η προχτεσινή παραίτηση του Αμερικανού Συμβούλου, μια πράξη που ήρθε να προστεθεί στη δημοσίευση - «κάρφωμα» της φωτογραφίας του Ράμσφελντ με τον Χουσεΐν - όταν ο δεύτερος έκανε τα χατίρια των Αμερικανών ιμπεριαλιστών - μια μέρα νωρίτερα.

Μια από τις φράσεις που χρησιμοποίησε ο Μπ. Κίσλινγκ στο κείμενο της παραίτησής του που υπέβαλε στον προϊστάμενό του υπουργό Εξωτερικών Κόλιν Πάουελ, είναι χαρακτηριστική: «Οι κινήσεις της χώρα μας κατά του Ιράκ βρίσκονται εκτός του πλαισίου της Διεθνούς Νομιμότητας». Σ' αυτό το σημείο αξίζει να σημειώσουμε ότι ο συγκεκριμένος Αμερικανός αξιωματούχος για περίπου 20 χρόνια πρόσφερε τις υπηρεσίες του για την προώθηση των αμερικανικών συμφερόντων σε διάφορες γωνιές του πλανήτη...

Στην επιστολή του ο Μπ. Κίσλινγκ, ξεκαθαρίζει ότι παραιτείται «με βαριά καρδιά» και παράλληλα αναφέρει: «Η πίστη μου στην πατρίδα μου και τις αξίες της ήταν το πιο ισχυρό όπλο στο διπλωματικό μου οπλοστάσιο». Στη συνέχεια της επιστολή του και καταγράφοντας τις σκέψεις αλλά και την εμπειρία του, ως διπλωμάτης, γράφει: «Είναι αναπόφευκτο, στα 20 χρόνια στο υπουργείο Εξωτερικών να έχω γίνει πιο επιλεκτικός και κυνικός έναντι των στενών και εγωιστικών γραφειοκρατικών κινήτρων που πολλές φορές σχημάτιζαν τις πολιτικές μας. Η ανθρώπινη φύση είναι αυτή που είναι και εγώ βραβεύτηκα και προήχθην επειδή κατανοούσα την ανθρώπινη φύση. Αλλά έως αυτή την κυβέρνηση, μπορούσα να πιστεύω ότι, στηρίζοντας τις πολιτικές του προέδρου μου, στήριζα και τα συμφέροντα του αμερικανικού λαού και του κόσμου. Δεν το πιστεύω πια».

Και συνεχίζει ο Αμερικανός διπλωμάτης: «Οι πολιτικές που μας ζητούν τώρα να προωθήσουμε δεν είναι μόνον ασύμβατες με τις αμερικανικές αξίες, αλλά και με τα αμερικανικά συμφέροντα. Επιζητώντας διακαώς τον πόλεμο με το Ιράκ, οδηγούμεθα σε εκφυλισμό της διεθνούς νομιμότητας που ήταν το πιο ισχυρό όπλο της Αμερικής, για επίθεση και άμυνα, από την εποχή των ημερών του Γούντροου Γουίλσον. Εχουμε αρχίσει να διαλύουμε το ευρύτερο και πλέον αποτελεσματικό δίκτυο διεθνών σχέσεων που γνώρισε ποτέ ο κόσμος. Η πορεία που ακολουθούμε θα επιφέρει αστάθεια και κίνδυνο, όχι ασφάλεια».

Μέσα από το συγκεκριμένο κείμενο, όμως παρουσιάζονται και πτυχές της αμερικανικής πολιτικής, οι οποίες όταν καταγράφονται από έναν διπλωμάτη των ΗΠΑ, έχουν μια ιδιαίτερη αξία. Ο Μπ. Κίσλινγκ, συγκεκριμένα τονίζει: «Η θυσία των παγκόσμιων συμφερόντων στο βωμό της εσωτερικής πολιτικής και του γραφειοκρατικού ατομικού συμφέροντος δεν αποτελεί καινοτομία και ασφαλώς δεν αποτελεί αποκλειστικά αμερικανικό πρόβλημα. Ομως, ποτέ δεν είδαμε τόσο συστηματική στρέβλωση των πληροφοριών, τόσο συστηματική χειραγώγηση της αμερικανικής γνώμης, από την εποχή του πολέμου στο Βιετνάμ».

Σ' άλλο σημείο, ο ίδιος αναφέρει: «Η τραγωδία της 11ης Σεπτεμβρίου μάς έκανε ισχυρότερους από πριν, συγκεντρώνοντας γύρω μας έναν κολοσσιαίο διεθνή συνασπισμό, με στόχο τη συνεργασία, για πρώτη φορά με συστηματικό τρόπο, κατά της απειλής της τρομοκρατίας. Αντί όμως να πιστώσουμε αυτές τις επιτυχίες και να κεφαλοποιήσουμε επ' αυτών, αυτή η διοίκηση επέλεξε να κάνει την τρομοκρατία εργαλείο εσωτερικής πολιτικής, καταχωρίζοντας μια κατακερματισμένη και ευρέως ηττημένη Αλ Κάιντα ως γραφειοκρατικό σύμμαχό της.

Σπείραμε δυσανάλογο τρόμο και σύγχυση στο νου της κοινής γνώμης, αυθαιρέτως, συνδέοντας τα ασύνδετα προβλήματα της τρομοκρατίας και του Ιράκ. Αποτέλεσμα, και ίσως κίνητρο είναι να δικαιολογήσουμε μια τεράστια μεταφορά κονδυλίων από τη δημόσια υγεία στο στρατό και να αποδυναμώσουμε τις ασφαλιστικές δικλίδες που προστατεύουν τους Αμερικανούς πολίτες από το βαρύ χέρι της κυβέρνησης».

«Η 11η Σεπτεμβρίου δεν προκάλεσε τόσο μεγάλη ζημιά στον ιστό της αμερικανικής κοινωνίας όσο εμείς είμαστε αποφασισμένοι να κάνουμε στους εαυτούς μας. Είναι, αλήθεια, η Ρωσία των Ρομανόφ το μοντέλο μας, μια εγωιστική, δεισιδαίμων αυτοκρατορία που οδεύει προς την αυτοκαταστροφή στο όνομα ενός ζοφερού στάτους κβο;

Θα πρέπει να αναρωτηθούμε, γιατί αποτύχαμε να πείσουμε το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου ότι είναι απαραίτητος ένας πόλεμος με το Ιράκ. Τα τελευταία δύο χρόνια υπερβάλαμε εαυτούς για να δείξουμε στους εταίρους μας ανά τον κόσμο ότι στενά και μισθοφορικά συμφέροντα των ΗΠΑ επικρατούν των αξιών τους. Ακόμα και όπου δεν αμφισβητούνταν οι στόχοι μας, αμφισβητείται η συνέπειά μας. Το μοντέλο του Αφγανιστάν δεν καθησυχάζει τους συμμάχους που αναρωτιούνται σε ποια βάση σκοπεύουμε να ανοικοδομήσουμε τη Μέση Ανατολή, κατ' εικόνα και προς τα συμφέροντα τίνος;

Εχουμε τυφλωθεί όπως η Ρωσία είναι τυφλή στην Τσετσενία, όπως το Ισραήλ είναι τυφλό στα κατεχόμενα εδάφη, απέναντι στις δικές μας συμβουλές, σύμφωνα με τις οποίες η συντριπτική στρατιωτική ισχύς δεν αποτελεί απάντηση στην τρομοκρατία; Οταν το χάος του μετα-πολεμικού Ιράκ ενωθεί με το χάος του Γκρόζνι και της Ραμάλα, θα πρέπει κάποιος ξένος να είναι πολύ γενναίος για να ενωθεί με τη Μικρονησία, προκειμένου να ακολουθήσει την ηγεσία μας».

Μεταφέροντας στη συνέχεια, τις εκτιμήσεις του, ως διπλωμάτης, για τη στάση των συμμάχων των ΗΠΑ, αναφέρει: «Εξακολουθούμε να έχουμε έναν συνασπισμό, έναν καλό συνασπισμό. Η αφοσίωση πολλών εκ των φίλων μας είναι εντυπωσιακή» και συνεχίζει: «Αλλά οι πιο στενοί σύμμαχοί μας είναι λιγότερο πεπεισμένοι ότι ο πόλεμος είναι δικαιολογημένος από όσο ότι θα ήταν επικίνδυνο να επιτρέψουν στις ΗΠΑ να παρασυρθούν σε έναν απόλυτο σολιψισμό».

Αμέσως μετά, ο Αμερικανός διπλωμάτης, στην επιστολή του θεωρεί ότι η Αμερική πρέπει να ακούσει τους φίλους της σε όλο τον κόσμο. Ο ίδιος υποστηρίζει, ότι όταν οι Ελληνες διαμαρτύρονται «για την αμερικανική αλαζονεία», όπως χαρακτηρίζει την ιμπεριαλιστική πολιτική της κυβέρνησής του, «γνωρίζουν ότι ο κόσμος είναι ένα δύσκολο και επικίνδυνο μέρος κι επιθυμούν ένα ισχυρό παγκόσμιο σύστημα, με τις Ηνωμένες Πολιτείες και την ΕΕ σε στενή συνεργασία». Η συγκεκριμένη άποψη που διατυπώνει ο Αμερικανός διπλωμάτης, είναι σίγουρο ότι βρίσκει αντίθετο το μεγαλύτερο κομμάτι του λαϊκού και αντιπολεμικού κινήματος της Ελλάδας. Πάντως, ο ίδιος, αμέσως μετά, αναφέρει ότι ακόμα και «οι φίλοι (σ.σ των ΗΠΑ) φοβούνται».

Κλείνοντας την επιστολή του, ο Μπ. Κίσλινγκ, δηλώνει: «Παραιτούμαι διότι προσπάθησα και απέτυχα να συμφιλιώσω τη συνείδησή μου με την ικανότητά μου να εκπροσωπώ τη σημερινή διοίκηση των ΗΠΑ. Πιστεύω ότι η δημοκρατική μας διαδικασία έχει τελικώς μια ικανότητα αυτοδιόρθωσης και ελπίζω ότι μπορώ σε ένα μικρό βαθμό να συνεισφέρω, όντας εκτός, στη διαμόρφωση πολιτικών που υπηρετούν καλύτερα την ασφάλεια και ευημερία του αμερικανικού λαού και τον κόσμο που μοιραζόμαστε».