1815 Ο Ναπολέων φτάνει στη Γαλλία, έχοντας δραπετεύσει από το νησί Ελβα.
1923 Τίθεται σε εφαρμογή και στην Ελλάδα το νέο (Γρηγοριανό) ημερολόγιο. Η 16η Φλεβάρη αριθμήθηκε 1η του Μάρτη.
1935 Ξέσπασε το αποτυχημένο βενιζελοπλαστηρικό κίνημα της 1ης Μάρτη.
1945 Ο Κόκκινος Στρατός διώχνει τους τελευταίους Γερμανούς από τα εδάφη της Σοβιετικής Ενωσης.
1946 Συνέρχεται στην Αθήνα το 8ο Πανελλαδικό Πανεργατικό Συνέδριο. Ο Μ. Παπαρήγας είναι ο πρώτος κομμουνιστής, που εκλέγεται γγ της ΓΣΕΕ.
1948 Ολοκληρώνεται το Μακελειό της Μακρονήσου, που ξεκίνησε στις 29 Φλεβάρη με τη δολοφονία πάνω από 300 αγωνιστών.
1959 Ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος επιστρέφει στην Κύπρο από την εξορία στα νησιά Σεϊχέλες.
1966 Το σοβιετικό διαστημόπλοιο «Βένους 3» προσεδαφίζεται στον πλανήτη Αφροδίτη.
Με την μάχαιρ...Αν(άν) στο λαιμό
«Οδηγούμαστε σε μια δίκη σεβόμενοι πλήρως το Σύνταγμα», ισχυρίστηκε και χτες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, ερωτηθείς σχετικά με τη δίκη της «17 Ν».
Είπε, επίσης, ότι η απαγόρευση της ραδιοτηλεοπτικής κάλυψης της δίκης έχει στόχο την αντιμετώπιση του «τηλεοπτικού κανιβαλισμού».
***
Σε ό,τι αφορά στο πρώτο, περί Συντάγματος, επαναλαμβάνουμε ότι - όπως αποκάλυψε χτες η στήλη - ήδη υπάρχει ακλόνητη νομολογία (απόφαση 427 του 1999 του Πενταμελούς Ναυτοδικείου Πειραιά), σύμφωνα με την οποία η νομική διάταξη για την απαγόρευση της ραδιοτηλεοπτικής μετάδοσης της δίκης είναι «αντισυνταγματική και άρα ανίσχυρη».
Οσο αφορά στο δεύτερο, ότι, δηλαδή, η κυβέρνηση επιβάλλει γενικό «φίμωτρο» για να μας ...σώσει - τάχα μου - από τον τηλεκανιβαλισμό, η ίδια απόφαση, του ίδιου δικαστηρίου, είναι επίσης σαφέστατη:
«Το ενδεχόμενο κατάχρησης της δημοσιότητας - σημειώνει το δικαστήριο - δεν είναι ικανό να οδηγήσει σε αποκλεισμό της, αλλά μόνο στην καταστολή εκείνου που παρεκτρέπεται, κατά περίπτωση».
***
Τα όποια «επιχειρήματα», λοιπόν, της κυβέρνησης είναι προφανέστατα έωλα.
Εδώ, όμως, πρέπει να τονιστεί κάτι ακόμα: Οσο υποκριτική είναι η κυβέρνηση που καμώνεται ότι κόπτεται περί την τηλεοπτική «ευπρέπεια», άλλο τόσο υποκριτές είναι όλοι αυτοί οι «τηλεκανίβαλοι», που καμώνονται ότι κόπτονται περί τη «δημοκρατική και ολόπλευρη» ενημέρωση του πολίτη.
Η μεν κυβέρνηση είναι αυτή που ευθύνεται για το τηλεοπτικό αίσχος που ζήσαμε με την υπόθεση «17 Ν», αφού οι δικές της (ή οι κρατικές, αν θέλετε) υπηρεσίες ήταν αυτές που καθοδηγούσαν τους «τηλεκανίβαλους» και τα γνωστά «παπαγαλάκια», επί μήνες.
Οι δε «τηλεκανίβαλοι» είναι αυτοί που υπήρξαν οι φυσικοί αυτουργοί, για να πνιγεί κάθε έννοια ουσιαστικής ενημέρωσης περί την 27χρονη πορεία αυτής της υπόθεσης, και να σκεπαστεί κάτω από τόνους «ειδησεογραφικού» σκουπιδιού, που συνοδεύτηκε από τη φασιστική συμπεριφορά της διαπόμπευσης και λασπολόγησης προσώπων.
***
Με δυο λόγια, και στη νέα σελίδα της συσκότισης περί την υπόθεση «17 Ν», που ανοίγει με τη δίκη, τόσο η κυβέρνηση, όσο και οι τηλεκατευθυνόμενοι (από την ίδια) «κανίβαλοι» συνεχίζουν να υπηρετούν το γνωστό δόγμα: «Το 'να χέρι νίβει τ' άλλο».
Και, δυστυχώς, αυτή η υπόθεση μάς μοιάζει τόσο «σικέ», που, λίγο πριν την έναρξη της δίκης, εκείνο που έρχεται στο μυαλό δεν είναι άλλο από το «αρχίζει το ματς» (το β` ημίχρονο)...
ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ Τύπου θα δίνει σε κάθε δημοσιογράφο στη δίκη της «17 Ν» μια τηλεκάρτα, αξίας 25 ευρώ ...για τα τηλέφωνά του!
***
ΤΟ ανακοίνωσε χτες ο κ. Πρωτόπαππας!
***
ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για «χειρονομία διευκόλυνσης» του έργου των δημοσιογράφων, είπε ο υπουργός!
***
ΟΙ άνθρωποι είναι για γέλια...
***
ΜΕΤΑ, δε, και τη δήλωση Μητσοτάκη ότι ο νόμος - «φίμωτρο» της κυβέρνησης είναι τέλειος (!), οι... σοσιαλιστές μας δεν είναι μόνο για γέλια.
***
ΕΙΝΑΙ και για κλάματα...
«Πληρωνόμουν για (...) να αναζητώ (...) δημοσιογράφους και να τους πείθω ότι τα αμερικανικά συμφέροντα συμπίπτουν θεμελιωδώς με τα δικά τους».
«Ποτέ δεν είδαμε τόσο συστηματική στρέβλωση των πληροφοριών, τόσο συστηματική χειραγώγηση της αμερικανικής γνώμης, από την εποχή του πολέμου στο Βιετνάμ».
«(η κυβέρνηση των ΗΠΑ) επέλεξε να κάνει την τρομοκρατία εργαλείο εσωτερικής πολιτικής, καταχωρίζοντας μια κατακερματισμένη και ευρέως ηττημένη Αλ Κάιντα ως γραφειοκρατικό σύμμαχό της».
Αυτά δεν τα λέει κάποιος που πάσχει από «στείρο αντιαμερικανισμό», όπως θα έλεγαν κάποιοι δημοσιογράφοι, που έχουν πειστεί ότι τα συμφέροντά τους ταυτίζονται με τα συμφέροντα των ΗΠΑ...
Δεν τα λέει κάποιος, που φωνάζει στις διαδηλώσεις το - «εθνικιστικό» (!) κατά την κ. Δαμανάκη - σύνθημα «Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι»...
Τα λέει ο «υπ' αριθμόν 2» της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα, ο Μπ. Κίσλινγκ και τα γράφει στην επιστολή παραίτησής του προς τον Κόλιν Πάουελ.
Από την πλευρά μας, δε, δεν έχουμε να προσθέσουμε απολύτως τίποτα στα όσα καταμαρτυρεί ο κ. Κίσλινγκ.. Αλλωστε, όσα ξέρει ο νοικοκύρης, δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος...
Στα τέλη Απρίλη του 2002, ο Αμερικανός πρέσβης Τόμας Μίλερ, με μια ωμή πολιτική παρέμβαση, είχε προαναγγείλει την εξέλιξη που θα είχε το θέμα της ανάθεσης της ασφάλειας των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Σε εκδήλωση που είχε διοργανώσει τότε η αμερικανικών συμφερόντων εταιρία SAIC, είχε πάρει το λόγο και είχε δηλώσει θρασύτατα:
«Δεν είναι καιρός για πειραματισμούς και νέα πράγματα για να δοκιμάσουμε κάτι καλύτερο. Η δική μας εταιρία έχει παρελθόν και αποτελεί εγγύηση».
Στο πρωτοσέλιδο του «Ρ» τότε (27-4-2002), ουσιαστικά, αποκαλύπταμε τι ακριβώς θα γινόταν. Ο,τι δηλαδή, με την ανοχή και την υποστήριξη της ελληνικής κυβέρνησης οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες θα εμπλακούν ακόμα περισσότερο σε ζητήματα εθνικής κυριαρχίας και ασφάλειας της χώρας.
Δέκα μήνες μετά, το ΚΥΣΕΑ επιβεβαίωσε το ρεπορτάζ. Αποφάσισε να αναθέσει το πακέτο της ασφάλειας στην εταιρία που έχει να παρουσιάσει τα εξής επιτεύγματα:
Στήριξε (όπως η ίδια ομολογεί στην ετήσια έκθεσή της του 2001) τις δολοφονικές στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Κόσσοβο και τη Γιουγκοσλαβία. Εκσυγχρόνισε τα συστήματα ηλεκτρονικών υπολογιστών του FBI. Προμήθευσε το FBI με το Εθνικό Σύστημα Ελέγχου (φακέλωμα). Είχε αναλάβει τη βασική υποδομή του Κέντρου Διοίκησης και Ελέγχου των μέτρων ασφαλείας και συντονισμού (ομοσπονδιακών, πολιτειακών και τοπικών δυνάμεων ασφαλείας, καθώς και των ενόπλων δυνάμεων), που χρησιμοποιήθηκε στους χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Σολτ Λέικ Σίτι. Εκπαίδευσε 7.000 μαθητές από 40 χώρες, στο πλαίσιο ενός αντιτρομοκρατικού προγράμματος του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ.
Αυτοί είναι οι προστάτες του 2004!