Ούτε «διαρκής ειρήνη» υπήρξε ποτέ στον πλανήτη, παρά τα όσα λένε. Αρκεί να ανατρέξει κανείς στους αμέτρητους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και τις επεμβάσεις με πρωταγωνιστή την ευρωατλαντική συμμαχία: Από το Ιράκ και το Αφγανιστάν έως τη Γιουγκοσλαβία, τη Λιβύη και τη Συρία, για να θυμηθούμε τις πιο σύγχρονες θηριωδίες. Τώρα ο πόλεμος πλησιάζει απειλητικά στην Ευρώπη, ως αποτέλεσμα των ανταγωνισμών που οξύνονται ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα και στο εσωτερικό τους. Καμία ψευδαίσθηση λοιπόν δεν πρέπει να έχει ο λαός ότι μπορεί να απαλλαγεί από τον πόλεμο όσο παραμένει όρθιο το σύστημα που τον γεννά, δηλαδή ο καπιταλισμός. Οσο μεγαλύτερο είναι το άλμα προς τα μπρος, όσοι περισσότεροι λαοί αποφασίζουν με την πάλη τους να γκρεμίσουν την εξουσία του κεφαλαίου, τόσο θα ξεριζώνεται η αιτία του πολέμου και θα διαμορφώνονται προϋποθέσεις για πραγματική ειρήνη!

«Θέλουμε ή δεν θέλουμε περισσότερες Συλλογικές Συμβάσεις και περισσότεροι εργαζόμενοι να καλύπτονται από αυτές;». Αυτό αναρωτιόταν χτες, δήθεν αφελώς, η υπουργός Εργασίας στη Βουλή, όπου συζητιέται το νομοσχέδιο - τερατούργημα για τις Συλλογικές Συμβάσεις. Το πραγματικό ερώτημα όμως δεν είναι αυτό, αλλά ποιο είναι το πραγματικό περιεχόμενο του νομοσχεδίου που συνυπογράφουν κυβέρνηση, εργοδοσία και εργατοπατέρες. Το νομοσχέδιο αυτό δεν φτιάχτηκε για να στηρίξει το εισόδημα των εργαζομένων, αλλά για τη στήριξη της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των ομίλων. Πίσω από το ρετουσάρισμα, παραμένει σε πλήρη ισχύ όλο το αντεργατικό μνημονιακό πλαίσιο που καταργεί τις Συλλογικές Συμβάσεις, με αποτέλεσμα σήμερα να καλύπτεται μόλις 1 στους 4 εργαζόμενους. Οι διατάξεις του σε τίποτα δεν υποχρεώνουν τους εργοδότες να προσέλθουν σε διαπραγμάτευση με τα συνδικάτα, καθώς δεν επανέρχεται ούτε η μονομερής προσφυγή στον ΟΜΕΔ, ούτε η επέκταση και υποχρεωτικότητα μιας Σύμβασης, αν υπογραφεί. Για κερασάκι στην τούρτα, η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας παραμένει στα χέρια των κυβερνήσεων, εμποδίζοντας κάθε διεκδίκηση των συνδικάτων. Συνέπεια όλων αυτών θα είναι να παραμένουν οι Συλλογικές Συμβάσεις θαμμένες στον λάκκο της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας, όσα ψέματα κι αν επιστρατεύσει η κυβέρνηση με τη στήριξη των ελεγχόμενων εργατοπατέρων.

Το υπουργείο Περιβάλλοντος έδωσε το «πράσινο φως» για άλλη μια επέκταση του ΧΥΤΑ Φυλής, που προσθέτει ακόμα 2 εκατ. κυβικά μέτρα σκουπιδιών σ' αυτά που ήδη υπάρχουν. Είχε προηγηθεί τέλη Δεκέμβρη (διόλου τυχαία λίγο πριν τις γιορτές) η συνεδρίαση του Ειδικού Διαβαθμιδικού Συνδέσμου Νομού Αττικής (ΕΔΣΝΑ), όπου αποφασίστηκε από τη διοίκηση Χαρδαλιά η νέα επέκταση της χωματερής. Με την απόφαση αυτή δίνεται συνέχεια στα «πανωσηκώματα» του 2019, όταν η κατάπτυστη σύμπραξη ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ στην εκτελεστική επιτροπή του ΕΔΣΝΑ και στο Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής, αποφάσισε την επέκταση της χωματερής κατά 8 εκατομμύρια κυβικά μέτρα. Την ώρα που όλοι μιλούσαν και μιλάνε για «ανάπτυξη» της Δυτικής Αττικής, το αίσχος της χωματερής χειροτερεύει. Αντί να κλείσει η εστία της μπόχας και του καρκίνου στην πίσω αυλή των σπιτιών και των σχολείων όλης της περιοχής, τα τείχη των σκουπιδιών ψηλώνουν κι άλλο. Επιβεβαιώνεται ότι πίσω από τα μεγάλα λόγια για την προστασία του περιβάλλοντος και την «πράσινη» διαχείριση των σκουπιδιών κρύβεται η πολιτική του κέρδους, που αντιμετωπίζει τα σκουπίδια ως εμπόρευμα και τη διαχείρισή τους ως πεδίο επενδύσεων, γεννά αδιέξοδα, βουνά απορριμμάτων, καρκινογόνα καύση κ.ά. Απέναντι σ' αυτό το επικίνδυνο αίσχος, μόνη απάντηση είναι ο αγώνας του λαού για να κλείσει η χωματερή και να πάει οριστικά στα σκουπίδια η αντιλαϊκή πολιτική τους, που για τα κέρδη δεν διστάζει να θυσιάσει την υγεία, ακόμα και τη ζωή του λαού.

1809 Γεννιέται ο Κάρολος Δαρβίνος, ο Αγγλος γεωλόγος ο οποίος έμεινε στην Ιστορία ως ο θεμελιωτής της θεωρίας της εξέλιξης, καθώς και ως εισηγητής του μηχανισμού της φυσικής επιλογής, μέσω του οποίου πρότεινε ότι συντελείται η εξέλιξη.

1928 Μαζικά ένοπλα συλλαλητήρια των αγροτών της Κρήτης κατά της βαριάς φορολογίας που επέβαλε η κυβέρνηση. Δεκάδες Κρητικοί συλλαμβάνονται. Μεταξύ αυτών ο Νίκος Σφακιανάκης, γενικός γραμματέας του Εργατικού Κέντρου Ηρακλείου, και ο Στέλιος Παπαδομιχελάκης, ιστορικό στέλεχος του ΚΚΕ, κοινοτάρχης τότε του Μαράθου.

1930 Συλλαμβάνονται στην Αθήνα από την Ασφάλεια οι Γ. Σιάντος και Γ. Κολοζώφ, ηγετικά στελέχη του ΚΚΕ και της ΟΚΝΕ.

1934 Ξεκινά στη Βιέννη απεργία (με την υποστήριξη του μικρού και παράνομου ΚΚ Αυστρίας) η οποία γρήγορα μετεξελίσσεται σε πραγματική εξέγερση ενάντια στη φασιστική κυβέρνηση Ντόλφους. Η εξέγερση συνετρίβη έπειτα από μερικές μέρες ηρωικών μαχών και κάτω από την προδοτική στάση της σοσιαλδημοκρατίας.

1945 Υπογράφεται η απαράδεκτη Συμφωνία της Βάρκιζας. Στις διαπραγματεύσεις το ΕΑΜ εκπροσώπησαν οι Γιώργης Σιάντος (Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ), Μήτσος Παρτσαλίδης (ΓΓ της ΚΕ του ΕΑΜ) και Ηλίας Τσιριμώκος (ΓΓ του κόμματος Ενωση Λαϊκής Δημοκρατίας). Την κυβέρνηση Πλαστήρα εκπροσώπησαν οι Ιωάννης Σοφιανόπουλος (υπουργός Εξωτερικών), Περικλής Ράλλης (υπουργός Εσωτερικών) και Ιωάννης Μακρόπουλος (υπουργός Γεωργίας). Η Συμφωνία προέβλεπε μεταξύ άλλων: α) Τη μονομερή αποστράτευση του ΕΛΑΣ και συγκρότηση εθνικού στρατού μέσα από κανονική στρατολογία, β) την εκκαθάριση του κρατικού μηχανισμού από δωσίλογους και φασιστικά στοιχεία και γ) τη διενέργεια δημοψηφίσματος και στη συνέχεια εκλογών μέσα στο 1945. Η Συμφωνία της Βάρκιζας αποτελούσε έναν απαράδεκτο συμβιβασμό, που δεν αντιστοιχούσε ούτε στον συσχετισμό δυνάμεων, αλλά - κυρίως - ούτε στις ανάγκες της ταξικής πάλης εκείνη την περίοδο. Εντασσόταν στην αδυναμία του ΚΚΕ να διαμορφώσει τη στρατηγική που θα οδηγούσε προς την επαναστατική επίλυση του προβλήματος της πολιτικής εξουσίας.

1946 Συνέρχεται στην Αθήνα η 2η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ. Οι Αποφάσεις της προσανατόλισαν το Κόμμα και το λαϊκό κίνημα προς τον ένοπλο αγώνα, όχι όμως με τρόπο γενικευμένο και αποφασιστικά προσηλωμένο σε αυτόν.

1958 Πεθαίνει ο Μαρσέλ Κασέν, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του Γαλλικού ΚΚ, της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κομμουνιστικής Διεθνούς (από το 1924) και στη συνέχεια του Προεδρείου της ΕΕ της ΚΔ μέχρι την αυτοδιάλυσή της το 1943.

1962 Ο Σοβιετικός κοσμοναύτης Γιούρι Γκαγκάριν, ο πρώτος άνθρωπος που ταξίδεψε στο Διάστημα, επισκέπτεται την Αθήνα.

1973 Στο πλαίσιο της καταστολής των ολοένα και διογκούμενων φοιτητικών αντιδράσεων με αφορμή τον χουντικό Καταστατικό Χάρτη για την Παιδεία, η δικτατορία βγάζει διάταγμα για τη διακοπή της αναβολής στράτευσης σε σπουδαστές. Μέχρι τις 20 Φλεβάρη διακόπτεται η αναβολή κατάταξης σε 97 συνδικαλιστές φοιτητές. Οι φοιτητές δεν πτοούνται και συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις.

1973 Οι ΗΠΑ υποτιμούν το δολάριο κατά 10%, ώστε να τερματίσουν τη νομισματική κρίση που επί δυο βδομάδες συγκλονίζει τις ευρωπαϊκές χρηματαγορές. Πρόκειται για καπιταλιστική κρίση υπερσυσσώρευσης, που έχει ξεκινήσει από το 1972, στη συγκεκριμένη φάση εκδηλώνεται ως νομισματική και στη συνέχεια ως πετρελαϊκή.

2002 Ξεκινά στη Χάγη η δίκη του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, Προέδρου της Γιουγκοσλαβίας την περίοδο των βομβαρδισμών της από το ΝΑΤΟ το 1999.