Τον Οκτώβρη του 2023 είχε γίνει ξανά στη Χίο ένα περιστατικό με πρόσφυγες, που η βάρκα τους εμβολίστηκε από σκάφος του Λιμενικού και ένας Σύρος, πατέρας τριών παιδιών, σκοτώθηκε. Το παραμύθι που διακίνησαν τότε κυβέρνηση και Λιμενικό, ήταν ότι ο χειριστής της βάρκας που μετέφερε τους πρόσφυγες προσπάθησε να ...εμβολίσει το σκάφος του Λιμενικού! Τρία χρόνια μετά, η υπόθεση οδηγείται στα δικαστήρια, καθώς από την έρευνα προκύπτουν «συγκεκριμένες ενδείξεις» και «βάσιμες υπόνοιες» ότι το σκάφος του Λιμενικού ήταν αυτό που εμβόλισε τη βάρκα των προσφύγων. Η ευθύνη εστιάζει στον κυβερνήτη, ο οποίος κατηγορείται για ενδεχόμενο δόλο, επειδή «προέβλεψε ως πιθανό (ενδεχόμενο)» να προκαλέσει θάνατο ή βαριές σωματικές βλάβες με τον εμβολισμό «και το αποδέχτηκε». Ακόμα κι έτσι, το συμβάν αντιμετωπίζεται από την αστική δικαιοσύνη ως «αστυνομικό», αφήνοντας εκτός κάδρου την πολιτική κυβέρνησης - ΕΕ στο Μεταναστευτικό, που έχει στην προμετωπίδα την καταστολή και όχι τη διάσωση των προσφύγων στη θάλασσα.

Η υπόθεση θα περνούσε «στα ψιλά», αν τον περασμένο Φλεβάρη δεν επαναλαμβανόταν το ίδιο ακριβώς σκηνικό, στέλνοντας στον θάνατο 15 πρόσφυγες, ύστερα από σύγκρουση της βάρκας τους με σκάφος του Λιμενικού. Για να πετάξει από πάνω της την ευθύνη, η κυβέρνηση διακίνησε αστραπιαία την εκδοχή ότι ο χειριστής του δουλεμπορικού έκανε ελιγμούς και στόχευσε (!) το σκάφος του Λιμενικού. Οι επιζήσαντες πρόσφυγες όμως καταγγέλλουν ότι η καρίνα του Λιμενικού τους ήρθε ουρανοκατέβατη και εμβόλισε τη βάρκα με μεγάλη δύναμη, προκαλώντας μέχρι και τον διαμελισμό αυτών που έχασαν τη ζωή τους. Εκείνο το βράδυ, το μόνο που δεν συνέβη είναι το παραμύθι που πουλάνε η κυβέρνηση και η ηγεσία του Λιμενικού, όπως έκαναν και πριν από τρία χρόνια. Το ΚΚΕ και ο «Ριζοσπάστης» κατήγγειλαν από την πρώτη στιγμή το έγκλημα, έκαναν αποκαλύψεις για τη δράση στελεχών του Λιμενικού και απαίτησαν απαντήσεις που ακόμα δεν έχουν δοθεί. Ποιος ξέρει... Ισως σε τρία χρόνια να υπάρξει και γι' αυτό το φονικό κάποιο πόρισμα, που θα αφήνει «βάσιμες υπόνοιες» για τους φυσικούς αυτουργούς, χωρίς να αγγίζει βέβαια την πολιτική κυβέρνησης - ΕΕ που «πνίγει» κάθε προσδοκία των ξεριζωμένων να ξεφύγουν από τον βάλτο του ιμπεριαλιστικού πολέμου και της εξαθλίωσης.

Τη Δευτέρα 18/5 στο πλαίσιο του «Aristotle Innovation Forum», το ΑΠΘ υπέγραφε μνημόνιο συνεργασίας με τη «Pfizer Hellas» για την προαγωγή της «εξωστρέφειας, της καινοτομίας, της επιχειρηματικότητας» και άλλους τέτοιους στόχους της αγοράς και του «πανεπιστημίου ΑΕ»... Την ίδια μέρα, το Σωματείο Εργαζομένων στη «Pfizer Hellas» υπέγραφε απόφαση καταδίκης των συνδικαλιστικών διώξεων μελών του ΕΣΔΕΠ ΑΠΘ, συντασσόμενο με τους ακαδημαϊκούς και τους εργαζόμενους στο Πανεπιστήμιο. Δύο κόσμοι ξένοι και συγκρουόμενοι: Ο ένας της καταστολής και των διώξεων για να επιβληθεί η πολιτική του πανεπιστημίου - επιχείρηση και η άμεση διασύνδεση με τους επιχειρηματικούς ομίλους. Και ο άλλος της αλληλεγγύης και της υπεράσπισης των δωρεάν σπουδών και των πτυχίων με αξία, του πανεπιστημίου χωρίς επιχειρηματική δράση, που δεν θα ορθώνει ταξικούς φραγμούς για τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών και θα προάγει έρευνα για τους πολέμους του κεφαλαίου και των διεθνών συμμάχων του.

1825 Πεθαίνει (δολοφονείται από Ελληνα) η Λασκαρίνα Πινότση, η γνωστή Μπουμπουλίνα, ηρωίδα της ελληνικής Επανάστασης του 1821.

1885 Πεθαίνει ο Γάλλος συγγραφέας Βίκτωρ Ουγκώ, ο πλέον σημαντικός εκπρόσωπος του ρεύματος του γαλλικού Ρομαντισμού.

1894 Γεννιέται η κομμουνίστρια λογοτέχνης Ελλη Αλεξίου.

1939 Υπογράφεται συμφωνία μεταξύ Γερμανίας, Ιταλίας και Ιαπωνίας για στρατιωτική συνεργασία («Χαλύβδινο Σύμφωνο»).

1943 Το Προεδρείο της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κομμουνιστικής Διεθνούς προτείνει στα Κομμουνιστικά Κόμματα την αυτοδιάλυση της Διεθνούς. H διάλυση της KΔ, παρά τα προβλήματα ενότητας που αυτή είχε και ανεξάρτητα από το αν αυτή μπορούσε να διατηρηθεί ή όχι, στέρησε από το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα το κέντρο και τη δυνατότητα συντονισμένα να επεξεργαστεί την επαναστατική στρατηγική για τη μετατροπή του αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο ή στην ξένη κατοχή, σε αγώνα για την εξουσία, ως ενιαίο καθήκον που αφορούσε το κάθε KK στις συνθήκες της δικής του χώρας.

1947 Ο Αμερικανός Πρόεδρος Χάρι Τρούμαν υπογράφει τον νόμο που προβλέπει παροχή βοήθειας προς την Ελλάδα (Δόγμα Τρούμαν).

1963 Κράτος και παρακράτος προχωρούν σε δολοφονική επίθεση κατά του βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγόρη Λαμπράκη, στη Θεσσαλονίκη. Ο Λαμπράκης χτυπήθηκε με λοστό στο κεφάλι από τον Μανώλη Εμμανουηλίδη, που επενέβαινε σε τρίκυκλο το οποίο οδηγούσε ο Σπύρος Γκοτζαμάνης. Και οι δύο ήταν άνθρωποι του υποκόσμου, μέλη της αντικομμουνιστικής οργάνωσης «Καρφίτσα», την οποία καθοδηγούσαν η Χωροφυλακή και η Ασφάλεια Θεσσαλονίκης. Η επίθεση με το τρίκυκλο έγινε αμέσως μετά από τη συγκέντρωση που είχε οργανώσει στην πόλη η τοπική οργάνωση της ΕΕΔΥΕ, στα γραφεία του Δημοκρατικού Συνδικαλιστικού Κινήματος. Λίγα μέτρα μακρύτερα, στη διάρκεια αντισυγκέντρωσης, χτυπήθηκε επίσης από τραμπούκους ο βουλευτής Καβάλας της ΕΔΑ και στέλεχος του ΚΚΕ Γιώργης Τσαρουχάς, που στη διάρκεια της χούντας δολοφονήθηκε στην Ασφάλεια μετά από βασανιστήρια. Ο ίδιος ο Λαμπράκης θα χάσει τη μάχη με τη ζωή στις 27/5 στο Νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ, όπου είχε μεταφερθεί σε κωματώδη κατάσταση μετά την επίθεση.

1967 Βρίσκεται στη Ρόδο, ξεβρασμένο από τη θάλασσα, το σώμα του αγωνιστή προοδευτικού δικηγόρου Νικηφόρου Μανδηλαρά.

1968 Το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ με απόφασή του τονίζει πως «οι κομμουνιστές στην Ελλάδα και το εξωτερικό, στη μεγάλη τους πλειοψηφία, ενέκριναν τις αποφάσεις της 12ης Ολομέλειας του ΚΚΕ και καταδίκασαν τη δεξιά οπορτουνιστική γραμμή και τη φραξιονιστική διασπαστική δράση της ομάδας Παρτσαλίδη». Επίσης επέκρινε τη στάση του λεγόμενου «Γραφείου της ΚΕ για το εσωτερικό», που αυτοανακηρύχθηκε σε καθοδήγηση αυθαίρετα και αντικαταστατικά, υιοθετώντας τις απόψεις της διασπαστικής ομάδας και συντονίζοντας τις ενέργειες και τα σχέδια μαζί της.

1973 Το Κίνημα στο Πολεμικό Ναυτικό για την ανατροπή του δικτατορικού καθεστώτος Παπαδόπουλου προδίδεται και καταστέλλεται. Ακολουθούν αθρόες συλλήψεις και βασανισμοί εμπλεκομένων ή υπόπτων για συμμετοχή στο Κίνημα.

1975 Με βούλευμα του Πενταμελούς Συμβουλίου Εφετών, 24 από τους πρωτεργάτες της δικτατορίας παραπέμπονται σε δίκη με τις κατηγορίες της εσχάτης προδοσίας και της στάσης.

1986 Την αποδοχή της αμερικανικής πρότασης για την επανάληψη παραγωγής χημικών όπλων, που είχε διακοπεί πριν από 17 χρόνια, αποφασίζουν οι υπουργοί Αμυνας των χωρών - μελών του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες.

2005 Πεθαίνει ο Χαρίλαος Φλωράκης (βλέπε αναλυτικά σελίδα 7).