Το μεγαλείο της θυσίας των 200 κομμουνιστών της Καισαριανής, όπως αποκαλύφθηκε μέσα από τα συγκλονιστικά ντοκουμέντα, γέμισε περηφάνια και συγκίνηση μεγάλο κομμάτι του λαού και της νεολαίας. Το γεγονός αυτό έπεσε βαρύ σε ακροδεξιούς, διάφορα φασιστοειδή και θιασώτες της θεωρίας των «δύο άκρων», όπως οι γραφικοί Τζήμερος και Βούλτεψη, ο Αδωνις Γεωργιάδης και ο γνωστός «βόθρος» Στάθης Καλύβας. Δεν ήταν όμως οι μόνοι. Παραδόξως, αρκετοί φορείς της επιστημονικής έρευνας που αυτοτοποθετούνται στα «αριστερά», όπως τα ΑΣΚΙ και η Ενωση Ελλήνων Ιστορικών, στις πρώτες τους ανακοινώσεις απέφυγαν επιμελώς να αναφέρουν την ιδιότητα των 200 ως κομμουνιστών. «Αγωνιστές» τους ανέφεραν οι μεν, γενικά «αντιστασιακούς» τους είπαν οι δε. Πρόκειται για επιλογή λέξεων που δεν πέρασε απαρατήρητη...

Ποιος αποφάσισε τελικά να «θυμηθεί» ότι οι 200 ήταν κομμουνιστές; Ο Μαραντζίδης, το έτερο συνεταιράκι του Καλύβα, που από κοινού και για δεκαετίες μιλούσαν για την «κόκκινη βία» και τα «εγκλήματα του ΕΛΑΣ», δικαιολογώντας έτσι τη δράση των καθαρμάτων των Ταγμάτων Ασφαλείας. Τώρα όμως που ο Μαραντζίδης είναι στενός σύμβουλος του Τσίπρα και στέλεχος στο Ιδρυμά του - όπως συμβαίνει και με άλλα επιφανή μέλη της «ανεξάρτητης» Ενωσης Ελλήνων Ιστορικών - άλλαξαν τα κόζια. Οπως λεγόταν για τον Ναπολέοντα Ζέρβα, «έναν ήχο αγαπούσε: Της λίρας». Ετσι και ο Μαραντζίδης φαίνεται πως ανάλογα με το ποια συμφέροντα υπηρετεί κάθε φορά, προσαρμόζει και την πένα του, φτάνοντας να αναγνωρίζει τους 200 της Καισαριανής ως ήρωες κομμουνιστές, ενώ μέχρι χτες ήταν αυτοί που ...«προκαλούσαν» τα ναζιστικά στρατεύματα!

Επίκαιρη Ερώτηση κατέθεσε το ΠΑΣΟΚ, ζητώντας τη συγκρότηση «Επιτροπής Συμμετοχικότητας για τα Μεταλλεία Κασσάνδρας», επειδή διαβλέπει «κινδύνους για τη διαφάνεια και την κοινωνική συνοχή». Το άγχος τους είναι για τις αντιδράσεις των εργαζομένων και του λαού, τώρα που ξεθωριάζει στην πράξη το αφήγημα «θα τρώτε με χρυσά κουτάλια», απέναντι στην πολυδιαφημισμένη επένδυση της «Ελληνικός Χρυσός», την οποία στήριξε και στηρίζει το ΠΑΣΟΚ. Γι' αυτό χτυπά το καμπανάκι στον υπουργό Περιβάλλοντος, προτρέποντάς τον «να λάβει μέτρα ώστε να διασφαλιστεί η κοινωνική συναίνεση στην περιοχή». Σπέρνει παράλληλα νέες αυταπάτες για τον ρόλο του «ανεξάρτητου» ελεγκτή περιβάλλοντος, δηλαδή ενός ιδιώτη που έχει υποδείξει η εταιρεία και ο οποίος αμείβεται από αυτήν! Θυμίζουμε ότι το ΠΑΣΟΚ ήταν το πρώτο που είχε προβλέψει τους ιδιώτες ελεγκτές για τις περιβαλλοντικές αδειοδοτήσεις, με τον νόμο 4014/2011, πάνω στον οποίο πάτησε η ΝΔ για τον 4843/2021. Οι εργαζόμενοι στα μεταλλεία και ο λαός της περιοχής δεν έχουν ανάγκη από παλιούς και νέους κήρυκες των συμφερόντων των καπιταλιστών. Ξέρουν καλά ότι η επένδυση σημαίνει κλοπή του ορυκτού πλούτου και άθλιες εργασιακές σχέσεις. Δεν έχουν ανάγκη ούτε από επιτροπές που θα δίνουν άλλοθι για να προχωράνε απρόσκοπτα τα «θέλω» των επενδυτών. Η πείρα τούς διδάσκει ότι μόνο ο οργανωμένος αγώνας για μισθούς και δικαιώματα, προστασία του περιβάλλοντος, υγεία και ασφάλεια, σε σύγκρουση με την πολιτική του κέρδους, μπορεί να βάλει εμπόδια στα σχέδια κυβέρνησης και εργοδοσίας, να δώσει ανάσες ανακούφισης και προοπτική.

1902 Γεννιέται ο Αμερικανός συγγραφέας Τζον Στάινμπεκ. Εργα του: «Σταφύλια της Οργής», «Ανθρωποι και Ποντίκια» κ.ά.

1905 Ο ιαπωνικός στρατός απωθεί τα ρωσικά στρατεύματα στη Μαντζουρία και περνάει τον ποταμό Σα (Ρωσοϊαπωνικός Πόλεμος, 1904 - 1905).

1933 Τη νύχτα της 26ης προς 27 Φλεβάρη οι ναζί προχωρούν στην προβοκάτσια κατά των κομμουνιστών με τον εμπρησμό του γερμανικού κοινοβουλίου (Ράιχσταγκ). Δύο μέρες αργότερα αναστέλλονται όλα τα άρθρα του Συντάγματος και η εξουσία παραδίδεται απολύτως στον Χίτλερ και στους ναζί. Χιλιάδες κομμουνιστές θα συλληφθούν, θα φυλακιστούν και θα σταλούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης τους επόμενους μήνες. Στις 3/3 θα συλληφθεί και ο ΓΓ του Γερμανικού Κομμουνιστικού Κόμματος, Ερνστ Τέλμαν, ο οποίος και φυλακίστηκε με την κατηγορία για τον εμπρησμό του Ράιχσταγκ. Στη συνέχεια οργάνωσαν μια απίστευτη σκευωρία σε βάρος του Βούλγαρου κομμουνιστή ηγέτη Γκεόργκι Δημητρώφ, τον οποίο κατηγόρησαν ως κυρίως υπεύθυνο για τον εμπρησμό. Η δίκη του Δημητρώφ και των συντρόφων του άρχισε τον Σεπτέμβρη του 1933 στη Λειψία. Το δικαστήριο, κάτω από την πίεση της παγκόσμιας εκστρατείας, αναγκάστηκε να αθωώσει τον Δημητρώφ. Η χιτλερική δικαστική σκηνοθεσία τελείωσε με επαίσχυντη αποτυχία.

1939 Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ θέτει εκτός νόμου τις καθιστικές διαμαρτυρίες των εργαζομένων στις απεργίες, με το αιτιολογικό ότι παραβιάζουν τα δικαιώματα των ιδιοκτητών των επιχειρήσεων.

1939 Οι κυβερνήσεις της Γαλλίας και της Βρετανίας αναγνωρίζουν τη φασιστική κυβέρνηση του Φράνκο.

1943 Πεθαίνει ο μεγάλος Ελληνας ποιητής Κωστής Παλαμάς. Η κηδεία του, την επόμενη μέρα, μετατρέπεται σε διαδήλωση κατά της γερμανικής Κατοχής.

1948 Ομαδικές δολοφονικές επιθέσεις στη Μακρόνησο, κατά τις οποίες σκοτώνονται 17 φαντάροι και τραυματίζονται 61. Αλλοι 250 παραπέμπονται στο στρατοδικείο.

1952 Πεθαίνει ο τέως δικτάτορας και στρατιωτικός Θεόδωρος Πάγκαλος.

1959 Η ΚΕ του ΚΚΕ καταγγέλλει τις Συμφωνίες της Ζυρίχης και Λονδίνου, που οδήγησαν στη δημιουργία τυπικά ανεξάρτητης Δημοκρατίας της Κύπρου. Η ίδρυση του κυπριακού κράτους, ως προϊόν ενδοκαπιταλιστικών συμβιβασμών, με την παρουσία των βρετανικών βάσεων, στρατευμάτων τριών κρατών και τον διαχωρισμό στα τοπικά όργανα των Ελληνοκυπρίων από τους Τουρκοκυπρίους, ουσιαστικά υπονόμευε από την αρχή την ενότητα της Κύπρου, δημιουργούσε δηλαδή προϋποθέσεις διχοτόμησης, ακόμα και διπλής ένωσης. Το περιεχόμενο των Συμφωνιών της Ζυρίχης και του Λονδίνου, με τις οποίες τρία κράτη (Ελλάδα, Τουρκία, Βρετανία) γίνονταν «εγγυητές» της ανεξαρτησίας μιας άλλης χώρας, δεν μπόρεσε να αποτελέσει έναν μόνιμο συμβιβασμό. Ετσι, μετά από μια ολιγόχρονη ανάπαυλα, ακολούθησε νέα φάση όξυνσης των εσωτερικών και εξωτερικών αντιθέσεων στην Κύπρο.

1991 Η επιχείρηση «Καταιγίδα της Ερήμου» εναντίον του Ιράκ, όπως δηλώνει ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους, θα συνεχιστεί «μέχρις εσχάτων».