Πανηγυρίζουν δηλαδή οι αστοί που βάζουν ακόμα πιο έντονα την εκπαίδευση σε μια επιχειρηματική τροχιά και που κατάφεραν ένα χτύπημα στον κίνημα αφαιρώντας του την κατάκτηση του ακαδημαϊκού ασύλου.
Τα όποια χάλια είχε το εκπαιδευτικό σύστημα μέχρι τώρα, σίγουρα δεν οφείλονταν στο ακαδημαϊκό άσυλο. Και σε τελική ανάλυση δικό τους δημιούργημα, των αστών, του καπιταλιστικού κράτους, ήταν το εκπαιδευτικό σύστημα που είχαμε και έχουμε, καθώς κι αυτό που θέλουν να φτιάξουν με τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις τους. Τα πράγματα στην εκπαίδευση θα γίνουν πολύ χειρότερα για τη μόρφωση των παιδιών του λαού, για την τσέπη των λαϊκών οικογενειών, για την έρευνα και την επιστημονική ανάπτυξη. Γι' αυτό και ο λαός δεν έχει κανένα λόγο να πανηγυρίζει και να χειροκροτά τις εξελίξεις στην εκπαίδευση. Για το λαό, η Παιδεία θα βγει από το... άσυλο μόνο όταν ξεμπερδέψει με την ασυλία των αστών.
Ο ένας μετά τον άλλον οι αστοί κοντυλοφόροι έπεσαν πάνω στο ΚΚΕ και στο ΠΑΜΕ για τη μάχη που δώσανε στην απεργία του κλάδου Επισιτισμού - Τουρισμού.
Δεν θα μπορούσαν να αποτελούν εξαίρεση όσοι υπηρετούν την αστική τάξη μέσα από την εφημερίδα του εφοπλιστή Αλαφούζου. Ενας από αυτούς φθάνει στο σημείο να διαμαρτύρεται γιατί «μερικοί επαγγελματίες αγωνιστές του ΚΚΕ φθάνουν να αποκλείσουν τα ξενοδοχεία ενώ κανένας υπουργός, είτε του ΠΑΣΟΚ, είτε της ΝΔ, δεν τολμά να διατάξει την αστυνομία να τους απομακρύνει αμέσως και αν χρειαστεί να τους συλλάβει»...
Ο συγκεκριμένος θέλει να προστατέψει τους αστούς από αυτούς που αγωνίζονται ενάντια στις συνθήκες δουλείας, μέσα στις οποίες αναγκάζουν τους εργαζόμενους να δουλέψουν και να τους κλέψουν τον πλούτο που παράγουν. Να τους προστατέψει από τα ταξικά συνδικάτα που περιφρουρούν τον αγώνα τους από την εργοδοτική ασυδοσία, αυθαιρεσία και τρομοκρατία. Προσπαθεί να δημιουργήσει τις «νομιμοποιητικές» συνθήκες εξάλειψης όσων αγωνίζονται για τα δικαιώματά τους, για την ικανοποίηση των αναγκών της εργατικής οικογένειας, ενάντια στους καπιταλιστές, οι οποίοι χρεώνουν το δωμάτιο 500 ευρώ τη βραδιά και πληρώνουν τον εργαζόμενο με 500 ευρώ το μήνα. Γι' αυτό εγκαλεί τις δυνάμεις καταστολής, για να τσακίσουν όσους απειλούν την εξουσία των αστών. Οι συστηματικές προσπάθειές του δείχνουν την αγωνία του, την ανησυχία που του προκαλεί η δράση των ταξικών δυνάμεων και των κομμουνιστών.
Στις ΗΠΑ βρίσκεται ο πρόεδρος του Ελληνοαμερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου Γ. Γραμματίδης. Σκοπός της επίσκεψής του; Σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση του Συνδέσμου: «Ο κ. Γραμματίδης θα βρεθεί στην Ουάσιγκτον για να ενημερώσει τόσο την αμερικανική κυβέρνηση όσο και την επιχειρηματική κοινότητα των ΗΠΑ για το μεταρρυθμιστικό έργο που επιτελείται στην Ελλάδα και τις επιχειρηματικές ευκαιρίες που δημιουργούνται εξαιτίας των αποκρατικοποιήσεων και του σχεδίου αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας». Με άλλα λόγια, πάει να «διαφημίσει» τις ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις και τα χαμηλά μεροκάματα που νομοθέτησε η κυβέρνηση! Να προβάλει τις «επιχειρηματικές ευκαιρίες» που δημιουργούνται με τα «φιλέτα» της δημόσιας περιουσίας που βγαίνουν στο σφυρί! Να «διαφημίσει» τη μείωση των φορολογικών συντελεστών στα κέρδη των επιχειρήσεων και το φιλομονοπωλιακό πλαίσιο του «φαστ - τρακ» για τις επενδύσεις που ψήφισε η κυβερνητική πλειοψηφία. Το συνολικό πλαίσιο, δηλαδή, για «μπίζνες» με σίγουρα κέρδη για τους επιχειρηματικούς ομίλους. Παράλληλος στόχος του Γ. Γραμματίδη, ο οποίος στη διάρκεια της παραμονής του στις ΗΠΑ θα συναντηθεί με Αμερικάνους κυβερνητικούς αξιωματούχους και την ηγεσία του Εμπορικού Επιμελητηρίου των ΗΠΑ, είναι: «Η σχεδίαση σειράς δράσεων τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Ελλάδα που θα αποσκοπούν να φέρουν σε επαφή αμερικανικές και ελληνικές εταιρείες για τη δημιουργία συνεργιών και την κοινή ανάπτυξη επενδυτικών πρωτοβουλιών». Η «αγωνία» του εκπροσώπου των κεφαλαιοκρατών είναι να εξασφαλιστούν άμεσα επενδυτικά κεφάλαια για να ενισχυθεί με «ρευστό» η ντόπια πλουτοκρατία και να προωθηθούν επιχειρηματικές συμπράξεις, προκειμένου μέσα στην κρίση να εξασφαλιστεί η απρόσκοπτη συνέχιση της κερδοφορίας των ντόπιων επιχειρηματικών ομίλων. Το «ενδιαφέρον» δε βρίσκεται μόνο από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Τον επόμενο μήνα καταφθάνει στην Αθήνα ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας συνοδευόμενος από «κουστωδία» επιχειρηματιών (ήδη βρίσκεται εδώ ο Γερμανός υφυπουργός Οικονομικών), που, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές ,«ενδιαφέρονται» για το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων. Μετά την προώθηση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και την παραπέρα μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης, η Ελλάδα «προσφέρεται» για επενδύσεις. Ειδικά όταν αυτές συνδέονται με την εκποίηση στρατηγικών τομέων της ενέργειας, του φυσικού πλούτου και των υποδομών της χώρας. Και πάνω απ' όλα υπάρχει ήδη πάμφθηνη εργατική δύναμη με τα μέτρα των μνημονίων για μεγάλα και γρήγορα κέρδη.
Κατά τα άλλα, η κυβέρνηση έχει το νου της και δαπανά όλη της την ενέργεια στη διάσωση της οικονομίας της χώρας, έχοντας αποβάλει τα παλιά ήθη, μια και έκλεισε τον κύκλο της η μεταπολίτευση.
Προφανώς, αυτό που κάνουν είναι να παραδίδουν τα πάντα στο κεφάλαιο, ενώ προσπαθούν απεγνωσμένα να σώσουν την πολιτική τους καριέρα και αναζητούν να ελέγχουν Οργανισμούς, μήπως και μπορέσουν να κάνουν ρουσφετάκια και εξυπηρετησούλες.
Ξέρετε, για τους υπουργούς υπάρχουν οι Οργανισμοί και για τους λοιπούς βουλευτές οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις. Ο καθένας ας κάνει ό,τι μπορεί μέσα στον όλο χαμό.
Οχι πως το ...φάγαμε το «εκσυγχρονιστικό» παραμύθι του Γ. Παπανδρέου και τις υποτιθέμενες ριζικές αλλαγές του, όμως καλό είναι πού και πού να διαφαίνεται η πραγματικότητα με κραυγαλέο τρόπο.
ΜΕΓΑ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΟ σχέδιο ετοιμάζει η Γερμανία για την Ελλάδα, όπως μας πληροφόρησε ο Γερμανός υφυπουργός Οικονομίας, που συναντήθηκε με τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη και τον Ε. Βενιζέλο.
Ας έρθουν! Ξέρουν καλά τα ...καμάρια του έθνους εδώ στην Ελλάδα από «γερμανικές επενδύσεις». Το διαπιστώσαμε και με την υπόθεση της SIEMENS που «θάφτηκε» χτες και επισήμως.
Οι Γερμανοί έρχονται, κονομάνε του καλού καιρού και μαζί τους διάφοροι επιτήδειοι, πάντα από την εκμετάλλευση του ελληνικού λαού.
Κι αν γίνει κανένα αστείο και μαθευτεί το «πάρτι» που γίνεται, η συνταγή είναι γνωστή: Τα λεφτά χάνονται στους λαβύρινθους των off shore, τα γερμανικά δικαστήρια ρίχνουν μερικές ποινές της πλάκας και κάνουν συμφωνίες για ...ομερτά.
Εννοούν τα ΜΜΕ των επιχειρηματιών ότι πλήττεται το δικαίωμα της λαϊκής οικογένειας, του νέου, του εργαζόμενου, του άνεργου στην αναψυχή, στην ξεκούραση, στον τουρισμό; Εννοούν μήπως ότι πλήττεται το δικαίωμα των εργαζομένων στον τουρισμό για αξιοπρεπείς συνθήκες δουλειάς; Εννοούν ότι πλήττονται οι αυτοαπασχολούμενοι, τα μικρομάγαζα που δραστηριοποιούνται στον τομέα του τουρισμού; Μα ίσα ίσα που τα ρεπορτάζ αυτά και η αρθρογραφία τους εστιάζεται στα κέρδη των μεγάλων τουριστικών επιχειρήσεων, στα πακέτα all inclusive που κλείνουν τα μεγάλα ταξιδιωτικά πρακτορεία και στους «ανταγωνιστικούς» προς την Ελλάδα ταξιδιωτικούς προορισμούς, όπου τα μεροκάματα των εργαζομένων στον τουρισμό είναι εξευτελιστικά.
Ποιος τουρισμός πλήττεται αν οι εργαζόμενοι δουλεύουν με πλήρη σταθερή εργασία, με αξιοπρεπείς μισθούς, με 8ωρο, με ασφαλιστικά δικαιώματα και ανθρώπινες συνθήκες; Πλήττονται οι τουρίστες; Πλήττονται οι υπηρεσίες που θα προσφέρονται ή πλήττονται μόνο τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων που δραστηριοποιούνται στον τουρισμό; Ποιος πλήττεται, για παράδειγμα, από τα πανάκριβα ακτοπλοϊκά εισιτήρια και από τα δρομολόγια που καθορίζονται ανάλογα με το συμφέρον των εφοπλιστών, αν όχι το δικαίωμα των εργαζομένων για διακοπές, για φθηνή και ασφαλή μετακίνηση;
Κέρδη και λαϊκές ανάγκες είναι σε ευθεία, ασυμβίβαστη σύγκρουση. Οσο, και στον κλάδο του Τουρισμού, κυριαρχούν τα μονοπώλια, η καπιταλιστική ιδιοκτησία το δικαίωμα σε σταθερή δουλειά με δικαιώματα και το δικαίωμα στην αναψυχή, που είναι απαραίτητη για την αναπλήρωση της εργατικής δύναμης, θα πλήττονται βάναυσα.
Στο στίβο για το ποιος θα υπερασπιστεί και θα προωθήσει καλύτερα τα συμφέροντα των μονοπωλίων και ποιος θα χτυπήσει πιο αποτελεσματικά το ταξικό εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, έχουν ριχτεί διάφορα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα και οι κονδυλοφόροι τους. Είναι πόλεμος ενάντια στην εργατική τάξη στο σύνολό της. Θέλουν τσακισμένους τους εργάτες και «άκρα του τάφου σιωπή» από τους ίδιους και τα συνδικάτα για να εντείνεται η εκμετάλλευση. Τη σκυτάλη λοιπόν της κατασυκοφάντησης των ταξικών εργατικών αγώνων και των μορφών πάλης που αποφασίζουν τα σωματεία τους, συνολικά του ταξικού κινήματος, του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ, με αφορμή την απεργία των εργαζομένων στα ξενοδοχεία και τον τουρισμό, πήρε χτες ο Γιώργος Λιακόπουλος στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ».
Σε άρθρο αρχικά εγκαλεί τους εργαζόμενους στον τουρισμό και επισιτισμό επειδή πραγματοποίησαν την απεργιακή τους συγκέντρωση (την περασμένη Τρίτη μέρα 24ωρης απεργίας του κλάδου) έξω από τη «Μεγάλη Βρετάνια», τις συνέπειες της οποίας ισχυρίζεται ότι τις υπέστησαν οι τουρίστες που έμεναν στα ξενοδοχεία του Συντάγματος. Πρώτον, ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος ψεύδεται γιατί κανένας τουρίστας δεν υπέστη καμία «συνέπεια», κανένα ξενοδοχείο δεν «αποκλείσθηκε», κανένας δεν «παρεμποδίστηκε».
Δεύτερον και σημαντικότερο: οι εργαζόμενοι που συσπειρώνονται στο ταξικό κλαδικό τους σωματείο και το ΠΑΜΕ με την απεργία τους και την απεργιακή τους συγκέντρωση έξω από το ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετάνια», έκαναν καθαρό σε όλους τους τόνους ότι το ταξικό κίνημα και οι εργαζόμενοι που συσπειρώνονται σε αυτό δε θα κάτσουν με σταυρωμένα χέρια όταν τους ξεζουμίζουν, τους κάνουν τη ζωή κόλαση φορτώνοντάς τους τις συνέπειες της καπιταλιστικής κρίσης και θα εντείνουν την πάλη κόντρα στο κεφάλαιο, στην εξουσία του και όσους τη στηρίζουν, κυβέρνηση, κόμματα της πλουτοκρατίας και εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός. Η εργατική τάξη παράγει τον πλούτο, της ανήκει και τον διεκδικεί παλεύοντας για την ικανοποίηση των δικών της αναγκών και όλου του λαού. Γι' αυτό και η συγκέντρωση έγινε στις «ναυαρχίδες» των μονοπωλίων του τουρισμού (στα τρία ξενοδοχεία του Συντάγματος).
Σε αυτόν το δρόμο καλεί την εργατική τάξη συνολικά το λαό το ΚΚΕ (που έμμεσα το επικαλείται) και να μη «διστάζει»... ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος να το γράψει. Σ' ό,τι αφορά τις «μειοψηφικές μερίδες», που επικαλείται ο Γ. Λακόπουλος, στην προκειμένη περίπτωση έχουν όνομα: Κλαδικό Συνδικάτο Εργατοϋπαλλήλων Επισιτισμού - Τουρισμού και Ξενοδοχείων Αττικής, ΠΑΜΕ και μια σειρά από Σωματεία, Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα που συσπειρώνονται σε αυτό. Από πού κι ως πού οι μειοψηφίες δεν πρέπει να παλέψουν για να γίνει η άποψή τους πλειοψηφική στην κοινωνία; Αυτό ακριβώς φοβούνται τα μονοπώλια και οι μεγαλοεργοδότες, γι' αυτό έχουν λυσσάξει και τα διάφορα «παπαγαλάκια» τους που σε διατεταγμένη υπηρεσία λασπολογούν σε βάρος των αγώνων της εργατικής τάξης. Οσο όμως και να λυσσάνε, το ταξικό κίνημα θα συνεχίσει ώστε το σύνολο των εργαζομένων να μπει στο δρόμο της σύγκρουσης με τα μονοπώλια και της ανατροπής της εξουσίας τους. Οσο για τα περί «παρασυνδικαλισμού» και άλλα τέτοια συκοφαντικά του δημοσιολόγου, ας αποτελέσουν μια ακόμη αφορμή για ενίσχυση της ταξικής πάλης και της οργάνωσης των εργαζομένων.