Καμένη έκταση από τη φωτιά του 2023 στο δυτικό τμήμα

Ο φυσικός πλούτος της Πάρνηθας είναι ανεκτίμητης αξίας για το παρόν και το μέλλον των κατοίκων της Αττικής. Είναι συνδεδεμένος άμεσα με την Ιστορία και τον Πολιτισμό των ανθρώπων ήδη από την αρχαιότητα. Υπάρχουν οχυρά, λατρευτικά σπήλαια, το Αδριάνειο Υδραγωγείο, βυζαντινά και χριστιανικά μνημεία, ερείπια οικισμών.

Εργασίες στο Τατόι

Γενικά πρέπει να έχουμε υπόψη πως όταν ορίζονται χρήσεις και γίνονται νομικές χαράξεις μέσα σε ένα οικοσύστημα, ανοίγεται ο δρόμος της παρέμβασης σε αυτό το οικοσύστημα, με γνώμονα πάντα την κάλυψη κάποιων αναγκών (υλοτομία, παραγωγή ενέργειας κ.λπ.). Εδώ έρχεται και το κρίσιμο ερώτημα αν αυτές οι ανάγκες προσανατολίζονται στο κέρδος των καπιταλιστών ή στην κάλυψη των λαϊκών αναγκών.

Η Πάρνηθα ως επί το πλείστον αποτελούσε μοναστηριακή ιδιοκτησία, με τις περισσότερες εκτάσεις μέσα και γύρω από το ελατόδασος να ανήκουν στη Μονή Πετράκη. Το πρόβλημα αυτό δεν είναι αποκομμένο από το συνολικό ιδιοκτησιακό πρόβλημα του σύγχρονου ελληνικού κράτους και έχει τις ρίζες του στην Επανάσταση του 1821. Από τη στιγμή που έγινε το ελληνικό κράτος, εμφανίστηκαν διάφορες ιδιοκτησίες, παρά το γεγονός ότι το διάδοχο κράτος στο οθωμανικό ήταν το ελληνικό και τα δάση έπρεπε ουσιαστικά να ανήκουν σε αυτό, και να μην υπάρχουν δικαιώματα υπέρ ιδιωτών.

Μπουλντόζα στη θέση Κεραμίδι, σε πρόσφατα έργα που χαρακτηρίζονται «αντιπλημμυρικά» μετά τις τεράστιες καταστροφές

Η περιοχή μέχρι πριν μερικές δεκαετίες είχε αρκετή ζωή και μεγάλη παραγωγή, κυρίως κάρβουνο και κτηνοτροφία. Η οικονομική εκμετάλλευση ξεκίνησε το 1916, όταν άρχισαν οι εργασίες οικοδόμησης ενός σανατορίου που θα εξυπηρετούσε τους φυματικούς της εποχής εκείνης. Η περιοχή που ανήκε στη Μονή Πετράκη αγοράστηκε από το Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός». Το 1936 ολοκληρώθηκαν οι εργασίες διάνοιξης οδικού δικτύου και η περιοχή απέκτησε ακόμα περισσότερη οικονομική ζωή.

Στη θέση Παλιοχώρι ξεκίνησαν να λειτουργούν χιονοδρομικό κέντρο και σαλέ, ενώ λίγα χιλιόμετρα πιο ανατολικά, στην κορυφή Μπάφι, χτίστηκε ένα καταφύγιο. Εκείνη την περίοδο η Πάρνηθα άρχισε να προσελκύει αρκετό κόσμο της τότε «καλής κοινωνίας» και γρήγορα έγινε ένας πρώιμος αστικός χειμερινός προορισμός.

Την περίοδο της Κατοχής όλες οι τουριστικές δραστηριότητες ανεστάλησαν και μεγάλο μέρος του βουνού επιτάχθηκε από τους Γερμανούς. Παράλληλα οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ καταλάμβαναν και ελευθέρωναν μεγάλα τμήματα του βουνού, όπου οι ντόπιοι κτηνοτρόφοι τούς τροφοδοτούσαν με ζωικά προϊόντα. Το 1944, κατά την αποχώρηση των ναζιστικών ιμπεριαλιστικών στρατευμάτων, κάηκαν ως αντίποινα μεγάλες δασικές εκτάσεις, με κυριότερη πυρκαγιά αυτή στα ανατολικά του βουνού.

Ο κεντρικός πυρήνας του εθνικού δρυμού, που έχει απομείνει για να θυμίζει τη φυσική ομορφιά του δάσους

Παράλληλα, από τη δεκαετία του 1950 άρχισαν να επανέρχονται οι τουριστικές δραστηριότητες, με την επαναλειτουργία του καταφυγίου «Μπάφι» και του σαλέ «Κυκλάμινα» (το χιονοδρομικό έκλεισε). Την ίδια περίοδο, στην υψηλότερη κορυφή, την Καραβόλα, εγκαινιάστηκε η στρατιωτική βάση (Ραντάρ) που υπάρχει μέχρι σήμερα, μετατρέποντας την Πάρνηθα και την ευρύτερη περιοχή σε στόχο πολεμικών αντιποίνων.

Το 1961, με την ανακήρυξη του εθνικού δρυμού, οι παραγωγικές δραστηριότητες απαγορεύτηκαν και όλες οι ιδιοκτησίες στα όρια και εντός του δρυμού απαλλοτριώθηκαν υπέρ του Δημοσίου. Στόχος ήταν υποτίθεται η προστασία του δάσους, το οποίο έπρεπε να μείνει ανεπηρέαστο από οποιαδήποτε ανθρώπινη παρέμβαση.

Την ίδια χρονιά, στη θέση Μαυροβούνι, στον πυρήνα του δρυμού, εγκαινιάζεται το υπερπολυτελές ξενοδοχείο «Μον Παρνές». Παράλληλα, το σανατόριο (2 χλμ. βορειότερα του «Μον Παρνές) μετατρέπεται σε κρατικό ξενοδοχείο, το «Ξενία». Η χαμηλή τουριστική κίνηση της εποχής, σε συνδυασμό με τη γειτνίαση των δύο ξενοδοχείων, έφερε επενδυτική στασιμότητα.

Τη «λύση» ήρθε να δώσει η χούντα, που το 1968 μετέτρεψε το «Μον Παρνές» σε καζίνο. Την ίδια περίοδο η Μονή Πετράκη, που είχε ακόμα μικρή ιδιοκτησία στην περιοχή, κατέθεσε τα δικά της επενδυτικά σχέδια. Πρότεινε να γίνουν οικοδομήσιμα 900 στρέμματα στην περιοχή Παλιοχώρι για να χτιστούν πολυτελή μπάνγκαλοουζ. Η δικτατορία δεν ενέκρινε το συγκεκριμένο πλάνο. Αντίθετα, επέκτεινε την οικοδομική δραστηριότητα, χτίζοντας την περίφημη βίλα του Παπαδόπουλου στην άλλη μεριά του βουνού, περιφράσσοντας και αποκλείοντας πολλές χιλιάδες στρέμματα. Παράλληλα, λίγα μέτρα πιο πίσω από το «Ξενία» εγκαινιάστηκαν οι αθλητικές εγκαταστάσεις του ΣΕΓΑΣ.

Τη δεκαετία του 1980 ξεκίνησε η εγκατάλειψη. Το «Ξενία» έκλεισε και οι σχολές τουριστικών επαγγελμάτων του ΕΟΤ, που λειτουργούσαν στο κτίριο, μεταφέρθηκαν στην Ανάβυσσο. Τότε ξεκίνησαν να ακούγονται πάλι κάποιες φήμες για την αξιοποίηση του χώρου.

Τα προβλήματα όμως αρχίζουν να κορυφώνονται το 2001, όταν το καζίνο ιδιωτικοποιείται. Οι εκτάσεις αυτές δεν είχαν απαλλοτριωθεί ποτέ υπέρ του Δημοσίου, επειδή ανήκαν στον ΕΟΤ και θεωρήθηκαν δημόσιες. Επομένως, όταν έγιναν οι ιδιωτικοποιήσεις περιήλθαν στην κυριότητα της κοινοπραξίας του καζίνο. Οι επιχειρήσεις δεν έχουν μόνο τα κτίρια, αλλά τους ανήκει και ο περιβάλλων χώρος. Το 2002 περιέρχεται στην κυριότητα του καζίνο και το πρώην «Ξενία» με τον περιβάλλοντα χώρο.

Να σημειωθεί ότι ακόμα και σήμερα, με την υφιστάμενη νομοθεσία οι εκτάσεις γύρω από το «Ξενία» και το καζίνο εξαιρούνται νομικά από τον πυρήνα του εθνικού δρυμού, παρότι είναι στην καρδιά του και αποτελούν συνέχεια του φυσικού οικοσυστήματος. Με τον Ν. 3139/2003 θεωρούνται «ζώνες τουρισμού». Στις ζώνες αυτές είναι επίφοβο να αναπτυχθούν επιχειρηματικές δραστηριότητες οι οποίες θα υποβαθμίσουν το οικοσύστημα, μέχρι την καταστροφή του, αφού νομοθετικά επιτρέπονται ακόμα και οι οικοδομικές παρεμβάσεις!

Το 2012, με τον Ν. 4049/2012, μεγάλο μέρος αυτών των εκτάσεων περιήλθε στην κυριότητα του δήμου Αχαρνών. Το 2022, και ενώ το κτίριο του «Ξενία» είχε κριθεί κατεδαφιστέο (είχε υποστεί σοβαρές ζημιές από τον σεισμό του 1999, που είχε επίκεντρο στην Πάρνηθα), κρίνεται διατηρητέο και άμεσα εκδίδονται οι επίσημες μελέτες για την αξιοποίησή του (βλέπε «ΕΡΓΟ: ΕΚΠΟΝΗΣΗ ΜΕΛΕΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΤΑΞΗ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΠΡΩΗΝ SANATORIUM / HOTEL», ΕΤΑΔ ΑΕ, Ιούνιος 2022).

Δεν είναι τυχαίο που τον τελευταίο καιρό το κτίριο φυλάσσεται από ιδιωτική εταιρεία φύλαξης, με πρόσχημα την αποτροπή ατυχημάτων και τραυματισμών από επισκέπτες του χώρου. Παρά τα προσχήματα, οι υπάλληλοι της εταιρείας έχουν εντολή από το καζίνο (κατά τα λεγόμενά τους) να πραγματοποιούν προφορικούς ελέγχους στους διερχόμενους από τον περιβάλλοντα χώρο του «Ξενία» και στις δασικές εκτάσεις τις οποίες έχουν στο οπτικό τους πεδίο. Φτάνουν σε σημείο ακόμα και να απαγορεύουν τη διέλευση από παρακείμενο δημόσιο δασικό δρόμο (δρόμος σανατορίου - Διάσελου Σκάλας).

Ενα ερώτημα που πρέπει να θέσουμε και να λάβουμε σοβαρά υπόψη είναι αυτό που αφορά την απομάκρυνση του καζίνο. Με απόφαση του ΣτΕ το καζίνο πρέπει να μεταφερθεί στο Μαρούσι, δημιουργώντας άλλα προβλήματα στον λαό της περιοχής. Οταν φύγει η επιχείρηση, σε ποιανού τα χέρια θα περάσουν τα κτίρια και οι εκτάσεις και πώς πρόκειται να αξιοποιηθούν;

Αν λάβουμε υπόψη τις εξελίξεις στο Τατόι, μπορούμε να πάρουμε μια εικόνα για το πώς αξιοποιούνται οι εκτάσεις της Πάρνηθας για τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων.

Στα ανατολικά του βουνού υπάρχει το δημόσιο δάσος Τατοΐου. Εκεί βρίσκεται το πρώην θερινό ανάκτορο της τέως βασιλικής οικογένειας. Η ιστορία του αρχίζει το 1871, όταν ο βασιλιάς Γεώργιος Α' αγόρασε την έκταση για να ...στεγάσει τη βασιλική οικογένεια. Από τότε το κτήμα γνώρισε περιόδους δόξας, πυρκαγιές, εγκατάλειψη και διαδοχικές αλλαγές ιδιοκτησίας, ώσπου το 1994 επανήλθε οριστικά στο ελληνικό Δημόσιο.

Σήμερα, ένα ευρύ σχέδιο αποκατάστασης επιχειρεί να «αναβιώσει» τον χώρο, με χρηματοδότηση άνω των 60 εκατομμυρίων ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης. Προβλέπονται η αναστήλωση των ανακτόρων, η διαμόρφωση πολιτιστικών και τουριστικών υποδομών, η δημιουργία συνεδριακού κέντρου και οργανωμένων χώρων στάθμευσης. Ενα «πολιτιστικό πάρκο» όπως το χαρακτηρίζουν, με ελεγχόμενη πρόσβαση, όπου προφανώς κάποια στιγμή θα μπει και εισιτήριο.

Είναι προφανώς σε εξέλιξη το σχέδιο να μετατραπεί το δάσος του Τατοΐου σε έναν ακόμα χώρο τουριστικής εκμετάλλευσης.

Γιατί το Τατόι δεν είναι απλώς ένα βασιλικό κατάλοιπο. Είναι κομμάτι της συλλογικής μας μνήμης, που ζητά να σταθεί με σεβασμό στη φύση και στην ιστορία του. Επομένως, δεν φτάνει μόνο να είναι δημόσια περιουσία. Πρέπει να αποτελέσει λαϊκή περιουσία.

Η πρόβλεψη ανέγερσης νέου συνεδριακού κέντρου, επιφάνειας περίπου 1.200 τ.μ., στον κεντρικό άξονα μπροστά από τα ιστορικά κτίρια των ανακτόρων, και όλα τα συνοδευτικά έργα αποτελούν βίαιη παρέμβαση στο φυσικό και ιστορικό τοπίο, το οποίο εκτός από τη δασική έκταση περιλαμβάνει αρχαιολογικά ευρήματα της Αρχαίας Δεκέλειας - τείχη, επιτύμβια σήματα και άλλα σημαντικά αρχαιολογικά ίχνη.

Το Θριάσιο Πεδίο αποτελεί την πεδιάδα της Πάρνηθας και την απόληξή της προς τη Δύση. Εκεί βρίσκονται, μέσα στην άναρχα δομημένη, χωρίς χωροθετήσεις βιομηχανική περιοχή, οι οικιστικές περιοχές της Ελευσίνας, της Μάνδρας και του Ασπρόπυργου. Δεν θα αναφερθούμε στα ζητήματα που δημιουργεί η ανεξέλεγκτη ρύπανση από τις βιομηχανικές μονάδες, την εποχή που η αντιρρυπαντική τεχνολογία θα μπορούσε να εξασφαλίσει αρμονική συνύπαρξη των εργοστασίων με τον πληθυσμό.

Θα εστιάσουμε περισσότερο στο έγκλημα που έχει διαπραχθεί σε δασική έκταση της Πάρνηθας: Τη χωματερή της Φυλής. Εκεί συγκεντρώνεται ο κύριος όγκος των απορριμμάτων από το λεκανοπέδιο και κάποιες γειτονικές περιοχές, ενώ έρευνα του «Δημόκριτου» για τις επιπτώσεις στην υγεία των κατοίκων κρατείται εδώ και χρόνια ...επτασφράγιστο μυστικό από διάφορες διοικήσεις αστικών κομμάτων σε δήμο και Περιφέρεια.

Πάντως, η πρακτική εμπειρία καταγράφει ότι η Ελευσίνα έχει από τα πιο υψηλά ποσοστά καρκίνων στην Ευρώπη. Να σημειωθεί επίσης ότι η χωματερή και η ανεξέλεγκτη ταφή πάσης φύσης απορριμμάτων δημιουργούν μεγάλη υποβάθμιση και μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα. Ολα αυτά θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί, αν υπήρχαν σωστές χωροθετήσεις και σχεδιασμός χρήσεων γης που εξυπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες.

Σήμερα η κατάσταση στην Πάρνηθα εκπέμπει συναγερμό, κάτι που μπορεί να διαπιστωθεί με μια επίσκεψη στο καρβουνισμένο βουνό. Τα 2/3 της δασικής έκτασης έχουν κατακαεί από τις αλλεπάλληλες πυρκαγιές των τελευταίων 20 χρόνων.

Ισως η πιο καταστροφική πυρκαγιά ήταν αυτή του 2007, που έκαψε μεγάλο τμήμα του ελατοδάσους και τη μισή έκταση του εθνικού δρυμού. Τα εδάφη ήταν πολύ φτωχά και με τις βροχοπτώσεις το έδαφος «ξεπλύθηκε» από το χώμα, γεγονός που οδήγησε σε μια ερημοποίηση, αφού τη θέση του δάσους πήραν οι τεράστιοι βράχοι. Ετσι κι αλλιώς το έλατο δεν έχει μηχανισμούς φυσικής αναγέννησης, όπως η χαλέπιος πεύκη, με αποτέλεσμα να απαιτούνται επιστημονική μελέτη και τεχνητή αναδάσωση.

Στη σημερινή εποχή υπάρχουν όλη η τεχνογνωσία και η τεχνολογία να γίνει κάτι τέτοιο. Επειδή όμως τα δάση έχουν μετατραπεί σε εμπόρευμα, η αναδάσωση θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι περισσότερο «επικοινωνιακό τρικ» μεγάλων επιχειρήσεων, παρά ουσιαστική επιστημονική διαδικασία ανάκαμψης και επαναφοράς του οικοσυστήματος.

Για παράδειγμα, στην Πάρνηθα λειτουργεί εδώ και πολλές δεκαετίες δασικό φυτώριο κεφαλληνιακής ελάτης, το οποίο θα μπορούσε να καλύψει τις ανάγκες αναδάσωσης. Παραμένει ακόμα και σήμερα σε κατάσταση ημιεγκατάλειψης και υπολειτουργεί, όταν μεγάλοι ρυπογόνοι όμιλοι εμφανίζονται ως χορηγοί, που στο πλαίσιο της «εταιρικής και κοινωνικής ευθύνης» τους, εκμεταλλευόμενοι τη διάταξη του χρηματιστηρίου ρύπων της ΕΕ, «καίγονται» να φυτέψουν ελάχιστα δέντρα. Στην ουσία, μέσα από αυτό εξασφαλίζουν με νομική κατοχύρωση την αντιστάθμιση των ρύπων που εκπέμπουν. Ετσι, δεν χρειάζεται να εφαρμόζουν πλήρεις, σύγχρονες αντιρρυπαντικές τεχνολογίες. Με λίγα λόγια: «Οσο ρυπαίνουν, άλλο τόσο πρέπει να φυτεύουν».

Οι υπόλοιπες μεγάλες πυρκαγιές (2021, 2023) κατέκαψαν τη μισή έκταση του συνολικού ορεινού όγκου, σε δάση κυρίως χαλεπίου πεύκης. Αν και εφόσον καταφέρουν αυτές οι εκτάσεις να μείνουν ανεπηρέαστες και να μην ξανακαούν τα επόμενα 15 - 20 χρόνια, τότε ίσως το δάσος επανέλθει φυσικά στην πρότερη κατάσταση του.

Θεωρητικό σενάριο, καθώς σε μεγάλο μέρος αυτών των εκτάσεων έχουν ήδη υλοποιηθεί επενδυτικά σχέδια που ουδεμία σχέση έχουν με τη λειτουργία και τη φύση του οικοσυστήματος. Για παράδειγμα, στο Τατόι, μια περιοχή όπου η φυσική αναδάσωση προχωρά με πολύ γοργούς και υγιείς ρυθμούς, υπάρχει μεγάλος κίνδυνος υποβάθμισης ή καταστροφής με τις εργασίες και την έναρξη λειτουργίας του «συνεδριακού πάρκου πολιτισμού».

Από τότε που άνοιξε ο δρόμος και «αποκαλύφθηκε» στον λαό της Αθήνας αυτό το μοναδικό ελατόδασος δίπλα στην πρωτεύουσα, η Πάρνηθα άρχισε να αποτελεί πόλο έλξης. Με την επέκταση της πόλης προς τα γύρω βουνά χωρίς σχεδιασμό χρήσεων γης που περιλαμβάνει την προστασία και την ανάπτυξη των δασών και του περιβάλλοντος, δεν προβλέφθηκαν χώροι πρασίνου (στην Αθήνα σήμερα αντιστοιχούν 2 τ.μ. πρασίνου ανά κάτοικο, ενώ σύμφωνα με τον ΠΟΥ πρέπει να αντιστοιχούν 9). Επομένως, η κάλυψη της λαϊκής ανάγκης της δασικής αναψυχής και της επαφής με το περιβάλλον μπορεί να εξυπηρετηθεί κατά κύριο λόγο στα γύρω βουνά.

Στην Πάρνηθα, όπως και στα υπόλοιπα βουνά, θα έπρεπε να υπάρχουν οργανωμένοι χώροι δασικής αναψυχής με στοιχειώδη υποδομή ανάπαυσης, δίκτυο σηματοδοτημένων μονοπατιών, αποχωρητήρια, δημόσια αναψυκτήρια και εύκολη πρόσβαση. Αντ' αυτού, σε όσες περιοχές παραμένουν άκαυτες υπάρχουν μόνο ξεχαρβαλωμένα παγκάκια, κατεστραμμένες ταμπέλες και εγκαταλελειμμένα κτίρια. Η εγκατάλειψη αυτή είναι αποτέλεσμα των ιδιωτικοποιήσεων και των πολλαπλών ιδιοκτησιών, που εξυπηρετούν τους σχεδιασμούς των μεγάλων επιχειρήσεων.

Αλλο πρόβλημα είναι αυτό της πρόσβασης. Μέχρι το 2014 μπορούσε κανείς να ανέβει στο βουνό με το αστικό λεωφορείο, το οποίο με πρόσχημα την κρίση καταργήθηκε. Ετσι προωθήθηκε περισσότερο το ιδιωτικό αυτοκίνητο, με αποτέλεσμα τις μέρες με μεγάλη επισκεψιμότητα να βλέπουμε ακόμα και μποτιλιάρισμα! Ο μόνος τρόπος για να ανέβει κανείς στο βουνό χωρίς αμάξι είναι να περάσει μέσα από την ιδιοκτησία του καζίνο και να χρησιμοποιήσει το τελεφερίκ, το οποίο παραμένει μέσο δημόσιας χρήσης. Δεν λείπουν όμως τα «καψόνια»: Πολλές φορές η ασφάλεια του καζίνο φτάνει μέχρι και σε σημείο σωματικών ελέγχων κατά την είσοδο. Στην ουσία έχουμε μια προετοιμασία για την «επόμενη φάση», αυτή του «περιαστικού πάρκου».

Εδώ και αρκετές δεκαετίες, εκμεταλλευόμενοι τη σκόπιμη υποβάθμιση, διάφοροι οργανισμοί έχουν κάνει προσπάθεια να μετατρέψουν την Πάρνηθα σε ένα πάρκο, με ελεγχόμενη είσοδο και τουριστική υποδομή, κάτι που είναι αντίθετο με τον σκοπό ίδρυσης του εθνικού δρυμού. Πατώντας πάνω στα υπαρκτά προβλήματα, προτείνουν ως λύση τη θέσπιση εισιτηρίου για την είσοδο στον δρυμό. Οχι μόνο στην Πάρνηθα αλλά και σε όλους τους εθνικούς δρυμούς, ακόμα και στον Ολυμπο.

Αν κρίνουμε από την κατάσταση που επικρατεί στον εθνικό δρυμό Σαμαριάς (που από το 1989 έχει εισιτήριο), τότε μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι είναι καθαρά μια κίνηση που έχει ως στόχο να «κόψει» κάθε χρηματοδότηση από τον τακτικό προϋπολογισμό για τη συντήρηση των δασών, χρεώνοντας τον λαό για μια στοιχειώδη ανάγκη του, αυτή της αναψυχής. Στη Σαμαριά όχι μόνο δεν οργανώνεται σωστά η ασφάλεια των επισκεπτών που διαβαίνουν το φαράγγι, αλλά γίνεται μεγάλη προσπάθεια να παραχωρηθεί εξολοκλήρου ο εθνικός δρυμός σε ιδιώτη διαχειριστή, ο οποίος με τη σειρά του θα προβεί σε οποιαδήποτε παρέμβαση εξυπηρετεί τα συμφέροντα των μεγάλων τουριστικών πρακτορείων και των εργολάβων.

Αυτό που μπορούμε να συμπεράνουμε είναι ότι στον καπιταλισμό τα δάση αντιμετωπίζονται ως εμπόρευμα και κερδοφόρα διέξοδος για υπερσυσσωρευμένα κεφάλαια. Δεν είναι τυχαίο που υπάρχουν μεγάλες πιέσεις για αλλαγή χρήσης των δασών σε όλη τη χώρα. Τα αιολικά και φωτοβολταϊκά πάρκα επεκτείνονται ακόμα και μέσα σε προστατευόμενες περιοχές, μεγάλες εκτάσεις προορίζονται για την παραγωγή ξυλείας και βιομάζας από μεγάλους μονοπωλιακούς ομίλους, ενώ το μοντέλο του ορεινού εναλλακτικού τουρισμού διευρύνεται, με τιμές απλησίαστες πλέον για τους εργαζόμενους βιοπαλαιστές.

Καταλήγουμε κάθε χρόνο στο ίδιο έργο θεατές, καθώς συνεχίζεται η απουσία ουσιαστικών μέτρων αντιπυρικής προστασίας και σύγχρονου επιστημονικού αντιπυρικού σχεδιασμού, που θα έπρεπε να βρίσκεται στην ευθύνη των αρμόδιων κρατικών δασικών υπηρεσιών. Το πρόγραμμα «Αιγίς», που προβάλλεται ως λύση, δεν εξυπηρετεί τίποτα απ' όλα αυτά, αλλά γίνεται στο πλαίσιο εξειδίκευσης της «πολιτικής ανθεκτικότητας» του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Προσαρμόζει, στην ουσία, τις υποδομές και τα μέσα στην πολεμική προετοιμασία.

Οι καταστροφές των δασών αξιοποιούνται από την κυβέρνηση της ΝΔ, με τη συμφωνία του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ και των λοιπών αστικών κομμάτων, ως «ευκαιρία» για νέες επενδύσεις.

Για την Πάρνηθα έχουν ακουστεί πολλά και σταδιακά αρχίζουν να υλοποιούνται. Η αργή και σταθερή εξέλιξη της υποβάθμισης έχει ως στόχο να εξοικειώσει το πλήθος με τη νέα κατάσταση και τον περιορισμό του δημόσιου χώρου.

Ελπίδα για τη σωτηρία της Πάρνηθας και των υπόλοιπων δασών αποτελεί η οργανωμένη παρέμβαση του εργατικού - λαϊκού κινήματος, σε γραμμή σύγκρουσης και ανατροπής με τους μονοπωλιακούς ομίλους και το κράτος του κεφαλαίου, που εντείνει την εμπορευματοποίηση της γης και των δασών και αποτελεί την αιτία χειροτέρευσης συνολικά της ζωής του λαού.

Η αξιοποίηση των δασών, της γης και της χρήσης της προς όφελος των κοινωνικών αναγκών μπορεί να υλοποιηθεί μόνο στο πλαίσιο ενός ριζικά διαφορετικού τρόπου παραγωγής και οργάνωσης της κοινωνίας, με επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας και εργατικό έλεγχο: Του σοσιαλισμού, που θα εξασφαλίσει την ολοκληρωμένη διαχείριση και προστασία των δασών και από τις δασικές πυρκαγιές. Προϋποθέτει την κοινωνική ιδιοκτησία των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, της βιομηχανίας, του τουρισμού, των δασών, γενικότερα της γης και των φυσικών πόρων, διασφαλίζοντας την ισόρροπη επίδραση του ανθρώπου στη φύση και την ανάπτυξη της παραγωγής με κριτήριο τη λαϊκή ευημερία.

INTIME NEWS

Οσα μέχρι τώρα έχουν δημοσιοποιηθεί, αναδεικνύουν τη σαπίλα που διαμορφώνεται στο έδαφος της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της ΕΕ, που καταληστεύει τους βιοπαλαιστές αγρότες και ταΐζει τους επιτήδειους με τα λεφτά και τους κόπους του λαού. Χυδαιότερος όλων, ο Αδωνις Γεωργιάδης φτάνει να βαφτίζει τη ρεμούλα και το ρουσφέτι για την αναπαραγωγή της κομματικής πελατείας «πολιτική διαμεσολάβηση» (!) λέγοντας πως «είναι σύμφυτη της Δημοκρατίας. Η πολιτική διαμεσολάβηση ούτε αντιδημοκρατική είναι, ούτε ανήθικη είναι».

Το κράτος τους λοιπόν κάνει «πολιτικές διαμεσολαβήσεις», κλέβοντας τα χρήματα των αγροτών για να στήσει τους ΟΠΕΚΕΠΕδες και η αποτελεσματικότητα των διαμεσολαβήσεων είναι ...εντυπωσιακή. Σαν αυτό που φέρεται να λέει σύμφωνα με τη δικογραφία η Αραμπατζή της ΝΔ στον πρόεδρο του ΟΠΕΚΕΠΕ Μελά: «Οι πολιτικοί γι' αυτό είμαστε... εσείς υλοποιείτε κι εμείς πρέπει να πούμε το αφήγημα (...) Πριν αρχίσει η πληρωμή... θέλω το αρχείο των Σερρών (...) θέλω όνομα, τηλέφωνο και έκταση».

Στο μεταξύ, η τρίτη δικογραφία για τους Αθανασίου και Χατζηβασιλείου βρίσκεται ήδη στη Βουλή. Σύμφωνα με την Ευρωπαία εισαγγελέα, προέκυψαν και για τους δύο ενδείξεις για ηθική αυτουργία σε παράβαση καθήκοντος. Επιπλέον, την άρση της βουλευτικής ασυλίας των 11 εν ενεργεία βουλευτών της ΝΔ, που τα ονόματά τους περιλαμβάνονται στη δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, εισηγήθηκε ομόφωνα η Κοινοβουλευτική Επιτροπή Δεοντολογίας.

Η απόφαση θα ληφθεί από την Ολομέλεια της Βουλής μετά το Πάσχα. Πρόκειται για τους Κώστα Τσιάρα, Νότη Μηταράκη, Δημήτρη Βαρτζόπουλο, Χρήστο Μπουκώρο, Λάκη Βασιλειάδη, Κώστα Αχ. Καραμανλή, Θεόφιλο Λεονταρίδη, Μάξιμο Σενετάκη, Γιάννη Κεφαλογιάννη, Κώστα Σκρέκα και Κατερίνα Παπακώστα.

«Η μπόχα που αναβλύζει μετά από τις νέες δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, στις οποίες εμπλέκονται όλοι οι βουλευτές της ΝΔ του Ν. Σερρών, μεγάλα και μικρά τρωκτικά, μόνο αηδία και αποτροπή προκαλεί στη σερραϊκή κοινωνία», σημειώνει σε σχόλιό της η ΤΟ Σερρών του ΚΚΕ.

Αναδεικνύει ότι πρέπει να βαθύνει ο προβληματισμός, να ανοίξει μια ευρύτερη συζήτηση για τα πραγματικά αίτια της σαπίλας που αναβλύζει ο ΟΠΕΚΕΠΕ και να μην περιοριστεί στην αντιπαράθεση στα ρηχά και θολά νερά της σκανδαλολογίας.

Θυμίζει «πως η "τεχνική λύση" για τη χορήγηση των επιδοτήσεων που αποσυνδέθηκαν από την παραγωγή, συμφωνήθηκε από την ίδια την ΕΕ. Δημιουργήθηκε και στη χώρα μας, όπως και σε άλλα κράτη - μέλη της ΕΕ ένας μηχανισμός απατών, επιλεκτικών δηλώσεων σε ημετέρους με ψευδείς δηλώσεις καλλιεργειών και εκτροφής ζώων, δηλώσεις σε ορεινές και προστατευόμενες περιοχές, ενώ την ίδια στιγμή βιοπαλαιστές αγρότες που ήταν οι πραγματικοί δικαιούχοι έβγαιναν εκτός επιδοτήσεων.

Ολα τα κόμματα - πλην ΚΚΕ - ψήφισαν την πρόσφατη αναθεώρηση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Σύριζα, Νέα Αριστερά, Ελ. Λύση, Νίκη, Πλεύση Ελευθερίας, Φωνή Λογικής). Εχουν ευθύνες απέναντι στους αγρότες, ενώ γνώριζαν και γνωρίζουν πως η ΚΑΠ στηρίζει τους βιομηχάνους της μεταποίησης για φτηνές πρώτες ύλες.

Οσο για τους βουλευτές που προσπαθούν να βγουν και "λάδι", θα τους κρίνουν οι ίδιοι οι βιοπαλαιστές αγροτοκτηνοτρόφοι. Πολιτικοί και θεσμικοί ταγοί που επικαλούνται πως "βοήθησαν" αγρότες γιατί οι μηχανισμοί που το σύστημά τους δημιούργησε, τόσο σε επίπεδο ΕΕ, όσο και το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, υπηρετούν έναν κόσμο που έχει φέρει τον νομό μας στη θέση που είναι.

Η αντιλαϊκή πολιτική τους έκλεισε παραγωγικά εργοστάσια μεταποίησης ζάχαρης, κονσερβοποιίας, συνεχίζει να διώχνει νέους από την ύπαιθρο, θεωρεί κανονικότητα την εύρεση εργασίας στα πολιτικά γραφεία. Εχει υποβαθμίσει κάθε κοιτίδα πολιτιστικής και αθλητικής δραστηριότητας στον νομό.

Αυτόν τον κόσμο υπηρετούν και τα υπόλοιπα κόμματα που είτε ως κυβέρνηση, είτε ως αντιπολίτευση, στήριξαν και στηρίζουν την μεγάλη Ευρωπαϊκή Οικογένεια της ΕΕ, τον δολοφονικό μηχανισμό του ΝΑΤΟ που αυτές τις μέρες διαπράττει εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας».

Η ΤΕ Σερρών του ΚΚΕ καλεί όλους τους αγρότες που βιώνουν τα απόνερα της εμπλοκής της χώρας μας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, αντιμετωπίζοντας τις μεγάλες αυξήσεις των καυσίμων, των λιπασμάτων, των πρώτων υλών, που πολλοί αδυνατούν ακόμη και να σπείρουν τα χωράφια τους να βγάλουν συμπεράσματα από την πείρα τους, ποιος τους είπε την αλήθεια και ποιος ήταν δίπλα στους αγώνες τους.

«Συλλογικά και οργανωμένα, να διεκδικήσουν το δίκιο τους, μέσα από το αγροτικό τους κίνημα. Να συναντηθούν με το εργατικό κίνημα και να στραφούν ενάντια σε αυτούς που τους κλέβουν, δίνοντάς τους ψίχουλα. Να τιμωρήσουν όλοι μαζί τα αστικά κόμματα και τους πολιτικούς τους που πίνουν νερό στο όνομα της ΕΕ, ψηφίζουν με τα δυο χέρια την ΚΑΠ που τους ξεκληρίζει, ψηφίζουν υπέρογκες δαπάνες για το ΝΑΤΟ. Για να ξεριζωθεί συθέμελα το σύστημα που ξεκληρίζει τους βιοπαλαιστές προς όφελος των μεγάλων συμφερόντων», καταλήγει η ανακοίνωση.

Οι ραγδαίες εξελίξεις του τελευταίου διαστήματος σχετικά με το σκάνδαλο των υποκλοπών αναδεικνύουν τη βρωμιά και τη σαπίλα που αναδίδεται από το αντιδραστικό νομοθετικό πλαίσιο το οποίο έχουν συνδιαμορφώσει διαχρονικά όλες οι αστικές κυβερνήσεις, στο πλαίσιο της πολιτικής της ΕΕ, δίνοντας βέβαια «ελευθέρας» και στη δράση των μυστικών υπηρεσιών, σε βάρος του λαού και των δικαιωμάτων του.

Υπενθυμίζεται ότι οι πρόσφατες δηλώσεις του καταδικασμένου Ισραηλινού επιχειρηματία και πρώην στρατιωτικού του κράτους - μακελάρη Ταλ Ντίλιαν, ιδρυτή της «Intellexa», της εταιρείας ανάπτυξης και εμπορίας του κατασκοπευτικού λογισμικού «Predator», αποδεικνύουν το «παιχνίδι» του φακελώματος που στήνουν από κοινού μηχανισμοί του αστικού κράτους, κυβερνήσεις και μονοπωλιακοί όμιλοι.

Φέρει δε ακέραιη τη σφραγίδα του «κράτους δικαίου» της ΕΕ, το οποίο μάλιστα επικαλέστηκε ο ίδιος ως «τεκμήριο αθωότητας», λέγοντας ευθαρσώς ότι «αυτές οι τεχνολογίες έχουν σχεδιαστεί για να υποστηρίζουν τις προσπάθειες εθνικής ασφάλειας και δημόσιας τάξης κυρίαρχων κρατών, όλα στο πλαίσιο του κανονιστικού πλαισίου της ΕΕ και των νομικών προτύπων».

Την Πέμπτη έγινε γνωστό ότι η δίκη στο Εφετείο για τις τηλεφωνικές υποκλοπές μέσω «Predator» ορίστηκε για τις 11/12/2026. Η υπόθεση αναμένεται να εκδικαστεί κατ' έφεση ενώπιον Τριμελούς Πλημμελειοδικείο, στο εδώλιο του οποίου θα καθίσουν οι 4 επιχειρηματίες οι οποίοι πρωτόδικα καταδικάστηκαν για πλημμεληματικές πράξεις σε ποινή φυλάκισης 126 χρόνια ο καθένας (εκτιτέα τα 8 χρόνια).

Οι καταδικασθέντες άσκησαν έφεση κατά της απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου. Επίσης συνεχίζονται οι έρευνες για το αδίκημα της κατασκοπείας και την εμπλοκή άλλων 9 στελεχών των εμπλεκομένων εταιρειών.

Υπενθυμίζεται ότι στις 26 Φλεβάρη το Μονομελές Πλημμελειοδικείο εξέδωσε μια καταδικαστική απόφαση - σταθμό για την υπόθεση του παράνομου λογισμικού «Predator». Το δικαστήριο έκρινε ένοχους τον ιδρυτή της «Intellexa» Ταλ Ντίλιαν, την εταίρο του, Σάρα Αλεξάνδρα Χάμου, και τους επιχειρηματίες Φέλιξ Μπίτζιο και Γιάννη Λαβράνο.

Εξάλλου, ήδη έχει διαβιβαστεί στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου ένα σημαντικό μέρος της δικογραφίας των υποκλοπών, μετά την απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου.

Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά, θα διαβιβαστούν στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου τα παρακάτω σκέλη, τα οποία θα σχηματίσουν δικογραφίες για τη διερεύνηση του αδικήματος της κατασκοπείας από τους 4 καταδικασθέντες αλλά και τρίτα πρόσωπα, την τυχόν ποινική ευθύνη συμμετοχικής δράσης στην τέλεση των ένδικων αξιόποινων πράξεων για 9 στελέχη των εμπλεκόμενων εταιρειών και τυχόν άλλα πρόσωπα.

Η συζήτηση πυροδοτεί ακόμα και σενάρια πρόωρων εκλογών, επιβεβαιώνοντας ότι το σκάνδαλο αξιοποιήθηκε εξαρχής από όλες τις αστικές δυνάμεις ως καταλύτης σε διεργασίες αναμόρφωσης του πολιτικού συστήματος.

«Οι τυροκομικές μονάδες σταματάνε την παραλαβή γάλακτος. Η κυβέρνηση δεν έχει σχέδιο διαχείρισης της κατάστασης, όπως δεν είχε και ουσιαστικό σχέδιο για την πρόληψη κατά της εμφάνισης της ζωονόσου στο νησί μας. Δεν έχει σχέδιο για άμεση στήριξη των κτηνοτρόφων, όχι μόνο όσων ξεκληρίστηκαν, αλλά ούτε για την αναπλήρωση του χαμένου εισοδήματος όλων, από τις επιπτώσεις της καραντίνας. Η ανικανότητα της κυβέρνησης για άμεσες αποζημιώσεις και η πίεση που ασκούν οι τυροκομικές μονάδες σφίγγουν τη θηλιά στον λαιμό μας», σημειώνει η Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων Λέσβου.

«Απαιτούμε την υλοποίηση των αιτημάτων μας για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε από τις καταστροφικές συνέπειες αυτής της επιζωοτίας, στην οποία μας εξέθεσε η ανικανότητα κυβέρνησης και Περιφέρειας», προσθέτει.

Εκδήλωση αλληλεγγύης στον ηρωικό λαό της Κούβας, με σύνθημα «Κάτω τα χέρια από την Κούβα! Η Κούβα δεν είναι μόνη της!», θα πραγματοποιήσουν η Τομεακή Οργάνωση Πειραιά του ΚΚΕ και το Πολιτιστικό Στέκι της ΚΝΕ στον Πειραιά «Τραβέρσο» την Κυριακή 19 Απρίλη, στις 6.30 μ.μ. στη Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά (Φίλωνος 29).

Στην εκδήλωση θα μιλήσουν ο πρέσβης της Κούβας Aramis Fuente Hernandez, ο πρόεδρος του Ελληνοκουβανικού Συνδέσμου Φιλίας και Αλληλεγγύης Νίκος Καρανδρέας, η Μαίρη Αγρογιάννη, μέλος της Επιτροπής Περιοχής Αττικής του ΚΚΕ, που συμμετείχε στη διεθνιστική αποστολή αλληλεγγύης του ΠΑΜΕ στην Κούβα τον Φλεβάρη του 2026, και ο Λευτέρης Νικολάου - Αλαβάνος, μέλος του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ του ΚΚΕ και ευρωβουλευτής του Κόμματος.

Στο κάλεσμα επισημαίνονται ανάμεσα σε άλλα τα εξής: «Η Κουβανική Επανάσταση αποτέλεσε την πρώτη σοσιαλιστική επανάσταση στην αμερικανική ήπειρο και απέδειξε πως οι λαοί με την πάλη τους έχουν τη δύναμη να ανατρέψουν την καπιταλιστική βαρβαρότητα, να πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους και να καθορίσουν την πορεία της πατρίδας τους με βάση τα συμφέροντα του λαού της.

Στεκόμαστε στο πλευρό των λαών που σήμερα βιώνουν την ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα και εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας. Οι ιμπεριαλιστές δεν διστάζουν να διαπράξουν κανένα έγκλημα για να προωθήσουν τα συμφέροντά τους. Αυτό αποδεικνύουν τα όσα εξελίσσονται στα πολεμικά μέτωπα στη Μ. Ανατολή και αλλού.

Οπλο των λαών απέναντι σε αυτήν τη βαρβαρότητα είναι η διεθνιστική αλληλεγγύη και η πάλη να απαλλαγούμε από τα δεσμά του βάρβαρου καπιταλιστικού συστήματος, που γεννά φτώχεια, πολέμους και ανασφάλεια για τους λαούς».

Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, έκανε την εξής δήλωση για την ελεύθερη διέλευση από τα διόδια τις μέρες του Πάσχα: «Την ώρα που η ακρίβεια στα καύσιμα αλλά και συνολικά καλπάζει, καθιστώντας την οποιαδήποτε μετακίνηση για το Πάσχα απαγορευτική, το ελάχιστο που απαιτείται να κάνει η κυβέρνηση είναι η δωρεάν διέλευση από τα διόδια, για να μπορέσουν οι λαϊκές οικογένειες να περάσουν έστω λίγο καλύτερα αυτές τις μέρες του Πάσχα».

Ακόμα ένα εργατικό «ατύχημα» καταγγέλλει το Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας στο εργοτάξιο του γηπέδου του Παναθηναϊκού, πριν από λίγες μέρες. Πιο συγκεκριμένα, 58χρονος Αιγύπτιος οικοδόμος έσπασε το χέρι του, πέφτοντας από σκαλωσιά. Μετά από την αποφασιστική παρέμβαση του Συνδικάτου και την απαίτηση ο ΣΕΠΕ να πραγματοποιήσει έλεγχο, το πόρισμα της Επιθεώρησης επιβεβαίωσε τις καταγγελίες του Συνδικάτου πως οι οικοδόμοι σακατεύονται από την ακαταλληλότητα των συνθηκών εργασίας, λόγω έλλειψης ουσιαστικών μέτρων ασφάλειας.

Αναλυτικά, «κατά τον έλεγχο διαπιστώθηκε σωρεία παραβάσεων και ελλείψεων, με αποτέλεσμα οι επιθεωρητές του ΣΕΠΕ να διακόψουν τις εργασίες ως όφειλαν σε μεγάλο τμήμα του εργοταξίου έως να παρθούν τα απαραίτητα μέτρα προστασίας των εργαζομένων. Ακατάλληλες σκαλωσιές και χωρίς κουπαστές, ολοκληρωτική απουσία κιγκλιδωμάτων που προστατεύουν τους εργαζόμενους από πτώσεις σε φρεάτια, φωταγωγούς, κλιμακοστάσια, επικίνδυνη πρόσβαση και ασφαλείς διάδρομοι στον ίδιο τον χώρο εργασίας.

Διαπιστώθηκαν έλλειψη χώρων αποδυτηρίων, κλιματιζόμενων χώρων εστιατορίων, δύσκολη πρόσβαση σε χημικές τουαλέτες, ενώ σε αρκετά σημεία το εργοτάξιο θύμιζε, πέρα από την επικινδυνότητα διέλευσης των εργαζομένων, στην κυριολεξία χωματερή», υπογραμμίζει το Συνδικάτο. Τονίζουν δε πως το εργατικό «ατύχημα» συνέβη μέρα Κυριακή, κάτι που αποδεικνύει πως οι οικοδόμοι δουλεύουν σε συνθήκες εξάντλησης, με απάνθρωπα ωράρια, ώστε να αυγαταίνουν τα κέρδη των ομίλων.

Από την εξόρμηση που έκαναν την Παρασκευή Οργανώσεις του ΚΚΕ στα διόδια της Αττικής

Παρά τις ...αναλύσεις στα αστικά ΜΜΕ για το πόσα λεπτά του ευρώ θα φτηνύνουν τα καύσιμα από το τέλος του μήνα, κάτι που επιβεβαιώνει ότι οι ανατιμήσεις ήρθαν για να μείνουν, πετρέλαιο και βενζίνη έχουν εκτοξευθεί, με το πετρέλαιο κίνησης να είναι σε μια μέση τιμή πάνω από τα 1,8 ευρώ ανά λίτρο και τη βενζίνη σταθερά πάνω από τα 2 ευρώ. Την ίδια ώρα παραμένουν οι δυσβάσταχτοι φόροι στα καύσιμα, που φτάνουν στο 1 ευρώ το λίτρο και αγγίζουν το 60% της συνολικής αξίας της βενζίνης.

Τα ψώνια στην αγορά είναι άλυτος γρίφος, αφού πρέπει να ψάξεις πολύ για να δεις από πού θα κόψεις, μιας και το πασχαλινό τραπέζι θα είναι φέτος ακριβότερο έως και 10%. Επιπλέον, οι αυξήσεις στις τιμές των αεροπορικών μεταφορών έχουν φτάσει ακόμα και στο 560% για προορισμούς του εξωτερικού, ενώ τα εισιτήρια με τα λεωφορεία των ΚΤΕΛ έχουν αυξηθεί μέχρι και 15%.

Πανάκριβο και το ταξίδι με ΙΧ, αφού εκτός από τα καύσιμα υπάρχουν και τα τσουχτερά διόδια. Ενδεικτικά, για τη διαδρομή Αθήνα - Θεσσαλονίκη (με επιστροφή): Το κόστος καυσίμων με μέση τιμή αμόλυβδης 2,093 ευρώ και μέση κατανάλωση 7,5 λίτρα / 100 χλμ. φτάνει τα 156 ευρώ. Αν προσθέσουμε τα διόδια στα 73,4 ευρώ, το συνολικό κόστος ανέρχεται σε 229,4 ευρώ (από περίπου 193 ευρώ που κόστιζε το 2025). Για το δρομολόγιο Αθήνα - Καλαμάτα το συνολικό κόστος (καύσιμα και διόδια) αγγίζει πλέον τα 107,6 ευρώ, ενώ το κόστος για το ταξίδι Αθήνα - Πάτρα, μετ' επιστροφής, διαμορφώνεται στα 100 ευρώ.

Βαθιά το χέρι στην τσέπη αναγκάζονται να βάλουν και όσοι ταξιδεύουν σε νησιά, καθώς το κόστος των ακτοπλοϊκών εισιτηρίων παραμένει υψηλό. Η επιβάρυνση για μια τετραμελή οικογένεια με μικρά παιδιά κάτω των 10 ετών - τα οποία μάλιστα πληρώνουν μειωμένο εισιτήριο - είναι μεγάλη, ακόμα κι αν κάνει την οικονομικότερη επιλογή που έχει στη διάθεσή της για τη μετακίνησή της με πλοίο (διάρκεια ταξιδιού, χωρίς καμπίνα κ.λπ.). Το κόστος αυξάνεται ακόμα περισσότερο στην περίπτωση που αποφασίσει να πάρει μαζί της και αυτοκίνητο.

Ενδεικτικά, για το ταξίδι Πειραιάς - Νάξος μια τετραμελής οικογένεια μαζί με το αυτοκίνητό της θα χρειαστεί να ξοδέψει συνολικά 540 ευρώ. Αυτή μάλιστα αποτελεί μία από τις οικονομικότερες επιλογές, για ταξίδι διάρκειας 5 ωρών και 20 λεπτών χωρίς καμπίνα, καθώς αν επιλέξουν ταχύπλοο, για πιο γρήγορη μετακίνηση, το κόστος είναι ακόμα πιο υψηλό. Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι προοπτική μείωσης των τιμών δεν υπάρχει, καθώς εκτιμάται ότι ακόμα και τον Οκτώβρη, δηλαδή σε 7 μήνες, οι ναύλοι θα κινούνται περίπου 30% υψηλότερα σε σχέση με πέρυσι.

Αυτό ενώ προκλητικά η κυβέρνηση «ως άμυνα στις επιπτώσεις από τις υψηλές τιμές των ναυτιλιακών καυσίμων» θέσπισε «ειδική αποζημίωση προς τις ναυτιλιακές εταιρείες». Δηλαδή το κράτος μέσω του κρατικού προϋπολογισμού της φοροληστείας και των αντιλαϊκών περικοπών θα επιδοτεί τους εφοπλιστές, διασφαλίζοντας την κερδοφορία τους, ενώ οι νησιώτες και ο λαός θα συνεχίσουν να πληρώνουν τα ήδη πανάκριβα ακτοπλοϊκά εισιτήρια που πληρώνουν μέχρι σήμερα!

Χιλιάδες κόσμου γέμισαν την πλατεία Δημαρχείου στο Χαϊδάρι το βράδυ της Τετάρτης για το φεστιβάλ «Rapmonsters», το οποίο διοργάνωσε ο Σύλλογος Πολιτισμού «Παύλος Φύσσας». Το φεστιβάλ πραγματοποιείται κάθε χρόνο με αφορμή την ημερομηνία γενεθλίων του Παύλου Φύσσα (10 Απρίλη). Σύντομο χαιρετισμό στο φεστιβάλ απηύθυνε ο Σωτήρης Πουλικόγιαννης, μέλος της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Πειραιά και πρόεδρος του Συνδικάτου Μετάλλου, του οποίου ήταν μέλος ο Παύλος Φύσσας.

Χαιρετισμό απηύθυνε και ο δήμαρχος Χαϊδαρίου Μιχάλης Σελέκος, ο οποίος καλωσόρισε όλους στο Χαϊδάρι, δίνοντας παράλληλα συγχαρητήρια στα μέλη του Συλλόγου για τη διοργάνωση και στους δεκάδες καλλιτέχνες που συμμετείχαν στο φεστιβάλ. Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η στιγμή που στη σκηνή ανέβηκε η Μάγδα Φύσσα, η οποία ανέφερε ανάμεσα σε άλλα ότι η καταδίκη της Χρυσής Αυγής ήταν αποτέλεσμα της μεγάλης λαϊκής κινητοποίησης και του αγώνα που δόθηκε. Ακολούθησε το καλλιτεχνικό πρόγραμμα, με τη μουσική και τους στίχους να ξεσηκώνουν το κοινό.

Με αφορμή τη Μάχη του Στάλινγκραντ και την 9η Μάη, ο Σύλλογος «Εμείς που σπουδάσαμε στον Σοσιαλισμό» διοργανώνει συναυλία - αφιέρωμα με έργα συμφωνικής μουσικής, εμβατήρια και soundtracks, τη Δευτέρα 20 Απρίλη στην αίθουσα του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός» (πλατεία Αγίου Γεωργίου Καρύτση 8, Αθήνα) στις 8 μ.μ. (προσέλευση 7.30 μ.μ.). Τιμή εισιτηρίου: 15 ευρώ. Προπώληση: Βιβλιοπωλείο «Σύγχρονη Εποχή» (Μαυροκορδάτου 3, Αθήνα, τηλ. 2103829835, Δευτέρα - Παρασκευή 9.00 - 21.00, Σάββατο 9.00 - 18.00) και https://www.ticketservices.gr. Παίζει το Σύνολο Πνευστών «Παύλος Καρρέρ». Τα μέλη: Θόδωρος και Πέτρος Μαυρομμάτης (φλάουτο και όμποε), Σπύρος και Κώστας Τζέκος (κλαρινέτα), Σόνια Πησκ - Φαρούγγια (φαγκότο), Χρήστος Καλούδης και Σπύρος Μπάκος (κόρνα), Σοφία Σιωρά και Αλέκος Μαυρόπουλος (τρομπέτες), Σπύρος Φαρούγγιας (τρομπόνι), Σάκης Μυρώνης (τούμπα) και Ισίδωρος Θύμης (κρουστά). Διευθύνει ο μαέστρος Χρήστος Κολοβός.

«Η κατάσταση για τους εργαζόμενους οξύνεται καθημερινά. Η ακρίβεια τσακίζει το λαϊκό εισόδημα, τα καύσιμα και το ρεύμα έχουν γίνει δυσβάσταχτο βάρος, ενώ οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι και οι αυξήσεις ψίχουλα που ανακοινώνονται δεν μας πιάνουν καν. Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση μπλέκει όλο και πιο βαθιά τη χώρα στους πολεμικούς σχεδιασμούς, φορτώνοντας νέα βάρη στον λαό, ενώ μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα θησαυρίζουν από τον πόλεμο, την πολεμική οικονομία και την ένταση της εκμετάλλευσης», σημειώνει το Σωματείο σε ανακοίνωσή του και τονίζει:

«Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, οι ρητινοκαλλιεργητές και οι δασεργάτες δεν μπορούμε να μείνουμε θεατές. Δεν μπορούμε να αποδεχτούμε να ζούμε με ψίχουλα, με αβεβαιότητα, με μισθούς που δεν καλύπτουν ούτε τις στοιχειώδεις ανάγκες μας, με προβλήματα που διαρκώς οξύνονται και λύσεις που συνεχώς μετατίθενται». Στο πλαίσιο αυτό τονίζει ότι οι επόμενοι σταθμοί του αγώνα είναι οι συγκεντρώσεις της Πρωτομαγιάς σε Μαντούδι και Ιστιαία και η κινητοποίηση μαζί με τα Σωματεία της ΛΑΡΚΟ και των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά, για τις 16 Μάη, στην Αθήνα.