Από νωρίς η πλατεία του Λιτόχωρου άρχισε να γεμίζει από τους χιλιάδες κομμουνιστές, μέλη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, φίλους και οπαδούς του Κόμματος που κίνησαν από πόλεις και χωριά, από την Κεντρική Μακεδονία, την Ανατολική Μακεδονία - Θράκη, τη Θεσσαλία, τη Θεσσαλονίκη, την Αθήνα, για να τιμήσουν το μεγαλείο του ΔΣΕ.

«Βρόντηξε ο Ολυμπος και πάλι», με τα συνθήματα για τους ηρωικούς μαχητές του ΔΣΕ να αντηχούν σε όλη την πόλη και στο βουνό, όταν έφτασε με πορεία στον χώρο της εκδήλωσης, στην πλατεία Εθνικής Αντίστασης, η μεγάλη διαδήλωση που είχε ξεκινήσει από την πλατεία Λιτοχώρου: «ΕΑΜ - ΕΛΑΣ - ΕΠΟΝ - ΟΠΛΑ - ΔΣΕ, αυτό είναι το KKE»,«Οι μαχητές του Γράμμου δεν λύγισαν ποτέ, δόξα και τιμή στο ΚΚΕ».

«Τιμάμε τη θυσία και την τόλμη για τη νίκη! Κρατάμε ψηλά τη σημαία της πάλης για τον σοσιαλισμό! Είμαστε περήφανοι και στεκόμαστε με κομμουνιστική ευθύνη απέναντι στην Ιστορία μας, στην Ιστορία του ΚΚΕ και της τρίχρονης εποποιίας του Δημοκρατικού Στρατού, σίγουροι ότι το μέλλον της ανθρωπότητας είναι ο κομμουνισμός», τόνισε μεταξύ άλλων στην ομιλία του ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας.

Η εκδήλωση, στην οποία καλωσόρισε από το βήμα η Γεωργία Νίκα, Γραμματέας της ΚΟΒ Λιτόχωρου, πλαισιώθηκε με καλλιτεχνικό πρόγραμμα, ενώ έκλεισε με κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο της Εθνικής Αντίστασης.

Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν πολυμελής αντιπροσωπεία της ΚΕ και του ΠΓ της ΚΕ του Κόμματος, πολυμελής αντιπροσωπεία του ΚΣ της ΚΝΕ με επικεφαλής τον Γραμματέα του ΚΣ Θοδωρή Κωτσαντή, πλήθος κόσμου και νεολαίας, ανάμεσά τους μαχητές του ΔΣΕ και συγγενείς μαχητών και μαχητριών του ΔΣΕ.

Ο «Ριζοσπάστης» δημοσιεύει σήμερα αποσπάσματα από την ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ (ολόκληρη η ομιλία στο «902.gr»), καθώς και το υπόλοιπο ρεπορτάζ της εκδήλωσης.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Το Κόμμα μας τιμά τα 80 χρόνια από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Τιμάμε όλους όσοι έπεσαν ή τραυματίστηκαν στις ηρωικές μάχες του.

Τιμάμε όλους όσοι πολέμησαν ηρωικά στη μάχη στο Λιτόχωρο, στον Γράμμο και στο Βίτσι, στην Ηπειρο και στη Θεσσαλία, στη Ρούμελη και στην Πελοπόννησο, στη Μακεδονία και στη Θράκη, στην Κρήτη, στα νησιά του Ιονίου και του Αιγαίου, παντού όπου βρόντηξε «ο Ολυμπος και πάλι».

Τιμάμε τη θυσία και την τόλμη για τη νίκη! Κρατάμε ψηλά τη σημαία της πάλης για τον σοσιαλισμό!

Είμαστε περήφανοι και στεκόμαστε με κομμουνιστική ευθύνη απέναντι στην Ιστορία μας, στην Ιστορία του ΚΚΕ και της τρίχρονης εποποιίας του Δημοκρατικού Στρατού, σίγουροι ότι το μέλλον της ανθρωπότητας είναι ο κομμουνισμός!

Ο αγώνας του ΔΣΕ, αυτή η κορυφαία ταξική σύγκρουση στη χώρα μας, άφησε ισχυρές επαναστατικές παρακαταθήκες στο Κόμμα μας, στον δρόμο για τη νίκη της εργατικής τάξης!

Γιατί όπως γράφτηκε και από λογοτέχνη μαχητή μετά την ήττα: «Υπάρχουν μάχες στον πόλεμο που δεν έχουν άλλη δόξα έξω από τη δόξα της κερδισμένης νίκης. Και είναι μάχες χαμένες που μ' αυτές κερδίζεται ο πόλεμος».

Ο αγώνας εκείνος ήταν δίκαιος, ήταν αγώνας αναγκαίος που γέννησε πρότυπα αγωνιστών και αγωνιστριών που δεν θα πάψουν ποτέ να διαπαιδαγωγούν και να παρακινούν νέους και νέες να μπαίνουν στον στίβο της οργανωμένης πάλης, να εντάσσονται στο ΚΚΕ και την ΚΝΕ.

RIZOSPASTIS

Γιατί ο ΔΣΕ εξέφραζε τα συμφέροντα της συντριπτικής πλειονότητας του πληθυσμού ενάντια στα συμφέροντα των ντόπιων και ξένων εκμεταλλευτών και καταπιεστών. Εξέφραζε τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και της βασικής συμμαχικής της δύναμης, της αγροτιάς και των φτωχών αυτοαπασχολούμενων στρωμάτων των πόλεων.

Η αστική εκμεταλλευτική κρατική εξουσία γνώρισε τότε τον μεγαλύτερο κίνδυνο για την ίδια την ύπαρξή της.

Ο ΔΣΕ αναμετρήθηκε με την αστική τάξη, με το σύνολο των πολιτικών της δυνάμεων, με το κράτος τους, αλλά και με τα καπιταλιστικά κράτη της Μ. Βρετανίας και των ΗΠΑ. Δίχως τη στρατιωτική, οικονομική και πολιτική ενίσχυση των τελευταίων, η αστική τάξη στην Ελλάδα δεν θα μπορούσε να νικήσει.

Το Κόμμα μας είναι περήφανο για τη στρατιά ηρώων που διαπαιδαγώγησε ο ΔΣΕ. Είμαστε περήφανοι για τους χιλιάδες κομμουνιστές και κομμουνίστριες που έδωσαν και την τελευταία ικμάδα των δυνάμεών τους για να πάρει σάρκα και οστά η εποποιία του ΔΣΕ, πολεμώντας και περπατώντας μερόνυχτα, συχνά δίχως τροφή, πολλοί και ξυπόλητοι, στους πάγους και τις θύελλες.

Είμαστε περήφανοι για τους δεκάδες χιλιάδες νεκρούς μαχητές και μαχήτριες του ΔΣΕ που η δράση και η αυτοθυσία τους διδάσκουν, διαπαιδαγωγούν ηθικά και πολιτικά.

Είμαστε περήφανοι γιατί το μεγαλύτερο μέρος του ΔΣΕ, περίπου το 80%, ήταν νεολαίοι, οργανωμένοι στη Δημοκρατική Νεολαία Ελλάδας (ΔΝΕ) και την ΕΠΟΝ.

Είμαστε περήφανοι γιατί το 1/4 της συνολικής δύναμης του ΔΣΕ ήταν γυναίκες, και μάλιστα σε συνθήκες όπου κυριαρχούσε η αντιδραστική αντίληψη για την κατωτερότητα του γυναικείου φύλου, η ανισοτιμία της γυναίκας ήταν θεσμικά κατοχυρωμένη. Η γυναίκα δεν είχε ακόμα ούτε δικαίωμα ψήφου.

Ο ΔΣΕ εξύψωσε την εργάτρια της πόλης και την κοπέλα του χωριού σε πρωταγωνίστρια των πολιτικών εξελίξεων, που άνοιγε τον δρόμο για μια καλύτερη ζωή.

Είμαστε περήφανοι γιατί ακόμα και στις αρνητικές συνθήκες που διαμορφώθηκαν για το Διεθνές Κομμουνιστικό Κίνημα με τον λόγο του Τσόρτσιλ περί «σιδηρού παραπετάσματος» τον Μάρτη του '46, το Δόγμα Τρούμαν και το Σχέδιο Μάρσαλ το '47 και την ίδρυση του ΝΑΤΟ τον Απρίλη του 1949, το ΚΚΕ με τον αγώνα του ΔΣΕ, που ήταν αγώνας ταυτόχρονα πατριωτικός και διεθνιστικός, εκπλήρωσε στο ακέραιο το χρέος του απέναντι στην εργατική τάξη της Ελλάδας και της υπόλοιπης Ευρώπης, το χρέος του απέναντι στο Διεθνές Κομμουνιστικό Κίνημα.

Το γεγονός ότι σήμερα το ΚΚΕ, με το πρόσφατο 22ο Συνέδριό του, έθεσε στόχο να ανταποκριθεί στο κάλεσμα της Ιστορίας για τον σοσιαλισμό οφείλεται σε σημαντικό βαθμό στις βαθιές ρίζες που έχει μέσα στις εργατικές - λαϊκές δυνάμεις και στους αγώνες τους.

Ιστορικές ρίζες που εκτείνονται στις σκληρές, αιματηρές ταξικές αναμετρήσεις του Μεσοπολέμου, στην ηρωική πάλη και στις θυσίες των κομμουνιστών στη διάρκεια όλης της δεκαετίας του 1940, ανάμεσα στις οποίες περίοπτη θέση κατέχουν εκείνοι και εκείνες που έπεσαν στις μάχες στα βουνά, στις πόλεις και στα χωριά, στα εκτελεστικά αποσπάσματα, στις φυλακές, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, στους τόπους εξορίας.

Αυτές οι βαθιές ρίζες ήρθαν ξανά στο προσκήνιο με τις φωτογραφίες των 200 εκτελεσμένων κομμουνιστών στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944.

Στη μία μεριά των φωτογραφιών ήταν ο λαός που πάλευε για τη λευτεριά του από τα καπιταλιστικά δεσμά, ο λαός που υπέφερε από το αστικό κράτος και πριν και κατά τη διάρκεια της Κατοχής.

Στην άλλη μεριά ήταν οι εκτελεστές των 200, οι ναζί - φασίστες κατακτητές ιμπεριαλιστές, το ελληνικό αστικό κράτος που παρέδωσε στους ναζί τους φυλακισμένους κομμουνιστές, εκ των οποίων ορισμένοι ήταν φυλακή ακόμα και πριν την επιβολή της δικτατορίας του Μεταξά το 1936.

Τη δήλωση αποκήρυξης του ΚΚΕ, που αρνήθηκαν να υπογράψουν οι εκτελεσμένοι τότε, τους τη ζητάνε σήμερα. Την ίδια προσπάθεια την έκαναν τόσο κυβερνητικοί βουλευτές όσο και βουλευτές και εκπρόσωποι του λεγόμενου προοδευτικού χώρου, της σοσιαλδημοκρατίας, και φυσικά και οι αστοί επιστήμονές τους.

Είδαμε επίσης ένα αφήγημα που αφορά τη διαμόρφωση μίας δήθεν «συλλογικής εθνικής μνήμης». Ομως σε μια ταξικά διαιρεμένη κοινωνία δεν μπορεί να υπάρξει τέτοια μνήμη.

Τίποτα κοινό δεν συνδέει τα αίσχη της ελληνικής αστικής τάξης την περίοδο της Κατοχής με τον γίγαντα λαό, που με τις οργανώσεις του και το Κόμμα του κέρδιζε και διατηρούσε τη λευτεριά, παρότι δεν κατάφερε να πάει αυτόν τον αγώνα έως το τέλος μετά το διώξιμο του κατακτητή.

Με κανέναν τρόπο δεν μπορούν να έρθουν στα μέτρα της δήθεν «εθνικής ομοψυχίας» και του περιβόητου «εθνικού συμφέροντος», δηλαδή στα μέτρα της αστικής πολιτικής και προπαγάνδας, οι 200 της Καισαριανής και η στρατιά ηρώων που διαπαιδαγώγησε το ΚΚΕ είτε τα χρόνια δράσης του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ είτε τα χρόνια δράσης του ΔΣΕ.

Γι' αυτόν τον σκοπό επιστρατεύονται πανεπιστημιακά και άλλα ιδρύματα, το αστικό εκπαιδευτικό σύστημα, διάφοροι πολύμορφοι και φαινομενικά ετερόκλητοι μεταξύ τους μηχανισμοί προπαγάνδας και ιδεολογικής χειραγώγησης και, φυσικά, άφθονοι πόροι, χρήμα και υποδομές.

Αλλοι βλέπουν τις φωτογραφίες των 200 ως μουσείο, μάλλον για να καθησυχάσουν τους δικούς τους φόβους. Γιατί 200 θα ξαναγεννηθούν, όπως γεννήθηκαν χιλιάδες στο πέρασμα της Ιστορίας.

Τον ίδιο δρόμο άλλωστε ακολούθησαν και πριν και μετά από αυτούς χιλιάδες αγωνιστές και κομμουνιστές, φτάνοντας στην υπέρτατη θυσία, σίγουροι ότι κάνουν αυτό που πρέπει απέναντι στον λαό και στη δίκαιη υπόθεση στην οποία έχουν στρατευτεί.

Γιατί οι αξίες, τα ιδανικά, ο σκοπός της επαναστατικής αλλαγής της κοινωνίας, η ένταξη του «εγώ» στο «εμείς» της συλλογικής, οργανωμένης πάλης για τον σοσιαλισμό μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ, γέννησαν και θα ξαναγεννήσουν τέτοιους ήρωες.

Ο λαός και τα παιδιά του είδαν με περηφάνια αυτά τα ντοκουμέντα, γιατί είδαν ότι και μέσα στις πιο μεγάλες δυσκολίες, ακόμα και μπροστά στον θάνατο, ο άνθρωπος, ο αγωνιστής της ζωής πηγαίνει με το κεφάλι ψηλά και τη γροθιά υψωμένη. Ακριβώς γιατί παλεύει για ανώτερα ιδανικά, όπως τα ιδανικά του κομμουνισμού, του προλεταριακού διεθνισμού, του λαϊκού πατριωτισμού που αφορούν την πάλη κάθε λαού να παλέψει για να γίνει αφέντης στον τόπο του.

RIZOSPASTIS

Εμαθαν ότι ακόμα και στις φυλακές οι κομμουνιστές οργάνωναν την καθημερινότητα, την αλληλεγγύη, το διάβασμα, τη μελέτη της επαναστατικής θεωρίας, όλα αυτά που αποτέλεσαν επίσης υποδομή για να αντέχουν και να παλεύουν παντού.

Τον ίδιο κανόνα θα τον βρούμε άλλωστε και στον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας, εκεί που το ψωμί μπορεί να έλειπε, αλλά το βιβλίο και η εφημερίδα όχι!

Είδαν πόσο τιποτένιες και φτηνές είναι οι διάφορες θεωρίες - κατασκευάσματα της ΕΕ για τους «δύο ολοκληρωτισμούς», για την ανιστόρητη ταύτιση του κομμουνισμού με τον φασισμό.

Αυτά τα νοσηρά θεωρήματα τα υποστηρίζουν και οι διάφοροι φιλελεύθεροι δεξιοί αλλά και η αμαρτωλή σοσιαλδημοκρατία, διεθνώς και στη χώρα μας, όλοι οι οπαδοί του σύγχρονου ιστορικού αναθεωρητισμού.

Οι «αναθεωρητές» της Ιστορίας, αναπαράγοντας την επίσημη πολιτική της ΕΕ, τη θεωρία των «δύο άκρων», δεν ξιφουλκούν στο πραγματικό πεδίο της Ιστορίας.

Επιδιώκουν να χτυπήσουν την ταξική πάλη σήμερα, προκειμένου να περάσει δίχως κινδύνους για την καπιταλιστική εξουσία η στρατηγική του κεφαλαίου, η διαιώνιση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, τόσο σε καιρό ιμπεριαλιστικής ειρήνης όσο και σε καιρό ιμπεριαλιστικού πολέμου.

RIZOSPASTIS

Και έχουμε βάλει κι εμείς το λιθαράκι μας σε αυτό. Γιατί εδώ υπάρχει ΚΚΕ, υπάρχει εργατικό - λαϊκό κίνημα που δυναμώνει και φουντώνει, αντιστέκεται και προχωρά μπροστά!

Φίλες και φίλοι,

Οι συνθήκες στη μεταπολεμική Ελλάδα, αυτές που γέννησαν και τον ΔΣΕ, αποτελούν την πιο τρανή απόδειξη ότι οι κοινωνικές αντιθέσεις συνεχώς οξύνονται.

Τόσο σε περίοδο πολέμου, όσο και σε περιόδους ειρήνης σε μία ταξική κοινωνία υπάρχει από τη μια η πατρίδα των εκμεταλλευτών, των καπιταλιστών που κατέχουν την εξουσία, παράσιτα της κοινωνίας, μία χούφτα μεγάλοι όμιλοι που βγάζουν αμύθητα κέρδη. Και από την άλλη, υπάρχει η πατρίδα της εργατικής τάξης και των συμμάχων της στην πόλη και την ύπαιθρο, που ζει φτωχικά με μεγάλους κόπους από την ίδια τη δουλειά της, παρακολουθώντας τη ζωή της να γίνεται χειρότερη χρόνο με τον χρόνο, παρότι από τα χέρια και το μυαλό της παράγονται τα πάντα.

Ανάμεσα σε αυτές τις δύο πατρίδες δεν υπάρχει τίποτα κοινό, ποτέ, σε καμία συνθήκη. Κι όποτε εμφανίζεται κάτι ως επιφανειακά κοινό, διαψεύδεται αμέσως από την ίδια τη ζωή και την πραγματικότητα.

Οι εκμεταλλευτές που έχουν την εξουσία, επιστρατεύουν την πιο άθλια και επίμονη προπαγάνδα στις πιο κρίσιμες στιγμές, για να πείσουν ότι τάχα όλοι, καταπιεστές και καταπιεζόμενοι, έχουν κοινό συμφέρον, που το ονομάζουν «εθνικό συμφέρον». Βαφτίζουν εθνικό συμφέρον ό,τι συμφέρει τους ίδιους, ακόμα και αν βυθίζει σε μεγάλους κινδύνους τον λαό.

Αυτό ακριβώς ζούμε σήμερα, σε περίοδο κλιμάκωσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου, που για πρώτη φορά μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, περισσότερο από ποτέ άλλοτε, προβάλλει μπροστά μας ένας ενδεχόμενος Γ' Παγκόσμιος Πόλεμος.

Η άρχουσα τάξη της χώρας έχει χωθεί για τα καλά στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στη Μέση Ανατολή, στο πλευρό των ΗΠΑ και Ισραήλ. Τα συμφέροντα αυτής της τάξης υπηρετεί η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα του ευρωατλαντισμού. Πατρίδα της αστικής τάξης είναι τα κέρδη της, τα συμφέροντά της, οι μπίζνες της.

Η εμπλοκή της χώρας στους επικίνδυνους σχεδιασμούς των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ - Ισραήλ σε βάρος των ανταγωνιστών τους, του υπό διαμόρφωση ευρασιατικού άξονα με επικεφαλής την Κίνα, είναι «τρόπος ύπαρξης» για την ελληνική αστική τάξη, τον ελληνικό καπιταλισμό.

Για να προστατεύει τους εφοπλιστές βρίσκεται φρεγάτα του Πολεμικού Ναυτικού στην Ερυθρά Θάλασσα, την ώρα που η ΕΕ και η κυβέρνηση εξετάζουν τα πώς και πότε μπορεί να σταλεί πιο πέρα, στα Στενά του Ορμούζ.

Για να προστατεύουν τις υποδομές της Βρετανίας, των ΗΠΑ και του Ισραήλ στην Κύπρο, βρίσκονται ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις στο νησί που παραμένει υπό κατοχή από τη ΝΑΤΟική σύμμαχο Τουρκία και με την ανοχή της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

Δεν υπάρχει πιο προκλητικό ψέμα ότι όλοι αυτοί που ευθύνονται για τη διαιώνιση της κατοχής, τώρα ξαφνικά νοιάζονται για την προστασία του κυπριακού λαού!

Για να προστατεύουν τους πετρελαιάδες της Σαουδικής Αραβίας, ελληνικοί Patriot όχι μόνο έχουν σταλεί σε αυτή τη χώρα, αλλά χρησιμοποιήθηκαν κιόλας για να αναχαιτίσουν ιρανικούς πυραύλους, σηματοδοτώντας πλέον την ενεργή συμμετοχή της Ελλάδας σε έναν πόλεμο βρώμικο, ιμπεριαλιστικό.

Μάλιστα η κυβέρνηση της ΝΔ με τις ψήφους του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ είχαν από κοινού ψηφίσει υπέρ της αποστολής. Είχαν μάλιστα στο κείμενο της συμφωνίας μεριμνήσει και τι θα γίνει με τις σορούς, αν συμβεί οτιδήποτε στη συγκεκριμένη αποστολή. Τέτοιο αίσχος!

Εύλογα θα αναρωτηθεί κανείς: Ποια ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα υπερασπίζονται οι Patriot στη Σαουδική Αραβία; Τι σχέση έχει αυτή η αποστολή με τη διαφύλαξη των συνόρων και της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας και του λαού μας; Καμία απολύτως.

Την ίδια ώρα, τα κυβερνητικά στελέχη επιστρατεύουν όλο και πιο άθλια προσχήματα προκειμένου να στρατεύσουν τον λαό, να τον πείσουν να αποδεχτεί τη συμμετοχή στον πόλεμο.

Ακούσαμε - και μάλιστα από τον υπουργό Αμυνας - μέχρι και ότι η χρήση των Patriot στη Σαουδική Αραβία, δηλαδή η συμμετοχή στον πόλεμο, γίνεται για τις ανατιμήσεις. Δεν είναι γελοίο, είναι επικίνδυνο!

Καρφάκι δεν τους καίγεται για την ακρίβεια και το λαϊκό εισόδημα και τους μισθούς, που οι ίδιοι με νόμους τους έχουν καθηλώσει στα επίπεδα του 2010. Εχουν μάλιστα το θράσος να διαφημίζουν τη νέα αύξηση - κοροϊδία του κατώτατου μισθού, όταν μάλιστα η ακρίβεια καλπάζει.

Καρφάκι δεν τους καίγεται για το εισόδημα των βιοπαλαιστών αγροτών και επαγγελματιών, για τους οποίους έχουν θεσπίσει άδικους, υψηλούς φόρους τη στιγμή που εφοπλιστές και βιομήχανοι απολαμβάνουν φοροαπαλλαγές και άλλα κρατικά προνόμια.

Οι ίδιοι που νοιάζονται τάχα για την ευημερία του λαού έχουν εμπορευματοποιήσει με την πολιτική τους εδώ και χρόνια ζωτικές ανάγκες του λαού, όπως την υγεία, τη μόρφωση, τις μεταφορές, την πρόνοια. Η λεγόμενη εξωτερική πολιτική είναι συνέχεια της εσωτερικής πολιτικής.

Τι φιλολαϊκή πολιτική στα διεθνή θέματα μπορεί να κάνει μία κυβέρνηση που έχει νομοθετήσει 13ωρα, πλειστηριασμούς για τις λαϊκές οικογένειες, καθηλωμένους μισθούς και συντάξεις; Με τα ίδια κριτήρια διαμορφώνουν και την εξωτερική πολιτική, δηλαδή με κριτήριο τα συμφέροντα των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.

Εδώ συναντιούνται με την κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα, που μπορεί να σηκώνουν τον τόνο σε κάποια θέματα, αλλά στα βασικά, σε αυτά που καθορίζουν την πορεία της χώρας και του λαού, συμφωνούν και επαυξάνουν. Εχουν υπηρετήσει άλλωστε την ίδια πολιτική και ως κυβερνήσεις ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ, άλλοι.

Γι' αυτό και όλοι τους είναι ζυγισμένοι, στοιχισμένοι με την αποστολή Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας εκτός συνόρων, για να υπηρετούν τα σχέδια του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ και τα σχέδια της αστικής τάξης.

Γι' αυτό υιοθετούν τα άθλια ιμπεριαλιστικά προσχήματα. Από τη μία μιλούν για έλλειμμα δημοκρατίας στο Ιράν και από την άλλη ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ μια χαρά στηρίζουν τις σχέσεις της αστικής τάξης της χώρας με τις μοναρχίες του Κόλπου και με το κράτος κατακτητή - εισβολέα - γενοκτόνο και τρομοκράτη, το Ισραήλ.

Και αν η μία πλευρά του λεγόμενου εθνικού συμφέροντος απαιτεί τη συμφωνία με τις βρώμικες δουλειές της αστικής τάξης όπου Γης, με απρόβλεπτες συνέπειες για τον λαό, όπως είναι τα στρατιωτικά αντίποινα, η άλλη πλευρά του λεγόμενου εθνικού συμφέροντος απαιτεί ανακωχή από τις διεκδικήσεις και την πάλη, τη στιγμή που πάλι ο λαός καλείται να πληρώσει τις οικονομικές συνέπειες του πολέμου.

Ομως, η άλλη πλευρά της ακρίβειας είναι τα μυθικά κέρδη των ενεργειακών κολοσσών. Η άλλη πλευρά των εγκλωβισμένων ναυτεργατών που καλούνται να υπογράφουν ότι με δική τους ευθύνη πλέουν κάτω από πυραύλους στα Στενά του Ορμούζ, είναι τα κέρδη των εφοπλιστών που έχουν πάρει την ανηφόρα από την έναρξη του πολέμου. Η άλλη πλευρά του λαϊκού εισοδήματος που εξανεμίζεται είναι η αύξηση των επιτοκίων για να μη χάσουν δεκάρα οι τραπεζικοί όμιλοι.

Η κυβέρνηση μπροστά στο νέο κύμα ανατιμήσεων παριστάνει την «αθώα του αίματος». Μιλάει για εισαγόμενο πληθωρισμό λες και δεν ξέρει πώς ο πόλεμος στον οποίο συμμετέχει συνέβαλε στην αύξηση των τιμών. Μιλάει για μέτρα στήριξης τη στιγμή που όχι μόνο δεν δίνει, αλλά παίρνει κι άλλα από τον λαό.

Αυτό ακριβώς συμβαίνει όταν διατηρούνται οι άδικοι έμμεσοι φόροι και αυξάνονται οι τιμές. Περισσότερα κρατικά έσοδα προερχόμενα από τα λαϊκά στρώματα. Μιλάει για μέτρα ανάσχεσης της ακρίβειας και εννοεί ξανά την επιδότηση των υψηλών τιμών και των κερδών των ομίλων της Ενέργειας με κρατικό χρήμα.

Τώρα όμως χρειάζεται να δυναμώσει ο εργατικός - λαϊκός αγώνας για να μην πληρώσουν οι εργαζόμενοι τις συνέπειες της πολεμικής εμπλοκής.

Το ελάχιστο σήμερα είναι η κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης, του ΕΦΚ στην Ενέργεια, που στο πλαίσιο των ανατιμήσεων αυξάνουν και τη φοροληστεία του λαού, τα ματωμένα πλεονάσματα. Είναι το πλαφόν στις τιμές των καυσίμων και της Ενέργειας στη χονδρική αγορά και τους ενεργειακούς ομίλους, οι ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς με πλήρη και πραγματική επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.

Το ΚΚΕ μπαίνει μπροστά στην οργάνωση της εργατικής - λαϊκής πάλης για την έξοδο της Ελλάδας από τον πόλεμο και την απεμπλοκή από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Για την αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, με τον λαό κυρίαρχο και με σχέσεις αμοιβαίου οφέλους κι αλληλεγγύης με τους άλλους λαούς.

Η Ιστορία διδάσκει ότι όποτε ο λαός μας μπήκε κάτω από «ξένη σημαία», όποτε στήριξε τα σχέδια της αστικής τάξης στον ρόλο του πρωτοπαλίκαρου των «ισχυρών συμμάχων», υπέστη ο ίδιος μεγάλες καταστροφές.

Τώρα ο λαός να απορρίψει κάθε είδους αστικούς σχεδιασμούς που του παρουσιάζονται ως «εθνικοί στόχοι». Να υπερασπιστεί τα δικά του αυτοτελή συμφέροντα και να διεκδικήσει αυτά που του ανήκουν.

Η πάλη του λαού για τη δική του πατρίδα, η πάλη για την υπεράσπιση της ζωής του, της οικογένειάς του, του σπιτιού του, για την ικανοποίηση των αναγκών του, είναι πάλη για ένα άλλο μέλλον χωρίς την εξουσία του κεφαλαίου, το οποίο έχει ως «πατρίδα» την εκμετάλλευση και τα κέρδη και όπου αυτά υπηρετούνται.

Ο λαός, σε συμπόρευση με το ΚΚΕ, να σηκώσει τη σημαία της αντεπίθεσης, της μαχητικής υπεράσπισης των συμφερόντων του και να βάλει πλώρη για έναν αγώνα μέχρι τέλους. Μέχρι την οριστική απαλλαγή από το σύστημα της φτώχειας, των πολέμων και της εκμετάλλευσης.

Σε έναν κόσμο που «φλέγεται», σε ένα σύστημα που σαπίζει, ο λαός έχει τη δύναμη να γίνει πρωταγωνιστής των εξελίξεων με το ΚΚΕ μπροστά!

Το ΚΚΕ φωτίζει την προοπτική του νικηφόρου αγώνα για τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό.

Δόξα και τιμή στον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας!

Δόξα και τιμή στο ΚΚΕ!

Η εκδήλωση ξεκίνησε με ένα δρώμενο να αναβιώνει σύντομα τις συνθήκες που οδήγησαν τους κομμουνιστές και τους άλλους αγωνιστές να ξανά πάρουν τα όπλα. Αγωνιστές με τα χωνιά να περιγράφουν τη βαρβαρότητα, τις δολοφονίες, τα βασανιστήρια.

«Χωριανοί... Τον Γιάννη τον Κάλιο τον σακάτεψαν. Εμεινε 3 μήνες στο κρεββάτι και τώρα γυρνά με τα δεκανίκια. Τον Γιάννη Τσιτσιρίκο τον κρέμασαν από τα πόδια, τον βασάνισαν και τον πυροβόλησαν από κοντά και το μπαρούτι έκαιγε τις σάρκες του. Τον Γιώργη Παπαθανάση τον σκότωσαν με τον βούρδουλα και τη φάλαγγα και έπειτα είπαν ότι αυτοκτόνησε. Και ποιον να ιστορήσει κανείς: Τον Βασίλη Σίφλα, τον Νίκο Ματαπά, τον Φούντο, τον Τηλέγραφο Διονύση. Τον γιο του σκοτωμένου Θανάση, τον γιο του Τζαβέλα»... «Πολεμήσαμε για τη λευτεριά χρόνια ολάκερα και τώρα είμαστε πάλι σκλάβοι. Θα πολεμήσουμε για να ξαναλευτερωθούμε».

Αναγνώστηκε απόσπασμα από την Απόφαση της 2ης Ολομέλειας που καλεί τον λαό να απαντήσει στους εχθρούς με τα ίδια σκληρά μέσα αποφασιστικά και μέχρι τη νίκη. Στον αέρα ακούγονται πυροβολισμοί από ντουφέκια... Και η φωνή του μαχητή του ΔΣΕ Χρήστου Δίγκογλου να τραγουδάει «βροντάει ο Ολυμπος και πάλι» και τους καλλιτέχνες να συνεχίζουν «νέο αντάρτικο γεννιέται, ν' αγωνιστεί για λευτεριά»...

Ακολούθησε προσκλητήριο νεκρών Λιτοχωριτών αντιστασιακών της περιόδου 1940-'44 και μαχητών του ΔΣΕ 1946-1949.

Η εκδήλωση «έκλεισε» με κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο Εθνικής Αντίστασης ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΕΠΟΝ, ΔΣΕ. Εκ μέρους της ΚΕ του ΚΚΕ στεφάνι κατέθεσε ο Θανάσης Χρηστίδης, μέλος της Γραμματείας της ΚΕ, εκ μέρους του ΚΣ της ΚΝΕ ο Γραμματέας του ΚΣ, Θοδωρής Κωτσαντής και εκ μέρους του τοπικού παραρτήματος της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ ο Παναγιώτης Παλάσκας.

RIZOSPASTIS

RIZOSPASTIS

Την εκδήλωση χαιρέτισε ο Γραμματέας της ΤΕ Πιερίας Αντώνης Παπαδόπουλος, ο οποίος μεταξύ άλλων κάλεσε τον λαό σε συμπόρευση με το ΚΚΕ, να σηκώσει τη σημαία της αντεπίθεσης, της μαχητικής υπεράσπισης των συμφερόντων του, και να βάλει πλώρη για έναν αγώνα μέχρι τέλους, μέχρι την οριστική απαλλαγή από το σύστημα της φτώχειας, των πολέμων και της εκμετάλλευσης.

Ακολούθησε ένα πολύ όμορφο γλέντι με λαϊκό και πολιτικό τραγούδι, με τους καλλιτέχνες Γιάννη Χαλάτση, Δημήτρη Γκόγκο, Απόστολο Σακκά και Κατερίνα Τζότζου.

Στη διάρκεια της παρουσίας του στην Πιερία ο Δ. Κουτσούμπας συναντήθηκε με την ζωγράφο Ερικα Δουραλή στον Νέο Παντελεήμονα. Η Ε. Δουραλή δώρισε στο ΚΚΕ έναν πίνακα ζωγραφικής προς τιμήν του πατέρα της, Γιάννη Δουραλή, που ήταν μέλος της Λέσχης Φίλων του ΚΚΕ στη Γαλλία. Επίσης δώρισε στον Δ. Κουτσούμπα το βιβλίο της, μια δίγλωσση έκδοση με τίτλο «Vice Versa».

Στην εκδήλωση μίλησε ο Σωκράτης Μπουντόλος, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, ενώ παρευρέθηκε ο Θέμης Γκιώνης, μέλος του ΠΓ της ΚΕ. Στεφάνια κατέθεσαν εκ μέρους του Κόμματος ο Μαρίνος Μακρής, μέλος του Γραφείου Περιοχής Αττικής και Γραμματέας της Τομεακής Επιτροπής Α' Αθήνας, και εκ μέρους της ΚΝΕ ο Γιάννης Αντωνίου, μέλος του Τομεακού Γραφείου Α' Αθήνας.

«Αποδίδοντας τιμή στον κομμουνιστή ήρωα Νίκο Μπελογιάννη, που πριν από 74 χρόνια, τέτοια μέρα ξημερώματα, εκτελέστηκε ως μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ μαζί με τους συντρόφους του, Νίκο Καλούμενο, Ηλία Αργυριάδη και Δημήτρη Μπάτση, αποδίδουμε τιμή στη συγκλονιστική ζωή και δράση του. Ζωή που συμπυκνώνει στοιχεία πολύπλευρης επαναστατικής δράσης σε σκληρές συνθήκες», τόνισε ο Σ. Μπουντόλος και πρόσθεσε: «Ο Μπελογιάννης έφτασε να ξεκλειδώνει την αθανασία χαμογελώντας πριν τον θάνατο. Εφτασε να εκφράσει την ομορφιά της αγωνιστικής ζωής κόντρα στο εκτελεστικό απόσπασμα του σάπιου αστικού κράτους, έχοντας καθοδηγήσει, ως 20χρονος νέος τη δεκαετία του 1930, μεγάλους ταξικούς αγώνες στην Αμαλιάδα και αλλού.

Εφτασε να κρατά το γαρύφαλλο και να γίνεται εικόνα της πάλης για τον σοσιαλισμό, ως μεγάλο, ως ωραίο και ως συγκλονιστικό, έχοντας κρατήσει το όπλο του επαναστατικού λαϊκού στρατού, του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας.

Ο Νίκος Μπελογιάννης ξεφτίλισε με την απολογία του τους κατηγόρους του, υπερασπίζοντας την πολιτική του ΚΚΕ και το αίμα του λαού που χύθηκε για να ξημερώσουν καλύτερες μέρες, έχοντας γράψει βιβλία για την Ιστορία της Λογοτεχνίας μέσα σε μπουντρούμια φυλακών, έχοντας συμβάλλει καθοριστικά στη σύνταξη και διακίνηση κομματικών εφημερίδων σε συνθήκες παρανομίας (...)

Οι δυσκολίες και τα διλήμματα που έχουν να αντιμετωπίσουν σήμερα τα μέλη και στελέχη του ΚΚΕ, αλλά και ευρύτερες λαϊκές δυνάμεις, δεν είναι στην παρούσα φάση "δήλωση μετάνοιας ή εκτέλεση".

Αν και σε κάθε περίπτωση η ανάγκη επιλογής για υποταγή του ατομικού στο συλλογικό, η αφοσίωση στην επαναστατική πάλη, δεν αφορά μόνο σε συνθήκες παρανομίας, βασανιστηρίων και ανελέητων καπιταλιστικών διώξεων, ακόμα περισσότερο σήμερα οι αποφάσεις που παίρνει ο καθένας και η καθεμιά βαραίνουν καταλυτικά.

Ακριβώς γιατί μπορεί να μην είμαστε στη φάση του σαλπίσματος της άμεσης "εφόδου", όμως, όπως σημείωνε η ΚΕ του ΚΚΕ τον Οκτώβρη του 2025 στο κείμενο των Θέσεών της για το 22ο Συνέδριο του Κόμματος, είμαστε σε μια περίοδο "γρήγορων και σύνθετων εξελίξεων, όπου αυξάνονται οι απαιτήσεις για να ανταποκριθούμε σε δύσκολες συνθήκες και σε απότομες αλλαγές κατά τις οποίες είναι πιο πιθανό - σε σχέση με άλλες περιόδους - οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί, οι πολεμικές αναμετρήσεις, η καπιταλιστική οικονομική κρίση να οδηγήσουν σε μαζική ριζοσπαστικοποίηση εργατικών - λαϊκών δυνάμεων, σε όξυνση της ταξικής πάλης, ακόμα και σε αποσταθεροποίηση της καπιταλιστικής εξουσίας"».

Αναφερόμενος δε στον σημερινό πόλεμο, τόνισε: «Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, το ΚΚΕ, έχοντας συναίσθηση του ρόλου του ως επαναστατικής πρωτοπορίας, φιλοδοξεί να ανταποκριθεί στα μεγάλα καθήκοντα που υψώνει η ανεπίστρεπτη γενίκευση του ιμπεριαλιστικού πολέμου, το "τελικό ξεκαθάρισμα" των μακελάρηδων.

Κόντρα στο κλίμα της "ομοψυχίας" για να υπάρξει "σταθερότητα, σε ταραγμένους καιρούς", όπως μας βομβαρδίζουν καθημερινά, τα μέλη και στελέχη του ΚΚΕ φωτίζουν με το παράδειγμα της καθημερινής τους δράσης και διαφώτισης ότι ο λαός μπορεί και πρέπει να βαθύνει τα ρήγματα στο γερασμένο καπιταλιστικό σύστημα.

Φωτίζουμε τα συμπεράσματα των εμβληματικών αγώνων της περιόδου, που δείχνουν ότι ούτε σε συνθήκες "ανάπτυξης" ούτε σε συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας και εμπλοκής μπορεί να υπάρξει ταξική ειρήνη. (...)

Το ΚΚΕ πρωτοστατεί στην οργάνωση και στη στήριξη αυτών των αγώνων.

Πρωτοστατεί, θα λέγαμε, και στην προβολή του μέλλοντός τους.

Στη διαμόρφωση ενός πανελλαδικά συντονισμένου εργατικού - λαϊκού κινήματος που θα έρχεται σε σύγκρουση με το σύστημα και την εξουσία του.

Θα χτίζει την αυτοπεποίθηση του οργανωμένου και αποφασισμένου λαού, που θα μαθαίνει να μάχεται χωρίς να φοβάται έναν πιο ισχυρό αντίπαλο.

Θα πιστεύει ότι πρέπει να δίνει τη μάχη ακόμα κι αν ξέρει πως μπορεί να μη νικήσει άμεσα, αλλά έτσι να ανοίξει τον δρόμο για τη νίκη στο μέλλον.

Ενα κίνημα που θα έχει ως προοπτική την πάλη για την ανατροπή της εξουσίας, που θα ανοίξει τον δρόμο για τη σοσιαλιστική - κομμουνιστική κοινωνία, την απαλλαγή δηλαδή των ανθρώπων από τη βαρβαρότητα».

Στην Αμαλιάδα συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε στην πλατεία που φέρει το όνομα και υπάρχει ο ανδριάντας του Νίκου Μπελογιάννη, ενώ στην Πάτρα, στην πλατεία Παντοκράτορος, όπου υπάρχει αντίστοιχο μνημείο.

Αναφερόμενος στον κομμουνιστή - ήρωα, τη θυσία του όπως και των συντρόφων του, ο Σωτήρης Παρίσης, μέλος της Γραμματείας της ΚΕ του ΚΚΕ και Γραμματέας της ΕΠ Δυτικής Ελλάδας, σημείωσε, μεταξύ άλλων, στην κεντρική ομιλία στην Αμαλιάδα: «Ο Μπελογιάννης και οι σύντροφοί του στάθηκαν όρθιοι μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα, περήφανοι γιατί είχαν κάνει το χρέος τους απέναντι στην εργατική τάξη, τον λαό... Ησυχοι γιατί ήξεραν ότι το κόκκινο γαρύφαλλο της θυσίας τους θα συνεχίζει να ανθίζει μέσα στους μεγάλους αγώνες του μέλλοντος, με το ΚΚΕ μπροστά.

Και αν στις ηρωικές σελίδες της Ιστορίας αυτού του λαού, αυτού του τόπου, υπάρχει γραμμένο με μεγάλα γράμματα το όνομά τους, όπως και το όνομα χιλιάδων άλλων αγωνιστών, είναι γιατί όλοι τους στις κρίσιμες στιγμές πήραν τη θέση τους στη σωστή πλευρά της Ιστορίας. Κι έμειναν εκεί στο πλάι της εργατικής τάξης, του λαού, σταθερά απέναντι στο κεφάλαιο, τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες και τις κυβερνήσεις του. Αυτή είναι η σωστή πλευρά της Ιστορίας. Οπως είπε και ο ίδιος στο στρατοδικείο: "Για τον σκοπό αυτό αγωνιζόμαστε και όταν χρειαστεί θυσιάζουμε και τη ζωή μας".

Είμαστε σίγουροι ότι τα επόμενα χρόνια η ταξική πάλη, η πάλη για την ανατροπή, για τον σοσιαλισμό, θα αναδείξει νέα πρότυπα συλλογικού και ατομικού ηρωισμού, νέους αγωνιστές, νέους λαϊκούς ηγέτες, νέους "Μπελογιάννηδες". Δεν επαναπαυόμαστε, δεν υποτιμούμε τον αντίπαλο και τις δυσκολίες. Το Κόμμα μας, πιο ώριμο και αποφασισμένο μετά το πρόσφατο Συνέδριό του, έχει πολιτική χαραγμένη ώστε να κάνει το επαναστατικό του καθήκον μπροστά στο κάλεσμα της Ιστορίας... στην πάλη για τον σοσιαλισμό».

Στην Πάτρα ομιλία πραγματοποίησε ο Κώστας Μουγκογιάννης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και Γραμματέας της ΤΕ Αχαΐας. Αφού αναφέρθηκε στη ζωή και τη δράση του Ν. Μπελογιάννη, όπως και την εκτέλεση των 200 της Καισαριανής, μεταξύ άλλων, σημείωσε:

«Η δύναμη, η ορμή αυτών των ηρώων, όπως και του Νίκου Μπελογιάννη πήγαζε από την αφοσίωσή τους στο δίκιο του λαού και το Κόμμα, από τη συνείδηση και τη βαθιά πίστη στον σκοπό της πάλης τους, στο ιδανικό για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, στον σοσιαλισμό - κομμουνισμό.

Είναι το Κόμμα μας που μπορούσε και μπορεί να διαμορφώνει επαναστάτες τόσο σε στιγμές ανόδου της ταξικής πάλης όσο και στις καμπές της. Είναι το Κόμμα μας που κόντρα στην προσπάθεια παραχάραξης της Ιστορίας από τα αστικά επιτελεία και την ΕΕ, συνεχίζει σε όποιες συνθήκες με τους κομμουνιστές μπροστά, στις μεγάλες, αλλά και τις καθημερινές μάχες. Με όπλο το επαναστατικό μας Πρόγραμμα και Καταστατικό.

Ετσι τιμάμε τους νεκρούς μας και την Ιστορία μας, συνεχίζοντας αταλάντευτα, σε συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας σε ολόκληρο τον πλανήτη, εμπλοκής της χώρας στις πολεμικές συγκρούσεις και έναν ιμπεριαλιστικό πόλεμο που γενικεύεται».

Και στις δύο συγκεντρώσεις πραγματοποιήθηκαν καταθέσεις στεφάνων στα μνημεία που είναι αφιερωμένα στον Ν. Μπελογιάννη, από τις Οργανώσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, ενώ στην Πάτρα πραγματοποιήθηκε και μουσικό αφιέρωμα.

Καλλιθέα

Από νωρίς το πρωί κρεμάστηκε πανό έξω από το σχολείο και τα μέλη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ συζήτησαν με τους μαθητές, διακίνησαν υλικό και πρόσφεραν κόκκινα γαρύφαλλα, τιμώντας με αυτόν τον τρόπο τα 74 χρόνια από την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη και των συντρόφων του.

Στην είσοδο του σχολείου κατατέθηκαν λουλούδια από τον Γιάννη Βακαλόπουλο, μέλος της Τομεακής Επιτροπής Νότιου Τομέα του ΚΚΕ και επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Καλλιθέας, και από την Αντριάνα Χατζηπαντελή, μέλος του Γραφείου του Τομεακού Συμβουλίου Νότιων Συνοικιών της ΚΝΕ.

Το απόγευμα της Δευτέρας οι ΚΟ Νίκαιας - Ρέντης του ΚΚΕ κατέθεσαν λουλούδια στον τάφο του Μπελογιάννη στο Γ' Νεκροταφείο.

Νίκαια