Αλλες τρεις είναι οι φωτογραφίες που απαθανατίζουν την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944 και οι οποίες περιήλθαν στο ελληνικό κράτος, σύμφωνα με δήλωση του συλλέκτη Τιμ Ντε Κρανέ σε εφημερίδα.

Σύμφωνα με τον Κρανέ, «οι φωτογραφίες γερμανικών εκτελέσεων δυστυχώς δεν είναι ιδιαίτερα σπάνιες, ιδίως όσον αφορά την Πολωνία, την πρώην Γιουγκοσλαβία και το Ανατολικό Μέτωπο».

Το άνοιγμα της εκδήλωσης πραγματοποίησε ο Δημήτρης Ανθούσης, μέλος της Επιτροπής Περιοχής Κρήτης του ΚΚΕ, σημειώνοντας: «Τα φωτογραφικά ντοκουμέντα που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας με τους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές στην Καισαριανή μάς έχουν συγκλονίσει βαθιά. Απέδειξαν αυτό που όλος ο ελληνικός λαός ήδη γνώριζε: Οι 200 ήρωες, τα μέλη και στελέχη του ΚΚΕ, στάθηκαν όρθιοι, αγέρωχοι απέναντι στον θάνατο, γιατί εκπροσωπούσαν και υπερασπίζονταν ανώτερα ιδανικά, πάλευαν για τη λευτεριά της πατρίδας μας, για μια κοινωνία απαλλαγμένη από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Απέδειξαν ότι το φως του αγώνα θα νικά πάντα το σκοτάδι του άδικου».

Ακολούθησε στη συνέχεια η κεντρική ομιλία από τον Γιώργο Κορναράκη, μέλος της Επιτροπής Περιοχής Κρήτης του ΚΚΕ, ο οποίος ξεκίνησε λέγοντας:

«Πριν από 15 μέρες, ο χρόνος πάγωσε. Εμφανίστηκαν μετά από 82 χρόνια αυτές οι φωτογραφίες, φωτογραφίες που "προσωποποιούν" τους συντρόφους μας. Τους 200 κομμουνιστές που εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του 1944 στην Καισαριανή. Ολα όσα έχουμε ακούσει, έχουμε διαβάσει κι έχουμε γράψει για αυτούς, αποκτούν πλέον άλλη διάσταση... Τους βλέπουμε να περπατούν με τα καλά τους ρούχα προς τον θάνατο "δίχως να σκοντάψουν"...

Σηκώνουν τα χέρια τους, σαν να χαιρετάνε, ένας υψώνει τη γροθιά του... Αψηφούν τον θάνατο, δεν τρομάζουν, φτύνουν κατάμουτρα τα ναζιστικά σκυλιά. Κοιτάνε το εκτελεστικό απόσπασμα στα μάτια με βλέμμα καθάριο και περήφανο, όπως κοιτάει ο Θρασύβουλος Καλαφατάκης την κάμερα του εκτελεστή του. Μόνο που αυτή τη φορά δεν θα χορέψουν ούτε 10, ούτε 20 αλλά 200. Πρώτος το πεντοζάλι θα σύρει ο Παναγιώτης Κορνάρος.

Η θυσία των 200 σήκωσε τον λαό μας ένα μπόι ψηλότερα! Το ίδιο αισθανόμαστε εντονότερα όλοι εδώ και δύο εβδομάδες: Μόνο περηφάνια και δέος για αυτούς που στάθηκαν ορθοί μπροστά στο απόσπασμα, κερδίζοντας "το μεγάλο παιχνίδι για τον άνθρωπο"».

«Και η απάντηση στο ερώτημα "μα τι άνθρωποι ήταν αυτοί" βρίσκεται μπροστά μας. Δίπλα στα ονόματα, υπάρχει πλέον και το πρόσωπό τους... Ηταν οι άνθρωποι της εποχής τους. Απλοί άνθρωποι της δουλειάς, οικοδόμοι, αγρότες, διανοούμενοι, μαθητές, που έγιναν σύμβολα ηρωισμού και αυτοθυσίας. Είχαν οικογένειες, παιδιά, φίλους. Ηταν άνθρωποι που δήλωσαν παρών στο κάλεσμα της εποχής τους.

Κάθε λεπτομέρεια του βιογραφικού τους, κάθε σπιθαμή της Ιστορίας τους είναι μια σελίδα της πάλης του Κόμματός μας. Ηταν κομμουνιστές γαλουχημένοι σε μεγάλες ταξικές μάχες του Μεσοπολέμου. Στην πλειονότητά τους Ακροναυπλιώτες, που τους παρέδωσε το αστικό κράτος - όντας από τη μεταξική δικτατορία φυλακισμένοι - στους κατακτητές. Διακόσιοι πρωτοπόροι κομμουνιστές, αγωνιστές του λαού μας, πάλευαν με τον θάνατο, τραγουδώντας. Επεσαν ως τον τελευταίο με το κεφάλι ψηλά», ανέφερε ακόμα ο Γ. Κορναράκης.

«Το Στρατόπεδο του Χαϊδαρίου δεν ήταν απλά μια φυλακή ομήρων, για τους ναζί ήταν κάτι περισσότερο. Αντιπροσώπευε τη λυσσασμένη μάχη για το ποιος θα κερδίσει τη συνείδηση. Αυτά είναι χαρακτηριστικά τα λόγια του Θέμου Κορνάρου, στο "Στρατόπεδο Χαϊδαρίου", που πρωτοκυκλοφόρησε το 1945 και μπορείτε να το προμηθευτείτε και στο βιβλιοπωλείο της σημερινής εκδήλωσης», σημείωσε ακόμα το στέλεχος του ΚΚΕ, τονίζοντας πως «από το στρατόπεδο Χαϊδαρίου εκτελέστηκαν συνολικά 750 πολιτικοί κρατούμενοι, οι περισσότεροι από την περίοδο του Μεταξά, στη συντριπτική τους πλειοψηφία κομμουνιστές, μέλη και στελέχη του ΚΚΕ.

Τους χρησιμοποίησαν ουσιαστικά ως δεξαμενή για αντίποινα στις αντιστασιακές δράσεις του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ. Εκτελούσαν δηλαδή φυλακισμένους με τις ίδιες ιδέες των πραγματικών αντιπάλων τους στις πόλεις και στην ύπαιθρο, τους κομμουνιστές.

Ο στόχος τους ήταν να αντιμετωπιστεί το ΚΚΕ και το μεγάλο του κύρος στον λαό.

Ετσι έχουν τα πράγματα...

Αυτά τα επισημαίνουμε στα διάφορα παπαγαλάκια του συστήματος που είτε απροκάλυπτα είτε με τον μανδύα της προόδου προσπαθούν να μας πείσουν ότι οι 200 της Καισαριανής ήταν γενικά και αόριστα "πατριώτες", "αντιστασιακοί" και άλλα διάφορα. Επιχειρούν να τους μετατρέψουν σε κάποια "αβλαβή εικονίσματα". Ομως δεν θα τους περάσει!

Οι σκοποί για τους οποίους πάλεψαν, για μια Ελλάδα που ο λαός θα είναι αφέντης στον τόπο του, παραμένουν επίκαιροι στο σήμερα. Συνέχεια του αγώνα τους είναι και η τρίχρονη εποποιία του ΔΣΕ, που η αστική τάξη κινδύνεψε όσο ποτέ. Αυτό θέλουν να σβήσουν, την ιστορική αλήθεια. Σε πείσμα τους η ΤΕ Χανίων του ΚΚΕ θα προχωρήσει άμεσα σε στήσιμο μνημείου στον Κλαδισό, θα κάνουμε το καθήκον μας ώστε να διαδοθεί η ιστορία».

Το στέλεχος του ΚΚΕ τόνισε στη συνέχεια: «Στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η ναζιστική Γερμανία μαζί με τους συμμάχους της ήθελε να ξαναμοιραστεί η τράπουλα, να δημιουργήσει τις δικές της αποικίες, αλλά το βασικότερο ήταν να αποκτήσει τον λεγόμενο "ζωτικό χώρο" στα ανατολικά της, να αποκτήσει πρόσβαση στους σιτοβολώνες της Σοβιετικής Ουκρανίας και την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου της Σοβιετικής Ενωσης. Ταυτόχρονα στο ιδεολογικό - πολιτικό επίπεδο ήθελε να διαλύσει το πρώτο εργατικό κράτος στον κόσμο και να εξαφανίσει την κομμουνιστική ιδεολογία και πράξη. Σήμερα βλέπουμε τη μάχη γιγάντων που γίνεται ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά μπλοκ σε όλο τον κόσμο. Οι ΗΠΑ βλέποντας ότι η παγκόσμια πρωτοκαθεδρία της απειλείται από το λεγόμενο ευρασιατικό μπλοκ, με επικεφαλής την Κίνα, τροφοδοτεί, στηρίζει ή συμμετέχει ενεργά σε μια σειρά από πολεμικές εστίες σε όλη την υδρόγειο», ανέφερε το στέλεχος του ΚΚΕ.

«Σε συνθήκες που ο κόσμος φλέγεται, προετοιμαζόμαστε στη μεγάλη ευθύνη και στον σκοπό ύπαρξης του Κόμματος, ως ιδεολογική και πολιτική πρωτοπορία, καθοδηγητής της εργατικής τάξης για την εκπλήρωση της ιστορικής της αποστολής: Την απαλλαγή της εργατικής τάξης από τα δεσμά της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και την οικοδόμηση της νέας σοσιαλιστικής - κομμουνιστικής κοινωνίας.

Οι 200 κομμουνιστές είναι "ήσυχοι", όπως όλοι εκείνοι που έχουν κάνει το καθήκον τους. Βέβαιοι ότι η σκυτάλη παραδόθηκε σε σίγουρα χέρια. Και πως η άσβεστη φλόγα τους για ν' αλλάξει τούτος ο κόσμος θα μεταδοθεί σε χιλιάδες καρδιές, θα γίνει αύριο η πυρκαγιά που θα σαρώσει τον κόσμο της εκμετάλλευσης, της αδικίας, της φτώχειας και των πολέμων.

Τώρα είναι δικός μας αυτός ο δρόμος! Οι 200 δεν μας ζητάνε να τους τιμήσουμε. Μας ζητάνε να συνεχίσουμε. Μας ζητάνε να νικήσουμε...», είπε, ολοκληρώνοντας την ομιλία του.

Τιμώντας τη ζωή και τη δράση και των 200 κομμουνιστών που εκτελέστηκαν την 1η Μάη του 1944 από τους ναζί κατακτητές, με αφορμή και την πρόσφατη δημοσίευση των φωτογραφικών ντοκουμέντων από τις τελευταίες στιγμές της ζωής τους και με σύνθημα «οι ήρωες γεννιούνται από τον λαό και ανήκουν στον λαό», η Οργάνωση προχωρά και σε επίσκεψη στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής και το Μπλοκ 15 του Χαϊδαρίου, το Σάββατο 14 Μάρτη.

«Βαδίζουμε στα χνάρια τους!», σημειώνει η Οργάνωση, καλώντας ταυτόχρονα σε συμμετοχή στις εκδηλώσεις της.

Το Μουσείο ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης και ο χώρος του Μνημείου παρέμειναν ανοιχτά με τη συμβολή της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ και τα μέλη της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ, ενώ το ενδιαφέρον για οργανωμένες ξεναγήσεις σχολείων, φορέων και σωματείων συνεχίζεται αμείωτο, με προγραμματισμένα ραντεβού όλο τον Μάρτη.

Η συγκίνηση βαθιά την ώρα που οι επισκέπτες περπατούν στον διάδρομο μέχρι τον χώρο θυσίας και μαθαίνουν λεπτομέρειες για την Ιστορία, τις αιτίες, τον τρόπο εκτέλεσης των 200 κομμουνιστών, τους λόγους που βάδισαν αλύγιστοι έως τον θάνατο. Τα ερωτήματα πολλά και το ενδιαφέρον μεγάλο για την ιστορική περίοδο, τον λόγο που επιλέχθηκε το Σκοπευτήριο Καισαριανής ως τόπος εκτελέσεων, τι ακολούθησε την εκτέλεση των 200, πώς οργανώθηκε η Αντίσταση του λαού στον πόλεμο και πολλά άλλα. «Φεύγουμε πιο δυνατοί», «μάθαμε πολλά», «σας ευχαριστούμε που συμβάλλετε στην ανάδειξη της Ιστορίας του λαού μας» είναι λίγες από τις φράσεις στο τέλος των επισκέψεων.

«Με την ανάληψη των πρωτοβουλιών της ΚΟ Αττικής, εξαρχής μέλη του Κόμματος και της ΚΝΕ και μέλη από το Παράρτημα Καισαριανής της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ δηλώσαμε παρόντες στην προσπάθεια να μένει ανοιχτό το Μουσείο περισσότερες μέρες και ώρες, υποδεχόμενο επισκέπτες και παρέχοντας τη δυνατότητα ξεναγήσεων», σημειώνει και συνεχίζει:

«Με διάθεση συμβολής και περηφάνια, ως έναν ακόμα φόρο τιμής στους ήρωες κομμουνιστές στο σήμερα, προσπαθούμε μέσα από τις ξεναγήσεις και τις συζητήσεις με τους επισκέπτες να κρατάμε ζωντανή την Ιστορία του εργατικού - λαϊκού κινήματος, του Κόμματός μας, όπως αποτυπώθηκε και εδώ στην περιοχή, το "μικρό Στάλιγκραντ" όπως αποκαλούνταν η Καισαριανή, επειδή δεν ελέγχθηκε ποτέ πλήρως από τις δυνάμεις κατοχής.

Μια Ιστορία που συνεχίζει να εμπνέει, να δίνει κουράγιο και να νιώθουμε ένα μπόι ψηλότεροι κάθε φορά που τη μοιραζόμαστε με τους επισκέπτες. Μας κατακλύζει όμως και αίσθημα ευθύνης για το πώς να περιγράψουμε με λόγια το μεγαλείο των αλύγιστων της ταξικής πάλης, των 200 που δεν υπέγραψαν δήλωση αποκήρυξης του ΚΚΕ, πώς η ξενάγηση θα είναι όσο το δυνατόν πληρέστερη και διδακτική».

«Πολλοί έρχονται για πρώτη φορά, ενώ πυκνώνουν συνεχώς και ομαδικές επισκέψεις με πρωτοβουλία σωματείων, μαζικών φορέων, εκπαιδευτικών, ακόμα και παρέες που διψούν να μάθουν για τις θυσίες αυτού του γίγαντα λαού, που όταν πιστέψει στη δύναμή του μπορεί να συγκρουστεί με τους δυνάστες του.

Δεκάδες είναι οι ξεναγήσεις καθημερινά και χιλιάδες τα μπράβο που το Μουσείο είναι ανοιχτό συνέχεια! Πολλά τα συγχαρητήρια και στην ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ, αλλά και στον δήμο Καισαριανής, τόσο για τον επιμελημένο χώρο του Μουσείου όσο και για την προσπάθεια διάδοσης σε όλο και περισσότερο κόσμο της ύπαρξης του Μουσείου ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης, συμβάλλοντας με αυτόν τον τρόπο στην ανάδειξη των ηρωικών αγώνων.

Υπάρχει όμως και πολύς κόσμος, νέα παιδιά που είχαν στην οικογένειά τους κάποιον αγωνιστή και θέλουν να αφήσουν στο Μουσείο ένα κειμήλιο και άλλο αρχειακό υλικό.

Ολοι και όλες σιωπηλοί, περήφανοι, συγκινημένοι βαδίζουν προς τον χώρο του Θυσιαστηρίου για να αφήσουν ένα λουλούδι στον τόπο της εκτέλεσης των 200 κομμουνιστών, αλλά και στην πλάκα όπου αναγράφονται τα ονόματα των εκτελεσμένων και την οποία βεβήλωσαν θρασύδειλα φασιστοειδή. Στην επιστροφή πολλοί είναι αυτοί που δίνουν χρήματα από το υστέρημά τους για την αποκατάσταση του Μνημείου».

Πριν αναφερθεί σε πολλά από τα εκθέματα που μαγνητίζουν τους επισκέπτες, μας παραθέτει ότι από τις πρώτες κουβέντες του κόσμου όταν μπαίνει στο Μουσείο είναι η ερώτηση «πού θα μπουν οι φωτογραφίες - ντοκουμέντο», «θεωρώντας δεδομένο ότι αυτές θα καταλήξουν εκεί που ανήκουν».

«Μέσα από τα ντοκουμέντα που εκτίθενται ξετυλίγονται ολοζώντανες οι μνήμες του αγώνα και της συμβολής του λαού της Καισαριανής στην εποποιία της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης», τονίζει και συμπληρώνει: «Το ενδιαφέρον αρχικά κεντρίζει το πρώτο ταμπλό, με την Ιστορία της Καισαριανής και της λειτουργίας της Σκοπευτικής, με ξεχωριστή αναφορά στο Σκοπευτήριο και στις εκτελέσεις που ξεκίνησαν τον Μάη του 1942 και τέλειωσαν λίγες μέρες πριν την Απελευθέρωση.

Οι μικροί μας επισκέπτες ενθουσιάζονται με τα χωνιά της ΕΠΟΝ και τα συνθήματα που τους φωνάζουμε, "η Καισαριανή δεν θα παραδοθεί, σας μιλά η ΕΠΟΝ", και στη συνέχεια φωνάζουν και αυτά με χαμόγελο "σας μιλάει η ΕΠΟΝ".

Το ταμπλό με το Κάστρο του Υμηττού, το Μπλόκο του Βύρωνα, το γράμμα του Σουκατζίδη, συγκεντρώνουν επίσης το ενδιαφέρον.

Συγκλονίζουν και τα εκθέματα για άλλες ηρωικές μορφές, όπως για την 17χρονη Ευτυχία Μουρίκη, την "Μάνα της Καισαριανής", που ξεκίνησε την αντιστασιακή της δράση μέσα από τις γραμμές της ΕΠΟΝ, δραπετεύοντας από την επιτήρηση του πατέρα της, ο οποίος φοβόταν για την τύχη της, και μέχρι τον Δεκέμβρη του '44 είχε υπό τις διαταγές της λόχο ανδρών του ΕΛΑΣ.

'Η για τον Ανδρέα Λυκουρίνο, τον 14χρονο ΕΠΟΝίτη που με τη δράση του γίνεται θρύλος».

«Πού τα γράφουν τα βιβλία μας αυτά;», ρωτάνε μεταξύ άλλων οι επισκέπτες μαθητές, μας περιγράφει, κάνοντας μια παύση από την παρουσίαση των εκθεμάτων, και συνεχίζει ολοκληρώνοντας τη συζήτησή μας:

«Εδώ και η Ηρώ Κωνσταντοπούλου, η θρυλική ΕΠΟΝίτισσα που συλλαμβάνεται μόλις τελειώνει το Γυμνάσιο. Βασανίζεται άγρια, μα δεν λυγίζει. Με άλλους 49 αντιστασιακούς οδηγείται στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Τους εκτελούν ανά πεντάδες. Πολλές σφαίρες σ' ένα κορίτσι 17 χρόνων, για "παραδειγματισμό". Σε ειδική αίθουσα που φέρει το όνομά της εκτίθενται τα έπιπλα από το σπίτι της, αλλά και βιογραφικά όλων των μικρών σε ηλικία που εκτελέστηκαν στο Θυσιαστήριο της Λευτεριάς.

"Αλήθεια πέρασε από εδώ ο Αρης Βελουχιώτης;", ρωτά ο κόσμος, και θα ήθελε πολύ να αγγίξει την κουρελού στην οποία κοιμόταν ο Αρης Βελουχιώτης όταν βρέθηκε στην Καισαριανή μαζί με τους συντρόφους του.

Δέος και μπροστά στο ταμπλό της Μάχης της Καισαριανής στις 15 - 16 Ιούνη 1944, όταν 200 ΕΛΑΣίτες τα έβαλαν με 1.300 Γερμανούς και ταγματασφαλίτες βαριά οπλισμένους.

Η τούφα από τα αιματοβαμμένα μαλλιά του ΕΠΟΝίτη - ΕΛΑΣίτη Γιώργου Πολεμαρχάκη, που έπεσε εκείνη τη μέρα, αποτελεί ανεκτίμητο κειμήλιο, όπως και όλα τα κειμήλια που βρίσκονται στο Μουσείο, που μας κάνουν να μην ξεχάσουμε τους αγώνες τους και όχι μόνο, αλλά μας ζητάνε να συνεχίσουμε τον αγώνα τους μέχρι να νικήσουμε!».

Υπενθυμίζουμε ότι το Μουσείο και ο χώρος του Μνημείου παραμένουν ανοιχτά καθημερινά 9.00 - 14.00 και 17.00 - 20.00, ενώ τα Σαββατοκύριακα 10.00 - 20.00. Για ξεναγήσεις, στο τηλ. 2107647751.