Eurokinissi

Ως ελάχιστο φόρο τιμής, οι Οργανώσεις του ΚΚΕ στον κλάδο των Μεταφορών προσφέρουν το ποσό των 1.200 ευρώ, τονίζοντας: «Υποκλινόμαστε στο μεγαλείο των συντρόφων μας, ανάμεσά τους πολλοί από τον κλάδο μας, σιδηροδρομικοί, τραβαγέρηδες, τροχιοδρομικοί. Συνεχίζουμε για να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις των καιρών! Για να είμαστε έτοιμοι σε κάθε δοκιμασία στο κάλεσμα της Ιστορίας για τον σοσιαλισμό».

H Τομεακή Οργάνωση Βορείων Συνοικιών συγκέντρωσε το ποσό των 2.000 ευρώ και υπογραμμίζει: «Ανάμεσα στους 200 ήρωες κομμουνιστές βρίσκονταν και 14 Πεντελιώτες κομμουνιστές που έδωσαν τη ζωή τους για τα υψηλότερα ιδανικά. Η αταλάντευτη στάση των συντρόφων μας αποτυπώθηκε και στα σημειώματα που άφησαν στους συντρόφους και τους συγγενείς τους πριν τη θυσία τους, ανάμεσά τους και ο νεαρός Πεντελιώτης Δημήτρης Σόφης, που έγραψε στο σημείωμα που πέταξε από καμιόνι στον δρόμο από το Χαϊδάρι στην Καισαριανή: "Χαίρετε φίλοι. Εκδίκηση. Μάνα, μη λυπάσαι. Χαίρε, μάνα"».

Η ΤΟ Βορειοδυτικής Αττικής συγκέντρωσε το ποσό των 1.000 ευρώ προς τιμήν των «200» και του Ελευσίνιου Ανέστη Λαζαρίδη, που βρισκόταν ανάμεσά τους, σημειώνοντας: «Τώρα που τα σύννεφα του πολέμου πυκνώνουν και στη γειτονιά μας, σφίγγουμε και υψώνουμε στον ουρανό τη γροθιά μας, έτοιμοι στο κάλεσμα της Ιστορίας, για έναν κόσμο χωρίς φτώχεια, εκμετάλλευση και πολέμους, για τον Σοσιαλισμό - Κομμουνισμό!».

Η Τομεακή Επιτροπή Ηρακλείου του ΚΚΕ, για να τιμήσει τον ήρωα Σουκατζίδη, που έζησε και έδρασε στο Ηράκλειο πριν συλληφθεί και οδηγηθεί στην αθανασία μαζί με τους υπόλοιπους 199 συντρόφους του, συγκεντρώνει προσφορές από κομματικά μέλη και φίλους του Κόμματος.

«Τα μέλη και οι φίλοι του Κόμματος στεκόμαστε συγκλονισμένοι μπροστά στις εικόνες των συντρόφων μας στο εκτελεστικό απόσπασμα, σε αυτούς που διάλεξαν τον θάνατο σαν τιμή και σαν χρέος για τους άλλους, που εδώ και 80 χρόνια αποτελούν φάρο για τον λαό μας, για την εργατική τάξη και τις γενιές των κομμουνιστών που ακολούθησαν, που έμειναν αλύγιστοι μπροστά στη λύσσα των ναζί κατακτητών και των ντόπιων τυράννων.

Και πρώτος άρχος του χορού, δυο μπόγια πάνου απ' όλους

κι από το Χάρο τρεις φορές πιο πάνου ο Ναπολέος.

Κώστας Βάρναλης, ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΤΟΥ 1944»

- Χαιρόμαστε που είστε μαζί μας και θέλω να ξεκινήσω από το μεγάλο θέμα που έχει συγκλονίσει το πανελλήνιο, των ιστορικών ντοκουμέντων από τη μαζική εκτέλεση 200 αγωνιστών κομμουνιστών στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του '44 από τους ναζί. Είναι μια ιστορία που πολλοί Ελληνες δεν την ήξεραν, και τώρα μαθαίνουμε πολλά, αλλά κυρίως, κ. Κουτσούμπα, αυτό που εμένα με έχει συγκλονίσει, και όλους τους Ελληνες, είναι το σθένος αυτών των ανθρώπων. Πάνε στην εκτέλεση με υψωμένη τη γροθιά, με χαμόγελο, όχι με σκυμμένα κεφάλια, σαν να καμαρώνουν που εκτελούνται. Και μάθαμε ότι ήταν φυλακή από το '36 - '37, στην Ακροναυπλία εξορία. Και κυρίως τον Σουκατζίδη, τον διερμηνέα, που τον έκανε και πρωταγωνιστή στην ταινία του ο Παντελής Βούλγαρης στο «Τελευταίο Σημείωμα», που του είπαν οι Γερμανοί «έλα να σε σώσουμε» και λέει «Οχι, εγώ θα πάω με τους δικούς μου».

- Οντως, έχετε δίκιο, απόλυτα. Είναι συγκλονιστικά τα ντοκουμέντα αυτά. Πρόκειται για μεγάλης αξίας ιστορικά ντοκουμέντα, που θα πρέπει να διδάσκονται. Οχι μόνο να συντηρούν την ιστορική μνήμη του λαού μας, της Ελλάδας, αλλά να διδάσκονται και σε όλα τα σχολεία, από τα νηπιαγωγεία, τα Δημοτικά, τα Γυμνάσια και τα Λύκεια μέχρι τα πανεπιστήμια. Και να επισκέπτονται τέτοιες εκθέσεις - μουσεία όπου εκτίθενται και προσωπικά αντικείμενα των διωκόμενων, των εκτελεσμένων, αλλά και άλλα, όπως είναι αυτές οι φωτογραφίες, που πρέπει να ανακτηθούν. Γι' αυτό εμείς είπαμε από την πρώτη στιγμή ότι ανήκουν στον ελληνικό λαό.

- Γιατί όχι και στα βιβλία της Ιστορίας κ. Κουτσούμπα;

- Και στα βιβλία της Ιστορίας, μόνο που πρέπει να λέγεται ολόκληρη η αλήθεια, και όχι η μισή αλήθεια που λένε.

- Ποια είναι αυτή που δεν λένε;

- Δεν λένε ότι είναι κομμουνιστές, για παράδειγμα, κάποιοι το αποκρύβουν. Γιατί;

- Αυτό είναι μια πραγματικότητα, εμείς από την πρώτη στιγμή το λέμε, όταν ο Χρήστος ο Παναγιωτόπουλος επέλεξε την Κυριακή να το παίξουμε πρώτο θέμα στο κεντρικό, λέει να το πούμε ότι ήταν κομμουνιστές. Αφού είναι η πραγματικότητα.

- Η ίδια η στρατιωτική διοίκηση των χιτλερικών τότε, των ναζί, στη διαταγή της για την εκτέλεση των 200 λέει να πάρετε 200 κομμουνιστές από το Χαϊδάρι, από το Μπλοκ 15 του Χαϊδαρίου και από τον συγκεκριμένο θάλαμο που ήταν οι 200.

- Και τα καρέ που βλέπουμε τα φωτογραφικά από το Χαϊδάρι είναι...

- Μιλάει για κομμουνιστές, γι' αυτήν την ιδιότητα. Δεν μπορεί τώρα κάποιοι να λένε γενικά, όχι, ήταν πατριώτες, ήταν Ελληνες. Βεβαίως, Ελληνες ήτανε, πατριώτες ήτανε, αγωνιστές ήτανε, αλλά ήταν κομμουνιστές.

- Κύριε Κουτσούμπα, δεν επιλέχθηκαν τυχαία, υπάρχει ανακοίνωση των Γερμανών όταν έστησαν ενέδρα και σκότωσαν τον Γερμανό υποστράτηγο στους Μολάους, βγαίνει η ανακοίνωση και λέει εμείς σε αντίποινα πάμε στο απόσπασμα 200 κομμουνιστές από το Χαϊδάρι στην Καισαριανή να τους εκτελέσουμε την Πρωτομαγιά.

- Μα αυτό είναι, αυτοί βρέθηκαν στο εκτελεστικό απόσπασμα ακριβώς γιατί είχαν συλληφθεί ως μέλη και στελέχη του ΚΚΕ.

- Από το 1936 - 1937.

- Ναι, από το 1936, από τη δικτατορία του Μεταξά. Η δικτατορία του Μεταξά τούς παρέδωσε στους Γερμανούς κατακτητές, όταν έγινε η κατοχή στην Ελλάδα, πέρασαν από στρατόπεδα συγκέντρωσης, από βασανιστήρια, από την Γκεστάπο, από φυλακές και βρέθηκαν στο Χαϊδάρι και βεβαίως τελικά στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, όπου εκτελέστηκαν ως κομμουνιστές.

Αυτοί δεν βγήκαν και δεν γλίτωσαν το τομάρι τους, όπως λένε κάποιοι άλλοι ότι έπρεπε να κάνουν, ακριβώς γιατί δεν υπέγραφαν δήλωση μετάνοιας. Και η δήλωση μετάνοιας τότε ισοδυναμούσε ότι έπαιρνες από τη φυλακή, από την εξορία, απολυτήριο. Εβγαινες έξω, ήσουνα ελεύθερος δηλαδή. Ηθελαν να υποστηρίξουν ότι εμείς εδώ δεν υπογράφουμε δήλωση αποκήρυξης του ΚΚΕ. Αρα, η ιστορική αλήθεια πρέπει να λέγεται ολόκληρη.

- Εάν δεν ξέρεις ότι αυτό που βλέπεις εκεί είναι η διαδρομή του μελλοθάνατου, που δεν έχει γυρισμό, και δεις μόνο τα πρόσωπά τους, δεν μπορείς να καταλάβεις ότι αυτούς τους ανθρώπους πάνε να τους σκοτώσουν. Είναι σαν να βλέπεις πρόσωπα τα οποία περνάνε από κάπου, από κάποιον διάδρομο. Αν δεν δεις, αν δεν ξέρεις την Ιστορία, δεν σου πάει το μυαλό σου ότι αυτόν τον άνθρωπο σε λίγο θα τον σκοτώσουν.

- Αυτό δείχνει ότι αυτό μπορούν να το κάνουν - τέτοια στάση, δηλαδή ηρωική, παλικαρίσια, με καθαρό βλέμμα, με χαμόγελο, με τραγούδι, όπως βλέπουμε στη φωτογραφία που μόλις δείξατε - άνθρωποι οι οποίοι έχουν ανώτερα ιδανικά. Είναι πεισμένοι για το δίκιο τους, είναι διαπαιδαγωγημένοι να υπηρετούν τον λαό, να θυσιάζουν και το ανώτερο αγαθό, που είναι για κάθε άνθρωπο η ίδια η ζωή του, προκειμένου να ξημερώσουν καλύτερες μέρες για τη λευτεριά τότε της πατρίδας, για να ζήσει ο εργαζόμενος λαός με ευημερία, με ευτυχία και με ελευθερία, και σε μια νέα κοινωνία.

- Με μια κουβέντα, κλείνοντας το θέμα, να σχολιάσετε αυτήν την αθλιότητα, ότι όταν βλέπαμε τις φωτογραφίες, είδαμε και διαλυμένο το μνημείο στη μνήμη αυτών των αγωνιστών κομμουνιστών. Το οποίο είχε στηθεί, έμαθα χθες, το 2005 επί Προέδρου Παπούλια, πρωθυπουργού Καραμανλή και υπουργού Προκόπη Παυλόπουλου, τον Μάιο του 2005, και το οποίο το διέλυσαν. Ποιοι και γιατί, κ. Κουτσούμπα;

- Ναι, δεν θα έλεγα οι γνωστοί - άγνωστοι.

- Φασίστες.

- Πρόκειται για φασιστοειδή, πρόκειται για τέτοια μορφώματα. Δυστυχώς, απόγονοι - δεν λέω φυσικοί σώνει και καλά, αν και υπάρχουν και τέτοιοι - των Ταγμάτων Ασφαλείας της Κατοχής, των συνεργατών των Γερμανών, αυτών που πάλι η στρατιωτική διοίκηση έλεγε τότε, εκτός από τους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές και τους 100 μετά από μια βδομάδα. Και άλλοι 100 κομμουνιστές εκτελέστηκαν, σκοτώθηκαν από συνεργαζόμενους με τους ναζί στη Λακωνία. Δηλαδή δείχνει αυτήν τη συνεργασία. Εκτέλεσαν αυτοί οι «Ελληνες» συνεργάτες των Γερμανών, οι δωσίλογοι της Κατοχής, κομμουνιστές επίσης στη Λακωνία, άλλα 100 άτομα.

- Ναι, είναι και συν 100 βέβαια, στην ίδια ανακοίνωση.

- Και τους έλεγαν «μπράβο, έχουμε συνεργάτες εδώ». Αυτοί δυστυχώς είναι οι πολιτικοί απόγονοι σήμερα, οι χρυσαυγίτες, άλλες φασιστικές ομάδες και οργανώσεις που δυστυχώς δηλητηριάζουν τη νεολαία μας και πρέπει να το δούμε, γιατί έρχονται συνέχεια καταγγελίες από γονείς, από εκπαιδευτικούς, από σχολεία της Αττικής, αλλά και της υπόλοιπης Ελλάδας, ότι κάνουν ύπουλη δουλειά, μαζεύουν τα παιδιά σε σπίτια, τους μιλάνε λέγοντάς τους ψέματα, τάζοντας διάφορα και μετά τα στέλνουν για να γράφουν συνθήματα με τις σβάστικες ή με αντικομμουνιστικά ή άλλα τέτοια φασιστικά συνθήματα.

Δηλητηριάζουν τη νεολαία μας και πρέπει να γίνει μεγάλη εκστρατεία, πιστεύω, και από όλο το δημόσιο σύστημα Παιδείας σε όλες τις βαθμίδες του, έτσι ώστε αυτά τα ζητήματα να τα ξέρει η νεολαία, να γνωρίζει την ιστορική αλήθεια, την πραγματικότητα, και να μπορεί να αντιστέκεται, να έχει αντισώματα σε αυτήν τη δράση φασιστοειδών ή άλλων τέτοιων που δηλητηριάζουν την πολιτική ζωή του τόπου.

RIZOSPASTIS

Ο Δ. Κουτσούμπας έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Βρισκόμαστε εδώ στην Καισαριανή, στο Θυσιαστήριο της Καισαριανής, εδώ σε αυτόν τον τόπο όπου εκατοντάδες κομμουνιστές εκτελέστηκαν από τους ναζί κατακτητές στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής. Το ηθικό μεγαλείο που έχουν οι φωτογραφίες αυτές, όπου αποτυπώνονται οι κομμουνιστές που οδηγούνται στον θάνατο σε λίγα λεπτά, αποτελεί παράδειγμα, υπόδειγμα για τις νέες γενιές, για όλο τον ελληνικό λαό, για όλους τους λαούς του κόσμου.

Αυτά τα συγκλονιστικά ντοκουμέντα πρέπει να αποδοθούν στον ελληνικό λαό, όπως είπαμε από την πρώτη στιγμή. Οι ενέργειες που γίνονται είναι σε αυτήν την κατεύθυνση. Θα πρέπει να αποδοθούν στο Μουσείο ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης της Καισαριανής, στον δήμο Χαϊδαρίου και στο Αρχείο του ΚΚΕ. Να ανήκουν στον ελληνικό λαό. Να μην κλειστούν σε κάποια συρτάρια και προθήκες, αλλά να εκτίθενται στον ελληνικό λαό. Σχολεία, σχολές, μαθητές, φοιτητές, ερευνητές, ιστορικοί, εργαζόμενοι, απλοί άνθρωποι του λαού μας, όλες οι γενιές να περνούν, να μαθαίνουν, να διδάσκονται, να μορφώνονται, για να λάμψει επιτέλους η ιστορική αλήθεια. Και η ιστορική αλήθεια λέει ότι αυτοί οι αγωνιστές που έπεσαν από το βόλι του κατακτητή ήταν μέλη και στελέχη του ΚΚΕ. Σε αυτόν τον αγώνα θα είμαστε κάθε μέρα μπροστά. Θα ραίνουμε με λουλούδια τους τάφους των αθανάτων».

Σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετικά με την ανακήρυξη των φωτογραφιών σε μνημείο από το υπουργείο Πολιτισμού, είπε:

«Αυτό ακριβώς είπα από την πρώτη στιγμή. Το ΚΚΕ είπε ότι πρέπει να αποδοθούν στον ελληνικό λαό και με επιστολή μου που έστειλα στην κα Μενδωνη, στο υπουργείο Πολιτισμού, πρέπει να κάνει τις απαραίτητες ενέργειες, επίσης το προεδρείο της Βουλής, έτσι ώστε να σταματήσει κάθε δημοπρασία, κάθε πλειστηριασμός και αυτά να αποδοθούν στην Ελλάδα και να αξιοποιηθούν γι' αυτόν τον σκοπό που σας είπα, για την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας, για να υπάρχει η ιστορική μνήμη, να υπάρχει μόρφωση».

Ολες οι γενιές σμίξανε το απόγευμα της Τετάρτης στην πλατεία Παναγιώτη Μακρή, στη συγκέντρωση που διοργάνωσε η Οργάνωση Περιοχής Αττικής της ΚΝΕ με αφορμή τις άγνωστες μέχρι σήμερα φωτογραφίες που απεικονίζουν τις τελευταίες στιγμές των 200 κομμουνιστών που εκτελέστηκαν από τους ναζί κατακτητές την Πρωτομαγιά του 1944 και διατρανώνοντας ότι αυτά τα ντοκουμέντα ανήκουν στον λαό.

Στη συγκέντρωση χαιρετισμούς απηύθυναν ο Ηλίας Σταμέλος, δήμαρχος Καισαριανής, ο Γιώργος Κατημερτζής, Α' Αντιπρόεδρος της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ και πρώην δήμαρχος Καισαριανής, οι απόγονοι δυο εκ των 200 εκτελεσμένων κομμουνιστών, Δημήτρης Κυριακούδης, εγγονός του Δημήτρη Κυριακούδη και Αθηνά Μ. Ζύμαρη, ανιψιά του Χρήστου Ζάγκα, ο Γιώργος Τάτσης, μέλος της ΚΕ και του Γραφείου Περιοχής της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ, και μίλησε ο Βαγγέλης Μαγνήσαλης, μέλος του Γραφείου του ΚΣ και Γραμματέας του ΣΠ Αττικής της ΚΝΕ. Παραβρέθηκε αντιπροσωπεία της ΚΕ του ΚΚΕ με επικεφαλής τον ΓΓ της ΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα. Ακόμα, παραβρέθηκαν οι δήμαρχοι Χαϊδαρίου, Μιχάλης Σελέκος και Πετρούπολης, Βαγγέλης Σίμος.

Εκεί ήταν και οι απόγονοι εκτελεσμένων, που με τα μάτια βουρκωμένα μοιράζονταν με τους νεότερους όσα είχαν μάθει για τους δικούς τους... Για την τελευταία τους φράση, το τελευταίο τους σημείωμα που λειτούργησε ως παρακίνηση για τις οικογένειές τους να σταθούν στον ίδιο δρόμο με αυτούς που φύγαν. Για την ανάγκη να γυρίσουν αυτές οι φωτογραφίες στο «σπίτι» των 200, στο ΚΚΕ.

Εκεί ήταν και οι νέοι και οι νέες της ΚΝΕ, που με τις κόκκινες σημαίες στα χέρια να ανεμίζουν ψηλά πατώντας γερά στην τιμημένη Ιστορία του Κόμματός μας συνεχίζουν. Διδάσκονται από το παράδειγμα των 200 και χιλιάδων ακόμα αγωνιστών. Εμπνέονται από το απαράμιλλο θάρρος τους να σταθούν μπροστά στον θάνατο με βλέμμα καθαρό, με το χαμόγελο στα χείλη, με τη γροθιά υψωμένη.

Δίνουν τη δική τους απάντηση σε όλους όσοι ξαναγράφουν την Ιστορία, που επιχειρούν να εξισώσουν τον κομμουνισμό με τον φασισμό. Διαδίδουν την ιστορική αλήθεια σε κάθε σχολείο, σε κάθε πανεπιστήμιο, σε κάθε γειτονιά και χώρο δουλειάς. Την Ελλάδα λευτέρωσαν ΕΑΜ, ΕΠΟΝ, ΕΛΑΣ!

Εκεί ήταν και οι 200. Τα ονόματά τους γραμμένα πάνω σε μικρές πικέτες. Κρατούνται ψηλά από τους νέους, κάνοντας πράξη τα λόγια του ποιητή... «Αν έχεις λείψει για ό,τι πρέπει, θα 'σαι για πάντα μέσα σ' όλα εκείνα που γι' αυτά έχεις λείψει, θα 'σαι για πάντα μέσα σ' όλο τον κόσμο...». Ενας συγγενής εκτελεσμένου εντοπίζει το όνομα του δικού του ανθρώπου μέσα στο πλήθος. Καλεί την κοπέλα που κρατάει την πικέτα. Της ψιθυρίζει, της σφίγγει το χέρι και την φιλάει σταυρωτά συγκινημένος. Ετσι συνεχίζουν οι διακόσιοι να νικούν τον θάνατο. Η θυσία τους για τη λευτεριά του λαού περνά από γενιά σε γενιά, συγκινεί και διδάσκει.

Περπατούν ξανά σε αυτόν τον δρόμο, όπως κάθε Πρωτομαγιά... Η σκέψη όλων είναι στους 200. Τι να σκέφτονταν; Τι να τραγούδησαν όταν περπάτησαν σε αυτόν τον τόπο;

«Οι ήρωες γεννιούνται από τον λαό και ανήκουν στον λαό». Το πανό της ΚΝΕ απλώνεται απέναντι από τον τοίχο της εκτέλεσης, εκεί που με την αταλάντευτη στάση τους ταπείνωσαν τους δήμιους και τον θάνατο. Εκεί βρίσκονται και οι πικέτες με τα ονόματα των συντρόφων μας.

Εκείνη η Πρωτομαγιά του '44 ζωντανεύει μέσα από τις αφηγήσεις που ακούγονται... Τα τελευταία σημειώματα, οι τελευταίες ορμήνιες... «Οταν ο άνθρωπος δίνει τη ζωή του για ένα ανώτερο ιδανικό, δεν πεθαίνει ποτέ...», «Καλύτερα να πεθαίνει κανείς στον αγώνα για τη λευτεριά, παρά να ζει σκλάβος»... Αλλά και πώς βίωσε ο λαός της Καισαριανής εκείνη τη μέρα... «Ο κόσμος πήρε ξοπίσω τα καμιόνια, που φεύγαν με τα νεκρά κορμιά. Οι άνδρες βγάζαν στο πέρασμά τους τα καπέλα, οι γυναίκες τρέχανε και κουβαλούσανε λουλούδια... Μοιρολογώντας και σκούζοντας κατευθύνονται στον τόπο του Κρανίου. Και τότε μέσα στη μάντρα του Σκοπευτηρίου αρχίζει ομόφωνος ένας θρήνος οξύς, αβάσταγος, συγκλονιστικός. Μοιρολογούν "τα παιδιά τους". Ξαφνικά οι νεκροί εκείνοι έγιναν παιδιά όλων μας».

Μέσα σε συνθήματα ο Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας και ο Γραμματέας του ΚΣ της ΚΝΕ Θοδωρής Κωτσαντής καταθέτουν λίγα λουλούδια... Ακολουθεί ενός λεπτού σιγή και το Πένθιμο Εμβατήριο για τους τιμημένους νεκρούς μας. Το Μνημείο γεμίζει από τα κόκκινα γαρύφαλλα που αφήνουν οι νέοι της ΚΝΕ... Διακόσια γαρύφαλλα. Ενα κόκκινο άνθος για κάθε σύντροφο που θυσιάστηκε, απέθεσαν στο μνημείο τα μέλη της ΚΝΕ, με συγκίνηση, με μάτια υγρά, με τη γροθιά ψηλά.

Μόλις ολοκληρώνεται η εκδήλωση, δεκάδες νεολαίοι περνούν από το Μουσείο Εθνικής Αντίστασης. Βλέπουν στην κεντρική του αίθουσα τα εκθέματα, τους πίνακες και συζητούν. Ακούγονται φωνές. Περνώντας όμως στην Αίθουσα Ηρώς Κωνσταντοπούλου, όπου μεταξύ άλλων υπάρχουν και τα ονόματα των εκτελεσμένων και φωτογραφίες ορισμένων από αυτούς, οι φωνές χαμηλώνουν. Σαν από σεβασμό, σαν από δέος, όταν οι νέοι πιάνουν στα χέρια τους τις καρτέλες για να διαβάσουν τα σύντομα βιογραφικά κάποιων από τους διακόσιους.

Μέχρι σήμερα, στα 88 του χρόνια, σταθερά στο Κόμμα, είπε ότι έψαχνε να βρει «γιατί αυτοί οι άνθρωποι είναι τόσο τολμηροί, είναι τόσο θαρρετοί και τι παλεύουν». Και διαπίστωσε ότι όταν ψάχνουμε την Ιστορία μας, βλέπουμε ποιοι είναι οι ένοχοι.

«Είπε ο δήμαρχος προηγούμενα, ζήτησαν να παλέψουν τους κατακτητές και αντί αυτού ο Μεταξάς παρέδωσε τα κλειδιά των φυλακών στους Γερμανούς. Γιατί ξέρανε οι Γερμανοί ότι αυτοί οι άνθρωποι, με αυτήν την ιδεολογία, θα τους ανατρέψουν! Γιατί ξέραν οι Γερμανοί ποιος στήριξε οικονομικά τον Χίτλερ. Οι βιομηχανίες, οι μεγαλέμποροι, οι μεγάλοι κονομημένοι άνθρωποι. Εδώ λοιπόν έχει ευθύνη πλέον ο καθένας μας, ο κάθε νέος, να ψάξει την Ιστορία πραγματικά, για να είναι σίγουρος γι' αυτό που παλεύει», κάλεσε.

«Ολα αυτά τα χρόνια έχουμε ένα οικογενειακό τραύμα. Εχθές έμαθα ότι ο Χρήστος Ζάγκας πέρασε μια βόλτα από την οδό Μέρλιν μετά την απόπειρα απόδρασης και το παράπονο της αδελφής του ήταν γιατί τον βασάνισαν, αφού θα τον εκτελούσαν τελικά... Οταν τον είδε να τον παίρνουν απ' τα καμιόνια λίγο πριν την εκτέλεσή του, της είπε "Ρηνιώ, μας πάνε για εκτέλεση". Αυτό ήταν η σκυτάλη που της έδωσε για να συνεχίσει εκείνη τον αγώνα του. (...)

Θέλω να πω ότι αυτές οι σφαίρες στους 200 ήρωες ήταν σκυτάλες για τους επόμενους. (...) Είναι υπενθύμιση για μας και για τα παιδιά μας. Και θέλω να πιστεύω ότι μεγαλώνω το παιδί μου με τα ίδια ιδανικά και ότι τα καταφέρνω καλά».

Αναφορικά δε με τις φωτογραφίες - ιστορικά ντοκουμέντα, είπε ότι «το σπίτι τους είναι το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Εκεί θα ήθελαν ο θείος μου και οι σύντροφοί του να επιστρέψουν αυτές οι φωτογραφίες».

«Το πρώτο είναι ότι στα μάτια τα δικά μου αποτελούν τη μετάβαση από το μυθικό και το μεταφυσικό στη ζωντάνια. Μέχρι πριν την εμφάνιση των φωτογραφιών, είχαμε δεκάδες - εκατοντάδες τραγούδια, είχαμε ταινίες, είχαμε ντοκιμαντέρ, είχαμε άπειρη βιβλιογραφία, άρθρα, παρεμβάσεις, δεν είχαμε όμως εικόνα. Η εικόνα ήταν το χαρακτικό του Τάσσου. Και, ξαφνικά, εμφανίζονται αυτοί οι τύποι να περπατάνε ένα πρωινό στην Καισαριανή, σαν να έχουν πάει βόλτα στο πάρκο της...

Το δεύτερο είναι η αντανάκλαση, μέσα σε αυτές τις φωτογραφίες, του ψυχικού σθένους, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της ηθικής ανάτασης, που αποτελούν χαρακτηριστικά των κομμουνιστών. Δεν θα έλεγα μόνο αυτών, αλλά κυρίως αυτών.

Και τρίτον, για να το συνδυάσουμε και με όλα αυτά τα ζοφερά και δυστοπικά τα οποία συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια παγκοσμίως, και κυρίως σε αυτό που αποκαλούμε συλλογική ρήση, είναι η καλύτερη απάντηση που θα μπορούσε να δοθεί σε αυτές τις άθλιες, απαράδεκτες θεωρίες των "δύο άκρων" και του "τέλους της Ιστορίας".

Τα "δύο άκρα" είναι από τη μια μεριά οι αγέρωχοι 200 και απ' την άλλη μεριά οι εκτελεστές. Αυτούς λοιπόν θέλουν να τους εξισώσουν.

Τα "δύο άκρα" είναι τα 27 εκατομμύρια Σοβιετικών πολιτών και στρατιωτών τα οποία θέλουν να εξισώσουν με τους χιτλερικούς εισβολείς. Αυτό λοιπόν πρέπει να πάει στον απόπατο, στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας. Και είναι η καλύτερη δυνατή απάντηση.

Θέλω να είστε βέβαιοι ότι είμαστε στη σωστή πλευρά της Ιστορίας».

Ανακοίνωσε επίσης ότι κάθε Κυριακή το μνημείο και ο ιστορικός τόπος της εκτέλεσης θα είναι ανοιχτά και επισκέψιμα, με την εθελοντική προσφορά μελών του ΚΚΕ και της ΚΝΕ από την Αττική, που με βάρδιες θα βρίσκονται στον χώρο.

Επιπλέον ο Γ. Τάτσης ανακοίνωσε κι άλλες πρωτοβουλίες που λαμβάνει η ΚΟ Αττικής:

«Η ΚΟ Αττικής συγκροτεί ομάδες με συντρόφους και φίλους οικοδόμους, μηχανικούς, συντηρητές και με ό,τι άλλο απαιτηθεί, που με εθελοντική εργασία θα συνδράμουν στο σχέδιο του δήμου Καισαριανής για όλα τα αναγκαία έργα συντήρησης και ανάδειξης του Θυσιαστηρίου της Καισαριανής».

«Από σήμερα και όλο το επόμενο διάστημα όλες οι Οργανώσεις του Κόμματος και της ΚΝΕ οργανώνουμε επισκέψεις και ξεναγήσεις στο μνημείο και στο Μουσείο ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης εδώ στην Καισαριανή, και στο Μπλοκ 15 στο Χαϊδάρι», είπεμ καλώντας συντρόφους που συμμετέχουν σε ΔΣ εργατικών σωματείων, συλλόγων επαγγελματιών, γυναικών, συνταξιούχων, σε φοιτητικούς συλλόγους, μαθητικά συμβούλια κ.λπ., να πραγματοποιήσουν αντίστοιχες επισκέψεις.

«Τέλος» - ανέφερε - «ως ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε θερμά τους χιλιάδες ανθρώπους που αυτές τις μέρες επικοινωνούν με το Κόμμα μας και προσφέρουν χρήματα ως οικονομική ενίσχυση στο ΚΚΕ. Τους διαβεβαιώνουμε ότι η προσφορά τους θα κατατεθεί στην προσπάθεια για όλα τα αναγκαία μέτρα που απαιτούνται ώστε να συντηρηθεί και να αναδειχθεί ο ιστορικός αυτός τόπος μαρτυρίου, να δυναμώσει ο αγώνας τιμής προς τους 200 κομμουνιστές και να δικαιωθεί η θυσία τους.

Γιατί οι σύντροφοί μας έδιναν τη ζωή τους και πότιζαν τούτο το χώμα της Καισαριανής με αίμα γνωρίζοντας ότι αύριο θα έρχονται οι επόμενες γενιές και θα το ραίνουν με λουλούδια.

Μετατρέποντας έναν τόπο εκτέλεσης σε τόπο προσκυνήματος και έμπνευσης για νέους αγώνες, για την εκπλήρωση των επαναστατικών και κομμουνιστικών τους ιδεών, τις οποίες αρνήθηκαν να απαρνηθούν και οδηγήθηκαν στον θάνατο».

«Από την πρώτη στιγμή τοποθετηθήκαμε ανοιχτά: Οι φωτογραφίες αυτές δεν μπορούν να θεωρούνται εμπόρευμα, η αξία τους δεν μετριέται σε χρήμα. Δεν επιτρέπεται να ανήκουν σε ιδιωτικές συλλογές. Είναι ιστορικά τεκμήρια και ντοκουμέντα ανεκτίμητης αξίας για τον τόπο και τον λαό μας.

Αυτές οι φωτογραφίες δεν είναι απλά ένα ντοκουμέντο, ένα συγκλονιστικό τεκμήριο για τις θηριωδίες των ναζί, την τόλμη και αφοβία των κομμουνιστών.

Αποδεικνύουν, με τη δύναμη της αποτύπωσης της στιγμής, ότι οι 200 άντεξαν όχι γιατί ήταν υπεράνθρωποι, αλλά επειδή διαπαιδαγωγήθηκαν στον αγώνα από το ΚΚΕ... Το ηθικό μεγαλείο, η ανωτερότητά τους, ο ηρωισμός που επέδειξαν, η ακλόνητη πίστη τους στην τελική νίκη...

Ζητήσαμε εδώ και τώρα με ευθύνη του κράτους τα ντοκουμέντα αυτά να αποκτηθούν και να αποδοθούν εκεί που ανήκουν, στο Μουσείο ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης του δήμου Καισαριανής, στον δήμο Χαϊδαρίου, καθώς και στο ΚΚΕ, που μέσα από τις γραμμές του αγωνίστηκαν και έπεσαν με υψωμένη τη γροθιά τους, για να έχουν πρόσβαση ο λαός και η νεολαία μας.

Μετά τη δημοσίευση των φωτογραφιών βρήκαν αφορμή οι θρασύδειλοι που κινούνται στο σκοτάδι να προκαλέσουν υλικές φθορές στο Μνημείο των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή, στη μοναδική μαρμάρινη πλάκα που ανέφερε το γεγονός της εκτέλεσης την Πρωτομαγιά του 1944.

Η ιστορική μνήμη δεν σβήνει, όσο κι αν ενοχλεί κάποιους! Η αποκατάσταση των φθορών θα γίνει άμεσα, με τη συμβολή του ΚΚΕ, στη μνήμη των εκτελεσμένων συντρόφων μας.

Δίνουμε υπόσχεση ότι θα πρωτοστατήσουμε με όλες μας τις δυνάμεις στην ανάδειξη και αναβάθμιση του ιστορικού αυτού τόπου, κόντρα σε όλους όσοι εμποδίζουν την απόδοση της ιστορικής μνήμης».

RIZOSPASTIS

Χρέος μας, να διαδοθεί η ιστορική αλήθεια σε κάθε γειτονιά της Αθήνας, σε κάθε σχολείο και σχολή. Να λοιπόν τι νιώθουμε σήμερα: Ευθύνη!».

Με αυτά τα λόγια ξεκίνησε την κεντρική ομιλία στη συγκέντρωση ο Βαγγέλης Μαγνήσαλης, μέλος του Γραφείου του ΚΣ της ΚΝΕ και Γραμματέας του Συμβουλίου Περιοχής Αττικής της Οργάνωσης, σηματοδοτώντας τη στάση της ΚΝΕ μπροστά στην αποκάλυψη των φωτογραφιών - ντοκουμέντων.

Και σημείωσε μεταξύ άλλων:

«200 πρωτοπόροι κομμουνιστές, αγωνιστές του λαού μας, πάλευαν με τον θάνατο, τραγουδώντας.

Επεσαν έως τον τελευταίο με το κεφάλι ψηλά.

Και ύστερα, στη διαδρομή προς το νεκροταφείο, το αίμα έτρεχε ποτάμι στους δρόμους της Καισαριανής.

Χάραζε σε όλη τη διαδρομή μια κόκκινη, αιμάτινη γραμμή!

Αυτή η ισχυρή γραμμή, χαραγμένη με το αίμα και τους αγώνες, ήταν και παραμένει το όριο που ξεχωρίζει δύο διαφορετικούς κόσμους.

Τον κόσμο της εκμετάλλευσης, τον καπιταλισμό, που γεννά τον φασισμό και τον πόλεμο, που δεν διστάζει μπροστά σε κανένα έγκλημα για το κέρδος.

Αυτό είναι το ίχνος της ανειρήνευτης πάλης ανάμεσα σε αυτές τις δυνάμεις.

Ποτέ και πουθενά τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, του λαού, δεν είχαν τίποτε το κοινό με τα συμφέροντα της αστικής τάξης, του κεφαλαίου.

Και κάθε παραβίαση αυτής της κόκκινης γραμμής που χωρίζει τα συμφέροντά τους είναι πάντα σε βάρος του λαού.

Αυτό φάνηκε και την περίοδο της Κατοχής, αφού δεν στάθηκαν όλοι στην ίδια πλευρά.

Ηδη από τα προηγούμενα χρόνια, με τη δικτατορία του Μεταξά, πολλοί κομμουνιστές βρίσκονταν φυλακισμένοι.

Απαίτησαν να σταλούν να πολεμήσουν στο μέτωπο, αλλά η δικτατορία τούς παρέδωσε σιδεροδέσμιους στους κατακτητές.

Την ίδια ώρα, το μεγαλύτερο μέρος της οικονομικής και πολιτικής εξουσίας είτε έφυγε στο εξωτερικό είτε συνεργάστηκε με τους ναζί.

Αποκαλύφθηκε για άλλη μια φορά ότι ακόμα και σε δύσκολες ή κρίσιμες στιγμές της Ιστορίας δεν μπορεί να υπάρχει καμία "εθνική ενότητα".

Συμπέρασμα χρήσιμο και καθοριστικό και για τα όσα ζούμε σήμερα, που τα σύννεφα του πολέμου απλώνουν στη γειτονιά μας, που οι κυβερνήσεις, το ΝΑΤΟ, η ΕΕ θέλουν να μας καλλιεργήσουν την κουλτούρα πολέμου, να χύσουμε το αίμα μας για τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς».

«Η απάντηση βρίσκεται μπροστά μας. Δίπλα στα ονόματα υπάρχει πλέον και το πρόσωπό τους... Ηταν οι άνθρωποι της εποχής τους.

Απλοί άνθρωποι της δουλειάς, σιδεράδες, οικοδόμοι, μαθητές, που έγιναν σύμβολα ηρωισμού και αυτοθυσίας. Ανθρωποι που δήλωσαν "παρών" στο κάλεσμα της εποχής τους.

Μα κάθε εποχή γεννά τον δικό της ηρωισμό, από όσους πάνε κόντρα στο ρεύμα, όσους επιμένουν να βγάζουν συμπεράσματα από την Ιστορία, δεν υποτάσσονται στο "δεν αλλάζει τίποτα", παλεύουν για να αλλάξουν τα πάντα.

Ετσι, οι 200 δεν ήταν μονάδες, αλλά ηγέτες, συνδικαλιστές εργάτες, που γεννήθηκαν μέσα στον λαό.

Κάθε λεπτομέρεια του βιογραφικού τους, κάθε σπιθαμή της ιστορίας τους, είναι μια σελίδα της πάλης του Κόμματός μας».

Επεσήμανε ότι ήδη από τον Φλεβάρη του 1943 «ο Κόκκινος Στρατός με τη νίκη στο Στάλινγκραντ περνούσε στην αντεπίθεση. Οι ναζί έβλεπαν ότι η αντίστροφη μέτρηση θα ξεκινούσε, όμως, ως κομμάτι του συστήματος, δεν ξεχνούσαν ποιος είναι ο ταξικός αντίπαλος.

Ο στόχος τους ήταν να αντιμετωπιστεί το ΚΚΕ και το μεγάλο του κύρος στον λαό. Να τρομοκρατήσουν και να καθαρίσουν το έδαφος για την επόμενη μέρα.

Ομως απέτυχαν, και όπως είπε ένας μαθητής που αυτές τις μέρες μάθαινε πρώτη φορά την ιστορία των 200, "νόμιζαν ότι τους σκότωσαν, όμως τους έκαναν αθάνατους, και σήμερα όλη η Ελλάδα μιλάει γι' αυτούς!"».

Eurokinissi

Συνειδητή όμως ήταν και η επιλογή των 200. Ηξεραν ότι η θυσία τους δεν πάει χαμένη. Ηξεραν ότι το αίμα τους θα γίνει λίπασμα για να δυναμώσουν νέες γενιές κομμουνιστών και νέοι αγώνες.

Ετσι, στα τελευταία σημειώματα δεν αποχαιρετούσαν απλά, αλλά δίνανε σινιάλο για το μέλλον.

"Καμιά δύναμη δεν θα μπορέσει να τσακίσει το ΚΚΕ. Το ΚΚΕ θα νικήσει... Καλώ την αδερφούλα μου να πάρει τη θέση μου στο ΚΚΕ", γράφει ο Σάββας Σαββόπουλος.

"Οταν ο άνθρωπος δίνει τη ζωή του για ανώτερα ιδανικά, δεν πεθαίνει ποτέ...", γράφει ο Μήτσος Ρεμπούτσικας».

Με αφορμή δε τα όσα έχουν ακουστεί αυτές τις μέρες από τη δημοσιοποίηση των φωτογραφιών, σχολίασε ότι κάποιοι «επιχειρούν να τους μετατρέψουν σε κάποια "αβλαβή εικονίσματα", όπως σημείωνε χαρακτηριστικά ο Λένιν. Ομως δεν θα τους περάσει!

Προσβάλλουν τους νεκρούς, αποσυνδέοντας τη θυσία τους από τον σκοπό τους. Γιατί οι 200 δεν ήταν γενικά αντιστασιακοί, δεν ήταν γενικά πατριώτες, έδιναν νόημα και περιεχόμενο σε αυτήν τους τη δράση.

Ηταν κομμουνιστές, γι' αυτό η αντίστασή τους και ο πατριωτισμός τους ξεκινούσε πολύ πριν την επιβολή της ναζιστικής κατοχής.

Και η υπεράσπιση της ιστορικής αλήθειας είναι όρος για να βγάζουμε συμπεράσματα από την Ιστορία.

INTIME NEWS

Κλείνοντας τόνισε:

«Οι 200 δεν μας ζητάνε να τους τιμήσουμε. Μας ζητάνε να συνεχίσουμε. Μας ζητάνε να νικήσουμε!».

Το Σωματείο παίρνει ξεκάθαρη θέση υπογραμμίζοντας ότι «τα σπάνια ιστορικά ντοκουμέντα ανήκουν στην Ιστορία του εργατικού - λαϊκού κινήματος και ως τέτοια πρέπει να αξιοποιηθούν. Πρέπει να αποκτηθούν άμεσα από το κράτος και να αποδοθούν εκεί όπου ανήκουν, στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης του δήμου Καισαριανής, στον δήμο Χαϊδαρίου και στο ΚΚΕ, μέλη του οποίου ήταν οι εκτελεσμένοι, για να είναι προσβάσιμα σε όλο τον λαό», και καταγγέλλει τον βανδαλισμό του μνημείου στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.

Να αποδοθούν τα ντοκουμέντα που αποτυπώνουν τις ύστατες στιγμές των 200 εκτελεσθέντων κομμουνιστών εκεί που ανήκουν, στο Μουσείο ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης του δήμου Καισαριανής, στον Δήμο Χαϊδαρίου και στο ΚΚΕ, ζητάνε με κείμενο υπογραφών εργαζόμενοι στην ιστορική έρευνα, ακαδημαϊκοί και συγγραφείς.

Τονίζουν μεταξύ άλλων:

«Εμείς, οι εργαζόμενοι στην ιστορική έρευνα, ακαδημαϊκοί και συγγραφείς:

- Τονίζουμε το σοβαρό ιστορικό και ηθικό ζήτημα που προκύπτει με το παρόν και μελλοντικό καθεστώς αυτών των φωτογραφιών.

- Αφουγκραζόμαστε το παλλαϊκό αίτημα, που εκφράζουν και πολλοί συγγενείς, απόγονοι των εκτελεσμένων, για την επιστροφή και απόδοση αυτών των φωτογραφιών στον ελληνικό λαό.

- Ζητάμε με ευθύνη του κράτους τα ντοκουμέντα αυτά να αποκτηθούν και να αποδοθούν εκεί που ανήκουν, στο μουσείο ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης του δήμου Καισαριανής, στον δήμο Χαϊδαρίου και στο ΚΚΕ, για να είναι ανοιχτά και προσβάσιμα στον λαό και στη νεολαία ως πηγή ιστορικής γνώσης και έμπνευσης για το σήμερα και το αύριο».

«Τα συγκλονιστικά ντοκουμέντα - φωτογραφικό υλικό από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή ανήκουν στον λαό», τονίζουν σε ανοιχτή επιστολή που έστειλαν στα ΔΣ των Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας οι εκλεγμένοι με την «Αγωνιστική Συσπείρωση Δικηγόρων».

Καλούν τα ΔΣ των Δικηγορικών Συλλόγων να εκδώσουν σχετικά ψηφίσματα και να λάβουν τις κατάλληλες πρωτοβουλίες. Ειδικότερα, να συμβάλουν ώστε να αποδοθεί στον δήμο Χαϊδαρίου, στο Μουσείο ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης του δήμου Καισαριανής και στο ΚΚΕ.

«Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες που σπουδάζουμε στα Τμήματα της Φιλοσοφικής Σχολής του ΕΚΠΑ, είμαστε συγκλονισμένοι με την αποκάλυψη των φωτογραφικών ντοκουμέντων από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών της Καισαριανής από τις ναζιστικές δυνάμεις κατοχής», σημειώνει μεταξύ άλλων σε ανακοίνωσή του ο Φοιτητικός Σύλλογος Φιλοσοφικής ΕΚΠΑ και τονίζει: «Για όλο τον λαό και ειδικά για εμάς, τους αυριανούς ιστορικούς, εκπαιδευτικούς, φιλολόγους, ο ηρωισμός τους δεν είναι ένα μακρινό, ασπρόμαυρο στιγμιότυπο. Είναι μάθημα ζωής. Μας καλεί να μη συμβιβαζόμαστε με την αδικία, να μη σωπαίνουμε μπροστά στην εκμετάλλευση, να μη δεχόμαστε ό,τι τσακίζει τα όνειρα της νέας γενιάς. Μας καλεί να γνωρίσουμε και να διαδώσουμε την ηρωική Ιστορία του λαού μας, τη δράση και προσφορά εκατοντάδων χιλιάδων γνωστών και άγνωστων αγωνιστών μέσα από το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ, που συνέβαλλαν ο καθένας ξεχωριστά και όλοι μαζί για να τσακιστεί η ναζιστική πολεμική μηχανή και να απελευθερωθεί η χώρα μας. Αυτή την ιστορική αλήθεια θέλουμε να διδάξουμε ως αυριανοί εκπαιδευτικοί στα παιδιά του λαού».

«Ο Φοιτητικός μας Σύλλογος, οι φοιτητές και οι φοιτήτριες της Φιλοσοφικής Σχολής, ειδικά του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας, στηρίζουμε το συγκινητικό και παλλαϊκό αίτημα που εκδηλώνεται αυτές τις μέρες για την άμεση επιστροφή στη χώρα μας αυτών των ιστορικών ντοκουμέντων ανεκτίμητης αξίας», σημειώνει και τονίζει: «Με την επιστροφή τους στη χώρα μας, τα ντοκουμέντα αυτά πρέπει να είναι άμεσα προσβάσιμα σε όλο τον ελληνικό λαό και διαθέσιμα για ιστορική έρευνα. Με βάση αυτό πρέπει να αποδοθούν στον φυσικό τους χώρο, το Μουσείο Εθνικής Αντίστασης του Δήμου Καισαριανής, στον Δήμο Χαϊδαρίου και στο Αρχείο του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, του οποίου η πλειοψηφία των 200 υπήρξαν μέλη και στελέχη και για αυτήν ακριβώς την ιδιότητά τους εκτελέστηκαν από τους ναζί. Αλλωστε, εκεί έχουν αποδώσει δεκάδες αντίστοιχα ιστορικά τεκμήρια και ντοκουμέντα οι συγγενείς των 200 εκτελεσθέντων, όπως προσωπικά αντικείμενα, γράμματα και σημειώματα - με χαρακτηριστικό το "Τελευταίο Σημείωμα" του Ναπολέοντα Σουκατζίδη - με σκοπό τη φύλαξή τους, αλλά και την πρόσβαση του ελληνικού λαού σε αυτά».

Ακόμα, επισημαίνει ότι ο Σύλλογος παίρνει την πρωτοβουλία να οργανώσει επίσκεψη στο Θυσιαστήριο της Λευτεριάς και στο Μουσείο ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης στην Καισαριανή (Οδός Ηρώς Κωνσταντοπούλου 16) αύριο Πέμπτη στις 12 το μεσημέρι και στηρίζει την προσπάθεια του δήμου Καισαριανής για την ανάδειξη του χώρου του Σκοπευτηρίου με σκοπό τη διάδοση της ιστορικής αλήθειας.

Τα σύνορα της χώρας μας περνούν οι αντιδράσεις για την άμεση επιστροφή εκεί όπου ανήκουν των συγκλονιστικών ντοκουμέντων που αποκαλύφτηκε ότι διασώζονται από τη μεγάλη θυσία της Πρωτομαγιάς του 1944.

Σε ανακοίνωσή της η Κομμουνιστική Πρωτοβουλία Κύπρου τονίζει ότι «οι φωτογραφίες που κατακλύζουν από την Κυριακή το διαδίκτυο με τα πρόσωπα των μελλοθανάτων κομμουνιστών της Καισαριανής μόνο περηφάνια γεμίζουν τους κομμουνιστές της Κύπρου και της απανταχού ανθρωπότητας. Είναι πηγή έμπνευσης και θάρρους σε κάθε εργαζόμενο, νέο, λαϊκό άνθρωπο που αντιστέκεται ενάντια στην αδικία, στην εκμετάλλευση, στον φασισμό και στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους».

Η Πρωτοβουλία τάσσεται «υπέρ της απαίτησης του ελληνικού λαού, των συγγενών και των απογόνων των εκτελεσμένων όπως οι φωτογραφίες παραδοθούν εκεί που ανήκουν, στο Θυσιαστήριο της Λευτεριάς, στον δήμο Καισαριανής, καθώς δεν πρέπει να αποτελούν εμπόρευμα αλλά ιστορικό ντοκουμέντο, προσβάσιμο σε ολόκληρο τον λαό».

Με μια ανοιχτή επιστολή - φυλλάδιο η Οργάνωση Αττικής της ΚΝΕ απευθύνεται στους μαθητές της Αθήνας και του Πειραιά και τους καλεί να γνωρίσουν την Ιστορία, να αναζητήσουν την αλήθεια και να εμπνευστούν από τις συγκλονιστικές φωτογραφίες της εκτέλεσης των 200 κομμουνιστών.

Στην επιστολή αναφέρεται στην ηρωική αντίσταση του λαού μας με μπροστάρη το ΚΚΕ ενάντια στη ναζιστική - φασιστική κατοχή και εξηγεί πώς αποφασίστηκε η εκτέλεσή τους, γιατί αποφάσισαν οι ναζί να εκτελέσουν 200 κομμουνιστές, γιατί «διάλεξαν τους πιο πρωτοπόρους αγωνιστές, τους κομμουνιστές. Θέλησαν να στείλουν ένα μήνυμα φόβου σε όλο τον λαό και να χτυπήσουν εκείνους που πρωτοστατούσαν στην Αντίσταση. Ομως δεν τα κατάφεραν. Οι 200 έγιναν ένα ηρωικό σύμβολο που μας εμπνέει μέχρι σήμερα! Στάθηκαν μπροστά στον θάνατο και νίκησαν, γιατί δεν πρόδωσαν τους σκοπούς και τα ιδανικά τους, γιατί είχαν ένα ηθικό μεγαλείο που πήγαζε από την υπόθεση της κοινωνικής απελευθέρωσης!».

Σημειώνεται ακόμα ότι στο σχολείο δεν διδασκόμαστε αυτήν την ιστορία, «γιατί η ιστορία των 200 κομμουνιστών δεν βολεύει το σύστημα. Διδάσκει ότι οι λαοί έχουν τεράστια δύναμη όταν οργανώνονται και παλεύουν για ανώτερα ιδανικά. Δείχνει ότι οι κομμουνιστές πρωτοστάτησαν στον αγώνα ενάντια στους φασίστες κατακτητές. Αποδεικνύει ότι δεν πολέμησαν "όλοι οι Ελληνες ενωμένοι ενάντια στους ναζί", αλλά κάποιοι συνεργάστηκαν μαζί τους.

Η ιστορία των 200 κομμουνιστών της Καισαριανής μιλά για ανθρώπους που αγωνίστηκαν για να βγουν οι λαοί στο προσκήνιο και να ανατρέψουν το σύστημα των πολέμων, της φτώχειας και της αδικίας. Γι' αυτό είτε την κρύβουν, είτε τη διαστρεβλώνουν. Μάλιστα, η Ευρωπαϊκή Ενωση επιχειρεί να ταυτίσει τον κομμουνισμό με τον φασισμό, τους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές με τους ναζί εκτελεστές. Δεν θέλουν η νεολαία να μάθει και να ακολουθήσει το παράδειγμα και τη στάση ζωής αυτών των ηρώων. Γι' αυτό αξίζει να διαβάζουμε, να ψάχνουμε, να συζητάμε. Η γνώση της Ιστορίας μάς βοηθά να καταλαβαίνουμε καλύτερα το σήμερα και να παλέψουμε για να αλλάξουμε το αύριο».

«Οι 200 της Καισαριανής δεν ανήκουν στο παρελθόν. Ανήκουν στον λαό!», τονίζει η Οργάνωση Αττικής της ΚΝΕ, και καλεί κάθε μαθητή και μαθήτρια:

«Να μάθεις την αλήθεια.

Να δεις τις συγκλονιστικές φωτογραφίες.

Να επισκεφτείς τα μνημεία της Αντίστασης.

Να οργανωθείς στην ΚΝΕ.

Να γίνεις κι εσύ κομμάτι μιας γενιάς που δεν φοβάται να ονειρευτεί μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, χωρίς φασισμό, χωρίς πολέμους».

«Μνημείο» κηρύχθηκαν από το υπουργείο Πολιτισμού οι συγκλονιστικές φωτογραφίες των τελευταίων στιγμών των 200 κομμουνιστών πριν εκτελεστούν την 1η Μάη 1944 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, όπως και το σύνολο του αρχείου των φωτογραφιών του ναζιστή αξιωματικού Η. Heuer και του συλλέκτη Τ. de Craene, στην κατοχή του οποίου κατέληξαν. Η απόφαση πάρθηκε μετά τη γνωμοδότηση του Κεντρικού Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων, «λόγω της ιδιαίτερης ιστορικής αξίας των φωτογραφιών ως τεκμήριο διαμόρφωσης αντιλήψεων και στάσεων με εργαλείο την εικόνα, από την πλευρά των προπαγανδιστικών μηχανισμών των στρατευμάτων Κατοχής, στην Ελλάδα», όπως σημειώνεται στη σχετική ανακοίνωση.

Με αφορμή την εξέλιξη αυτή, η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη έκανε λόγο για «εξόχως σημαντικά τεκμήρια της σύγχρονης ελληνικής Ιστορίας», σημειώνοντας ότι «οι φωτογραφίες της συλλογής δίνουν "πρόσωπο" στις ιστορικές μαρτυρίες για το ήθος και τον πατριωτισμό τους, λίγες στιγμές πριν από την εκτέλεσή τους, και γι' αυτό είναι ανεκτίμητες», ενώ ενημέρωσε πως «η αρμόδια Διεύθυνση Νεώτερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς επικοινώνησε άμεσα με τον συλλέκτη και εμπειρογνώμονες μεταβαίνουν την Παρασκευή στην έδρα του, στο Εβεργκεμ του Βελγίου, ώστε να διαπιστώσουν εκ του σύνεγγυς τη συλλογή και να συνομιλήσουν μαζί του. Με τη σημερινή κήρυξη της συλλογής ως μνημείο, το υπουργείο Πολιτισμού αποκτά το έρεισμα για να τη διεκδικήσει και να την αποκτήσει εκ μέρους του ελληνικού κράτους».

Τις αντι-ΚΚΕ αθλιότητες του σοσιαλδημοκράτη Παπαδάκη με αφορμή τα συγκλονιστικά ιστορικά ντοκουμέντα των 200 εκτελεσμένων κομμουνιστών σχολιάζει με ανακοίνωσή της η ΤΟ Δικαιοσύνης της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ. Οπως σημειώνει:

«Απ' ό,τι φαίνεται, ορισμένες φορές, πράγματι, ο κατήφορος δεν έχει πάτο.

Ο γνωστός σοσιαλδημοκράτης Κώστας Παπαδάκης, αφού "χωρίς αυταπάτες" κάλεσε σε υπερψήφιση του στελέχους του ΠΑΣΟΚ Χρ. Δούκα στον β' γύρο των εκλογών στον δήμο της Αθήνας, τώρα το "τερμάτισε".

Την ίδια ώρα που ευρύτατα τμήματα του λαού, απλοί άνθρωποι του μόχθου, έχουν συγκινηθεί από τα συγκλονιστικά ντοκουμέντα που έλαβαν το φως της δημοσιότητας με τους 200 κομμουνιστές να στέκουν αγέρωχοι μπρος στον θάνατο την 1η Μαΐου στην Καισαριανή, ενώ το ηθικό ανάστημα των κομμουνιστών αναγνωρίζεται ακόμη και από πολιτικούς αντιπάλους μας, ο δικηγόρος Κώστας Παπαδάκης, ιδρυτικό μέλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και εκλεγμένο μέλος στο ΔΣ του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών με το ψηφοδέλτιο της Εναλλακτικής Παρέμβασης Δικηγόρων Αθήνας, ανάρτησε στο ανοιχτό προφίλ του στο facebook επ' αφορμή των φωτογραφιών και τα εξής: "την πολιτική και ηθική τους κληρονομιά την εξαργυρώνει ακόμα το ΚΚΕ και διατηρεί τα ποσοστά του. Με τον Κυριακάτικο Ριζοσπάστη να έχει πάντα μια σελίδα με φωτογραφίες νεκρών αγωνιστών του".

Θα μπορούσαμε να μην ασχοληθούμε καθόλου με τέτοιον ξεπεσμό. Παρ' όλα αυτά, ο κάθε εργαζόμενος ας βγάλει τα συμπεράσματά του για το πού μπορεί να οδηγήσει ο καημός για τον ανθρώπινο καπιταλισμό και η αντι-ΚΚΕ τύφλωση.

Οσο για τα περί "εξαργύρωσης"... ντράπηκαν και οι λέξεις. Πρόκειται για αισχρότητα και ανηθικότητα, που προσβάλλει πρώτα και κύρια τους νεκρούς συντρόφους μας, οι οποίοι εκτελέστηκαν με υψωμένες τις γροθιές τους, φωνάζοντας "ζήτω το ΚΚΕ", τους φυσικούς απογόνους και συγγενείς τους, αλλά και όλους τους πολιτικούς απογόνους αυτής της μεγάλης κληρονομιάς που μάχονται σήμερα για να φτάσει ο αγώνας μέχρι το τέλος.

Με τον "Ριζοσπάστη" στο χέρι, κρατάμε σφιχτά το κόκκινο νήμα και συνεχίζουμε...».

Για αυτή τη Μάχη έδωσε τη ζωή του ο Δικός μας Παππούς Ρουσσόπουλος Κώστας, από το Ροδολίβος Σερρών.

Οι Παππούς Κώτσος, τσαγκάρης στο επάγγελμα, χρόνια καταδιωγμένος, Αναφιώτης, Ακροναυπλιώτης, Μαχητής της ζωής και της αλλαγής, από τις διηγήσεις των γονιών μας. Εγινε το πρότυπο στην οικογένειά μας, που γέννησε νέους κομμουνιστές.

Τιμή και δόξα σε όλους τους αλύγιστους της ταξικής πάλης! Τιμή και δόξα στους 200 εκτελεσμένους Κομμουνιστές της Καισαριανής, την 1η Μάη του 44».

«Σαν απόγονοι, συμφωνούμε και δίνουμε το ελεύθερο στο κόμμα μας, στο ηρωικό ΚΚΕ, να δώσει τη μάχη, ώστε αυτά τα ανατριχιαστικά ντοκουμέντα να γυρίσουν στα χέρια των οικογενειών των αγωνιστών, να γυρίσουν οι τελευταίες στιγμές των ανθρώπων μας στα χέρια του Κόμματος, και των Μαρτυρικών Δήμων Καισαριανής και Χαϊδαρίου.

Να γίνουν απόκτημα όλης της τάξης μας ανοιχτά, προσιτά στον λαό και τη νεολαία.

Τα ανίψια, τα εγγόνια και δισέγγονα.

Νανούση Σοφία, Ρουσσόπουλος Γιάννης, Ρουσσόπουλου Αρτεμις, Γκουτζιά Κυριακή, Σάκης Νανούσης, Ελένη Κασαστογιάννη, Αγγελος Κασαστογιάννης, Κλεοπάτρα Κασαστογιάννη, Ζιώγας Δημήτρης».

«Στη Γάνδη του Βελγίου εκεί όπου πρόσφατα βρέθηκαν τα ντοκουμέντα και οι φωτογραφίες από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, είχε σπουδάσει ο θείος μου Στέφανος Φουντής (3/7/1908-1/5/1944) μηχανολόγος-ηλεκτρολόγος, ένας από εκείνους τους 200 που εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του 1944.

Η ίδια πόλη που σήμερα φέρνει στο φως τις εικόνες της θυσίας τους, υπήρξε για εκείνον τόπος γνώσης και νεανικών ονείρων, και όμως η πορεία του δεν έμελλε να οριστεί από τις σπουδές του, αλλά από τη στάση του απέναντι στην Ιστορία.

Ο Στέφανος Φουντής γεννημένος στον Μανταμάδο της Λέσβου δεν ήταν απλώς ένα όνομα σε μια λίστα. Ηταν ένας άνθρωπος με όνειρα, με σχέδια, με ζωή μπροστά του, όπως και οι υπόλοιποι 199.

Ηταν άνθρωποι που άφησαν πίσω τους οικογένειες, γονείς, αδέλφια, φίλους. Ανθρωποι που γνώριζαν τι τους περίμενε, αλλά δεν λύγισαν. Υπερασπίστηκαν ιδανικά, αξίες και την ελπίδα μιας ελεύθερης πατρίδας με το ίδιο τους το αίμα.

Πήγαν στο εκτελεστικό απόσπασμα τραγουδώντας με ψηλά το κεφάλι και υψωμένες γροθιές, με αξιοπρέπεια, με πίστη, με μια δύναμη που μόνο η βαθιά συνείδηση του δικαίου μπορεί να δώσει. Δεν ικέτευσαν, δεν φοβήθηκαν, δεν πρόδωσαν.

Για εμάς δεν είναι απλώς μια ιστορική αναφορά. Είναι οικογενειακή μνήμη. Είναι ένα κομμάτι της ταυτότητάς μας. Κάθε φορά που το όνομά του προφέρεται, δεν ανακαλούμε μόνο τον θάνατό του, ανακαλούμε το θάρρος του, και μαζί του το θάρρος όλων εκείνων που στάθηκαν δίπλα του.

Μόνο συγκίνηση και υπερηφάνεια μπορεί να νιώσει κανείς. Συγκίνηση για τη θυσία, υπερηφάνεια για το ανάστημα και μια βαθιά αδιαπραγμάτευτη υποχρέωση: Να μην λησμονηθούν ποτέ.

Επιθυμώ τα αρχεία να αποδοθούν στο Μουσείο ΕΑΜικής Αντίστασης του Δήμου Καισαριανής, στον Δήμο Χαϊδαρίου και στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας γιατί έτσι θα αποτελούν κτήμα του ελληνικού λαού.

Στέφανος Φουντής - Αιώνια τιμή.

Στεφανία Στρατιώτου του Κωνσταντίνου και της Ιφιγένειας Φουντή».

«Ονομάζομαι Αθηνά Μ. Ζύμαρη και η μητέρα μου, Αγλαΐα Μαργαρίτα Ζάγκα. Είμαστε οι ανιψιές του εκτελεσθέντα Χρήστου (Τάκη) Ζάγκα.

Ο Χρήστος Ζάγκας γεννήθηκε στην Αρτα και ήταν ο δεύτερος γιος από μια οικογένεια που αριθμούσε έξι παιδιά. Από νεαρή ηλικία, μόλις τελείωσε το Γυμνάσιο εντάχθηκε στον αντιφασιστικό αγώνα και στο Κομμουνιστικό Κόμμα. Συνελήφθη από τη δικτατορία του Μεταξά και παρόλο που αναφέρεται ως κτηματίας, είχε αποποιηθεί λόγω ιδεολογίας την πατρική περιουσία.

Μετά τη φυλάκισή του στην Ακροναυπλία και τη μεταγωγή του στο Στρατόπεδο Χαϊδαρίου κατάφερε να αποδράσει, όπου κατέφυγε στο σπίτι του μεγάλου του αδελφού στην Κυψέλη, επί της οδού Κομανού 2. Με τη βοήθεια της νύφης του Ερμιόνης Ζάγκα θα μετέβαιναν στα Βίλλια Αττικής. Και οι δύο συνελήφθησαν στο πρακτορείο των Λεωφορείων απέναντι από τον ηλεκτρικό σταθμό του Θησείου. Η σύλληψη έγινε από Ελληνες ταγματασφαλίτες, μετά από κατάδοση της φουρνάρισσας της γειτονιάς. Η γιαγιά μου φυλακίσθηκε για αρκετό χρονικό διάστημα και η μητέρα μου ως δίχρονο νήπιο θυμάται ακόμα το επισκεπτήριο.

Ο θείος μου Τάκης μεταφέρθηκε στην οδό Μέρλιν όπου βασανίστηκε και ακολούθως τον πήγαν στο Χαϊδάρι. Κατά την τελευταία μεταγωγή του πριν την εκτέλεση, πρόλαβε να πει στην μικρότερη αδελφή του "Ρηνιώ μάς πάνε για εκτέλεση". Αυτή η φράση ήταν σκυτάλη, η αδελφή του Ειρήνη Τσακίρη συνέχισε τον αντιφασιστικό αγώνα μέχρι και την πτώση της Χούντας.

Κλείνοντας θέλω να επισημάνω τη σπουδαιότητα της ανάκτησης των φωτογραφιών στο Ιστορικό Αρχείο του ΚΚΕ. Η θέση τους είναι δικαιωματικά εκεί, αυτό θα ήθελε ο θείος μου, το ίδιο επιθυμούμε και οι συγγενείς του. Να διαφυλαχθεί η ιστορική μνήμη στον χώρο που αρμόζει η θυσία των εκτελεσθέντων ηρώων».

«Δέος, συγκίνηση, θαυμασμό, περηφάνια και πόσα ακόμα μπορεί να αισθανθεί κανείς, βλέποντας αυτές τις φωτογραφίες με τους συντρόφους μας. Να βαδίζουν περήφανα, στητοί κι αγέρωχοι, στρατευμένοι στον αγώνα για το δίκιο του λαού. Χαμογελώντας, γιατί ήταν ήδη νικητές.

Τι κι αν θυμάμαι σαν παιδί τον ξάδερφό μου, τον Ντίνο [σ.σ. Κωνσταντίνος (Ντίνος) Κλαμπατσέας], τι κι αν βλέπω την όψη του σε 1-2 φωτογραφίες. Τον αναζήτησα, μπας και ήταν κάποιος από αυτούς που με υψωμένο το χέρι χαιρετάει, σαν να δίνει τη σκυτάλη...

Κι ας μην τον είδα, ήταν εκεί! Με όλους εκείνους που νίκησαν τον φόβο και περιφρόνησαν το εκτελεστικό απόσπασμα και τον ίδιο τον θάνατο. (...)

Αυτές οι φωτογραφίες ανήκουν στον ελληνικό λαό και πρέπει να αποδοθούν στο Μουσείο ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης του Δήμου Καισαριανής, στον Δήμο Χαϊδαρίου και στο ΚΚΕ, του οποίου μέλη και στελέχη ήταν οι 200 της Καισαριανής.

Σύντροφος Αριστοτέλης Καστριτσέας, μαχητής του ΔΣΕ, πρώτος ξάδερφος του Ντίνου Κλαμπατσέα».

* Ο «Ριζοσπάστης» θα συνεχίσει στο αυριανό φύλλο την δημοσίευση επιστολών των συγγενών των εκτελεσμένων