Για την άμιλλα στρατολογίας - οικοδόμησης βραβεύτηκαν: 1η η ΚΟ Κρήτης, 2η η ΚΟ Ηπείρου - Κέρκυρας - Λευκάδας και 3η η ΚΟ Δυτικής Ελλάδας.
Επίσης, για την προσπάθεια αύξησης της διακίνησης του «Ριζοσπάστη» βραβεύτηκαν: 1η η ΚΟ Αττικής, 2η η ΚΟ Ανατολικής Στερεάς - Εύβοιας, 3η η ΚΟ Δυτικής Ελλάδας.
Το Σάββατο 31 Γενάρη ολοκληρώθηκε, μετά από πλούσια συζήτηση δύο ημερών, το Α' Θέμα της Ημερήσιας Διάταξης του 22ου Συνεδρίου του ΚΚΕ, που αφορούσε τον Απολογισμό Δράσης της Κεντρικής Επιτροπής και της Κεντρικής Επιτροπής Οικονομικού Ελέγχου (ΚΕΟΕ) και τον Προγραμματισμό Δράσης έως το 23ο Συνέδριο.
Μίλησαν συνολικά 85 σύνεδροι. Στη συζήτηση εκφράστηκε η ουσιαστική συμφωνία με τις Θέσεις και την Εισήγηση της ΚΕ, μεταφέρθηκε σημαντική πείρα από τη δράση όλων των Οργανώσεων Περιοχής για τα εργατικά - λαϊκά προβλήματα.
Με αφετηρία τις διεθνείς και εσωτερικές εξελίξεις, ο προβληματισμός επικεντρώθηκε στο κεντρικό θέμα του 22ου Συνεδρίου, που ήταν το πώς όλη η λειτουργία του Κόμματος, η κατάσταση των δυνάμεών του θα εναρμονιστεί πλήρως και με πιο γρήγορους και αποτελεσματικούς ρυθμούς με το επαναστατικό του Πρόγραμμα και το Καταστατικό του, ώστε να είναι πραγματικά «κόμμα παντός καιρού», «κόμμα έτοιμο για όλα», ως στόχος που θα αποτυπώνεται στην καθημερινή του δράση και προσφορά, συνεγείροντας τις εργατικές - λαϊκές συνειδήσεις, καθοδηγητής της πάλης του λαού μας για τον σοσιαλισμό.
Το 22ο Συνέδριο υπερψήφισε επίσης ομόφωνα την Πολιτική Απόφαση του Συνεδρίου, με την οποία καθορίζονται τα καθήκοντα του Κόμματος έως το 23ο Συνέδριο.
Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ:
1. Αβραμόπουλος Σωτήρης
2. Αγαθοκλέους Αννα
3. Αλέπης Πέτρος
4. Αμπατιέλος Νίκος
5. Αναστασόπουλος Λουκάς
6. Ανδρεάδου Μαρία
7. Αρβανιτάκης Δημήτρης
8. Βαγενάς Ελισαίος
9. Βασιλειάδης Σάββας
10. Βιτάλης Δημήτρης
11. Γαβαλά Μαρία
12. Γαλανόπουλος Τάσος
13. Γκιόκας Γιάννης
14. Γκιώνης Θέμης
15. Γόντικας Δημήτρης
16. Δάγκα Βιβή
17. Δημάκης Ευθύμης
18. Δημόπουλος Βασίλης
19. Δημουλάς Τηλέμαχος
20. Διαμαντόπουλος Ορέστης
21. Ευαγγελίδης Αρης
22. Ζαχαρόπουλος Νίκος
23. Ζορμπάς Αλέξης
24. Θάνος Αριστείδης
25. Ιωαννίδης Κυριάκος
26. Καλύβας Γιώργος
27. Κανάτσιος Γιάννης
28. Καπέτη Θεανώ
29. Καραθανασόπουλος Νίκος
30. Κατσώτης Χρήστος
31. Κλάδης Διονύσης
32. Κλιγκόπουλος Γρηγόρης
33. Κοιλάκος Δημήτρης
34. Κουρμούλης Περικλής
35. Κουτουμάνος Νίκος
36. Κουτσούμπας Δημήτρης
37. Κρητικός Γιώργος
38. Κωτσαντής Θοδωρής
39. Λαβράνου Μαρίνα
40. Λάππας Νίκος
41. Λιονής Γρηγόρης
42. Λουκάς Στέφανος
43. Λυμπερίδης Ζήσης
44. Μακρής Μάκης
45. Μανουσογιαννάκης Γιάννης
46. Μαρίνος Γιώργος
47. Μαρούδας Ρίζος
48. Μαρούπας Βαγγέλης
49. Μαυροκέφαλος Νίκος
50. Μηλιαρονικολάκη Ελένη
51. Μουγκογιάννης Κώστας
52. Μπασδέκης Κώστας
53. Μπάτσικας Κώστας
54. Μπεκρής Μάρκος
55. Μπέλλου Ελένη
56. Μποτζιολή Ελενα
57. Μπουντόλος Σωκράτης
58. Ναθαναηλίδης Τάσος
59. Ξεκαλάκης Δημήτρης
60. Παναγής Γιώργος
61. Παναγιωτακοπούλου Χριστίνα
62. Παπαγεωργόπουλος Παναγιώτης
63. Παπαδάκης Κώστας
64. Παπαδόπουλος Δημήτρης
65. Παπαδόπουλος Μάκης
66. Παπαρήγα Αλέκα
67. Παπασταύρου Κύριλλος
68. Παπατολίδης Δημήτρης
69. Παρασκευάς Κώστας
70. Παρίσης Σωτήρης
71. Παρρής Φάνης
72. Παφίλης Θανάσης
73. Πέρρος Γιώργος
74. Πλατανιά Βαγγελιώ
75. Πολίτης Παναγιώτης
76. Πρωτούλης Γιάννης
77. Ράζου Λουίζα
78. Ραπανάκης Μανώλης
79. Ρεμπάπης Νίκος
80. Σιδέρης Γιώργος
81. Σκαλούμπακα Χριστίνα
82. Σκολαρίκος Κώστας
83. Σοφιανός Νίκος
84. Στεφανάκης Γιώργος
85. Συρίγος Βάλσαμος
86. Τασιούλας Γιάννης
87. Τάτσης Γιώργος
88. Τέγος Νίκος
89. Τζίμας Θανάσης
90. Τριάντης Νεκτάριος
91. Τσιούτρας Γιάννης
92. Χαχάμη Ζωή
93. Χιώνης Θοδωρής
94. Χρηστίδης Θανάσης
95. Χριστάνης Νίκος
Η Κεντρική Επιτροπή Οικονομικού Ελέγχου:
1. Γκολιανόπουλος Γιώργος
2. Κακουλίδου Χρύσα
3. Καραγιάννης Νίκος
4. Λάμπρου Στέλιος
5. Μητικάρη Ελένη
6. Παγώνης Αλέκος
7. Ραλλάτος Αντώνης
8. Σγούρος Θανάσης
9. Σκολαρίκος Θοδωρής
Η νέα Κεντρική Επιτροπή Οικονομικού Ελέγχου στην πρώτη συνεδρίασή της εξέλεξε πρόεδρο την Χρύσα Κακουλίδου.
Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ στην πρώτη της συνεδρίαση εξέλεξε ομόφωνα Γενικό Γραμματέα της ΚΕ τον Δημήτρη Κουτσούμπα.
Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ σε συνεδρίασή της εξέλεξε το Πολιτικό Γραφείο, το οποίο αποτελείται από 16 μέλη. Η σύνθεση του Πολιτικού Γραφείου της ΚΕ του ΚΚΕ είναι η εξής:
Κουτσούμπας Δημήτρης, Γενικός Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ
Αμπατιέλος Νίκος
Αρβανιτάκης Δημήτρης
Γκιόκας Γιάννης
Γκιώνης Θέμης
Καπέτη Θεανώ
Μαρίνος Γιώργος
Μπέλλου Ελένη
Παπαδόπουλος Μάκης
Παπασταύρου Κύριλλος
Παρασκευάς Κώστας
Πρωτούλης Γιάννης
Ράζου Λουίζα
Σοφιανός Νίκος
Τριάντης Νεκτάριος
Χιώνης Θοδωρής
Αποσπάσματα από την τελική ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα στις εργασίες του 22ου Συνεδρίου
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Ο ιμπεριαλιστικός ανταγωνισμός ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Κίνα, μετά την υποχώρηση της οικονομικής δύναμης των ΗΠΑ σε σχέση με την αντίστοιχη ισχυροποίηση της Κίνας, είναι αυτό που τροφοδοτεί την κούρσα της αναμέτρησης για τον έλεγχο των αγορών, των πλουτοπαραγωγικών πηγών, στρατηγικής σημασίας περιοχών. Δίπλα στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή, φουντώνουν νέες εστίες σε όλες τις ηπείρους και θερμές εστίες γίνονται πολεμικές φωτιές.
Αυτό δείχνει η ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, για την κατάκτηση των κοιτασμάτων πετρελαίου, φυσικού αερίου, σπάνιων γαιών και πολύτιμων πρώτων υλών, σε αντιπαράθεση με τη Ρωσία και την Κίνα που για τα δικά τους συμφέροντα επιδιώκουν την εδραίωση της παρουσίας τους στη Λατινική Αμερική.
Θα συνεχίσουμε αταλάντευτα να στεκόμαστε στο πλευρό των λαών και των αγώνων τους, στο πλευρό της Κούβας, του κουβανικού λαού και του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας που απειλείται, και απαιτούμε βεβαίως να τερματιστεί ο πολύχρονος αποκλεισμός που έχουν επιβάλει οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους.
Παίρνουμε υπόψη το άκρως επικίνδυνο δόγμα του «ζωτικού χώρου» που προωθεί η νέα «Στρατηγική Ασφάλειας» των ΗΠΑ και προετοιμαζόμαστε κατάλληλα για νέες ραγδαίες εξελίξεις.
Η καταδίκη των πολεμικών ενεργειών του Τραμπ είναι καταδίκη του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, που σημαδεύεται από δεκάδες στρατιωτικές επεμβάσεις σε όλο τον κόσμο και επί ρεπουμπλικάνικων και επί δημοκρατικών κυβερνήσεων, που εκπροσωπούν όλες τους τα συμφέροντα των μονοπωλίων.
Αποδομούμε τα ιμπεριαλιστικά προσχήματα και τονίζουμε ότι αποκλειστικά αρμόδιος για τις κοινωνικές - πολιτικές εξελίξεις σε κάθε χώρα είναι μόνο η εργατική τάξη, ο λαός, που μπορεί να προωθήσει τα δικά του αυτοτελή συμφέροντα, σε σύγκρουση με τους εκμεταλλευτές και τους πολιτικούς τους εκπροσώπους.
Η ανισόμετρη ανάπτυξη, η ανισοτιμία ανάμεσα στα καπιταλιστικά κράτη και το κυνήγι του κέρδους των μονοπωλίων οξύνουν αντιθέσεις, οξύνουν ανταγωνισμούς στα αντίπαλα ιμπεριαλιστικά μπλοκ και στο εσωτερικό κάθε ιμπεριαλιστικής συμμαχίας.
Η θέση αυτή επιβεβαιώνεται και από τις εξελίξεις στη Γροιλανδία, που είναι μέρος της επικράτειας της Δανίας και αντιμετωπίζει τις απειλές του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού για προσάρτηση με χρήση ακόμα και στρατιωτικών μέσων (είδατε ότι στην Εισήγηση δεν είχαμε αναφορά, γιατί αυτά δεν είχαν συμβεί όταν δώσαμε την Εισήγηση από την Κεντρική Επιτροπή προς το Συνέδριο, βέβαια κάποιες αναφορές κάναμε στη δημόσια ομιλία. Ούτε στην εισηγητική ομιλία αναφερθήκαμε σ' αυτά, γι' αυτό και κάπως στεκόμαστε περισσότερο στο κλείσιμο του Συνεδρίου, γιατί πρέπει να είναι στοιχεία των ντοκουμέντων του Συνεδρίου).
Στην πράξη οι ΗΠΑ, που ηγούνται στο ΝΑΤΟ και στην ευρωατλαντική συμμαχία, απειλούν την εδαφική ακεραιότητα της Δανίας, μέλους του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, για να κατακτήσουν τη Γροιλανδία και να αξιοποιήσουν για λογαριασμό των μονοπωλίων τους τη στρατηγική της θέση, τους πλούσιους φυσικούς της πόρους, τις σπάνιες γαίες, την πρόσβαση στον πλούτο της Αρκτικής. Αυτή είναι η βάση της αντιπαράθεσης ΗΠΑ - ΕΕ στην περιοχή, στην οποία διατηρεί βέβαια ισχυρή παρουσία και η Ρωσία και ενισχύει τις θέσεις της η Κίνα.
Οι αντιδράσεις της ΕΕ απέναντι στις απειλές των ΗΠΑ προκάλεσαν την ανακοίνωση αμερικάνικων δασμών δισ. δολαρίων σε βάρος ευρωπαϊκών κρατών, πράγμα που πυροδοτεί σχέδια αντίμετρων από την πλευρά της ΕΕ, σε περιβάλλον αντιθέσεων στις ίδιες τις γραμμές της.
Ιμπεριαλιστικός φαύλος κύκλος και μέσα σ' αυτές τις συνθήκες αποκαλύπτεται και ο ρόλος του ΝΑΤΟ, που καταπατά τα δικαιώματα του λαού της Γροιλανδίας και επιχειρεί να προωθήσει συμβιβαστική λύση με στόχο την ικανοποίηση των αμερικάνικων σχεδιασμών και της ΝΑΤΟποίησης φυσικά του νησιού, στο πλαίσιο του ανταγωνισμού με τη Ρωσία και την Κίνα.
Τα κόμματα - υμνητές του ευρωατλαντισμού είναι εκτεθειμένα ανεπανόρθωτα. Οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ όχι μόνο δεν μπορούν να είναι εγγυητές της ασφάλειας και της ειρήνης, αλλά είναι αντίπαλοι των λαών, προετοιμάζουν νέους ιμπεριαλιστικούς πολέμους.
Η αντιπαράθεση ΗΠΑ και ΕΕ οξύνεται και, παρά την αναζήτηση συμβιβασμού, διαμορφώνει ακόμα και όρους στρατιωτικής σύγκρουσης (είδατε τα δημοσιεύματα χθες, είχε αναλυτικό ρεπορτάζ, μία σελίδα ολόκληρη και ο «Ριζοσπάστης»).
Επιταχύνονται διεργασίες στην ΕΕ για την οικονομική και στρατιωτική ενίσχυσή της και την αυτονομία από τις ΗΠΑ, με τη δημιουργία αντιάξονα από 6 ισχυρές οικονομίες, από τα πιο ισχυρά κράτη της ΕΕ, δηλαδή τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ισπανία, την Πολωνία και την Ολλανδία.
Ο ιμπεριαλιστικός ανταγωνισμός υπονομεύει τα θεμέλια της ευρωατλαντικής συμμαχίας, φουντώνει η ανησυχία των αστικών τάξεων και των πολιτικών τους εκπροσώπων για την αποδυνάμωση και την αποσύνθεση του ΝΑΤΟ, δυναμώνουν αναταράξεις στο εσωτερικό της ΕΕ και σε αυτές τις συνθήκες επιβάλλεται να δυναμώσει η παρέμβαση των λαών, να αξιοποιήσουν προς όφελός τους αυτές τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις.
Οι αστικές κυβερνήσεις είναι σε αμηχανία και η ελληνική κυβέρνηση, που υιοθέτησε προκλητικά τα αμερικάνικα προσχήματα για την ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Βενεζουέλα, υιοθετεί σήμερα τις «ανησυχίες» και τα αμερικάνικα προσχήματα για τη Γροιλανδία, αγκιστρωμένη, όπως και τα άλλα αστικά κόμματα, στη στρατηγική σχέση με τις ΗΠΑ, υποστηρικτές της ΝΑΤΟικής συνοχής.
Η αναφορά τους στο «διεθνές δίκαιο», που έχει κουρελιαστεί μέσα από δεκάδες ιμπεριαλιστικές στρατιωτικές επεμβάσεις, είναι άκρως υποκριτική, εντελώς αδιέξοδη, επιχειρεί να ρίξει στάχτη στα μάτια των λαών.
80 χρόνια μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου ιμπεριαλιστικού Πολέμου, όλο και πιο κοντά έρχεται ο κίνδυνος ενός γενικευμένου ιμπεριαλιστικού Γ' Παγκόσμιου Πολέμου. Πολλά στοιχεία της σημερινής κατάστασης θυμίζουν την περίοδο του Μεσοπολέμου (1930 - 1940) τον 20ό αιώνα.
Σήμερα, στόχος του κεφαλαίου, των αστικών κυβερνήσεων και κομμάτων είναι να βάζουν εμπόδια στη διαμόρφωση αντικαπιταλιστικής συνείδησης, ιδιαίτερα σε μια περίοδο αυτών των οξυμένων ανταγωνισμών και της πολεμικής προετοιμασίας.
Είτε στηρίζοντας - όπως λένε και οι θέσεις μας - και ενισχύοντας σκοταδιστικές, ακροδεξιές, φασιστικές, εθνικιστικές, ρατσιστικές δυνάμεις και κόμματα, είτε προωθώντας το αντιδραστικό ρεύμα του υποκειμενικού ιδεαλισμού, τη στρέβλωση της πραγματικότητας με τον ψεύτικο δικαιωματισμό, την ανάδειξη των ξεχωριστών ατομικών αστικών δικαιωμάτων (έγινε συζήτηση και γι' αυτά σήμερα).
Επιδιώκουν συνεχώς και με διάφορους τρόπους να βάζουν εμπόδια στην ενίσχυση του Κόμματος απέναντι στην προσπάθεια του πολιτικού συστήματος να «αναβαπτιστεί» στα μάτια του λαού. Θα ενισχυθεί η προσπάθεια του συστήματος να θέσει και νέα κάλπικα δίπολα, ψεύτικες διαχωριστικές γραμμές πάλι, μέσω της αναμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού, προώθησης νέων ή παλιών «σωτήρων» και δήθεν «αντισυστημικών» φωνών που υπερασπίζονται αυτήν την καπιταλιστική βαρβαρότητα στην ουσία. Αυτή η προσπάθεια θα ενταθεί μπροστά στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές, αφού η χρονιά που διανύουμε, το 2026, έως - το αργότερο - το πρώτο τρίμηνο του 2027, θα είναι ουσιαστικά προεκλογική περίοδος.
Η συζήτηση περί «πολιτικής σταθερότητας», «κράτους δικαίου» και δήθεν «αντισυστημικών» δυνάμεων θα ενταθεί, με την υπερπροβολή αντιδραστικών λαϊκιστικών μορφωμάτων, όπως του Βελόπουλου ή της Λατινοπούλου, της Κωνσταντοπούλου, παλιών και νέων, όπως του Τσίπρα τώρα ή της Καρυστιανού.
Ομως η μόνη πραγματικά αντισυστημική επιλογή είναι η αμφισβήτηση να παίρνει αντικαπιταλιστικό - αντιμονοπωλιακό περιεχόμενο και προσανατολισμό, για την ανατροπή του συστήματος της εκμετάλλευσης, του καπιταλισμού, που έχει στο DNA του την εκμετάλλευση της εργατικής τάξης, τους πολέμους, τις κρίσεις. Υπέρτατος νόμος του είναι το κυνήγι του μέγιστου κέρδους και για να πετύχει δεν διστάζει μπροστά σε κανένα απολύτως έγκλημα.
Οι νέες τεχνολογίες στα χέρια του κεφαλαίου αξιοποιούνται ακριβώς για την ένταση της εκμετάλλευσης, την καταστολή και τη χειραγώγηση του λαού. Ολα αναδεικνύουν ότι μόνη διέξοδος για τον λαό είναι η επαναστατική ανατροπή, η οικοδόμηση του σοσιαλισμού, που με την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, τον επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό, μπορεί να βάλει στο επίκεντρο τις κοινωνικές ανάγκες, να προσφέρει ζωή με σύγχρονα δικαιώματα.
Σήμερα υπάρχουν όλες οι αντικειμενικές προϋποθέσεις ο λαός να βάλει τη σφραγίδα του στις εξελίξεις. Η αισιοδοξία των κομμουνιστών δεν πηγάζει από αυταπάτες, αλλά από τη γνώση της ιστορικής αναγκαιότητας. Από την εμπιστοσύνη στη δύναμη της εργατικής τάξης και των συμμάχων της, από τη μεγάλη και ηρωική πορεία του Κόμματος στο διάβα των δεκαετιών. Η ανατροπή θα έρθει ως αποτέλεσμα συνειδητής, μαχητικής, οργανωμένης λαϊκής δράσης, με την εργατική τάξη ως πρωτοπόρα τάξη μπροστά, με την κοινωνική αντικαπιταλιστική - αντιμονοπωλιακή συμμαχία του λαού, με το ΚΚΕ μπροστά.
Είμαστε σίγουροι ότι θα τα καταφέρουμε!
Ο «Ριζοσπάστης» θα συνεχίσει και αύριο να δημοσιεύει αποσπάσματα από τις ομιλίες αντιπροσώπων στο 22ο Συνέδριο.
Ο «Ριζοσπάστης» συνεχίζει τη δημοσίευση τοποθετήσεων στο 22ο Συνέδριο
Ο Σωκράτης Μπουντόλος, μέλος της Συντακτικής Ομάδας του «902.gr», αναφέρθηκε στη σημασία που έχει η παρέμβαση του Κόμματος σε συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας, στο αποτύπωμα που αφήνουν και στην παρακαταθήκη που έχουν κινητοποιήσεις, ανακοινώσεις, μαχητικές δράσεις που έρχονται σε σύγκρουση με την έμπρακτη εμπλοκή της αστικής τάξης και του κράτους. Το ότι ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος ως συμπύκνωση κλονισμών και αντιθέσεων εμπεριέχει τη δυνατότητα ο λαός να βγει στο προσκήνιο, να αντιπαρατεθεί μαχητικά με το καπιταλιστικό σύστημα. Σημείωσε την ανάγκη σε αυτές τις συνθήκες να δυναμώσουν η συνειδητή πειθαρχία, η προσφορά στο Κόμμα, η δέσμευση στην υλοποίηση των αποφάσεων των καθοδηγητικών οργάνων.
Η Κατερίνα Γεράκη, από τη Διατμηματική Επιτροπή Μεταναστών, έδωσε στοιχεία για τον αριθμό των μεταναστών και προσφύγων που ζουν και εργάζονται στη χώρα μας, τις αιτήσεις ασύλου που εκκρεμούν κ.ά., σημειώνοντας την ανάγκη ανόδου της κοινής πάλης Ελλήνων και ξένων εργατών. Επεσήμανε ότι αυτές τις μέρες ψηφίζεται και το νομοσχέδιο «προώθησης νόμιμης μετανάστευσης», που πρέπει να βρει το Κόμμα, το συνδικαλιστικό κίνημα έτοιμο, με οργανωμένο σχέδιο δράσης και παρέμβασης. Είναι φανερό ότι η δουλειά στους μετανάστες και πρόσφυγες είναι υπόθεση όλου του Κόμματος (γειτονιές, κλάδοι, Υγεία, Παιδεία, νεολαία), που συνδέεται και με την υπόθεση της πολεμικής προετοιμασίας, τόνισε, ενώ έθεσε και τα κύρια ιδεολογήματα που συναντάμε σ' αυτόν τον τομέα.
Στη μόνιμη επιδίωξη της αστικής τάξης να ενσωματώσει το Κόμμα, παράλληλα με την καταστολή, που της δίνει όμως μόνο προσωρινές νίκες, εστίασε ο Γιάννης Πρωτούλης από το ΠΓ της απερχόμενης ΚΕ. Η πίεση για συμμετοχή σε αστικές κυβερνήσεις, τόνισε, θα επανέλθει σε συνθήκες που η άνοδος της επιρροής του ΚΚΕ θα γίνει ξανά επικίνδυνη για τους αστικούς σχεδιασμούς, ενώ σε πολεμικές συνθήκες τα τρομοκρατικά διλήμματα που επιστρατεύονται για «κυβερνήσεις εθνικής ενότητας» είναι απείρως μεγαλύτερα. Υπογραμμίζοντας την ανάγκη να μελετάμε το παρελθόν με ματιά στο σήμερα, εστίασε στη σημαντική παρακαταθήκη από τη στάση του Κόμματος το 2012, αλλά και στα συμπεράσματα που έχει βγάλει για υποκειμενικές αδυναμίες, όπως η μη έγκαιρη διαπάλη με τις κοινοβουλευτικές αυταπάτες, η μη αποφυγή ενός πνεύματος εφησυχασμού ότι έχουμε σωστή πολιτική γραμμή, η μη κατανόηση ότι ο συσχετισμός δυνάμεων καθορίζεται ανεξάρτητα από τη θέληση του Κόμματος, κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις μπορεί να αλλάζει θετικά ή να υπάρχει πισωγύρισμα. Η πείρα - πρόσθεσε - έδειξε ότι καθοριστική για τον προσανατολισμό του Κόμματος την κρίσιμη στιγμή είναι η στάση της ηγεσίας. Σήμερα που παραμένουν οι κοινοβουλευτικές αυταπάτες πλατιά στον κόσμο και ο κίνδυνος εφησυχασμού, υπογράμμισε, είναι ανάγκη να δουλευτεί με τη γραμμή μας η τεράστια πείρα που έχει συσσωρευτεί, να θωρακιστεί η νέα γενιά συντρόφων που οργανώθηκε με το επαναστατικό Πρόγραμμα του Κόμματος. Στάθηκε τέλος στην αρετή της κομματικότητας, η οποία αποκτάται σε βάθος χρόνου, με σεβασμό στους συντρόφους, υπεράσπιση του Κόμματος από κάθε επίθεση, αυτοθυσία, δοκιμασία σε καμπές της ταξικής πάλης. Αποτελεί κριτήριο επαναστατικής διαπαιδαγώγησης, τόνισε, και βασικό μέσο για την απόκτησή της είναι το παράδειγμα.
Οι διαθέσεις δεν καλλιεργούνται μόνο από τα προβλήματα αλλά και από την παρέμβασή μας ή των αντιπάλων μας, ανέφερε ο Φάνης Κουτούφης από την ΕΠ Κεντρικής Μακεδονίας, μεταφέροντας πείρα από την αγροτική δουλειά και τις πρόσφατες κινητοποιήσεις στην περιοχή. Σημείωσε ότι είναι θετική η πείρα από τη συμμαχία των αγροτών με τους εργάτες, που εκφράστηκε καλύτερα με κοινές δράσεις σε αυτές τις κινητοποιήσεις. Αναφέρθηκε στη διαπάλη με αυτούς που προωθούν ένα «ακομμάτιστο» κίνημα, που δεν θα μιλά για την ΚΑΠ και την ΕΕ, που θεωρούν «μνημόσυνο» τα μπλόκα και χαρακτηρίζουν το αίτημα για ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα μαξιμαλιστικό! Πρόσθεσε ότι ως Κόμμα καταφέραμε στο μπλόκο να αναδείξουμε την ανάγκη του διαρκούς αγώνα, με χαρακτηριστικό το παράδειγμα ότι την τελευταία μέρα του μπλόκου οι αγρότες σχεδίαζαν τις επόμενες κινητοποιήσεις τους.
Ο Γιώργος Στεφανάκης από το Γραφείο Περιοχής Αττικής τόνισε ότι οι δυνάμεις μας μπήκαν μπροστά στην καθοδήγηση μεγάλων αγώνων, αλλά δεν πρέπει να υπάρχει κανένας εφησυχασμός. Στο επίκεντρο πρέπει να μπαίνει: Τι κίνημα, τι αγώνας απαιτείται σήμερα, να δυναμώσει η αντιπαράθεση τάξης απέναντι σε τάξη. Ανέδειξε ότι πρέπει να ανοίγει ο «ορίζοντας» σε κάθε αγώνα που δίνεται, αλλά και να συζητιούνται αυτοί με τη βάση τα συμπεράσματα που κάθε φορά προκύπτουν. Επίσης αναφέρθηκε σε συμπεράσματα από τη δουλειά στον χώρο του Επισιτισμού - Τουρισμού στην Αττική, τα οποία δείχνουν τα βήματα που έχουν κατακτηθεί, αλλά και τις αδυναμίες μας.
Ο Γιώργος Θειόπουλος από την Επιτροπή Περιοχής Αττικής μίλησε για τη δουλειά στους ναυτεργάτες, τονίζοντας ότι οι δυνάμεις του Κόμματος εκεί θα δώσουν τη μάχη για να γίνει το σύνθημα του 22ου Συνεδρίου οδηγός στη δράση τους. Εφερε πείρα από τις δυσκολίες και την επικινδυνότητα της δουλειάς τους στον σημερινό κόσμο που φλέγεται, και μίλησε για πλοία - ωρολογιακές βόμβες. «Ταξιδεύουμε μέσα στο μάτι του κυκλώνα», είπε χαρακτηριστικά για τα περάσματα του θανάτου, όπου οι εφοπλιστές θησαυρίζουν παίζοντας τη ζωή των ναυτεργατών στα ζάρια. Μετέφερε ακόμα πείρα για τη σημασία της επεξεργασίας ολοκληρωμένου και δυναμικού σχεδίου δράσης με βάση το Πρόγραμμα, με αναδιάταξη δυνάμεων, ιδεολογική - πολιτική κλιμάκωση, καλή μελέτη του χώρου ευθύνης, τη σημασία η δράση των κομμουνιστών να φωτίζει την ανάγκη σύγκρουσης με το αστικό κράτος, επισημαίνοντας πως τη μάχη τη δίνουμε σε έδαφος που έχουμε διαμορφώσει και με τη δική μας προηγούμενη δράση.
Ο Κώστας Κουκούλας, από το Γραφείο Περιοχής Ανατολικής Μακεδονίας - Θράκης, αναφέρθηκε αναλυτικά στις εξελίξεις στην περιοχή σε κρίσιμους χώρους και κλάδους (π.χ. Λιπάσματα, Λιμάνι Αλεξανδρούπολης, Πρίνος) και στη δράση που ανέπτυξε η Οργάνωση. Παρά τα θετικά βήματα που σημειώθηκαν και στην περιοχή, επεσήμανε, υπάρχουν αδυναμίες στη λειτουργία και ιεράρχηση στις ΚΟΒ. Στην αντιμετώπιση αυτών των αδυναμιών θα κριθούν τα νέα Οργανα το επόμενο διάστημα, σημείωσε, και κάλεσε να ανεβάσουμε τον πήχη όχι εκεί που θέλουμε αλλά εκεί που πρέπει, τονίζοντας ότι οι Θέσεις δείχνουν την κατεύθυνση.
Ο Γιώργος Μαρίνος, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, στάθηκε στο πλέγμα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, με τα διάφορα ιμπεριαλιστικά κέντρα να κάνουν προσαρμογές, να θέτουν στόχους, να αξιοποιούν ποικίλα μέσα κ.ο.κ. Επεσήμανε ότι οι όροι κλιμάκωσης περιέχονται στα πολεμικά μέτωπα που είναι σε εξέλιξη, ευρύτερα στην όξυνση των ανταγωνισμών, ενώ τόνισε τη σημασία με την πρωτοπόρα δουλειά του Κόμματος να μην επικρατήσει φόβος ή αναμονή μπροστά στο ενδεχόμενο γενικευμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου. «Υπολογίζουμε τα καθήκοντα που έχουμε μπροστά μας», ανέφερε και υπογράμμισε πως το ΚΚΕ έχει αποκαλύψει την επιθετικότητα της ελληνικής αστικής τάξης, κόντρα στην κυβέρνηση και στα υπόλοιπα αστικά κόμματα της εμπλοκής. Επίσης, σταθερά αναδεικνύει ότι ο λαός δεν πρέπει να έχει καμία εμπιστοσύνη στην αστική τάξη και ότι η έξοδος από τον πόλεμο προς όφελός του συνδέεται με την ανατροπή του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος. Στάθηκε στο Διεθνές Κομμουνιστικό Κίνημα, επισημαίνοντας πως πρέπει να συνειδητοποιηθεί ο αρνητικός συσχετισμός, τα καθήκοντα και η απαραίτητη επιμονή για την επαναστατική ανασύνταξή του. Το ΚΚΕ, ανέφερε, πρωταγωνιστεί σε αυτήν την υπόθεση έχοντας συμμάχους και άλλα κόμματα που συμμετέχουν στη σκληρή διαπάλη που διεξάγεται, και θα συνεχίσει ολόπλευρα τη διεθνιστική του αλληλεγγύη, με σεβασμό και κριτική από θέσεις αρχής. Βοηθώντας στη δύσκολη πορεία κομμάτων για να ξεπεράσουν την πίεση του οπορτουνισμού και της σοσιαλδημοκρατίας, τη λαθεμένη λογική των σταδίων, να προσδιορίσουν τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα του πολέμου και τα καθήκοντα της σοσιαλιστικής επανάστασης. «Συγκρουόμαστε με μηχανισμούς διαφόρων ιμπεριαλιστικών κέντρων που προσπαθούν να χειραγωγήσουν Κομμουνιστικά Κόμματα και λαούς σε όλο τον κόσμο και δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις», τόνισε.
Ο Λουκάς Αναστασόπουλος από την απερχόμενη ΚΕ, υπεύθυνος της Ιδεολογικής Επιτροπής, είπε ότι ανοίξαμε σημαντικούς δρόμους στην ιδεολογική δουλειά, αναφέροντας τα βήματα που έγιναν με δουλειά όλου του Κόμματος. Ομως μίλησε και για πολλά ακόμα που έχουν να γίνουν, επισημαίνοντας ότι παραμένει αναξιοποίητος ο όγκος των επεξεργασιών που υπάρχει, ενώ οι σύντροφοι ζητούν ενίσχυση, έχουν μετρηθεί λίγα βήματα στην εξειδίκευση της διαπάλης με τη σοσιαλδημοκρατία, κάποιες φορές τα μαθήματα στις ΚΟΒ γίνονται διεκπεραιωτικά, κ.ά. Αναφέρθηκε ακόμα στην ανάγκη στελέχωσης των οργάνων και επιτροπών, επισημαίνοντας ότι η συχνή εναλλαγή ιδεολογικών υπευθύνων και η πολυχρέωσή τους δεν βοηθάνε. Τόνισε δε ότι η οργανική ένταξη της ιδεολογικής δουλειάς στην καθημερινή πολιτική δουλειά και δράση βοηθάει και στο τσάκισμα του οπορτουνισμού και του φραξιονισμού.
Ο Κώστας Σκολαρίκος, μέλος της απερχόμενης ΚΕ και υπεύθυνος του Τμήματος Ιστορίας της ΚΕ, στάθηκε στα βασικά καθήκοντα που είχαν τεθεί για το Τμήμα Ιστορίας από το 21ο Συνέδριο, σημειώνοντας ότι η προώθηση της μελέτης για τον Δ' Τόμο του Δοκιμίου Ιστορίας (1974 - 1991) σημείωσε καθυστερήσεις και τίθεται ως προτεραιότητα στις επεξεργασίες του Τμήματος το επόμενο διάστημα. Υπογράμμισε τη σημασία της διάδοσης των Τόμων του Δοκιμίου, αναφέροντας στοιχεία και αναδεικνύοντας τη συμβολή των Δοκιμίων, των μελετών και επεξεργασιών Ιστορίας στην αντιμετώπιση αδυναμιών, και υπογραμμίζοντας ότι η ιστορική πείρα μπορεί να συμβάλει στην κομμουνιστική διαπαιδαγώγηση. Επεσήμανε ότι η κατάκτηση των επεξεργασιών αυτών δεν αποτελεί μόνο όπλο στην αντιμετώπιση της προπαγάνδας και του αντικομμουνισμού του αντιπάλου, αλλά και στη διαμόρφωση κριτηρίου και μεθόδου για ανέβασμα του επιπέδου και ατσάλωμα των δυνάμεων του Κόμματος και της ΚΝΕ. Ειδικά για τη νεολαία, αναφέρθηκε στη βελτίωση της συνολικότερης παρέμβασης σε όλο το ηλικιακό φάσμα, επισημαίνοντας ότι η αξιοποίηση των επεξεργασιών, των συμπερασμάτων από την ιστορική πείρα μπορεί να αποτελέσει βάση της αναβάθμισης της παρέμβασης, συζήτησης και εξοπλισμού των κομματικών δυνάμεων στους εκπαιδευτικούς και τους γονείς, αλλά και στην ΚΝΕ. Στο πλαίσιο αυτό, φώτισε πώς μπορούν να συμβάλουν στην αντιμετώπιση φασιστικών ομάδων, ενισχύοντας και την ιδεολογική και πολιτική συγκρότηση της ΚΝΕ. Αναφέρθηκε στην απαιτητική δουλειά που χρειάζεται να ενταθεί, φέροντας και θετικά παραδείγματα από τον αντίκτυπο της ημερίδας που διοργάνωσε το Τμήμα με την ΚΟ Αττικής για την αντιπαράθεση με τον ιστορικό αναθεωρητισμό.
Ο Φάνης Παρρής, μέλος της απερχόμενης ΚΕ και του Ιστορικού Αρχείου, αναφέρθηκε στην πορεία που διένυσε το Κόμμα μας μέχρι εδώ, κόντρα στο ρεύμα, στην οποία εφόδιο είχε την ηρωική Ιστορία του, με κορυφαία στιγμή τη σύγκρουση με την αστική τάξη και τους συμμάχους της την περίοδο 1946 - 1949. Επεσήμανε ότι χρειάστηκε σοβαρή δουλειά ώστε να βγουν συμπεράσματα για λαθεμένες στρατηγικές αντιλήψεις, αναδεικνύοντας τη συμβολή των συμπερασμάτων από τις ανατροπές στο 18ο Συνέδριο, των επεξεργασιών στα Δοκίμια της Ιστορίας του Κόμματος, της προγραμματικής αντίληψης του ΚΚΕ που αποφασίστηκε στο 19ο Συνέδριο. Υπογράμμισε ότι η μελέτη της Ιστορίας δεν είναι συμπλήρωμα γνώσεων ώστε να μπορούμε να απαντάμε σε αντικομμουνιστικές επιθέσεις, αλλά βάση για την κατανόηση της επαναστατικής πολιτικής, του Προγράμματός μας. Σημείωσε ότι η φετινή χρονιά, που συμπληρώνονται 80 χρόνια από την ίδρυση του ΔΣΕ, μπορεί να σηματοδοτηθεί με πρωτοβουλίες που θα δίνουν εφόδια για το τι είναι ένα μαχόμενο κόμμα, τονίζοντας ότι η Ιστορία μπορεί να εκπαιδεύει τις κομματικές και ΚΝίτικες δυνάμεις για όλες τις συνθήκες. Σε όμοιες ιστορικές συνθήκες γεννιούνται όμοια καθήκοντα, επεσήμανε, τονίζοντας ότι ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος γεννά απρόβλεπτες καταστάσεις ακόμα και γι' αυτούς που τον ξεκινάνε, τις συμμαχίες τους κ.λπ.
Η Μαρία Γαβαλά, μέλος της απερχόμενης ΚΕ και Γραμματέας της ΕΠ Θεσσαλίας του ΚΚΕ, ανέδειξε το κεντρικό θέμα της συζήτησης, σε συνέχεια και των προηγούμενων Συνεδρίων, που καθόρισαν τι Κόμμα είμαστε, υπογραμμίζοντας το καθήκον να αναπτύσσουμε δουλειά με τη στρατηγική μας στον τόπο δουλειάς, αλλά και στην πόλη, στη γειτονιά, στο χωριό, που να υποβοηθά την παρέμβαση στον τόπο δουλειάς. Επεσήμανε ότι το αστικό σύστημα αντιδραστικοποιείται και θα συνεχίσει σε όλο το φάσμα, και αναφέρθηκε σε μια σειρά πλευρές που εκφράζουν την παρέμβαση της αστικής τάξης στην εργατική τάξη και εκφράζονται ακόμα πιο αδρά στη νεολαία. Τόνισε ότι η απάντηση βρίσκεται στη διεύρυνση της ικανότητας να συσπειρώνουμε σε αντικαπιταλιστική κατεύθυνση, να αναδεικνύουμε τη γραμμή χειραφέτησης, να κάνουμε ορατή τη διέξοδο, ποιος είναι ο πραγματικός εχθρός. Σκιαγράφησε πλευρές από την πείρα της παρέμβασης της Κομματικής Οργάνωσης, σημειώνοντας ότι το ιδεολογικό - πολιτικό σχέδιο παρέμβασης έχει τη μέτρησή του και στο πόσα περισσότερα κομματικά μέλη δουλεύουν με το Πρόγραμμα του Κόμματος, και στις διαθέσεις που μπορείς να ανεβάζεις. Παράλληλα ανέδειξε τη δουλειά με μέτρο τη στρατηγική συμμαχιών, όπως για παράδειγμα στους αγρότες, ενώ φώτισε πλευρές της αναβάθμισης της καθοδηγητικής δουλειάς μέχρι και την ΚΟΒ, σημειώνοντας ότι είναι στόχος να μπορεί η πείρα της ΚΟΒ να βγαίνει και να κατακτιέται από την ίδια την ΚΟΒ.
Ο Ρίζος Μαρούδας, μέλος της απερχόμενης ΚΕ και του Αγροτικού Τμήματος της ΚΕ, στάθηκε στον μεγαλειώδη αγώνα των βιοπαλαιστών αγροτών και κτηνοτρόφων τις τελευταίες περίπου 55 μέρες. Μίλησε για τη σημαντική συμβολή του ΚΚΕ για να μπορέσουν να βγουν στον δρόμο τα τρακτέρ, να έχει διάρκεια ο αγώνας τους, αλλά και προσανατολισμό, κόντρα στην τρομοκρατία της κυβέρνησης, στον «κοινωνικό αυτοματισμό», στα επιχειρήματα που έθετε κάθε φορά απέναντί τους. Υπογράμμισε ακόμα ότι επιβεβαιώθηκε η σκληρή δουλειά «μυρμηγκιού», το Κόμμα για όσα έλεγε για την ΚΑΠ της ΕΕ και τις επιπτώσεις της, αλλά και τον ρόλο που έπαιξε όλο το προηγούμενο διάστημα η αλληλεγγύη, με την απεργία στη Θεσσαλία, τις αγωνιστικές πρωτοβουλίες συνδικάτων στην Αθήνα, συνολικότερα στο πώς καλύτερα κατανοήθηκε η ανάγκη κοινού αγώνα απέναντι στα κοινά προβλήματα. Αναφέρθηκε επίσης στη συνέχιση αυτού του αγώνα, με το αναγκαίο βάθεμα της συμπόρευσης με το ΚΚΕ, την αντοχή που χρειάζεται σε τυχόν επιθέσεις εναντίον του, όπως και απέναντι στο οργανωμένο αγροτικό κίνημα, αλλά και στις νέες προκλήσεις που το οργανωμένο αγροτοκτηνοτροφικό κίνημα έχει να αντιμετωπίσει, π.χ. από τη συμφωνία ΕΕ - Mercosur κ.λπ.