Η ανησυχία του λαού για την κλιμάκωση του ιμπεριαλιστικού πολέμου και την ελληνική εμπλοκή δεν μπορεί να καλυφθεί από τον αχό του εφησυχασμού και της διαστρέβλωσης που εξαπολύει μανιασμένα η κυβέρνηση.

Και ενώ τα επιτελεία πιπιλάνε ολημερίς την καραμέλα ότι «η Ελλάδα δεν συμμετέχει στον πόλεμο», στις δημοσκοπήσεις καταγράφεται ένα 23% που «ανησυχεί για τη στρατιωτική εμπλοκή» και σχεδόν 4 στους 10 για τις οικονομικές συνέπειες του πολέμου.

Οσο για τη ΝΑΤΟική αποστολή στην Κύπρο, που βαφτίζεται «προστασία του νησιού» από την ευρωατλαντική προπαγάνδα και τα γκάλοπ, το 20% - 25% των ερωτηθέντων στις δημοσκοπήσεις την απορρίπτουν.

Το 44% (σχεδόν οι μισοί!) κρίνουν «μάλλον» και «σίγουρα αρνητικά» τις «αποφάσεις και ενέργειες της χώρας στο σημερινό διεθνές σκηνικό», που αιχμή τους είναι η μεγαλύτερη εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και στον πόλεμο.

Η εικόνα αυτή επιβεβαιώνεται και από την πανεξόρμηση με την Πολιτική Απόφαση του 22ου Συνεδρίου του ΚΚΕ, σε συνέχεια άλλων μεγάλων εξορμήσεων με τον «Ριζοσπάστη» το προηγούμενο διάστημα.

Πολλοί είναι και όσοι αντιλαμβάνονται τους κινδύνους του πολέμου και της εμπλοκής ως «τομή» στις εξελίξεις, αλλά και ως συνέχεια της δυσκολίας που έχουν έτσι κι αλλιώς να τα βγάλουν πέρα, εξαιτίας των αδιεξόδων που οξύνονται παντού από την κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής.

Τέτοιες διεργασίες συνυπάρχουν βέβαια με φόβο, εφησυχασμό και αντιφάσεις. Το ταρακούνημα όμως στις λαϊκές συνειδήσεις δείχνει πως η προπαγάνδα τους δεν έχει στεγανά. Και αυτό τους ανησυχεί...

Απάντηση σ' αυτούς που αντιλαμβάνονται την ανάγκη να δράσουν, αλλά αναρωτιούνται «πώς», δίνει το κάλεσμα του ΚΚΕ στον αγώνα για να κλείσουν οι ξένες βάσεις, να γυρίσουν πίσω όλες οι φρεγάτες, τα αεροσκάφη και το στρατιωτικό προσωπικό από τις ΝΑΤΟικές αποστολές στην Κύπρο και παντού, να επιστρέψει η πυροβολαρχία, καμία εμπλοκή της χώρας στον πόλεμο, απεμπλοκή από τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, με πρωταγωνιστή τον λαό!

Ο αγώνας αυτός συγκρούεται με στρατηγικές επιλογές του κεφαλαίου, της κυβέρνησης και όλων των αστικών κομμάτων. Απορρίπτει τα καλέσματα για «εθνική ενότητα και ομοψυχία» που απευθύνουν κράτος και εργοδοσία με αφορμή την επίθεση στην Κύπρο.

Στέκεται απέναντι στις απειλές που εξαπολύουν στους εργαζόμενους να σκύψουν το κεφάλι στις συνέπειες του πολέμου και της εμπλοκής, να μη διαμαρτύρονται ούτε να διεκδικούν, επειδή τώρα προέχει το «εθνικό συμφέρον».

Αυτό είναι που μπορεί να δώσει πραγματική διέξοδο στην ανησυχία για τις εξελίξεις και τον πόλεμο: Η συνάντηση ακόμα περισσότερων εργαζομένων, βιοπαλαιστών και νεολαίων με την ανατρεπτική πολιτική του ΚΚΕ...

Που αποκαλύπτει τον πραγματικό ένοχο της εμπλοκής στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, την αστική τάξη, τα συμφέροντα και τους σχεδιασμούς της, με στόχο την αναβάθμιση του ρόλου της στην περιοχή και στην ευρωατλαντική συμμαχία, ανταγωνιστικά προς τη ΝΑΤΟική «σύμμαχο» Τουρκία.

Που δίνει τη μάχη ενάντια στην κυβέρνηση και στα άλλα κόμματα - φερέφωνα της πολεμικής εμπλοκής, για να χρεοκοπούν στη λαϊκή συνείδηση τα οράματα που η αστική τάξη παρουσιάζει ως «εθνική υπόθεση». Οπως η ανάδειξη της χώρας σε ενεργειακό και στρατιωτικό κόμβο, για τη θωράκιση της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας των ομίλων.

Που μπαίνει μπροστά για να μην πληρώσει ο λαός τις πολεμικές ανατιμήσεις, να μην περάσει το σιωπητήριο με καρότο και μαστίγιο από κράτος και εργοδοσία.

Που έχει σχέδιο και φωτίζει τον μόνο δρόμο για να γλιτώσει ο λαός από τον εφιάλτη του πολέμου: Την πάλη για ανατροπή του σάπιου καπιταλισμού, για τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό!

Αυτή η συζήτηση δεν είναι για το αύριο, αλλά για το «τώρα», και πρέπει να μπει σε κάθε χώρο δουλειάς και λαϊκό σπίτι. Να διαπεράσει την οργάνωση της εργατικής - λαϊκής πάλης και τις διεκδικήσεις, κάτω από το σύνθημα «Καμία εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση και στα κόμματα του πολέμου και της εμπλοκής - Διέξοδο από τον πόλεμο να δώσει ο λαός!».