«Λειτουργούμε αυστηρά σύμφωνα με τους ευρωπαϊκούς και διεθνείς κανονισμούς εξαγωγών, παρέχοντας τεχνολογία μόνο σε κυβερνήσεις και υπηρεσίες επιβολής του νόμου. (...) Η ευθύνη για τη νόμιμη χρήση αυτών των τεχνολογιών βαρύνει τις αρχές που τις αποκτούν και τις λειτουργούν».

Αυτά είπε τις προάλλες ο ιδρυτής της ισραηλινής «Intellexa», της μιας από τις εταιρείες που συμμετείχαν στις παρακολουθήσεις εκατοντάδων, μεταξύ αυτών και πολιτικών προσώπων, κομμάτων, δημοσιογράφων, στρατιωτικών και άλλων με το περιβόητο λογισμικό Predator.

Τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια δηλαδή για το δόγμα «ουδείς εξαιρείται των παρακολουθήσεων», που φέρει τη σφραγίδα του αστικού κράτους, της ΕΕ και όλων των κυβερνήσεων και που αξιοποιούν η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ, όπως και η προηγούμενη των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ για τη γενικευμένη παρακολούθηση, με τη «βούλα» του νόμου.

Και μόνο η παραδοχή για 100.000 «νόμιμες» άδειες «επισυνδέσεων» από την Εισαγγελία σε 10 χρόνια, δηλαδή για πάνω από 1 εκατομμύριο παρακολουθούμενους, δείχνει το όργιο των «επίσημων» παρακολουθήσεων από το κράτος.

Από μόνο του μιλάει και το γεγονός ότι η «αδέκαστη» αστική δικαιοσύνη και οι υπόλοιποι μηχανισμοί έχουν καταχωνιάσει τις καταγγελίες του ΚΚΕ για την παρακολούθηση της έδρας της ΚΕ, τόσο κατά τη θητεία της κυβέρνησης ΝΔ, όσο και αυτής του ΣΥΡΙΖΑ. Υπόθεση η οποία αυτονόητα πρέπει να ξανανοίξει μετά και τις νέες αποκαλύψεις.

Αυτό το όργιο θωρακίζουν οι νόμοι που έχουν ψηφίσει όλα μαζί τα αστικά κόμματα και οι κυβερνήσεις. Γι' αυτό «στρίβουν διά του αρραβώνος» όταν η συζήτηση πηγαίνει στους νόμους που ψηφίζουν όλοι για την ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία Κανονισμών και Οδηγιών της ΕΕ, άλλων συμφωνιών και μυστικών πρωτοκόλλων με τις ΗΠΑ, το Ισραήλ, το ΝΑΤΟ, τα οποία κάνουν σκόνη λαϊκά δικαιώματα και ελευθερίες, με ερμηνείες - «λάστιχο» περί «καταπολέμησης του ριζοσπαστισμού» και της «τρομοκρατίας».

Τέτοιος είναι για παράδειγμα ο νόμος 2225 του 1994 επί ΠΑΣΟΚ, με τον οποίο οι παρακολουθήσεις θεωρούνται «νόμιμες», νόμος που φυλάνε σαν κόρη οφθαλμού όλες οι κυβερνήσεις και τον εμπλουτίζουν συνεχώς.

Τέτοιος είναι και ο νόμος που ψήφισαν όλοι μαζί, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ και το ΜέΡΑ25, τον Αύγουστο του 2019 για τα προσωπικά δεδομένα. Ο νόμος αυτός ενσωματώνει στην ελληνική νομοθεσία την αστυνομική Οδηγία της ΕΕ που καθιερώνει το «νόμιμο», γενικευμένο και συστηματικό φακέλωμα, ενώ ανάβει «πράσινο φως» σε κατασκοπευτικά λογισμικά να αλωνίζουν στη χώρα μας. Η παραβίαση εξάλλου του απορρήτου των επικοινωνιών ξεκινά από το ίδιο το Σύνταγμα, που στο άρθρο 19 επικαλείται λόγους «εθνικής ασφάλειας» και δίνει το ελεύθερο στις Αρχές να τους ερμηνεύουν καταπώς τις συμφέρει!

Οσο για τις δήθεν ασφαλιστικές «δικλίδες», τύπου επιτροπής PEGA του Ευρωκοινοβουλίου, δεν αποτελούν καν φύλλο συκής για το όργιο παρακολούθησης, αφού η εμπορία των κατά τα άλλα παράνομων λογισμικών γίνεται με τη βούλα της ΕΕ! Το αποδεικνύουν άλλωστε οι υπογραφές υπουργών για την εξαγωγή τους σε άλλα κράτη «σύμφωνα με τους ευρωπαϊκούς κανόνες».

Η επικίνδυνη αυτή αλυσίδα έχει την υπογραφή κυβερνήσεων και ΕΕ και επεκτείνεται αδιάκοπα, με πραγματικό στόχο τον εχθρό - λαό και με το αστικό κράτος «να ακονίζει τα νύχια του» ενισχύοντας αδιάκοπα το νομοθετικό πλαίσιο και τους πολυπλόκαμους μηχανισμούς φακελώματος, επιτήρησης και καταστολής.

Ο νοών νοείτω φυσικά για το τι σημαίνουν όλα αυτά σε συνθήκες πολεμικής εμπλοκής, με την κυβέρνηση και το αστικό κράτος να δίνουν τα ρέστα τους για να κλείσουν κάθε χαραμάδα αμφισβήτησης απέναντι στην «εθνική» πολιτική του κεφαλαίου που τραβάει τον λαό στον πόλεμο. Ο,τι και να κάνουν, όσους μηχανισμούς, νόμους και τεχνολογίες κι αν επιστρατεύσουν, το μόνο σίγουρο είναι ότι όλα μπορεί να τα αχρηστεύσει ένας λαός αποφασισμένος να σπάσει τον φαύλο κύκλο της εκμετάλλευσης και των πολέμων, του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος που τα γεννάει.