Για παράδειγμα, Σι και Τραμπ... Οι ηγέτες των δύο δυνάμεων που συγκρούονται για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα, «σταυρώνουν τα δάχτυλα» μην τυχόν και πέσουν στην «παγίδα του Θουκυδίδη». Η οποία λέει πως όταν η ανερχόμενη παγκόσμια δύναμη συναντάει την απερχόμενη, συνήθως γίνεται πόλεμος.

Επειδή βέβαια δεν ζούμε στην εποχή του Θουκυδίδη αλλά στην εποχή που ο καπιταλισμός έχει σαπίσει έως το μεδούλι, η σύγκρουση αυτή δεν ξορκίζεται με «σημαιάκια», βόλτες σε κήπους και εμπορικές συμφωνίες...

Ερχεται όλο και πιο κοντά μέσα από τους ανταγωνισμούς για την «επόμενη μέρα» στα «Στενά» όλου του κόσμου, τις «ευγενικές προειδοποιήσεις» για τους «ζωτικούς χώρους», ακόμα και τις εύθραυστες συμφωνίες τους.

* * *

Μια που λέμε για χοντροκομμένα ψέματα: «Πυρ και μανία» η κυβέρνηση με το ουκρανικό drone στη Λευκάδα. Δεν πρόκειται λέει να επιτρέψει να γίνει η Μεσόγειος «πεδίο πολέμου»...

Την ίδια ώρα στη Μεσόγειο: Εχουν μαζευτεί δυο - τρεις ευρωατλαντικές αρμάδες που χτυπάνε τη Μέση Ανατολή με ανεφοδιασμό και στήριξη από τις βάσεις στη χώρα μας. Στην Κύπρο χτίζονται νέες βάσεις.

Στην Ελλάδα αναβαθμίζονται συμφωνίες - «ρήτρες πολέμου» με επίδικο την Ανατ. Μεσόγειο. Η κυβέρνηση στέλνει φρεγάτες εκτός συνόρων και συμμετέχει σε δυο ευρωενωσιακές αποστολές στα ανοιχτά του Λιβάνου και της Λιβύης για το ...εμπάργκο όπλων.

(Περίεργο... Πώς δεν είδαν εκεί στη Λιβύη τις τρεις βάσεις των «συμμαχικών» ουκρανικών drones που χτυπάνε ρωσικά και άλλα δεξαμενόπλοια; 'Η μήπως τις είδαν;).

Εξω από την Πελοπόννησο φτάνουν ισραηλινά αρματαγωγά (!) για βρωμοδουλειές σε αγαστή συνεργασία με την κυβέρνηση.

Πραγματική ...θάλασσα ασφάλειας και σταθερότητας η Μεσόγειος.

* * *

«Η σύγχρονη οικονομία, στο πλαίσιο των μεγάλων γεωπολιτικών ανταγωνισμών, έχει μεταβάλει ριζικά και τον τρόπο που τα κράτη παρεμβαίνουν στην οικονομική ζωή (...) Το κράτος καλείται σήμερα να αναλάβει έναν βαθιά στρατηγικό ρόλο. Οι οικονομίες που θα επιβιώσουν και που θα ευδοκιμήσουν στις επόμενες δεκαετίες είναι εκείνες που αφήνουν την ελεύθερη αγορά να λειτουργεί απρόσκοπτα εκεί που πρέπει, αλλά διατηρούν την ικανότητα του κράτους να κάνει κρίσιμες τομές και να χαράσσει μακροπρόθεσμη πορεία στους τομείς που έχουν στρατηγική σημασία για την οικονομία, την ασφάλεια και το μέλλον της χώρας. Αυτή ακριβώς είναι και η επιλογή που γίνεται εδώ».

Ανδρουλάκης; Τσίπρας; Φάμελλος; Απλά Πιερρακάκης στη Βουλή... Εξηγεί γιατί το αστικό κράτος πρέπει να επωμιστεί τον ρόλο του «στρατηγού» σε περίοδο πολεμικής οικονομίας.

Τα προσυπογράφουν με χέρια και με πόδια ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και το κόμμα Τσίπρα. Απλά θέλουν να γίνεται με ...διαφάνεια, για να μην κλονίζεται η «εμπιστοσύνη» του λαού στο σάπιο κράτος τους.

* * *

«Πρέπει να είμαστε σε θέση να προετοιμαστούμε για ένα πιθανό αρνητικό σενάριο, το οποίο θα σήμαινε παράταση της σύγκρουσης, σημαντική αύξηση του πληθωρισμού, μείωση των ρυθμών ανάπτυξης και την ανάγκη όλες οι κυβερνήσεις να είναι σε θέση να στηρίξουν τους πολίτες σε μια περίοδο πίεσης», έλεγε ο Μητσοτάκης μέσα στη βδομάδα.

«Η παγκόσμια οικονομία κλυδωνίζεται λόγω των πολέμων, ιδίως στη Μέση Ανατολή. Σε όλο τον κόσμο οι προοπτικές για την ανάπτυξη ψαλιδίζονται, ενώ οι πληθωριστικές πιέσεις αυξάνονται. Πρέπει να αναγνωρίζουμε ότι οι κλυδωνισμοί αυτοί θα επηρεάσουν και την ευρωπαϊκή και την ελληνική οικονομία (...) Πρέπει να προετοιμάσουμε την ελληνική κοινωνία και την εθνική οικονομία για μια ομαλή και όχι για μια ανώμαλη προσγείωση», έλεγε ο βουλευτής της ΝΔ Πέτσας τις προάλλες στη Βουλή.

Με δυο λόγια, προετοιμάζονται και «προετοιμάζουν και την ελληνική κοινωνία» να της φορτώσουν άλλη μια κρίση για τους πολέμους και τα κέρδη των καπιταλιστών.

* * *

Είπε και κάτι ακόμα ο Πέτσας: «Και εδώ είναι η ευθύνη της κυβέρνησης να σχεδιάσει και να υλοποιήσει παρεμβάσεις αναχαίτισης αυτής της κρίσης, αλλά και της αντιπολίτευσης να αντισταθεί στον λαϊκισμό, ώστε να μην εξανεμιστεί η εμπιστοσύνη που με τόσο κόπο κατακτήσαμε τα τελευταία χρόνια».

Δηλαδή, συναίνεση για να περάσει το κεφάλαιο, η οικονομία και το πολιτικό του σύστημα τον κάβο μίας ακόμα κρίσης, από αυτές που πυκνώνουν τα τελευταία χρόνια και γίνεται όλο και πιο δύσκολο να τις κρύψει ο σάπιος καπιταλισμός κάτω από το χαλάκι του.

Ούτε να κλωτσήσουν το τενεκεδάκι δυο βήματα μπροστά δεν μπορούν! Την ώρα που σκέφτονται «άντε, την πηδήξαμε για κάμποσο ακόμα», μια άλλη νάρκη σκάει παραδίπλα και το σπιράλ αρχίζει να κινείται ακόμα πιο γρήγορα προς το επόμενο αδιέξοδο.

* * *

Γι' αυτό η μεγαλύτερη παγίδα για τον λαό είναι αυτή τη αναμονής και των αυταπατών περί «ειρηνικής επίλυσης» των διαφορών των καπιταλιστών. Της στοίχισης με τα συμφέροντα της αστικής τάξης, που τον τραβάνε ολοταχώς για τους πολέμους και νέες θυσίες για τα κέρδη των καπιταλιστών. Της επένδυσης στους επόμενους «σωτήρες», που υπόσχονται έναν πιο δίκαιο και ειρηνικό καπιταλισμό. Αυτό κι αν είναι ανάθεση στη ...δευτέρα παρουσία!

Καμία αναμονή δεν χωρά: Τώρα είναι ώρα δράσης απέναντι στην εμπλοκή στον πόλεμο και στις συνέπειες που θέλουν να φορτώσουν στον λαό. Την Κυριακή όλοι στη Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης και στις αντιιμπεριαλιστικές κινητοποιήσεις σε όλη τη χώρα!