Χαρακτηριστικά, μιλώντας χθες το πρωί σε συνέδριο για την Ενέργεια ο Κυρ. Μητσοτάκης υπεραμύνθηκε της αποστολής δυνάμεων στην Κύπρο και της ανάληψης μέρους της αντιπυραυλικής άμυνας της Βουλγαρίας στο πλαίσιο του ευρωατλαντικού καταμερισμού. Σε ρόλο μπροστάρη στη βρωμοδουλειά, μάλιστα, ενθάρρυνε κι άλλες ευρωπαϊκές χώρες να συμμετέχουν, στέλνοντας ένα ξεκάθαρο μήνυμα ότι η Ανατολική Μεσόγειος πρέπει να αποτελεί περιοχή κορυφαίας προτεραιότητας για το σύνολο της Ευρώπης, όπως είπε, σε υπεράσπιση της επίμαχης ζώνης από τη διείσδυση αντίπαλων ιμπεριαλιστικών κέντρων.

Στο ίδιο μοτίβο, υπεραμύνθηκε της ελληνικής συμμετοχής (με αλλεπάλληλες αποστολές φρεγατών και έχοντας τη διοίκηση στη Λάρισα) στην ευρωενωσιακή αποστολή «Aspides» στην Ερυθρά Θάλασσα και στον Κόλπο του Αντεν. Για τη δε ανάπτυξη δυνάμεων στα Στενά του Ορμούζ και στον Περσικό Κόλπο, απάντησε: «Οχι, η Ελλάδα δεν πρόκειται να συμμετέχει σε οποιαδήποτε επιχείρηση γύρω από το θέατρο των επιχειρήσεων που βρίσκονται σε εξέλιξη, και αμφιβάλλω αν υπάρχει μεγάλη ευρωπαϊκή όρεξη για μια τέτοια αποστολή στην παρούσα φάση». Βέβαια, η εμπλοκή αναδεικνύεται σε κατήφορο δίχως τέλος και, ειδικά στο πλαίσιο της κλιμάκωσης της σύρραξης, ό,τι λένε τώρα ανατρέπεται σε μια βδομάδα. Ο πρωθυπουργός άλλωστε φρόντισε να επαναλάβει για πολλοστή φορά τα γνωστά προσχήματα με τα οποία προετοιμάζεται το έδαφος.

Αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο συμμετοχής σε επόμενη φάση, ο Μητσοτάκης είπε ότι «δεν θα εμπλακούμε σε οποιαδήποτε δράση στην ευρύτερη περιοχή όσο βρίσκονται σε εξέλιξη στρατιωτικές επιχειρήσεις», όμως «έχουμε έντονο ενδιαφέρον για την ελεύθερη ναυσιπλοΐα, άλλωστε και Ελληνες πλοιοκτήτες ανησυχούν για ό,τι συμβαίνει στην ευρύτερη περιοχή, και εκτός κι αν υπάρξει ευρωπαϊκά εγκεκριμένη αποστολή - κάτι που δεν έχει σχέση με τα σημερινά δεδομένα - η Ελλάδα δεν πρόκειται να συμμετέχει από μόνη της και η πιθανότητα μιας τέτοιας αποστολής είναι πολύ μικρή», όπως έσπευσε να καθησυχάσει, αν και οι συζητήσεις - όπως έδειξε και το Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ προχθές στις Βρυξέλλες - έχουν ξεκινήσει.

Αυτό ενώ έμπειρα στελέχη του ΠΝ, με γνώση από εμπόλεμες ζώνες (π.χ. στον πόλεμο του 2003 στον Περσικό Κόλπο κατά του Ιράκ, που - σημειωτέον - δεν είχε ούτε την ίδια στρατηγική επιθέσεων, ούτε τις ίδιες επιχειρησιακές δυνατότητες με το Ιράν, ή στην επιχείρηση «Κέδρος» το 2006 στον Λίβανο για την εκκένωση πληθυσμού), δίνουν στον «Ριζοσπάστη» μια εικόνα όπου όποιο ευρωατλαντικό πολεμικό πλοίο εμφανιστεί στην περιοχή των Στενών του Ορμούζ θα μπει κατευθείαν στο στόχαστρο συστοιχιών πυραύλων ταγμένων στη στεριά, καθώς το Ιράν θεωρείται ότι διαθέτει εκτεταμένο και πολυεπίπεδο οπλοστάσιο αντιπλοϊκών συστημάτων, αναπτύσσοντας ταυτόχρονα και τακτικές ασύμμετρου πολέμου, όπως επιθέσεις σε «σμήνη» με τηλεκατευθυνόμενα ταχύπλοα σκάφη επιφανείας (USV - Unmanned Surface Vehicles) και πυραύλους.

«Δεν είναι ότι θα σου "έρθει" ένα UAV ή ένα μεμονωμένο βλήμα από τους Χούθι. Εκεί θα σου κάνουν κορεσμό. Θα φας στο "κεφάλι" 40 πυραύλους μεμιάς. Εκεί θα τη φας...», περιγράφουν την κατάσταση, με όλη την ωμότητα που κρύβει ο πόλεμος, ενισχύοντας το παλλαϊκό αίτημα να μη διανοηθεί καν η κυβέρνηση να συμμετέχει σε καμία πολεμική αποστολή στα Στενά του Ορμούζ και στην ευρύτερη περιοχή, ούτε τώρα ούτε στο μέλλον, κάτω από καμία «ομπρέλα» - ΝΑΤΟική, ευρωενωσιακή ή άλλη. Επίσης να γυρίσουν τώρα, με ευθύνη της κυβέρνησης, όλοι οι ναυτεργάτες μας.

Την ίδια ώρα στο Βερολίνο ο υπουργός Εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτης συναντούσε τον Γερμανό ομόλογό του, Γ. Φάντεβουλ. Στις δηλώσεις τους κατόπιν - ενώ για τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών έχουν αιματοκυλήσει όλη την περιοχή και πάνω από 20 χώρες είναι μπλεγμένες στον πόλεμο - κάλεσε σε «αυτοσυγκράτηση, έτσι ώστε να μην έχουμε μία περαιτέρω περιφερειακή ανάφλεξη», με αστειότητες περί «καθολικού σεβασμού στο Διεθνές Δίκαιο».

Απέρριψε «μεμονωμένες περιπτώσεις συμφωνιών (σ.σ. τις οποίες προωθεί η ιρανική κυβέρνηση) έτσι ώστε να εισέρχονται ή να εξέρχονται πλοία από τα Στενά του Ορμούζ», λέγοντας ότι «απαιτείται μια ευρύτερη, οικουμενική συμμαχία για την ελευθερία της ναυσιπλοΐας», «σε συνεργασία και με όλους τους ενεργώς δρώντες στην περιοχή και με τις χώρες του Κόλπου και βεβαίως με το Ιράν, σε μια πάγια, γενική, διαρκή λύση, η οποία θα διασφαλίζει την ειρήνη».

Στον απόηχο, εξάλλου, πληροφοριών ότι βλήματα «Patriot» από το ελληνικό οπλοστάσιο στάλθηκαν στο Κατάρ, έσπευσε να εκφράσει «αλληλεγγύη» «προς τις σύμμαχες χώρες του Κόλπου, οι οποίες έχουν δεχτεί επίθεση αναίτια», λες και η επιλογή τους για τη φιλοξενία αμερικανοΝΑΤΟικών βάσεων - πολεμικών ορμητηρίων δεν τους καθιστά στόχους.

Αλλωστε, δουλεύοντας τα προσχήματα της επόμενης φάσης της επέμβασης στην περιοχή και δείχνοντας και τίνος τα ταξικά συμφέροντα στέλνονται να υπηρετήσουν οι φρεγάτες χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, πρόσθεσε ότι «η Ελλάδα, ως ναυτικό έθνος με τον μεγαλύτερο ελληνόκτητο εμπορικό στόλο παγκοσμίως, αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στην ελευθερία της ναυσιπλοΐας». Για απόδειξη, έφερε τον «πρωταγωνιστικό ρόλο που έχει αναλάβει η Ελλάδα στην επιχείρηση "Aspides" στην Ερυθρά Θάλασσα».

Παράλληλα φρόντισε να αποδοκιμάσει εκ μέρους της κυβέρνησης «τις επιθέσεις κατά ελληνικών εμπορικών πλοίων που λειτουργούν υπό καθεστώς πλήρους νομιμότητας», φέρνοντας για παράδειγμα τις «επιθέσεις στη Μαύρη Θάλασσα» και αυτές στη Μεσόγειο. Αποσιώπησε ότι γίνονται εναντίον πλοίων που συνδέονται με μεταφορές ρωσικού καυσίμου, με όλα τα στοιχεία να δείχνουν ότι ένοχος είναι ο σύμμαχός του, το καθεστώς Ζελένσκι, το οποίο έχουν στηρίξει παντοιοτρόπως.

Παραπέρα, αναπαράγοντας κι αυτός τα προσχήματα των εγκληματιών ΗΠΑ και Ισραήλ, είπε εκ μέρους της κυβέρνησης «ναι» στην ίδρυση παλαιστινιακού κράτους αλλά υπό την αίρεση ότι «θα εγγυάται πλήρως και την ασφάλεια στην ευρύτερη περιοχή και ιδίως την ασφάλεια του Ισραήλ», προϋπόθεση που θα την ξεχειλώνουν όπως τους βολεύει. Ζήτησε, άλλωστε, σε ευθεία παρέμβαση στα εσωτερικά του παλαιστινιακού λαού, «μεταρρύθμιση» της Παλαιστινιακής Αρχής, «ώστε να μπορεί, ωφέλιμα και αποτελεσματικά, να αναλάβει την πραγματική διοίκηση της Γάζας και της Δυτικής Οχθης».

Ερωτηθείς δε για το ενδεχόμενο μιας διεύρυνσης του ΝΑΤΟ «που να περιλαμβάνει την Κύπρο», και ενώ η ΝΑΤΟποίηση της νήσου προχωρά ταχέως, διαβεβαίωσε ότι η κυβέρνηση «θα στηρίξει τις επιλογές της Κύπρου», καθώς «οποιαδήποτε διεύρυνση δημιουργεί συνθήκες μεγαλύτερης ανθεκτικότητας και αλληλεγγύης» τάχα, την ώρα που το νησί ακριβώς λόγω της εμπλοκής του στα ευρωατλαντικά σχέδια έγινε στόχος επιθέσεων.

Στα διμερή, και καθώς το Βερολίνο κάνει γερές μπίζνες με την Τουρκία στα εξοπλιστικά, ο Ελληνας ΥΠΕΞ ψέλλισε κάτι του τύπου «οι σύμμαχοι καθιστούν σαφές ότι οι εξοπλισμοί δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται σε βάρος άλλων συμμάχων χωρών», ζητώντας ταυτόχρονα «επίδειξη αλληλεγγύης και κατανόησης στις ευαίσθητες ισορροπίες στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου». Σημειωτέον, ως προς το κατοχικό δάνειο και τις γερμανικές αποζημιώσεις δημόσια δεν είπε τίποτα, εκτός από ένα γενικόλογο ότι «έχει έρθει η ώρα να αρθούν έμπρακτα και τα τελευταία βάρη του παρελθόντος».

Σε μια παράλληλη εξέλιξη, ο υπουργός Αμυνας Ν. Δένδιας ολοκλήρωσε τη διήμερη επίσκεψή του στο Λονδίνο, έχοντας συνάντηση χθες με τον Βρετανό ομόλογό του, Τζον Χίλι. Ο ίδιος ο Δένδιας δήλωνε κατόπιν ότι «όπως είναι φυσικό, συζητήσαμε εκτενώς για τον πόλεμο στο Ιράν, αλλά και για τις προκλήσεις ασφάλειας που αυτός ο πόλεμος δημιουργεί στην Ανατολική Μεσόγειο. Επίσης συζητήσαμε για τις προκλήσεις ασφάλειας που ιδίως δημιουργεί στην Κύπρο», σε μια επιβεβαίωση ότι τα σχέδια και οι κόντρες του κεφαλαίου για τα μερτικά της καπιταλιστικής «λείας» μόνο ανασφάλεια προκαλούν στους λαούς.

Πρόσθεσε ότι ενημέρωσε τον Βρετανό ομόλογό του για όσα έπραξαν οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις «για την ασφάλεια της Κυπριακής Δημοκρατίας», αλλά «και για τις υπηρεσίες ασφάλειας που παρέχουμε στην εταίρο μας στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ, Βουλγαρία», βάζοντας επίσης στην ατζέντα «τη μεγάλη πρόκληση των ναυτιλιακών οδών επικοινωνίας». «Η Ελλάδα, η μεγαλύτερη ναυτιλιακή δύναμη στον κόσμο, έχει ένα τεράστιο ενδιαφέρον ώστε οι οδοί επικοινωνίας στη θάλασσα να παραμείνουν ανοιχτές», τόνισε, έχοντας κατά νου τα συμφέροντα του εφοπλιστικού κεφαλαίου και των ομίλων της διαμετακόμισης. Για τη δε αποστολή ελληνικού πολεμικού πλοίου στα Στενά του Ορμούζ, είπε ότι «αυτήν τη στιγμή η κατάσταση είναι τέτοια στην ευρύτερη περιοχή που νομίζω ότι δεν υπάρχει καμία τέτοια πιθανότητα», μια απάντηση που χαράσσει ρότα για αργότερα.