Εξαιτίας της ασκούμενης πολιτικής η εργατική τάξη θρηνεί σχεδόν κάθε μέρα έναν εργαζόμενο, κατήγγειλε ο Χρήστος Κατσώτης, κάνοντας την εισήγηση εκ μέρους του ΚΚΕ.

Σημείωσε ότι «αυτά είναι τα αποτελέσματα της απόλυτης προτεραιότητας της λειτουργίας αυτού του συστήματος που είναι το κέρδος. Ο περιορισμός των εργασιακών, ασφαλιστικών, συνδικαλιστικών ελευθεριών και δικαιωμάτων, ιδιαίτερα του σταθερού ημερήσιου χρόνου εργασίας έχει τραγικά αποτελέσματα στους χώρους δουλειάς, αφού μετά τις 8 ώρες έχουμε κύρια τους περισσότερους νεκρούς».

Στηλίτευσε την προσπάθεια της κυβέρνησης να κρύψει τα στοιχεία για τα εργοδοτικά εγκλήματα και τις επαγγελματικές ασθένειες, αλλάζοντας τον τρόπο καταγραφής προκειμένου να δείχνει ότι η Ελλάδα έχει χαμηλά ποσοστά στην ΕΕ. Σύμφωνα με τη Eurostat, στη χώρα μας καταγράφεται μόλις το 30% - 40% των εργατικών «ατυχημάτων». Για κάθε εργατικό «ατύχημα» που καταγράφεται υπάρχουν τουλάχιστον άλλα δύο που δεν καταγράφονται. Πολλαπλάσια είναι τα θύματα των επαγγελματικών ασθενειών, με τους θανάτους που συνειδητά και στοχευμένα αποκρύπτονται. Αυτά ξεπερνούν σύμφωνα με τα επιστημονικά δεδομένα και υπολογισμούς τα 2.500 τον χρόνο. Οι επίσημες καταγραφές του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την ασφάλεια και την υγεία στην εργασία αναφέρουν ότι οι θάνατοι στην εργασία οφείλονται κατά 2% σε εργατικά «ατυχήματα» και 98% σε επαγγελματικές ασθένειες. Κι όμως η Ελλάδα εμφανίζει το ντροπιαστικό «μηδέν» στις επίσημες ευρωπαϊκές στατιστικές.

Στη δευτερολογία του κατήγγειλε την αλλοίωση της πραγματικότητας και των στοιχείων από την κυβέρνηση και στηλίτευσε τις απαράδεκτες αναφορές της περί «κουλτούρας ασφαλείας» και την προσπάθεια να ρίξει «την ευθύνη στον εργαζόμενο και όχι στον εργοδότη και στο κράτος που δεν ελέγχει και δεν επιβάλλει τα αναγκαία μέτρα υγείας και ασφάλειας».

Τέλος, σημείωσε πως τη στιγμή που εκτοξεύεται ο αριθμός θανατηφόρων και σοβαρών εργατικών «ατυχημάτων», ταυτόχρονα αποτελεί πολιτική επιλογή της κυβέρνησης η απαξίωση της Επιθεώρησης Εργασίας και η δημιουργία ενός μηχανισμού ελέγχου που θα συγκροτείται «από ιδιωτικές εταιρείες που θα λειτουργούν ως παραμάγαζα της εργοδοσίας», θυμίζοντας, με αυτόν τον τρόπο, την πρόσφατη σχετική ρύθμιση που ψήφισε η κυβέρνηση στον τελευταίο νόμο του υπουργείου Ανάπτυξης.

Οι εργαζόμενοι δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από το αστικό κράτος και οργανώνονται για να πάρουν τις τύχες στα δικά τους χέρια, τόνισε ο Λεωνίδας Στολτίδης.

«Οσο το σάπιο σύστημά σας φανερώνεται ότι δεν έχει πια τίποτα να προσφέρει για τους εργαζόμενους, τόσο μεγαλώνει η ανάγκη να γίνει η επιστήμη εξαπάτηση», σημείωσε. Στάθηκε ιδιαίτερα στη μη καταγραφή των επαγγελματικών ασθενειών, κρίσιμο ζήτημα που, όπως ανέφερε, συγκαλύπτεται διαχρονικά από τις κυβερνήσεις.

Τέλος, στάθηκε σε παραδείγματα σε χώρους δουλειάς που οι εργαζόμενοι επέβαλλαν μέσω της οργανωμένης διεκδίκησης τους δικούς τους όρους, όπως στο λιμάνι του Πειραιά, στους οικοδόμους, στους μεταλλωρύχους.

Στη δευτερολογία του ζήτησε να επανέλθουν όλοι οι κλάδοι στα βαρέα και ανθυγιεινά που καταργήθηκαν, αλλά και να προσληφθούν γιατροί Εργασίας σε μεγάλους χώρους δουλειάς, τη στιγμή που «επιβεβαιώνεται από όλους τους αστικούς μηχανισμούς, ότι είναι δεκαπλάσιοι οι θάνατοι από τις επαγγελματικές ασθένειες».

Σημείωσε ότι ο υπουργός επιβεβαίωσε ότι δεν υπάρχει τίποτα που να ελέγχει τη διαδικασία της καταγραφής ή της διερεύνησης των επαγγελματικών ασθενειών. «Είπατε θα γίνει. Φυλαχτήκατε, όμως, δεν είπατε με τι όρους. Πώς θα γίνει; Με τι θα συνδεθεί αυτό το σύστημα; Με τους γιατρούς εργασίας στον χώρο δουλειάς που είναι στα χέρια του εργοδότη και δεν τους αφήνουν να κάνουν ουσιαστικά τη δουλειά τους στην πρόληψη και τους παραπέμπουν να δίνουν κανένας Ζάναξ για να μην παθαίνουν κρίσεις πανικού οι εργαζόμενοι;», σχολίασε.

Ο Νίκος Εξαρχος σημείωσε την κοροϊδία της κυβέρνησης όταν μιλάει για ελέγχους, τη στιγμή που στον κάθε επιθεωρητή αντιστοιχούν 1.509 επιχειρήσεις και 10.773 εργαζόμενοι, με αποτέλεσμα να περνούν χρόνια για να περάσει ένας επιθεωρητής από έναν μεγάλο χώρο δουλειάς.

Υπογράμμισε ότι το συγκεκριμένο, αστικό, εχθρικό για τον λαό κράτος θυσιάζει συνειδητά τη ζωή και την υγεία του εργαζόμενου για τα κέρδη των λίγων, όχι μόνο με την έλλειψη ελεγκτικών μηχανισμών, αλλά και με όλους τους αντεργατικούς νόμους, που ψήφισαν όλα τα αστικά κόμματα, υλοποιώντας τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης και των βιομηχάνων.

Εφερε παραδείγματα από τους χώρους δουλειάς, όπου μόνο στην οικοδομή 36 οικοδόμοι έχασαν τη ζωή τους σε εργοτάξια και γιαπιά. Και την ίδια ώρα, κατήγγειλε, η κυβέρνηση με γελοίες προφάσεις αρνείται να υπογράψει τη σύμβαση της Ομοσπονδίας Οικοδόμων που προβλέπει μέτρα υγιεινής - ασφάλειας, αυξήσεις στα μεροκάματα, σταθερό ημερήσιο χρόνο, με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να δουλεύουν ατέλειωτα ωράρια και εφτά ημέρες.

Ξεγυμνώνοντας την υποκρισία της κυβέρνησης ανέφερε: «Στο "πρότυπο έργο" στο Ελληνικό που πάτε και φωτογραφίζεστε όλοι, έχουμε ήδη μέχρι τώρα δύο νεκρούς, έναν παραπληγικό, έναν ανάπηρο σε καροτσάκι και εκατοντάδες τραυματίες, απόρροια των δεκάωρων και των δωδεκάωρων της δουλειάς Σάββατο και Κυριακή. Στους, δε, ελέγχους που έγιναν, αναγκάστηκαν στις έξι πολυκατοικίες της ίδιας της "Lamda" να σταματήσουν, γιατί δεν είχαν κανένα, ούτε το ελάχιστο μέτρο ασφάλειας, μέχρι να παρθούν όλα τα μέτρα. Και όλα αυτά γιατί; Για το κέρδος των ομίλων. Γιατί τα μέτρα ασφάλειας κοστίζουν περισσότερο από τη ζωή των εργατών».

Καταλήγοντας, σημείωσε ότι «σήμερα υπάρχουν όλες οι δυνατότητες για σταθερό ημερήσιο χρόνο, 7ωρο - 5ήμερο - 35ωρο, Συλλογικές Συμβάσεις με αυξήσεις, για μέτρα υγείας και ασφάλειας, για μείωση των ορίων ηλικίας. Δυνατότητες όμως που για να ικανοποιηθούν οι εργαζόμενοι πρέπει να δυναμώσουν τους αγώνες, να μαζικοποιήσουν τα ταξικά συνδικάτα, να συγκρουστούν με την πολιτική του κεφαλαίου, με τους ξεπουλημένους εκατομμυριούχους εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ, που όλοι μαζί στηρίξατε για να υπηρετήσετε τα συμφέροντα του κεφαλαίου το επόμενο διάστημα και φυσικά μεγαλύτερα τμήματα των εργαζομένων να συμπορευτούν και να δυναμώσουν το κόμμα τους, το ΚΚΕ, για να επιβάλουν το δικό τους "κράτος δικαίου", τη δική τους σταθερότητα και όχι τη σταθερότητα των κερδών των λίγων».

Στη δευτερολογία του και ενώ είχε μαθευτεί ο τραγικός θάνατος του οικοδόμου στα Γιάννενα (βλ. σελ. 6), ο βουλευτής του ΚΚΕ οργισμένος κατήγγειλε την απώλεια του συναδέλφου του, που σκοτώθηκε γιατί δεν μπήκε ένα «κωλοτελάρο», όπως είπε. «Και δεν μπήκε γιατί οι ελεγκτικοί μηχανισμοί δεν υπάρχουν και γιατί το τελάρο αυτό κοστίζει και σε χρόνο και σε χρήμα στους εργολάβους», κατήγγειλε.

Μίλησε για έναν έναν τους 36 οικοδόμους που σκοτώθηκαν το 2025, έθεσε μια σειρά αμείλικτα ερωτήματα στον υφυπουργό Εργασίας Κ. Καραγκούνη, που κατηγόρησε το ΚΚΕ για «κινδυνολογία»: «Γιατί δεν υπογράψατε τη Σύμβαση της Ομοσπονδίας Οικοδόμων; Θα μπορούσαν να σωθούν ανθρώπινες ζωές αν είχατε υπογράψει τη Σύμβαση και έλειπαν τα εφταήμερα, τα 10ωρα και τα 12ωρα». Επεσήμανε ότι η κυβέρνηση προστατεύει τους εργοδότες και τους μεγάλους μονοπωλιακούς κατασκευαστικούς ομίλους και τόνισε ότι οι εργαζόμενοι «ζητούν ένσημα. Δουλεμένα και πληρωμένα. Να τα πάρουν οι μεγάλοι σε ηλικία οικοδόμοι για να μπορέσουν να βγουν σύνταξη. Μπας και γλιτώσει και κανένας».

Στα δύο χτεσινά εργοδοτικά εγκλήματα αναφέρθηκε και ο Νίκος Αμπατιέλος, σημειώνοντας πως «δεν έτυχε τη μέρα που συζητάμε αυτό το θέμα να έχουμε δύο τέτοια γεγονότα. Είναι η κάθε μέρα».

Στάθηκε στις τεράστιες ευθύνες της κυβέρνησης και όλων των κομμάτων, και μίλησε για τις πραγματικές αιτίες των εγκλημάτων κυρίως στον κλάδο των Μεταφορών, στα πλοία και στα λιμάνια: Τα εξαντλητικά ωράρια, οι μειωμένες οργανικές συνθέσεις των πλοίων, η χρήση υπερήλικων και υποσυντήρητων πλοίων, δηλαδή όλα εκείνα που δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα και για ναυτεργάτες και επιβάτες.

Κατήγγειλε την εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία απέναντι στους πρωτοπόρους εργαζόμενους που αγωνίζονται και διεκδικούν καλύτερες συνθήκες εργασίας και ζωής, με πρόστιμα, απειλές, ακόμα και με τους φασίστες, οι οποίοι αποτελούν τα μαντρόσκυλα του συστήματος, που τους έβαλαν για να κάνουν τη δουλειά συγκεκριμένων επιχειρηματικών συμφερόντων.

Προειδοποίησε δε ότι «μπροστά μας έχουμε το καλοκαίρι που για πολλούς κλάδους σημαίνει νέα αύξηση της εντατικοποίησης. Και αυτό δεν αφορά μόνο τον τουρισμό, αφορά και τους εργαζόμενους στην ακτοπλοΐα, στα αεροδρόμια, συνολικά στις μεταφορές, αλλά και σε άλλους κλάδους που ξεζουμίζονται και αυτή την περίοδο ακόμα περισσότερο, για να σπάνε τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων το ένα ρεκόρ μετά το άλλο».

Στη δευτερολογία του καυτηρίασε το θράσος της κυβέρνησης να αυτοχαρακτηρίζεται ως δήθεν «φιλεργατική», και υπενθυμίζοντας ότι «η πραγματικότητα είναι αμείλικτη», στηλίτευσε το γεγονός ότι με την περιβόητη «μεθοδολογία» «μειώνει τα εργατικά "ατυχήματα" και θα φτάσει στο σημείο να εκμηδενίσει (!) τις επαγγελματικές ασθένειες. Ποιος ξέρει, μεθοδολογία - μεθοδολογία μπορεί να μηδενίσετε και τα εργατικά "ατυχήματα"», σχολίασε σκωπτικά.

Τόνισε πως ο μη υπολογισμός των «ατυχημάτων» ως εργατικών «δεν είναι μόνο ένα θέμα ηθικής ή ένα θέμα αυτών των μακάβριων συγκρίσεων των οποίων φέρνετε και ξαναφέρνετε σε σχέση με μια άσχημη κατάσταση που επικρατεί παντού. Εχει να κάνει και με τα δικαιώματα που προκύπτουν για τους ανθρώπους οι οποίοι είναι τα θύματα αυτής της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και της κρατικής ανεπάρκειας», ενώ σε αυτό το σημείο παρουσίασε και παραδείγματα χαρακτηριστικά της επικίνδυνης κατάστασης που επικρατεί σε χώρους δουλειάς. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση εργάτη στα ΕΛΠΕ που έπαθε ανακοπή την ώρα της δουλειάς και επειδή από αυτό θα απέρρεαν συγκεκριμένα μέτρα που επιβαρύνουν την εργοδοσία (ωράρια, προγράμματα, μισθοί κ.λπ.), δηλώθηκε ψευδώς ότι το συμβάν έγινε σε μέρα «ρεπό».

Τέλος, ανέδειξε την τραγική υποστελέχωση της Επιθεώρησης Εργασίας στον Πειραιά, με μόλις 15 επιθεωρητές να καλούνται να καλύψουν τις ανάγκες για ελέγχους σε επιχειρήσεις που εκτείνονται σε μια μεγάλη γεωγραφική περιοχή. Σημείωσε το γεγονός ότι τα περισσότερα πρόστιμα σε επιχειρήσεις της περιοχής οφείλονται ακριβώς στο γεγονός ότι «το Συνδικάτο Μετάλλου δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω. Τα πάει όλα εκεί που πρέπει και έτσι πρέπει να συνεχιστεί. Είναι ένα ακόμα παράδειγμα για το τι σημαίνει "ο λαός σώζει τον λαό". Πώς πρέπει να οργανωθεί, να παλέψει από τα σωματεία, τους μαζικούς φορείς και ξέρετε καλά ότι το ΚΚΕ θα είναι εκεί μπροστά για να ξηλώσει όλη αυτή την εργασιακή ζούγκλα. Οχι μόνο για να καταφέρουμε σήμερα να γυρνάμε σπίτι μας μετά τη δουλειά, αλλά για να φύγει από τη μέση το κέρδος».

«Η έκρηξη στη "Βιολάντα" ξέβρασε στην επιφάνεια με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο όλα όσα συνθέτουν το έγκλημα διαρκείας που τελείται απέναντι στην εργατική τάξη, και ήρθε να επιβεβαιώσει τη μαύρη στατιστική θανάτου», επεσήμανε ο Βασίλης Μεταξάς.

Κατήγγειλε το νομοθετικό οπλοστάσιο που έχουν οι όμιλοι στα χέρια τους, κάνοντας κουρέλι στοιχειώδη μέτρα προστασίας.

Σημείωσε ότι και η περίπτωση της «Βιολάντα», όπου «το πρότυπο επιχειρηματικότητας του καλού εργοδότη ηγείται του θαύματος της ανάπτυξης», αποκάλυψε πως αυτό το «θαύμα» μπορεί να υπάρξει μόνο με τις θυσίες εργατών και εργατριών.

Κατήγγειλε την υποκρισία των αστικών κομμάτων, που κάνουν ότι δεν βλέπουν το σκλαβοπάζαρο που έχουν δημιουργήσει στους χώρους δουλειάς, όπου γυναίκες δουλεύουν 13 ώρες στα κονσερβάδικα κάτω από τον τσίγκο και λιποθυμούν όταν το καλοκαίρι έχει 40 και 50 βαθμούς, σε άλλα εργοστάσια γυναίκες πάνω από 40 ετών έχουν προβλήματα στη μέση, γυναικολογικά, στις αρθρώσεις και μια σειρά άλλες παθήσεις, που όμως δεν αναγνωρίζονται με βάση την ισχύουσα νομοθεσία.

Ο βουλευτής του Κόμματος αναφέρθηκε και στην «αγία» ΕΕ, που επικαλούνται ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλα αστικά κόμματα και η οποία σε Ερώτηση του ΚΚΕ για τη «Βιολάντα» απέδειξε το βαθιά αντεργατικό της πρόσωπο, επικαλούμενη τις σχετικές Οδηγίες της που ορίζουν τις λεγόμενες ελάχιστες απαιτήσεις, όπως τις ονομάζει, με τη λεγόμενη «αυτοσυμμόρφωση και αυτοαξιολόγηση των εργοδοτών» και - πρώτα και κύρια - τη λεγόμενη απλούστευση του διοικητικού βάρους, στο όνομα της ανταγωνιστικότητας.

Κλείνοντας υπογράμμισε ότι «για όλους αυτούς τους λόγους, το αίτημα να γυρίζουμε σπίτι ασφαλείς μετά τη βάρδια απαιτεί την αναμέτρηση με το σύστημα που θέλει τους εργαζόμενους φτηνούς, "ευέλικτους", να στριμώχνουν τη ζωή τους στις απαιτήσεις του κεφαλαίου, όπως τώρα στην πολεμική προετοιμασία».

Στη δευτερολογία του στηλίτευσε τις «πονηριές» της κυβέρνησης, η οποία διά στόματος υφυπουργού Εργασίας ισχυρίστηκε ότι «δήθεν το ΚΚΕ με αφορμή το ζήτημα με τα στοιχεία υπονοεί πως δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους οι επιθεωρητές Εργασίας, ή πως κάτι κρύβουν».

Στάθηκε ειδικότερα στην κυβερνητική ομολογία ότι έχουν τεθεί «κόφτες» στις αρμοδιότητες της υποστελεχωμένης Επιθεώρησης Εργασίας, με ευθύνη της σημερινής κυβέρνησης και των προηγούμενων. Επεσήμανε μεταξύ άλλων ότι η κυβέρνηση διατηρεί τον νόμο που ψηφίστηκε το 2018, επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, και με βάση τον οποίο ουσιαστικά «καταργήθηκαν τα όσα ορίζονταν τότε ως δυνατότητες των επιθεωρητών Εργασίας στους ελέγχους που κάνουν», δηλαδή έλεγχοι οποιαδήποτε στιγμή χωρίς προειδοποίηση, ελεύθερη πρόσβαση σε όσα στοιχεία χρειάζονται για δειγματοληψίες, αναλύσεις δειγμάτων, να παίρνουν φωτογραφίες, να κάνουν μετρήσεις επιβλαβών φυσικών, χημικών και βιολογικών παραγόντων.

Σε ό,τι αφορά την υποστελέχωση παρουσίασε αδιάψευστα στοιχεία για την τραγική κατάσταση που επικρατεί, υπενθυμίζοντας παράλληλα το έγγραφο που είχε στείλει στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου η διορισμένη από την κυβέρνηση διοίκηση της Επιθεώρησης Εργασίας, και στο οποίο ανέφερε δυσκολίες στον χειρισμό «εργατικών ατυχημάτων ήσσονος σοβαρότητας», εξαιτίας της έλλειψης προσωπικού. «Μετά ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου στέλνει έγγραφο προς τους εισαγγελείς των Πρωτοδικών όλης της χώρας και τους ζητά να συστήσουν "στους προανακριτικούς υπαλλήλους ότι δεν προβλέπεται κατά τον νόμο η σύνταξη έκθεσης έρευνας επί των ήσσονος σοβαρότητας εργατικών ατυχημάτων"», πρόσθεσε, υπογραμμίζοντας ότι «τα "ήσσονος σοβαρότητας ατυχήματα" είναι αυτά που προειδοποιούν για τα επερχόμενα σοβαρότατα». Υπενθύμισε δε ότι τέτοιου είδους «ήσσονος σοβαρότητας εργατικά ατυχήματα» είχαν συμβεί και στη «Βιολάντα» πριν το πολύνεκρο εργοδοτικό έγκλημα, όμως η κατεύθυνση είναι αυτά τα ατυχήματα να μπαίνουν στο αρχείο.

Η τραγική έλλειψη μέτρων προστασίας του γυναικείου οργανισμού και της μητρότητας αποκαλύπτει το αποκρουστικό πρόσωπο του αντεργατικού νομοθετικού πλαισίου που έχουν διαμορφώσει όλες οι κυβερνήσεις με βάση τις κατευθύνσεις της ΕΕ, επεσήμανε η Βιβή Δάγκα.

Αναφέρθηκε εκτενώς στα συγκεκριμένα προβλήματα που βιώνουν οι εργαζόμενες γυναίκες στους χώρους δουλειάς, και στις επαγγελματικές ασθένειες στις οποίες είναι εκτεθειμένες, με τις κυβερνήσεις να μη λαμβάνουν κανένα μέτρο για την προστασία τους, αντιθέτως να καταργούν ορισμένες ρυθμίσεις, όπως τα Βαρέα και Ανθυγιεινά ένσημα.

Οι εργαζόμενες αντιμετωπίζουν όχι μόνο άθλιες συνθήκες εργασίας - είπε η βουλευτής του ΚΚΕ - αλλά επωμίζονται και τη φροντίδα του σπιτιού των παιδιών, των ηλικιωμένων, των ατόμων με αναπηρία, των χρονίως πασχόντων, σε συνθήκες που αυτά είναι εμπορευματοποιημένα και ιδιωτικοποιημένα. «Ολα αυτά αποτελούν όμως και παράγοντες που είναι συνδεδεμένοι με την επιβάρυνση της σωματικής και της ψυχικής υγείας, την αύξηση των δεικτών συχνότητας και βαρύτητας των εργατικών "ατυχημάτων" και των επαγγελματικών ασθενειών», τόνισε.

Τέλος υπογράμμισε: «Στο όνομα της ίσης μεταχείρισης, η αντεργατική πολιτική της ΕΕ και όλων των κυβερνήσεων μέχρι σήμερα έχει οδηγήσει στην κατάργηση της απαγόρευσης της νυχτερινής εργασίας των γυναικών στη βιομηχανία, που αποτελούσε μια κατάκτηση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος και του ριζοσπαστικού γυναικείου κινήματος, για την προστασία του γυναικείου οργανισμού».

Τις άθλιες και επικίνδυνες συνθήκες στους χώρους δουλειάς αλλά και στους τόπους κατοικίας, αποτέλεσμα της άγριας ταξικής πολιτικής ενάντια στους εργαζόμενους και στις ανάγκες τους, κατήγγειλε η Διαμάντω Μανωλάκου. Μίλησε συγκεκριμένα για εργατικές - λαϊκές περιοχές όπως το Πέραμα, η Σαλαμίνα, η Δραπετσώνα, το Κερατσίνι, ευρύτερα ο Πειραιάς, το Θριάσιο κ.λπ. «Τα καζάνια του θανάτου λειτουργούν μέσα στον οικιστικό ιστό, απέχοντας λίγα μέτρα από τα σχολεία, τα νηπιαγωγεία, τις κατοικίες, με αγωγούς να περνάνε κάτω από ολόκληρες περιοχές, καταδικάζοντας χιλιάδες εργατικές - λαϊκές οικογένειες να ζουν δίπλα και αγκαλιά με ασθένειες, τη μόλυνση, τον καρκίνο και τον φόβο για αλυσιδωτές εκρήξεις με ανυπολόγιστες συνέπειες», υπογράμμισε χαρακτηριστικά.

Αναφέρθηκε στα πρόσφατα ατυχήματα που σημειώθηκαν στην ευρύτερη περιοχή, όπως η φωτιά που εκδηλώθηκε δίπλα στα καζάνια της εταιρείας πετρελαιοειδών «Coral ΑΕ» ή η πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στην «Oil One», που καθημερινά προκαλεί έντονη δυσοσμία, θυμίζοντας θάλαμο αερίων. Υπενθύμισε πως μετρήσεις του «Δημόκριτου», του Αστεροσκοπείου Αθηνών και του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης επιβεβαιώνουν επίσημα ότι το καρκινογόνο βενζόλιο είναι εκτός ορίων, κι όμως καμία κυβέρνηση δεν έχει κάνει απολύτως τίποτα, παρά το παλλαϊκό αίτημα των κατοίκων για μετεγκατάσταση των βιομηχανιών. Ανέδειξε τις μεγάλες ευθύνες που έχουν όλες οι κυβερνήσεις από το 2013, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ μέχρι σήμερα, με τις αποφάσεις τους για αδειοδοτήσεις, επεκτάσεις δραστηριοτήτων, νέες άδειες αποθήκευσης μαζούτ, επιχορηγήσεις, φωτογραφικές διατάξεις και επέκταση των καζανιών του θανάτου.

Πρόσθεσε δε ότι ενώ οι κάτοικοι βιώνουν αυτήν την εφιαλτική κατάσταση είναι τραγική και η κατάσταση των δημόσιων δομών Υγείας.

Το πολιτικό θράσος της κυβέρνησης κατήγγειλε ο Νίκος Καραθανασόπουλος, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ, να κατηγορεί το ΚΚΕ και τα ταξικά συνδικάτα για δήθεν ανευθυνότητα και αλλοίωση στοιχείων, και ότι τάχα τη συκοφαντούν, τη στιγμή που η ίδια «μαγειρεύει» στοιχεία για να παρουσιάσει μηδέν (!) επαγγελματικές ασθένειες.

Εξήγησε ότι η κυβέρνηση με αυτά τα «μαγειρέματα» επιδιώκει να συγκαλύψει «το θανατηφόρο κοκτέιλ» στο επίκεντρο του οποίου «βρίσκεται η "διευθέτηση" του χρόνου εργασίας», με αποτέλεσμα οι ανάγκες και η ζωή των εργαζομένων να θυσιάζονται στον βωμό των συμφερόντων των επιχειρηματικών ομίλων.

Αναφερόμενος ιδιαίτερα σε αυτό το άθλιο αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο που έχει ψηφιστεί τα τελευταία χρόνια, ο Ν. Καραθανασόπουλος υπενθύμισε την κατάργηση του σταθερού χρόνου εργασίας, τη θέση του οποίου έχουν πάρει τα ωράρια - λάστιχο, που οδηγούν και σε περισσότερα «ατυχήματα», ειδικά στο τέλος της βάρδιας. Αναφέρθηκε στην επέκταση του εργάσιμου βίου, που σε συνδυασμό με τις πενιχρές συντάξεις αναγκάζει τους συνταξιούχους να συνεχίζουν να εργάζονται και μετά τη σύνταξή τους, κυριολεκτικά να θυσιάζονται για να τα βγάλουν πέρα, ενώ κατέκρινε και την απαράδεκτη απαγόρευση και δίωξη της συνδικαλιστικής δράσης στους χώρους δουλειάς. Επίσης μίλησε για το γεγονός ότι τα μέτρα υγείας και ασφάλειας των εργαζομένων αποτελούν κόστος, με αποτέλεσμα να μην εφαρμόζονται, μόνο και μόνο για να μη θιγεί η κερδοφορία της εργοδοσίας.

Στη δευτερολογία του ο Ν. Καραθανασόπουλος απάντησε στις τοποθετήσεις των εκπροσώπων της κυβέρνησης αναδεικνύοντας ότι δεν είναι σύγχρονο και προοδευτικό στις σημερινές συνθήκες να αναγκάζεται ο εργαζόμενος να δουλεύει 13 ώρες 7 μέρες τη βδομάδα χωρίς ρεπό, να έχει ωράριο - λάστιχο, να κάνει 2 και 3 δουλειές τη μέρα, ή ο συνταξιούχος να αναγκάζεται να επεκτείνει ακόμα παραπέρα τον εργάσιμο βίο του, να επανεμφανίζεται η φυματίωση στους εργάτες γης.

Κατήγγειλε τη στάση της κυβέρνησης, που παρουσίασε το ΚΚΕ ως «αναχρονιστικό» την ίδια ώρα που εκείνη θεωρεί τον σταθερό ημερήσιο χρόνο «παρωχημένο», καθώς σε πλήρη σύμπλευση με τα υπόλοιπα αστικά κόμματα ακολουθεί τις κατευθύνσεις της ΕΕ.

«Για μας το σύγχρονο και προοδευτικό είναι να μπορεί ο εργαζόμενος, ο λαός συνολικά, να ικανοποιεί τις σύγχρονες και διευρυμένες του ανάγκες, δηλαδή να αξιοποιήσει γι' αυτόν τον σκοπό το σύνολο των δυνατοτήτων που παρέχουν σήμερα η επιστήμη και η τεχνολογία, και να αντιστοιχηθούν οι δυνατότητες με την ίδια την ικανοποίηση των αναγκών», τόνισε ο βουλευτής του ΚΚΕ και κατέδειξε το κέρδος, την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, ως ρίζα και αιτία των εργατικών «ατυχημάτων», των επαγγελματικών ασθενειών, των εργοδοτικών εγκλημάτων που αποτελούν ακήρυχτο πόλεμο σε βάρος της εργατικής τάξης και καθημερινά «Τέμπη».