Γενικά, αν εξαιρέσεις τα συμφέροντα των καπιταλιστών, τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, τη μάχη για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα, επί Γης βασιλεύει η ειρήνη.
Αν πάλι βάλεις κι αυτά στο κάδρο, η εκεχειρία κρατάει μερικές ώρες (κάποτε τουλάχιστον κράταγε ...εβδομάδες και μήνες), όλες οι πλευρές δηλώνουν «με το δάχτυλο στη σκανδάλη» και πατάνε με την πρώτη ευκαιρία τις υποτιθέμενες κόκκινες γραμμές.
Γενικώς το πράγμα μοιάζει με το μονόλεπτο διάλειμμα στο μποξ, πριν χτυπήσει ξανά το καμπανάκι για τον επόμενο γύρο...
Εκτός πάλι αν είσαι της ευρωατλαντικής σχολής (και δη των ΗΠΑ) και προτιμάς να παριστάνεις πως παίζεις τους ...«γίγαντες του κατς», που τους δέρνουν όλους!
Στο μεταξύ, την τελευταία φορά που η ευρωατλαντική κασέτα τα έπαιζε αυτά σε λούπα αποδείχθηκε ότι το Ιράν είχε πυραύλους για να χτυπάει όλη τη Μ. Ανατολή για ενάμιση μήνα και βάλε...
Για να μην πούμε για τα αντιαεροπορικά... Αυτά που έλεγαν ότι εξουδετέρωσαν από την πρώτη βδομάδα, μέχρι να τους καταρρίψουν 3-4 αεροπλάνα και 5-6 ελικόπτερα.
Αμ εκείνος ο Χαμενεΐ; Πριν δυο μέρες «αποκαλυπτικά δημοσιεύματα» από τις «ναυαρχίδες των διεθνών ΜΜΕ» έλεγαν ότι είναι μια μισοπεθαμένη ανθρώπινη μάζα χωρίς επαφή με το περιβάλλον. Μετά από δυο μέρες οι ίδιοι έγραφαν ότι έδωσε εντολή για συμφωνία! Μεγάλος ο Αλλάχ...
Γενικά, κάτι δεν πάει καλά με το «ρουλεμάν» της ευρωατλαντικής προπαγάνδας. Μια ζωή τα ίδια ψέματα λέγανε οι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί τους, για να συντηρούν την εικόνα του άτρωτου και απρόσβλητου. Απλά σήμερα η κατάσταση «επί του πεδίου» δύσκολα κρύβεται...
Αυτά βέβαια είναι λεπτομέρειες για τα payroll της πρεσβείας, που εξηγούσαν Τετάρτη πρωί τι μεγάλη μπάλα παίζει ο αρχηγός Τραμπ, που είναι και μάστορας της διαπραγμάτευσης και κατάφερε «να λυγίσει τον Χαμενεΐ».
Εμείς απ' αυτά δεν ξέρουμε... Εχουμε ακούσει όμως ότι άμα είσαι τόσο δυνατός, κλείνεις τις εκεχειρίες με τους δικούς σου όρους. Επομένως, κάτι δεν κολλάει στο αφήγημα της «ολοκληρωτικής νίκης» των Αμερικάνων, που δέχτηκαν ως βάση διαπραγμάτευσης τους 10 όρους των Ιρανών. Ανάμεσά τους, να πληρώσουν οι ΗΠΑ πολεμικές αποζημιώσεις...
Από κοντά και κάτι «κλαίουσες χήρες» του ευρωατλαντισμού, παραμιλούν στο μαξιλάρι τους για τον «καταραμένο» και «παράλογο» πόλεμο. Οι άλλοι (ιμπεριαλιστικοί) πόλεμοι είχαν ...λογική. Αυτός τους ξέφυγε.
Εχουν βέβαια ατράνταχτα επιχειρήματα: Αφού ΗΠΑ και Ισραήλ δεν πέτυχαν τους στόχους τους (αλλαγή καθεστώτος, αποτροπή πυρηνικών κ.ο.κ.), τότε ποια «λογική» είχε ο πόλεμος; «Λογική» έχει μόνο άμα κερδίζεις... Αλλιώς υπάρχει σοβαρό ζήτημα «έλλειψης στρατηγικής»...
Ακόμα όμως κι αν αφήσουμε στην άκρη τα προσχήματα - που κάποιοι πίστεψαν ότι είναι οι αιτίες του πολέμου - όλα τα παραπάνω δείχνουν μεγάλα ζόρια και αντιθέσεις στο ευρωατλαντικό ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο.
Και ας μην περάσουν απαρατήρητα τα ψιλά γράμματα των διεθνών ανταποκρίσεων, που μνημονεύουν το «πράσινο φως» της Κίνας στο Ιράν για την εκεχειρία. Η σύγκρουση για την πρωτοκαθεδρία είναι ο ελέφαντας στο δωμάτιο και βρίσκεται πίσω από τον επόμενο γύρο κλιμάκωσης του πολέμου...
Αν στο άσμα του Χατζιδάκι οι ΗΠΑ είναι ο στρατηγός «που από πόλεμο δεν κάτεχε» και η ΕΕ ο στρατηγός «που τις κακουχίες δεν άντεχε», τον τίτλο του γελοίου στρατηγού τον κερδίζει επάξια η ελληνική κυβέρνηση.
Κατά δήλωση Μητσοτάκη, θα πρωταγωνιστήσει για την ανασυγκρότηση του ΝΑΤΟ και δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί της με την ιδέα να βάλει το Ιράν διόδια στο Ορμούζ. Βρίσκεται σε απευθείας συνεννοήσεις με τη Γαλλία για ένταξη στην πυρηνική ασπίδα της. Πρωτομάστορας σε όλα η κυβέρνηση! Μόνο που όλοι ξέρουμε τι συμβαίνει όσο πιο ψηλά σκαρφαλώνει η μαϊμού...
Το θέμα είναι ότι τους τυχοδιωκτισμούς για τα συμφέροντα της αστικής τάξης τούς πληρώνει πάντα ο λαός. Που πρέπει να πάρει τα μέτρα του και να μην τους αφήσει σε χλωρό κλαρί, τώρα που όλα επιβεβαιώνουν τι σημαίνει να στέκεσαι στη «σωστή (ευρωατλαντική) πλευρά» της Ιστορίας ή να υποκύπτεις στον εκβιασμό να διαλέξεις ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο.
Τώρα είναι η ώρα σε συμπόρευση με το ΚΚΕ να παλέψει ο λαός με το δικό του αυτοτελές σχέδιο, που θα φτάνει μέχρι το τέλος. Μέχρι την ανατροπή τους!