Την ώρα που ΗΠΑ και Ισραήλ έχουν βάλει μπρος την «αναμόρφωση» της Μέσης Ανατολής αξιοποιώντας και βίαια (πολεμικά) μέσα κι οδηγώντας στον θάνατο χιλιάδες αμάχους στο Ιράν, στον Λίβανο και στις άλλες χώρες της περιοχής.

Τη στιγμή που η εξέλιξη αυτή «καταπίνει» όλο και περισσότερες χώρες στη δίνη του ιμπεριαλιστικού πολέμου, που διεξάγεται για το μοίρασμα του ορυκτού πλούτου, των δρόμων μεταφοράς των εμπορευμάτων, της Ενέργειας, των μεριδίων των αγορών κ.ο.κ.

Κι ενώ μαίνεται η σύγκρουση για το ποια καπιταλιστική δύναμη (οι ΗΠΑ ή η Κίνα) θα έχει τα ηνία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα, οι θεωρητικοί «φωστήρες» της λεγόμενης «Παγκόσμιας Αντιιμπεριαλιστικής Πλατφόρμας», στην οποία, δυστυχώς συμμετέχουν και ορισμένα ΚΚ, ξαναχτύπησε.

Μέχρι τα τώρα γνωρίζαμε πως στις αναλύσεις τους επεδίωκαν να ξεπλύνουν τις βασικές δυνάμεις του υπό διαμόρφωση ευρασιατικού ιμπεριαλιστικού άξονα (Κίνα, Ρωσία), αλλά στην «ανάγνωση» των διεθνών εξελίξεων της ΠΑΠ θέση έχει μέχρι κι ο ...Τραμπ. Το έδαφος τέτοιων απόψεων βρίσκεται στην πλήρη απόσπαση από τους αγώνες της εργατικής τάξης, στις λαθεμένες οπορτουνιστικές θεωρίες για το ιμπεριαλιστικό σύστημα, στην άρνηση του καθήκοντος της διαμόρφωσης αυτοτελούς στρατηγικής από την εργατική τάξη και τους λαούς, ενάντια στις αστικές τάξεις και τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες.

Με βάση τη χοντροκομμένη και αντιεπιστημονική ανάλυσή τους, σύμφωνα με την οποία οι αστικές δυνάμεις παγκοσμίως διαιρούνται σε υποστηρικτές της «παγκοσμιοποίησης» (βλέπε Κάμαλα Χάρις) και σε «σωβινιστές» (βλέπε Ντόναλντ Τραμπ κ.ά.) οι κομμουνιστές θα πρέπει να επιλέξουμε τους δεύτερους, και μάλιστα να διαμορφώσουμε και τακτική συνεργασία μαζί τους.

Ετσι, σε πρόσφατο άρθρο - μνημείο ξεδιάντροπου οπορτουνισμού - ο «οργανωτής» της Παγκόσμιας Αντιιμπεριαλιστικής Πλατφόρμας που εμφανίζεται με το ψευδώνυμο Στέφεν Τσο, αναφέρει μεταξύ άλλων: «Το γεγονός ότι το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα επικαλείται τα ιδρυτικά ιδανικά των Ηνωμένων Πολιτειών, τα οποία περιλαμβάνουν ένα πνεύμα ανεξαρτησίας, δεν μπορεί να αγνοηθεί» ή αντίστοιχα πως «στο μεταξύ, οι σοβινιστές δεν αντιτίθενται στον πόλεμο κατ' αρχήν, αλλά αποφεύγουν και απέχουν από πολέμους που δεν επιθυμούν».

Το αποκορύφωμα έρχεται βέβαια στο κάλεσμα που κάνει: «Οι αντιιμπεριαλιστικές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένων των κομμουνιστικών δυνάμεων, δεν μπορούν να σχηματίσουν ένα τακτικό κοινό μέτωπο με τις σοβινιστικές και συντηρητικές δυνάμεις, αλλά μπορούν να συνεργαστούν τακτικά μαζί τους». Μάλιστα παρακάτω συμπληρώνει: «Η τακτική συνεργασία, με την έννοια της τακτικής συντονισμένης δράσης, αναφέρεται σε μια κατάσταση στην οποία οι αντιιμπεριαλιστικές δυνάμεις και οι συντηρητικοί σοβινιστές, με σκοπό να απομονώσουν και να χτυπήσουν πιο δυναμικά τον κοινό τους εχθρό - τους παγκοσμιοποιητές - κατευθύνουν την αιχμή των επιθέσεών τους προς τους παγκοσμιοποιητές, ενώ περιορίζουν τις αμοιβαίες επιθέσεις μεταξύ των δύο δυνάμεων»¹... εννοώντας φυσικά ως σοβινιστικές και συντηρητικές δυνάμεις την κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ και τους συμμάχους του...!

Κάτι είχαμε ψυλλιαστεί... και από τη στάση του λεγόμενου Αμερικανικού ΚΚ (θιασώτες του MAGA κομμουνισμού), που συμμετέχει στην ΠΑΠ και στήριζε Τραμπ στις τελευταίες προεδρικές εκλογές, όμως να επιμένουν κάποιοι στο ίδιο αφήγημα, που μάλιστα ήθελε τον Τραμπ «φιλειρηνιστή», και να θέλουν να σύρουν τους κομμουνιστές σε «τακτική συνεργασία» με τον συγκεκριμένο, ή και την Λεπέν, τον Ορμπαν και τα άλλα «φιντάνια» της ακροδεξιάς στην Ευρώπη και στον κόσμο, δείχνει για άλλη μια φορά τον ύποπτο ρόλο τους.

Το άρθρο, που αναπαράγει και αντίστοιχος μονοπρόσωπος «όμιλος» στην Ελλάδα, προσπαθεί μάλιστα να τεκμηριώσει τα παραπάνω, λέγοντας πως είναι κάτι αντίστοιχο με το «Σύμφωνο μη Επίθεσης», γνωστό και ως «Ρίμπεντροπ - Μολότοφ», που η ΕΣΣΔ υπέγραψε το 1939 για να κερδίσει πολύτιμο χρόνο για την άμυνά της, αξιοποιώντας τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις.

Τρικυμία εν κρανίω και δεν χρειάζονται και πολλά λόγια, για να αποδείξει κανείς πως η έλλειψη αρχών, ο τυχοδιωκτισμός και ο εκχυδαϊσμός της επαναστατικής θεωρίας από τους οπορτουνιστές οδηγεί στην αγκαλιά των αστικών τάξεων από πολλά κανάλια, πως η κατρακύλα αυτού του κατασκευάσματος που πλέον φτάνει να καλεί σε τακτική συνεργασία με κυβερνήσεις όπως του Τραμπ, δεν έχει πάτο... Είναι μάταιη η προσπάθειά τους να διαστρεβλώνουν χονδροειδώς τα διδάγματα της Οκτωβριανής Επανάστασης και των Μπολσεβίκων, του αγώνα της ΕΣΣΔ για την υπεράσπιση του πρώτου εργατικού κράτους στον κόσμο. Η λενινιστική κληρονομιά είναι σαφής: Η αξιοποίηση κάθε ρωγμής, κάθε διάσπασης και δυσκολίας στο στρατόπεδο της αστικής τάξης, οι αναγκαίοι ελιγμοί υποτάσσονται στο κύριο καθήκον: Την ανατροπή της αστικής εξουσίας, την οικοδόμηση και υπεράσπιση του σοσιαλισμού.

Αυτό που φανερώνεται είναι πως υπάρχει μερίδα του οπορτουνισμού που φαντασιώνεται διάφορους «αντιιμπεριαλιστικούς άξονες» που δήθεν συγκροτούν αστικά κράτη και κυβερνήσεις, εν γνώσει πως οι κυρίαρχες τάξεις τους έχουν τις δικές τους επιδιώξεις και στη βάση αυτών συμμετέχουν στον διεθνή ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό. Διαστρεβλώνουν και παραποιούν την ιστορική αλήθεια, για να εγκλωβίζουν τους λαούς σε βάρος της αυτοτελούς πάλης για τα δικά τους συμφέροντα ενάντια στην κάθε αστική τάξη και τις ιμπεριαλιστικές της συμμαχίες, για την ανατροπή του εκμεταλλευτικού συστήματος. Είναι επικίνδυνες απόψεις απέναντι στις οποίες χρειάζεται να ορθωθεί ιδεολογικό - πολιτικό μέτωπο.

Παραπομπή:

1. Stephen Cho «Trump's Dominoes», https://wapnews.org