Την απόφασή τους το έγκλημα στα Τέμπη να μην ξεχαστεί, να δυναμώσουν τον αγώνα για να πληρώσουν οι πραγματικοί υπεύθυνοι, να ανατραπεί η πολιτική που θυσιάζει τις ζωές των πολλών για τα κέρδη των λίγων και να έρθουν στο προσκήνιο οι ανάγκες του εργαζόμενου λαού και της νεολαίας, διαδήλωσαν οι φοιτητές και οι φοιτήτριες που χθες βράδυ συμμετείχαν στην εκδήλωση που οργάνωσαν οι Φοιτητικοί Σύλλογοι της Θεσσαλονίκης, στην Πολυτεχνική Σχολή του ΑΠΘ.

Στην εκδήλωση με τίτλο «3 χρόνια μετά το έγκλημα στα Τέμπη δεν ξεχνάμε δεν συγχωρούμε - `Η τα κέρδη τους ή οι ζωές μας», συμμετείχαν συγγενείς θυμάτων των Τεμπών και εργαζόμενοι του Πανεπιστημίου. Η αίθουσα σείστηκε από το σύνθημα «Το έγκλημα στα Τέμπη δεν θα ξεχαστεί, όλων των νεκρών θα γίνουμε φωνή».

Στην εκδήλωση μίλησαν ο Νίκος Τσακλίδης, μέλος του ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων στη «Hellenic Train», συγγενής θύματος, η Ελένη Βασάρα, γραμματέας του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών, μητέρα της Αγάπης και ο Δαμιανός Μπαλασούλης, δικηγόρος, συγγενής θύματος των Τεμπών.

Ο Νίκος Τσακλίδης αναφέρθηκε στο τοπίο που έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια, τόσο στον σιδηρόδρομο αλλά και σε όλους τους χώρους εργασίας, λέγοντας: «Μιλάμε για χειροτέρευση συνολικά όλων των εργασιακών σχέσεων τόσο στον σιδηρόδρομο όσο και στους υπόλοιπους χώρους δουλειάς, για επιβολή 13ωρης εργασίας.

Μιλάμε για δεκάδες εκτροχιασμούς που έγιναν μόνο τον τελευταίο χρόνο, για δεκάδες εργατικά ατυχήματα, γιατί οι ράγες παραμένουν ίδιες. Παραμένουν οι ράγες του κέρδους πάνω από τις ανθρώπινες ζωές και ανάγκες.

Δεν είναι η κακιά η ώρα, είναι η ίδια η ΕΕ που δημιουργεί αυτό το βαθιά εχθρικό έδαφος. Το παράδειγμα στην Ισπανία είναι πρόσφατο».

Αναφέρθηκε στην πολιτική που θυσιάζει τις λαϊκές ανάγκες για να προωθήσει την πολεμική εμπλοκή της χώρας, σημειώνοντας ότι λένε πως δεν υπάρχει το δημοσιονομικό περιθώριο για να καλυφθούν οι ανάγκες, να τοποθετηθούν τα συστήματα ασφάλειας που προστατεύουν τις ζωές μας, αλλά δίνουν «εκατομμύρια για να αναβαθμίσει τη γραμμή Αλεξανδρούπολη - Ορμένιο, που συνδέεται με τις ΝΑΤΟικές διευκολύνσεις, υπογράφει τεράστιες συμφωνίες με μεγάλους αμερικάνικους ομίλους για να φτιάξει μεγάλη κατασκευαστική βάση στο Θριάσιο πεδίο.

Αρα λεφτά υπάρχουν, όμως με βάση τις προτεραιότητες που θέτει η κυβέρνηση μαζί με τη μεγάλη εργοδοσία», είπε.

Και σημείωσε πως «ο ίδιος ο εργαζόμενος λαός μπορεί να δώσει απάντηση. Μόνο ο λαός μπορεί να σώσει τον λαό στον δρόμο της πραγματικής ανατροπής αυτού του συστήματος που βάζει το κέρδος πάνω από τις ζωές μας και τις ανάγκες μας. Είμαστε σίγουροι ότι θα τα καταφέρουμε».

Η Ελένη Βασάρα ανέδειξε ότι τα Τέμπη δεν ήταν μια κακιά στιγμή. «Ηταν έκφραση μιας απάνθρωπης πολιτικής, που συσσωρεύει προβλήματα και ανασφάλεια. Μιας πολιτικής που μπροστά στην ανταποδοτικότητα και το κέρδος, δεν λογαριάζει την ασφάλεια στις υποδομές, δεν λογαριάζει την ανθρώπινη ζωή», είπε.

Αναφέρθηκε στο εχθρικό κράτος που είχαν και έχουν απέναντί τους οι συγγενείς των θυμάτων και στην προσπάθεια της κυβέρνησης να κρύψει τις ευθύνες της, και ταυτόχρονα να συγκαλυφθούν οι ευθύνες των πολιτικών και των προηγούμενων κυβερνήσεων που οδήγησαν στο έγκλημα.

Στάθηκε επίσης στις παλινωδίες με το δίκαιο αίτημα εννέα οικογενειών για εκταφή των δικών τους, προκειμένου να γίνουν όλες οι απαραίτητες χημικές εξετάσεις, αυτές που δεν γίνανε όταν έπρεπε, βάσει διεθνών πρωτοκόλλων. «Γιατί δεν έγιναν οι εκταφές μέχρι τώρα; Η Δικαιοσύνη τις ακυρώνει με το να ορίζει ως προϋπόθεση ότι οι χημικές εξετάσεις των δειγμάτων που θα ληφθούν θα γίνουν αποκλειστικά στην Ελλάδα, τη στιγμή που όλα τα Ιατροδικαστικά Εργαστήρια της χώρας που ρωτήθηκαν, δήλωσαν ότι αδυνατούν να το κάνουν, καθώς δεν διαθέτουν την απαιτούμενη υποδομή και εμπειρία. Και έχουν το θράσος να κατηγορούν τους γονείς, γιατί δεν προχωράνε στις εκταφές, ενώ η ίδια η εισαγγελέας που χειρίζεται την υπόθεση βάζει τα εμπόδια, αναγκάζοντας τους συγγενείς να καταθέτουν συνεχή υπομνήματα και προσφυγές κατά των αποφάσεών της».

Και έκλεισε την ομιλία της λέγοντας: «Πάνω στις ματωμένες ράγες του κέρδους, που μας στέρησαν την Αγάπη μας, κινούνται όλοι: Κράτος, κυβερνήσεις, η ΕΕ και οι θεσμοί της. (...) Συνεχίζουμε τον αγώνα μας για την αποκάλυψη όλης της αλήθειας και την τιμωρία όλων των ενόχων, όσο ψηλά κι αν βρίσκονται!

Θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας μέχρι τη δικαίωση! Δικαίωση είναι αφενός η τιμωρία όλων των ενόχων για το τραγικό έγκλημα των Τεμπών, και αφετέρου η εξάλειψη των αιτιών που μπορούν να οδηγήσουν σε νέα Τέμπη».

Σε πτυχές που αναδεικνύουν ότι διαχρονικά το «κράτος δικαίου», αλλά και η δικαιοσύνη που αποτελεί κομμάτι του, εξελίσσονται σταθερά σε αντιλαϊκή κατεύθυνση εναρμονιζόμενα με τις ανάγκες κερδοφορίας του κεφαλαίου, αναφέρθηκε ο Δαμιανός Μπαλασούλης, δικηγόρος, συγγενής θύματος των Τεμπών.

«Αυτό βιώνουν με τον πιο σκληρό τρόπο στο πετσί τους οι οικογένειες των θυμάτων.

Αυτό αποδείχθηκε περίτρανα και από το εσπευσμένο κλείσιμο της ανακριτικής διαδικασίας με σημαντικά κενά και ελλείψεις όσον αφορά τις αποδιδόμενες κατηγορίες, τα πρόσωπα που κατηγορούνται, καθώς και σημαντικά αποδεικτικά στοιχεία και καταθέσεις. Η εξέλιξη αυτή στα τέλη του Αυγούστου βάζει πλάτη στην προσπάθεια να ξεπλυθούν από τις ευθύνες τους όλες εκείνες οι κατευθύνσεις εντός και εκτός συνόρων που κράτος και κυβερνήσεις ακολουθούν πιστά και έχουν ως αποτέλεσμα στον βωμό του κέρδους να θυσιάζονται οι ζωές μας.

Για αυτόν τον λόγο η ανάκριση έκλεισε αλλά άφησε αναπάντητα πολλά "γιατί".

(...) Αντίστοιχα, είναι ενδεικτική η προσπάθεια κατακερματισμού των ευθυνών με το σπάσιμο της υπόθεσης σε πολλές επιμέρους δίκες, οι οποίες παρουσιάζονται ως αυτοτελείς και ανεξάρτητες από την κύρια δίκη. (...)

Σε αυτά τα πλαίσια, όλες αυτές οι ενέργειες παρουσιάζονται σαν μεμονωμένες πράξεις, ανεξάρτητες τόσο μεταξύ τους όσο κυρίως με το κύριο έγκλημα, τη μετωπική δηλαδή σύγκρουση των δύο αμαξοστοιχιών, ενώ στην πραγματικότητα αποτελούν κρίκους της αλυσίδας της εγκληματικής πολιτικής, που ακολουθούν διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις με βάση τις κατευθύνσεις της ΕΕ, η οποία τελικά οδήγησε στα Τέμπη. Και αυτήν ακριβώς την εγκληματική πολιτική επιδιώκουμε να αποκαλύψουμε μέσα από όλη αυτήν την ποινική διαδικασία, αναδεικνύοντας αναλυτικά στοιχεία για την κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει το σιδηροδρομικό δίκτυο», είπε.

Και κατέληξε τονίζοντας πως «όσο και να προσπαθούν, δεν μπορούν να αποκρύψουν ότι αυτό το περιβόητο κράτος δικαίου που ευαγγελίζονται, και όχι μια παρέκκλισή του, είναι που δεν επιλέγει την ασφάλεια στις συγκοινωνίες ως κόστος, θυσιάζοντας ακόμη και ανθρώπινες ζωές για λογαριασμό των κερδών τους.

Γιατί στο κράτος δικαίου τους και με βάση τις κατευθύνσεις της ΕΕ είναι νόμιμη η πολιτική της κατάτμησης του σιδηρόδρομου, της ιδιωτικοποίησης, της υποστελέχωσης. Νόμιμα οι συμβάσεις για την εγκατάσταση των συστημάτων ασφαλείας ανανεώνονταν συνεχώς χωρίς να ολοκληρώνονται. Νόμιμα κινούνται στις σιδηροδρομικές γραμμές εμπορεύματα χωρίς να ελέγχεται το περιεχόμενό τους. Νόμιμα διατρέχουν όλο το σιδηροδρομικό δίκτυο τα επικίνδυνα ΝΑΤΟικά φορτία. Με τους νόμους τους ο σιδηρόδρομος λειτουργούσε κανονικά και πιστοποιημένα από τη ΡΑΣ και τον ΕΡΑ».