ΝΕΟ «ΛΟΥΤΡΟ ΑΙΜΑΤΟΣ» ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ
«Βούτυρο στο ψωμί» των αντιλαϊκών πλάνων
Κυριακή 17 Ιούλη 2016

Λίγο μετά από το μακελειό στη Γαλλική Ριβιέρα
Αν και τα ερωτήματα για την προχτεσινή δολοφονική επίθεση στη Νίκαια της νότιας Γαλλίας αυξάνονται διαρκώς, ένα πράγμα έχει φανεί με σιγουριά από τις πρώτες κιόλας ώρες μετά το νέο μακελειό: δυναμώνει ξανά μια συζήτηση για την ανάγκη «αντιμετώπισης της τρομοκρατίας», για την ανάγκη «διατήρησης της ενότητας» στην Ευρωπαϊκή Ενωση και γενικά τον «κόσμο όπου κυριαρχούν οι αξίες της ελευθερίας», με τρόπο που ευνοεί την τρομοκράτηση των λαών και την προώθηση των μεθοδεύσεων των ιμπεριαλιστών, σε μια σειρά μέτωπα.

Αλλωστε, η περίοδος που σημειώθηκε το νέο μακελειό συμπίπτει χρονικά με μια σειρά σύνθετες γεωπολιτικές διεργασίες. Εξελίξεις όπως το Brexit και η συνολικότερη συζήτηση για το μέλλον και τη «συνοχή» της ΕΕ, αλλά και η ευρεία συζήτηση περί στρατηγικής για την ασφάλεια και τη σταθερότητα, στην οποία έδωσε νέα προτεραιότητα η πρόσφατη Σύνοδος του ΝΑΤΟ και οι αποφάσεις της αξιοποιούνται από τα αστικά και ιμπεριαλιστικά επιτελεία για να απευθύνουν νέο κάλεσμα συμμόρφωσης στα αντιλαϊκά τους σχέδια.

Το ότι η συγκυρία δεν είναι καθόλου τυχαία φαίνεται και από το ότι, μόλις δυο μέρες πριν το χτύπημα στη Νίκαια, ο Γάλλος ηγέτης, Φρανσουά Ολάντ, είχε αναγγείλει την επιστροφή του αεροπλανοφόρου «Σαρλ Ντε Γκολ» στη Μέση Ανατολή, όπως και την αύξηση των Γάλλων εκπαιδευτών που θα βοηθούν τον ιρακινό στρατό στην επιχείρηση «αντιμετώπισης του Ισλαμικού Κράτους». Επίσης, πριν μερικές μέρες, η Γερμανία είχε δημοσιεύσει τη «Λευκή (της) Βίβλο για την Ασφάλεια», όπου αποτυπώνεται η προσπάθειά της να αποκτήσει ενισχυμένο διπλωματικό και στρατιωτικό ρόλο διεθνώς. Ολα αυτά ενώ πληθαίνουν οι συζητήσεις για ενίσχυση ή διερεύνηση μιας σειράς «αμυντικών συνεργασιών», με επίκεντρο το μέτωπο σε Συρία - Ιράκ αλλά και αλλού.

Το ότι η επίθεση στη Νίκαια θα αξιοποιηθεί για να επιταχυνθούν μια σειρά ενδοϊμπεριαλιστικές διεργασίες φάνηκε και στα κεντρικά άρθρα που εμφανίστηκαν στις γαλλικές και άλλες αστικές εφημερίδες. Χαρακτηριστικό το «εντιτόριαλ» (κύριο άρθρο της σύνταξης) που δημοσίευσε η διαδικτυακή έκδοση της «Λε Μοντ», ελάχιστες ώρες μετά το μακελειό: «Δε θα μιλήσουμε (στο παρόν άρθρο) για την αποτελεσματικότητα των μέτρων που έχουν ληφθεί (σ.σ. το προηγούμενο διάστημα από τη γαλλική κυβέρνηση). Δεν αμφιβάλλουμε ότι η πτώση των ισχυρών θέσεων του Ισλαμικού Κράτους - σε Μοσούλη, Ρακα - θα δώσει ένα απαραίτητο πλήγμα στην αύρα του αήττητου που επιδρά στην παραπλάνηση που μπορεί να επιτύχει. Υπάρχει όμως μια αλήθεια που πρέπει να ειπωθεί: έτσι θα αναπτυχθεί μάχη κατά του τζιχαντισμού, όπως αναπτύχθηκε μάχη και κατά άλλων τρομοκρατικών κινημάτων, θα χρειαστεί χρόνος».

Νέα μέτρα

Από 'κει και πέρα, είναι λογικό να μεγαλώνει και στους ίδιους τους λαούς η οργή για το νέο χαμό ανυποψίαστων και αθώων ανθρώπων: Ενα τεράστιο φορτηγό - ψυγείο ξεχύνεται στη διάσημη παραλιακή λεωφόρο Προμενάντ ντεζ Ανγκλέ, σε μια πόλη που αποτελεί έναν από τους πολυτελέστερους τουριστικούς προορισμούς της Ευρώπης και μια από τις καλύτερα φυλασσόμενες πόλεις της Γαλλίας, παρασέρνοντας και σκοτώνοντας ανθρώπους σε μια διαδρομή περίπου δύο χιλιομέτρων. Μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, οι νεκροί ήταν 84, οι τραυματίες πάνω από 200 και από αυτούς πάνω από 50 ήταν σε κρίσιμη κατάσταση. Ανάμεσα στα θύματα ήταν πολλά παιδιά, όπως και πολλοί τουρίστες.

Είναι καθαρό πως η επίθεση οργανώθηκε με στόχο να υπάρξουν πολλά θύματα, έγινε λίγο μετά την ολοκλήρωση των εκδηλώσεων για την επέτειο από την Αλωση της Βαστίλλης (που είναι εθνική γιορτή στη Γαλλία) στις οποίες, σύμφωνα με τις δημοτικές αρχές της Νίκαιας, συμμετείχαν 30.000 άνθρωποι. Στην εκδήλωση παραβρίσκονταν πολλές οικογένειες. Ο χώρος γέμισε μετά με σορούς, πληγωμένα κορμιά, σαραβαλιασμένα παιδικά καρότσια, τρομαγμένους ανθρώπους που μέχρι πριν λίγα λεπτά κοίταζαν βεγγαλικά στον ουρανό. Είναι δεδομένη η ανησυχία που γεννούν αυτές οι εικόνες σε όλους τους λαούς.

Είναι όμως και κρίσιμο ζήτημα να υπάρξει προβληματισμός για το τι εξυπηρετεί όλο αυτό το σκηνικό που διαμορφώνεται, η νέα επιχείρηση τρομολαγνείας, τα κροκοδείλια δάκρυα που χύνουν οι ίδιοι που στήνουν οργανώσεις τύπου «Ισλαμικού Κράτους».

Ενδεικτικές είναι και οι αποφάσεις που έλαβε η γαλλική κυβέρνηση αμέσως μετά, εμφανίζοντάς τες ως μέτρα «κατά της τρομοκρατίας»: νέα τρίμηνη παράταση του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης (που μια μέρα πριν ο Ολάντ έλεγε ότι «δε θα είχε κανένα νόημα» να παραταθεί ξανά), διατήρηση πάνοπλων στρατιωτών και άλλων δυνάμεων ασφαλείας σε όλες τις πόλεις, αλλά και νέα ενίσχυση «των ενεργειών μας σε Συρία και Ιράκ». Οι ιμπεριαλιστές ανοίγουν νέο δρόμο για την υλοποίηση των αντιλαϊκών τους σχεδίων.


Α. Μ