Η 3η και η 4η του Δεκέμβρη του 1944 έχουν καταγραφεί σαν οι μέρες που άρχισε η ένοπλη αναμέτρηση του λαϊκού κινήματος με το στρατό της αστικής τάξης και τους ιμπεριαλιστές προστάτες της. Η επιδίωξη της αστικής τάξης να αφοπλιστεί ο ΕΛΑΣ εκφράστηκε με ματοκύλισμα της διαδήλωσης στις 3 Δεκέμβρη, μιας διαδήλωσης που αντιδρούσε ακριβώς στον αφοπλισμό του ΕΛΑΣ. Στις 4 Δεκέμβρη, η κηδεία των πρώτων νεκρών ματοκυλίστηκε επίσης. Η ένοπλη αναμέτρηση, με επίδικο πλέον την ίδια την εξουσία, ήταν γεγονός.

Κατά τους αστούς, ο Δεκέμβρης ήταν μια «κομμουνιστική στάση» και μια επιλογή «εθνικού διχασμού»! Κατά τους οπορτουνιστές, που συνηθίζουν να ασελγούν επί των λαϊκών αγώνων που υπερβαίνουν το αστικό πλαίσιο, ο Δεκέμβρης ήταν ένας ακατανόητος τυχοδιωκτισμός!

Ο Δεκέμβρης κατατάσσεται αμετάκλητα στις μεγάλες ώρες της ταξικής πάλης στην Ελλάδα, στις κορυφαίες φάσεις της πορείας του λαϊκού μας κινήματος, κατά τον εικοστό αιώνα.

Οσα κι αν γραφτούν εναντίον του Δεκέμβρη, κατευθυνόμενα ή ανιστόρητα, θα μένει ζωντανό το πύρινο σύνθημα του πανό της ιστορικής φωτογραφίας: ΟΤΑΝ Ο ΛΑΟΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΤΗΣ ΤΥΡΑΝΝΙΑΣ, ΔΙΑΛΕΓΕΙ `Η ΤΙΣ ΑΛΥΣΙΔΕΣ `Η ΤΑ ΟΠΛΑ.