Τη «γλώσσα του σώματος» μελετάνε μια σειρά «ειδικοί» για να αποκρυπτογραφήσουν τι συζητήθηκε και ποιο ήταν το κλίμα της συνάντησης Τραμπ - Σι στο Πεκίνο. Το συμπέρασμα που βγάζουν είναι ότι οι συνομιλίες «πήγαν καλά» και ότι ο κόσμος είναι ...ασφαλέστερος μετά από αυτές, αφού τα βλέμματα, οι χειραψίες και οι αβροφροσύνες των δύο ηγετών εκπέμπουν «αλληλοκατανόηση» και «διάθεση για συνεργασία». Οι αναλύσεις τους βέβαια ελάχιστα «κουμπώνουν» με τις πληροφορίες που δίνουν τα κινεζικά και αμερικανικά επιτελεία, σύμφωνα με τα οποία οι δύο πλευρές επανέλαβαν πάγιες θέσεις για τις διεθνείς εξελίξεις, εκφράζοντας την ...ευχή οι ανταγωνισμοί τους να μην οδηγήσουν σε σύγκρουση, για την οποία προετοιμάζονται και οι δύο. Είναι αποκαλυπτικές οι δηλώσεις του Σι για το θέμα της Ταϊβάν και οι απειλές που συνέχισε να εκτοξεύει ο Τραμπ από το Πεκίνο εναντίον του Ιράν. Καμία γλώσσα του σώματος δεν μπορεί να σκεπάσει τους αγεφύρωτους ανταγωνισμούς στη μάχη για την παγκόσμια πρωτοκαθεδρία, που κλιμακώνεται μέσα από συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για προσωρινούς και εύθραυστους συμβιβασμούς. Και όπως γράφει το αμερικανικό υπουργείο Πολέμου στην «Εθνική Στρατηγική Αμυνας» του 2026, «ο στόχος μας είναι απλός: Να αποτρέψουμε οποιονδήποτε, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας, από το να κυριαρχήσει σε εμάς ή στους συμμάχους μας. Στην ουσία, να δημιουργήσουμε τις στρατιωτικές προϋποθέσεις για μια ισορροπία ισχύος στον Ινδο-Ειρηνικό».