Υπενθυμίζεται ότι πρόκειται για ένα εφ' όλης της ύλης νομοσχέδιο, που μεταξύ άλλων περιλαμβάνει νέες αντιδραστικές ρυθμίσεις έντασης της εμπορευματοποίησης για τα φάρμακα, είτε αυτές αφορούν τα «καινοτόμα» είτε τον αντίστοιχο τομέα της φαρμακευτικής πολιτικής των στρατιωτικών νοσοκομείων και του νοσοκομείου ΝΙΜΤΣ. Περιλαμβάνονται κυρίως μέτρα που απαιτεί η φαρμακοβιομηχανία και το κράτος ρυθμίζει με βασικό κριτήριο τη διακίνηση των φαρμάκων ως εμπορεύματα και όχι τη δωρεάν και απρόσκοπτη διάθεσή τους, με κριτήρια αυστηρά επιστημονικά.

«Και πόσα παραπάνω χρήματα πιστεύετε ότι πρέπει να βάλουμε; Σήμερα η Ελλάδα είναι πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο με όρους ΑΕΠ στη δημόσια φαρμακευτική δαπάνη. Θέλετε να βάλουμε τα διπλάσια; Στην Αμυνα δίνουμε 3% παραπάνω από τις άλλες χώρες. Από πού θα τα κόψουμε; (...) Από ποιον κωδικό; Από τις συντάξεις; Από την Παιδεία;». Αυτόν τον ελεεινό εκβιασμό επιστράτευσε ο υπουργός Υγείας Αδ. Γεωργιάδης, ομολογώντας ότι μια ζωτική ανάγκη του λαού θυσιάζεται για τις ανάγκες της πολεμικής οικονομίας και της στήριξης των ΝΑΤΟικών σχεδίων.

Αναφερόμενος στα πρώτα άρθρα του νομοσχεδίου, ο ειδικός αγορητής του ΚΚΕ Γιώργος Λαμπρούλης τόνισε πως πρόκειται για ρυθμίσεις που στηρίζονται στην παραδοχή ότι το Φάρμακο είναι εμπόρευμα και υπηρετούν τη στήριξη της φαρμακοβιομηχανίας για περαιτέρω κερδοφορία, ενώ περιορίζεται η κρατική χρηματοδότηση για τις ανάγκες των ασθενών.

Σε σχέση με τα λεγόμενα «καινοτόμα» φάρμακα, ανέδειξε ότι στην παραπάνω λογική οφείλεται και η παραδοχή ότι είναι αποκλειστική επιλογή της φαρμακοβιομηχανίας - εάν τα παράξει - πού θα τα κυκλοφορήσει, με βάση το πλήθος της πελατείας της, το ύψος τιμολόγησης και πάει λέγοντας.

«Αυτό όμως που δεν αντιμετωπίζουν οι ρυθμίσεις αυτές του νομοσχεδίου, ούτε θα μπορούσαν βέβαια, είναι η εξής αντίφαση: Το αποτέλεσμα της μεγάλης προόδου που υπάρχει στη δυνατότητα παραγωγής και καινοτόμων φαρμάκων να μην αξιοποιείται καθολικά και απρόσκοπτα απ' όλους όσοι τα έχουν ανάγκη», σημείωσε ο Γ. Λαμπρούλης και ανέφερε συγκεκριμένα την πρόβλεψη στον κρατικό προϋπολογισμό να εγγράφονται ετησίως 50 εκατ. ευρώ για τα καινοτόμα φάρμακα. «Πώς βγάλατε αυτό το ποσό; Πώς έχουν μετρηθεί οι ανάγκες των ασθενών; Αν χρειαστεί επιπλέον ποσό, πώς θα ικανοποιηθεί αυτό το ζήτημα;

Δεύτερον, συγκροτείται διαφορετικός μηχανισμός γι' αυτά τα φάρμακα, πράγμα που σημαίνει και διαφορετική μεταχείριση από το κράτος σε σχέση με τον μηχανισμό Clawback και το Rebate, το οποίο παραπέμπεται σε μελλοντικές ρυθμίσεις.

Τρίτον, η αξιολόγηση και η ένταξη αυτών των φαρμάκων στο Ταμείο Καινοτομίας γίνονται - εκτός των άλλων - με κριτήριο τη δαπάνη που προκαλούν. Υπάρχει ή όχι το ενδεχόμενο ένα χρήσιμο φάρμακο να αποκλείεται λόγω κόστους;».

Παράλληλα διατύπωσε τις επιφυλάξεις του ΚΚΕ για τα άλλα κριτήρια που τίθενται, π.χ. για την «αποτελεσματικότητα», που όμως μπορεί να «μετρηθεί» με διάφορες παραμέτρους, όπως η ηλικία, το προσδόκιμο ζωής, το επίπεδο αντιμετώπισης της νόσου κ.λπ., τα οποία σε συνδυασμό με το κριτήριο του κόστους μπορούν να διαμορφώσουν διαφορετική τελική πιστοποίηση του φαρμάκου, ενώ υπογράμμισε πως τα βασικά στοιχεία της Ερευνας και στο Φάρμακο γίνονται από την ίδια τη φαρμακοβιομηχανία, με ό,τι αυτό σημαίνει.

Για την προώθηση σειράς ρυθμίσεων, κατά πάγιο αίτημα των φαρμακοβιομηχάνων, περιορισμού του Clawback ή του Rebate, στάθηκε στα άρθρα 9 και 10, που αφορούν τα γνωστά δωράκια στη φαρμακοβιομηχανία, αλλά και στη φαρμακευτική δαπάνη του υπουργείου Εθνικής Αμυνας και του Νοσοκομείου ΝΜΤΣ, με απαλλαγή για τη φαρμακοβιομηχανία και ταυτόχρονα κάλυψη του ελλείμματος του ΕΟΠΥΥ από τη φορολογία των εργαζομένων μέσω του κρατικού προϋπολογισμού. Απαλλαγές που μόνο την περίοδο 2018 - 2020 έδωσαν τη δυνατότητα να μπουν στα ταμεία της φαρμακοβιομηχανίας τουλάχιστον 1,5 δισ. ευρώ, την ώρα που οι ασθενείς πληρώνουν πολύ πιο ακριβά τα φάρμακα και ταυτόχρονα καλύπτουν μέσω της φορολογίας τα ελλείμματα του προϋπολογισμού του ΕΟΠΥΥ. συγχρόνως ρυθμίζει με προκλητικό τρόπο (άρθρο 11) «για τα "φτωχαδάκια", τους φαρμακοβιομήχανους, και σε άτοκες μάλιστα δόσεις (36,72), τις αποπληρωμές υποχρεώσεων, όσες έχουν απομείνει, και την ίδια ώρα ξεσπιτώνετε χιλιάδες οικογένειες μέσω των funds», και άλλα πολλά.

Για τα άρθρα 12 και 15 τόνισε την καθιέρωση δαιδαλώδους και χρονοβόρας διαδικασίας, αφού «για σοβαρά ασθενείς βάζετε ένα τσουβάλι φίλτρα για τη δωρεάν χορήγηση φαρμάκων από τον ΕΟΠΥΥ, χωρίς να είναι και δεδομένο αυτό (...) Βάζει τους νοσηλευόμενους ασθενείς που βρίσκονται σε κατ' επείγουσα κατάσταση, που κινδυνεύει ενδεχομένως η ζωή τους, να συνυπογράφουν ότι συναινούν πως το αίτημά τους μπορεί να απορριφθεί. Και ποιος θα αναλάβει την οικονομική δαπάνη; Τι δείχνει η κυβέρνηση; Τον ασθενή και την τσέπη του. Για να περιοριστεί η κρατική ασφαλιστική δαπάνη, στο όνομα των περιβόητων "δημοσιονομικών αντοχών"».

Για το άρθρο 21 και τον καθορισμό του κριτηρίου του ΑΕΠ ως προς την αύξηση ή μείωση του ορίου δαπανών για τη φαρμακευτική δαπάνη, τη νοσοκομειακή φαρμακευτική δαπάνη και τις δαπάνες για τις υπηρεσίες Υγείας του ΕΟΠΥΥ, υπογράμμισε ότι σε αυτήν τη διάταξη «συμπυκνώνεται όλη η αντιλαϊκή πολιτική κατεύθυνση της κυβέρνησης», καθώς οι εργαζόμενοι και ο λαός καλούνται να αποδεχτούν να ματώνουν μέσω της φορολεηλασίας, των πενιχρών μισθών, των ανεπαρκών πακέτων παροχών στην Υγεία και της αύξησης των πληρωμών στα φάρμακα, ώστε να αυξηθεί το ΑΕΠ «και να υπάρξει το ενδεχόμενο να αυξηθεί η δαπάνη για τις ανάγκες της υγείας τους». Ομως - συνέχισε - κάτι τέτοιο δεν εξασφαλίζει αύξηση των παρεχόμενων υπηρεσιών για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψή τους, δεδομένου ότι «αυτές θα συνεχίσουν να καθορίζονται από τον κανονισμό παροχών του ΕΟΠΥΥ, με τις γνωστές περικοπές και τα πλαφόν». Την ίδια στιγμή ωφελημένοι θα είναι οι επιχειρηματικοί όμιλοι στο Φάρμακο και στην Υγεία, «διότι η όποια αύξηση του ορίου δαπανών υπάρξει σημαίνει αντίστοιχη μείωση των ποσών της υποχρεωτικής επιστροφής του Clawback προς τον ΕΟΠΥΥ». Επίσης ανέδειξε μια «κομπίνα» που κάνει η κυβέρνηση με την εν λόγω ρύθμιση, αφού δεν αναφέρεται «κάποια αντίστοιχη αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης στην Υγεία και στα φάρμακα», και επανέφερε την πρόταση του ΚΚΕ να καταργηθεί το Clawback, να χρηματοδοτηθούν πλήρως από το κράτος όλες οι σύγχρονες ανάγκες ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, να φορολογηθεί το μεγάλο κεφάλαιο στο 45% και να καταργηθούν κάθε πληρωμή - συμμετοχή ασθενών σε Υγεία και Φάρμακο, το πλαφόν, οι περικοπές και οι εισφορές των εργαζομένων.

Το δε άρθρο 32, σχετικά με τα φάρμακα προηγμένων θεραπειών, το χαρακτήρισε «προβληματικό», δεδομένου ότι φάρμακα που βρίσκονται ακόμα στη φάση κλινικής μελέτης εξαιρούνται από κάθε θεσμοθετημένο έλεγχο και αυτός ανατίθεται στην ατομική ευθύνη του γιατρού που ζητά την παρασκευή τους και στη συναίνεση του ασθενούς, προσθέτοντας ότι στόχος του άρθρου είναι η απλοποίηση των κλινικών ερευνών των φαρμακευτικών ομίλων.

Αναφερόμενος στις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου για τους γιατρούς και το προσωπικό των δημόσιων μονάδων Υγείας, ο Γ. Λαμπρούλης κατέδειξε ότι συνεχίζεται η τακτική υποστελέχωσής τους, με μεταφορές - αποσπάσεις προσωπικού και μοριοδότηση επικουρικού προσωπικού.

Σχετικά με τις ρυθμίσεις για τα προϊόντα καπνού και κάνναβης, ο βουλευτής του ΚΚΕ Μανώλης Συντυχάκης χαρακτήρισε υποκριτικό το ενδιαφέρον της κυβέρνησης για την προστασία των ανηλίκων και της δημόσιας υγείας.

Σημείωσε πως «δεν είναι τυχαία ούτε η επιλογή να διαλύσει ό,τι υπήρχε στη χώρα μας από κέντρα και προγράμματα πρόληψης, "στεγνής" θεραπείας και κοινωνικής επανένταξης. Είναι επιλογή που εκπορεύεται από την ΕΕ και την έχουν υλοποιήσει πιστά όλες οι μέχρι σήμερα κυβερνήσεις, αφήνοντας τα θεραπευτικά προγράμματα χωρίς επαρκή χρηματοδότηση, χωρίς επαρκές επιστημονικό προσωπικό, καταργώντας το αυτοδιοίκητο του ΚΕΘΕΑ, ενισχύοντας τη "μείωση της βλάβης" και στρώνοντας τον δρόμο στην ιδιωτική Απεξάρτηση».

Υπογράμμισε ότι η κυβέρνηση με τις διατάξεις για την κάνναβη επιδιώκει αφενός με την αύξηση του ορίου περιεκτικότητας της ψυχοδραστικής τετραϋδροκανναβινόλης (από 0,2% σε 0,3%) σε προϊόντα πώλησης κάνναβης να προχωρήσει περαιτέρω τη νομιμοποίησή της στις λαϊκές συνειδήσεις, αφετέρου με την απαγόρευση πώλησης, διακίνησης και διάθεσης ξηρής κάνναβης «να μαζέψει τα ασυμμάζευτα, εξαιρώντας από την απαγόρευση προϊόντα κάνναβης που έχουν χαρακτηριστεί από την ΕΕ τρόφιμα ή καλλυντικά, ενώ είναι εξίσου επικίνδυνα και εθιστικά». Κατήγγειλε ακόμα την προσπάθεια «να θεσπιστεί ένα νομικό πλαίσιο για τη δημιουργία και λειτουργία μεγάλων εταιρειών παραγωγής, εμπορίας και εξαγωγής κάνναβης, ανοίγοντας ένα νέο πεδίο κερδοφορίας για τους επιχειρηματικούς ομίλους», αλλά και για το αστικό κράτος, που «ως προαγωγός προσδοκά περισσότερα κέρδη από τους φόρους παραγωγής και κυκλοφορίας», τονίζοντας ότι «αστικό κράτος και μονοπώλια εμπορεύονται τον ανθρώπινο πόνο». Στηλίτευσε δε την υποκριτική ανησυχία της κυβέρνησης για τους νέους, όταν θεσμοθετεί ως δήθεν μέτρο προστασίας την απόσταση ...200 μέτρων των καταστημάτων πώλησης προϊόντων κάνναβης από τα σχολεία!

Επεσήμανε ακόμα πως «ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΣΟΚ προσφέρουν τις χειρότερες υπηρεσίες όταν ασπάζονται το ότι η "απελευθέρωση" της καλλιέργειας της ιατρικής κάνναβης θα έχει πολλαπλά οικονομικά οφέλη για τη χώρα. Παρουσιάζουν τα ναρκωτικά ως "θεραπεία για πάσα νόσο", τα νομιμοποιούν στις νεανικές συνειδήσεις, επιδοτούν την καλλιέργεια και επεξεργασία της κάνναβης στο όνομα της "πράσινης ανάπτυξης" και προωθούν πολιτικές "μείωσης της βλάβης", αντί για μείωση της ζήτησης. Διοχετεύουν σκόπιμα τα ιδεολογήματα περί "λειτουργικού - μη λειτουργικού" χρήστη, με αποθέωση της ατομικής ευθύνης, αποσιωπώντας σκόπιμα τις κοινωνικές παραμέτρους του πολυπαραγοντικού κοινωνικού φαινομένου της τοξικοεξάρτησης».