Αλατζιάς Νικόλαος του Γεωργίου, γεννημένος 26/1/1913 στο Σουφλί. Αριστος μαθητής Γυμνασίου με διαγωγή κοσμιοτάτη, που μετατράπηκε σε κακή, ως τιμωρία για την επαναστατική του δράση αποβάλλοντάς τον έτσι από όλα τα σχολεία. Τον Αύγουστο 1932 συλλαμβάνεται με άλλους νέους γιατί αναρτήθηκαν στο Σουφλί κόκκινες σημαίες την 1η Αυγούστου, χαρακτηρισμένη από τη Γ' Κομμουνιστική Διεθνή Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ιμπεριαλιστικού Πολέμου. Τον Σεπτέμβρη του 1932 οι δολοφονικές επιθέσεις της Αστυνομίας κατά των προεκλογικών συγκεντρώσεων Ενιαίου Μετώπου Εργατών και Αγροτών στο Σουφλί αντιμετωπίζονται από την αποφασιστική στάση της Κομμουνιστικής Οργάνωσης Σουφλίου, που πραγματοποιεί συγκέντρωση με πάνω από 2.000 εργαζόμενους. Από τον Φλεβάρη του 1933 έως και τον Ιούνη του 1936, στη μεγάλη απεργία των μεταξεργατριών που συσπείρωσε όλο τον λαό της περιοχής, σηροτρόφους, εργάτες γης, οικοδόμους, επαγγελματίες με το σύνθημα «100 δραχμές ή θάνατος», εξακολουθεί να στέλνει ανταποκρίσεις. Ακολουθούν δεκάδες συλλήψεις και εκτοπίσεις, με τον Αλατζιά να βρίσκεται εκτοπισμένος στη Φολέγανδρο σε ηλικία 23 ετών, κι από εκεί στην Ακροναυπλία.
Καδηίκας Ιωάννης του Θεοδώρου, γεννήθηκε το 1913 στο Διδυμότειχο, ράφτης στο επάγγελμα, μέλος της ΟΚΝΕ. Στο αρχείο των εκτελεσμένων εμφανίζεται, πιθανά από λάθος, με καταγωγή από την Πελοπόννησο.
Κηπουρός Απόστολος του Πασχάλη, αγρότης, από το Σουφλί, γεννημένος το 1908. Ηταν στέλεχος του ΚΚΕ με δράση στους εργατικούς αγώνες που αναπτύχθηκαν στο Σουφλί το διάστημα 1930-1936. Με τις μαζικές εκτοπίσεις μετά την απεργία του 1936 στο Σουφλί βρέθηκε εξόριστος, μετά στην Ακροναυπλία, από εκεί στο Στρατόπεδο Χαϊδαρίου και κατόπιν στην Καισαριανή. Η οικογένεια είχε χάσει την επαφή μαζί του την περίοδο από τη σύλληψή του, ενώ ενημερώθηκαν για την εκτέλεσή του μέρες μετά από αυτήν.
Κυρανούδης Αθανάσιος, αγρότης, από το Σουφλί, γεννημένος το 1909. Στέλεχος του ΚΚΕ. Τον Γενάρη 1932 παίρνει μέρος στην ίδρυση του Σωματείου Εργατών Γης στο Σουφλί με τη συμμετοχή 400 εργατών γης και φτωχών χωρικών. Οι πλούσιοι της πόλης πάθανε πανικό από την απροσδόκητη για αυτούς άνοδο του κινήματος και καταβάλλουν απεγνωσμένες προσπάθειες για τη διάλυση του σωματείου. Στις εκλογές του 1934 ήταν υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με τον «κόκκινο δήμαρχο» σύντροφο Κώστα Κολοζώφ. Τον Απρίλιο 1936, κατά την προετοιμασία της απεργίας η Αστυνομία τον τσακίζει στο ξύλο γιατί πήγε στο τυπογραφείο προκήρυξη του σωματείου τους που τάχθηκε στο πλευρό των απεργών.
Ποντίκης Κοσμάς του Στυλιανού, ναυτεργάτης. Στέλεχος του ΚΚΕ και ηγετικό συνδικαλιστικό στέλεχος των ναυτεργατών Αλεξανδρούπολης. Γεννήθηκε το 1904 στην Αίνο Ανατολικής Θράκης και με την οικογένειά του ήρθαν πρόσφυγες στην Αλεξανδρούπολη. Υποψήφιος βουλευτής Εβρου το 1935 με το Ενιαίο Μέτωπο Εργατών Αγροτών και το 1936 με το Παλλαϊκό Μέτωπο. Το 1929 η ψήφιση του Ιδιωνύμου τον βρίσκει εκτοπισμένο στην Ανάφη. Το 1932 εκτοπίζεται στη Σίκινο για έναν χρόνο και το 1934 φυλακίστηκε στις Φυλακές Αίγινας. Τον Οκτώβρη 1933 επιστρέφει στην Αλεξανδρούπολη και ο αγώνας των λιμενεργατών επιβάλλει να επιτραπεί στον Ποντίκη να δουλέψει στο λιμάνι χωρίς να υπογράψει δήλωση, όπως του ζητούσε ο λιμενάρχης. Αναλαμβάνει δράση και αρχές Νοέμβρη κατεβαίνουν σε απεργία αχθοφόροι, ραφτεργάτες, οι φορτοεκφορτωτές, οι οικοδόμοι, οι εργάτες Μετάλλου και οι κεραμοποιοί διεκδικώντας αύξηση μεροκάματου, κοινωνικές ασφαλίσεις και αθώωση των εργατών που δικάζονται για τη διαδήλωση των λιμενεργατών τον Αύγουστο του 1933. Οι αρχές και οι εργοδότες απορρίπτουν τα αιτήματα, η πόλη στρατοκρατείται, οι ηρωικοί καθοδηγητές της απεργίας Σαπουντζής και Ποντίκης καταδικάζονται από το ταξικό δικαστήριο σε 10 χρόνια φυλακή και εξορία συνολικά, μα οι εργάτες της Αλεξανδρούπολης απαντάνε κατεβαίνοντας σύσσωμοι σε πανεργατική απεργία, περικυκλώνοντας το δικαστήριο, με τις αρχές να επιστρατεύουν το Ιππικό να τους διασκορπίσει. Από αρχές του 1934 ο Ποντίκης βρίσκεται φυλακισμένος στην Αίγινα, στη συνέχεια στον Αη Στράτη κι από εκεί στην Ακροναυπλία.
Τούρπας Παναγιώτης του Γεωργίου, γεννήθηκε το 1893 στο Διδυμότειχο. Υπάλληλος του ΟΣΕ και μετά δάσκαλος. Στέλεχος του ΚΚΕ. Τον Ιούνιο 1932 συλλαμβάνεται στο Διδυμότειχο για παράβαση Ιδιώνυμου γιατί του βρήκανε δελτία της «Βοήθειας» και «Ριζοσπάστες» και στέλνεται εξορία στη Φολέγανδρο. Τον Αύγουστο 1935, με τις ομαδικές εκτοπίσεις από Αλεξανδρούπολη και Διδυμότειχο εκτοπίζεται για έναν χρόνο στην Ανάφη. Υποψήφιος βουλευτής Εβρου το 1935 με το Ενιαίο Μέτωπο Εργατών Αγροτών και το 1936 με το Παλλαϊκό Μέτωπο. Είναι μέλος της Οργανωτικής Επιτροπής στο συλλαλητήριο της 17ης Ιούνη 1936 που οργανώνεται στο Διδυμότειχο, στο πλαίσιο της παλλαϊκής απεργίας για τα κουκούλια στην οποία παίρνουν μέρος 1.500 αγρότες, σηροτρόφοι, εργάτες. Συλλαμβάνεται και στέλνεται στην Ακροναυπλία.