Επιθεωρώντας δυνάμεις για τις μάχες που έρχονται τίμησαν τη 1η Μάη εκατοντάδες χιλιάδες εργάτες σε όλη τη Δυτική Ευρώπη.

Τόσο στο Παρίσι όσο και σε άλλες πόλεις της Γαλλίας οι διαδηλώσεις έστειλαν μήνυμα αντίστασης στα σχέδια που φέρνει η συζήτηση για περαιτέρω εντατικοποίηση της εργασίας και κατάργηση αργιών. Τη σκυτάλη παίρνουν τις επόμενες μέρες απεργίες όπως αυτή στην οποία καλεί για τις 4 Μάη η CGT FNIC για τους εργαζόμενους στα μικροβιολογικά εργαστήρια στον ιδιωτικό τομέα, με βασικό αίτημα αξιοπρεπείς αυξήσεις μισθών.

Στο Βέλγιο η 1η Μάη ήταν σταθμός μπροστά στην απεργία που έχουν προκηρύξει τα συνδικάτα για τις 12 Μάη, με αιτήματα να σταματήσει να χρηματοδοτείται ο πολεμικός προϋπολογισμός από τα χρήματα του λάου, να μη γίνει καμία περικοπή στις κοινωνικές δαπάνες, να μην κοπεί ούτε ευρώ από την Υγεία, καμία σκέψη για αύξηση ωραρίων και υπερωριών.

Στην Ιταλία η υπεράσπιση των εργατικών αναγκών συνδέθηκε με την πάλη ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, με την ανακοίνωση της USB προς τους λιμενεργάτες να καταγγέλλει τη δέσμευση που ανέλαβε η ντόπια κυβέρνηση για αύξηση των στρατιωτικών δαπανών στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ μέχρι 5% του ΑΕΠ έως το 2035, τονίζοντας πως «αυτά τα χρήματα πρέπει να δοθούν για τα δικαιώματα των εργαζομένων και όσων δεν έχουν εισόδημα, και όχι για τον επανεξοπλισμό». Επόμενος σταθμός η πανεθνική απεργία σε όλα τα λιμάνια της χώρας στις 7 Μάη, με επίκεντρο την ένταξη του κλάδου στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα.

Οι δυνάμεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ σε διάφορες χώρες της Ευρώπης συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις με τα υλικά τους, ενημερώνοντας για τις θέσεις του Κόμματος σχετικά με τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και τις εξελίξεις συνολικά, αλλά και για τη διέξοδο, την ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος, την αναγκαιότητα και επικαιρότητα του σοσιαλισμού.