Κι ενώ περίσσεψαν οι κομπασμοί για το «οικονομικό και κοινωνικό αποτύπωμα» της σύμβασης και τη «διασφάλιση σταθερών πόρων, που διαχρονικά συνδέονται με κοινωνικές πολιτικές και κοινωφελείς σκοπούς», μια απλή ανάγνωση του περιεχομένου δείχνει πως ο ΟΠΑΠ, θυγατρική του οποίου αποκτά το αποκλειστικό δικαίωμα εκμετάλλευσης των κρατικών λαχείων για 12 χρόνια, δίνει 80 εκατομμύρια ευρώ, το Δημόσιο θα λαμβάνει το 30% επί των μεικτών ετήσιων κερδών με ελάχιστη ετήσια αμοιβή τα 20 εκατομμύρια, όταν η προηγούμενη σύμβαση προέβλεπε τίμημα 190 εκατομμύρια εφάπαξ - πάλι το 30% επί των καθαρών εσόδων - και 50 εκατομμύρια ελάχιστο ετήσιο αντάλλαγμα, 60% περίπου μείωση στα ανταλλάγματα του Δημοσίου από 770 εκατομμύρια ευρώ, την προηγούμενη φορά, στα 320 εκατομμύρια ευρώ τώρα.

«Ποιος θα ωφεληθεί;» ήταν το κρίσιμο ερώτημα που έθεσε ο βουλευτής του ΚΚΕ Μανώλης Συντυχάκης, δίνοντας την προφανή απάντηση ο παραχωρησιούχος ιδιώτης και η κερδοφορία του.

Απαντώντας και στην άσφαιρη κριτική ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και άλλων αστικών κομμάτων για το αν υπάρχουν καλοί και κακοί επενδυτές, αν η σύμβαση ενισχύει τον ανταγωνισμό ή τον περιορίζει, τόνισε πως όλοι τους ασπάζονται «τον καπιταλιστικό ανταγωνισμό, έναν από τους βασικούς νόμους λειτουργίας του καπιταλισμού που ενισχύει τον εκμεταλλευτικό του χαρακτήρα, την κερδοφορία των ομίλων σε βάρος των εργαζομένων. Το κέρδος κυνηγούν και γι' αυτό η διαπλοκή πάει αγκαλιά με το ίδιο το σύστημα».

Σημείωσε πως το ΚΚΕ καταψηφίζει τη σύμβαση με δεδομένο ότι τα λαϊκά στρώματα θα ζημιωθούν πολύπλευρα όχι μόνο οικονομικά αλλά και μέσα από την καλλιέργεια της λογικής του τζόγου, αφού με τη σύμβαση προβλέπεται η επανενεργοποίηση και εκμετάλλευση από τον ιδιώτη και άλλων λαχείων, εκτός από το Λαϊκό και το Εθνικό, όπως είναι το Ευρωπαϊκό, το Στεγαστικό και κυρίως το Στιγμιαίο Λαχείο.

«Εχει να ωφεληθεί σε τίποτα η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα; Οπως ήδη είπαμε, για τον λαό σημαίνει έμμεσοι φόροι, ματωμένα πρωτογενή πλεονάσματα - τα ζούμε άλλωστε - ματωμένα υπερπλεονάσματα μάλιστα, περικοπές στην Υγεία, στην Παιδεία, στην Πρόνοια, στα επιδόματα, ψίχουλα σε συντάξεις και μισθούς. Γι' αυτό λέμε ότι μεγαλώνει η φτώχεια για τους πολλούς και συγκεντρώνεται ο πλούτος στους λίγους, που δυσκολεύονται να επενδύσουν ξανά και να έχουν νέα κέρδη», τόνισε ο Μανώλης Συντυχάκης, προσθέτοντας πως η εκχώρηση στα μονοπώλια των φιλέτων της δημόσιας περιουσίας δίνει διέξοδο στη συσσώρευση κεφαλαίου, δηλαδή στο πρόβλημα των καπιταλιστών, εξασφαλίζοντας στους επενδυτές σίγουρα και μεγάλα κέρδη.

Ο Μ. Συντυχάκης επισήμανε και τα στοιχεία που δείχνουν αύξηση της δαπάνης πανευρωπαϊκά για τυχερά παιχνίδια, μάλιστα σε περιόδους που η φτώχεια μεγαλώνει πολλοί είναι αυτοί που κυνηγούν το αδύνατο και εγκλωβίζονται στην παγίδα του τζόγου. «Οπου υπάρχει τζόγος, εκτός από φτώχεια και δυστυχία, υπάρχει και αθλιότητα, υπάρχει συναλλαγή και διαπλοκή. Και από τζόγο τίποτε άλλο στον τόπο μας, είτε είναι νόμιμος είτε είναι παράνομος» σημείωσε, προσθέτοντας πως «είναι σύμπτωμα του καπιταλισμού ο τζόγος. Η ελεύθερη αγορά λειτουργεί απρόσκοπτα στους ναούς της τύχης, αλλά και εκεί, όπως σε ολόκληρη την κοινωνία, βοηθάει τους έχοντες, διαψεύδοντας όσους ισχυρίζονται πως ο τζόγος είναι κάτι το αταξικό που προσφέρει ίσες ευκαιρίες σε όλους (...) η τράπουλα είναι σημαδεμένη (...) Λύση για εμάς απέναντι στη σαπίλα του καπιταλισμού είναι η οργάνωση του αγώνα, η συμμετοχή στα συνδικάτα, στις σχολές, παντού, για την αλλαγή των συσχετισμών, για να φύγουν οι έμποροι ελπίδων, για να ενισχυθεί η λαϊκή συμμαχία ανάμεσα στην εργατική τάξη και τα υπόλοιπα λαϊκά στρώματα, που θα εμποδίζει τα χειρότερα μέτρα, αλλά ταυτόχρονα θα δημιουργεί προϋποθέσεις για ριζικές αλλαγές στην εξουσία και στην οικονομία».