Στην Αθήνα αναμένεται την ερχόμενη βδομάδα (24-25/4) ο Γάλλος Πρόεδρος Εμ. Μακρόν με απώτερο στόχο την ανανέωση της περιλάλητης διμερούς Συμφωνίας Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης για τη Συνεργασία στην Αμυνα και την Ασφάλεια.

Η συμφωνία υπογράφτηκε αρχικά τον Σεπτέμβριο του 2021 και αναμένεται να την ανανεώσουν έως το 2031, βαθαίνοντας την εμπλοκή στα επικίνδυνα σχέδια του γαλλικού και ευρύτερα του ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού. Θυμίζουμε ότι η Συμφωνία του 2021 προέβλεπε ακόμα και ανάπτυξη ελληνικών τμημάτων στην αφρικάνικη ζώνη του Σαχέλ, σε υποστήριξη των γαλλικών που επιχειρούσαν στην περιοχή. Τώρα ετοιμάζονται να το αναπτύξουν και παραπέρα...

Εξ ου και στην ατζέντα των συνεννοήσεων με Μητσοτάκη περιλαμβάνονται η ενίσχυση της παρουσίας του γαλλικού ΠΝ στην Ανατολική Μεσόγειο, με υποστήριξη από ελληνικούς λιμένες και σε στενή συνεργασία με τις ελληνικές αεροναυτικές δυνάμεις.

Επίσης, η μεγαλύτερη εμπλοκή στον Λίβανο με στόχο τη «σταθερότητα» της χώρας (βλ. μεγαλύτερη εμπλοκή στην αντιμετώπιση της Χεζμπολάχ), η προώθηση του σχεδίου «ReArm» για την ταχύτερη και πληρέστερη πολεμική προπαρασκευή της ΕΕ, αλλά και η συμμετοχή της Ελλάδας στο σχέδιο Μακρόν για επέκταση της γαλλικής πυρηνικής ομπρέλας.

Ως προς το τελευταίο, αρχές Μαρτίου ο Μακρόν έκανε ανακοινώσεις ότι η Γαλλία θα παίξει ρόλο «προηγμένης πυρηνικής ομπρέλας» για ευρωπαϊκά κράτη, ανάμεσά τους την Ελλάδα, ενώ εντάσσονται εκεί και χώρες όπως οι Γερμανία, Βρετανία, Πολωνία, Ολλανδία, Βέλγιο, Σουηδία και Δανία.

Ειδικά για τη χώρα μας λέγεται ότι βασική πρόβλεψη είναι στο στρατιωτικό αεροδρόμιο του Αραξου να μετασταθμεύουν γαλλικά μαχητικά που θα φέρουν πυρηνικά όπλα. Στον Αραξο υπάρχουν αυτές οι υποδομές, αφού μέχρι το 2001 φιλοξενούσε πυρηνικά των Αμερικανών, τα οποία - κάτω και από την πίεση του λαϊκού κινήματος - απομακρύνθηκαν. Ωστόσο οι υποδομές αποθήκευσης και φύλαξης τέτοιων «στρατηγικών» όπλων όχι απλά παρέμειναν, αλλά σύμφωνα με πληροφορίες τα τελευταία χρόνια αναβαθμίστηκαν κιόλας.

Εξάλλου, ο περιλάλητος «συντονισμός» με το ελληνικό ΠΝ δεν περιορίζεται στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά φτάνει έως τα Στενά του Ορμούζ. Χαρακτηριστικά, την προηγούμενη Πέμπτη, η «Καθημερινή» έγραφε ότι «η Γαλλία επιθυμεί τη συγκρότηση ναυτικής δύναμης που θα αναλάβει κάποια αποστολή συνοδείας των πλοίων τα οποία διασχίζουν τα Στενά του Ορμούζ».

Ακόμα ότι «η Αθήνα είχε απορρίψει τη σχετική ιδέα δημοσίως, ωστόσο συζητήσεις είχαν γίνει σε διάφορα επίπεδα», καθώς επίσης ότι «η συζήτηση αυτή έχει επανέλθει και αυτήν τη φορά διεξάγεται με βασικό αντικείμενο τον χρόνο έναρξης μιας τέτοιας αποστολής».

Η εφημερίδα επανήλθε στο θέμα το Σάββατο, μιλώντας για «αναπόφευκτη επανέναρξη των συζητήσεων για τη συγκρότηση ναυτικής δύναμης, η οποία θα διαχειριστεί τη διέλευση εμπορικών πλοίων και τάνκερ διά μέσου των Στενών του Ορμούζ», επιμένοντας ότι «η εξέλιξη αφορά, βεβαίως, και την Ελλάδα, η οποία βρίσκεται ούτως ή άλλως σε διαρκείς διαβουλεύσεις με τη Γαλλία για το ενδεχόμενο συμμετοχής σε ναυτική δύναμη, με σκοπό τη συνοδεία των πλοίων που παραμένουν εντός του Περσικού Κόλπου». Επίσης ότι «η Αθήνα δέχεται πιέσεις από το Παρίσι αλλά και την Ουάσιγκτον για συμμετοχή στη δύναμη».

Σιγά τις ...πιέσεις, θα σκεφτεί κανείς, ξέροντας ότι η κυβέρνηση της ΝΔ έχει ήδη συνυπογράψει με άλλους ηγέτες (Γαλλίας, Ιταλίας, Βρετανίας, Γερμανίας, Καναδά, Δανίας, Ολλανδίας, Ισπανίας, Ιαπωνίας κ.λπ.) Κοινή Δήλωση «για τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή», στην οποία «χαιρετίζουν» την «κατάπαυση του πυρός δύο εβδομάδων που συνήφθη μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν».

«Ενθαρρύνουμε ένθερμα την ταχεία πρόοδο προς μια ουσιαστική διαπραγματευτική διευθέτηση. Αυτό θα είναι κρίσιμο για την προστασία του άμαχου πληθυσμού του Ιράν και τη διασφάλιση της ασφάλειας στην περιοχή. Μπορεί να αποτρέψει μια σοβαρή παγκόσμια ενεργειακή κρίση», προσθέτουν, μπαίνοντας στο ζουμί - τη διασφάλιση των επιχειρηματικών τους ομίλων (από ναυτιλία και διαμετακόμιση έως την Ενέργεια και όλους τους κλάδους που εξαρτώνται άμεσα ή έμμεσα από την πρόσβαση σε φτηνό καύσιμο) απέναντι στους ανταγωνιστές τους.

Εξ ου και καταλήγουν ότι «οι κυβερνήσεις μας θα συμβάλουν στη διασφάλιση της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ», προδιαγράφοντας τις επόμενες κινήσεις για ακόμα βαθύτερη εμπλοκή στη φλεγόμενη περιοχή.

Θυμίζουμε ότι προηγούμενα η κυβέρνηση συνυπέγραψε κι άλλο τέτοιο κείμενο, την Κοινή Δήλωση των 35 - πλέον - κρατών που έχουν εκφράσει την ετοιμότητά τους να συμβάλουν επί του πεδίου στις «απαραίτητες προσπάθειες» για την «ελευθερία της ναυσιπλοΐας» στα Στενά του Ορμούζ.

Μεταξύ των 35 βρίσκονται όλες οι μεγάλες ευρωπαϊκές ναυτικές δυνάμεις (Βρετανία, Γαλλία, Ιταλία, Ολλανδία, Γερμανία), αλλά και άλλα ισχυρά καπιταλιστικά κράτη (Ιαπωνία, Καναδάς, Αυστραλία, ΗΑΕ κ.λπ.). Μάλιστα, λέγεται ότι σε σχετική τηλεδιάσκεψη ο υπουργός Εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτης πρότεινε «η εντολή ανάπτυξης της ναυτικής δύναμης στην περιοχή να αποκτήσει μακροπρόθεσμα χαρακτηριστικά».

Αλλη μια πτυχή είναι η παραπέρα εμπλοκή και στο Ουκρανικό, καθώς λέγεται ότι η γαλλική κυβέρνηση ζητά από την Αθήνα παραχώρηση κάποιων από τα 24 Μιράζ 2000-5 της Πολεμικής Αεροπορίας προς τις ουκρανικές Ενοπλες Δυνάμεις. Και σε αυτή την περίπτωση παζαρεύουν για ανταλλάγματα, όπως ένα ...σκόντο στην τιμή για προμήθεια επιπλέον Rafale για την Πολεμική Αεροπορία.

Θυμίζουμε, ο ίδιος ο υπουργός Αμυνας, Ν. Δένδιας, στο όνομα του «παλαιωμένου εξοπλισμού» έχει αφήσει, ήδη από το 2024, ανοιχτό το ενδεχόμενο «πώλησης» Μιράζ 2000-5 σε άλλες χώρες, ενώ έχουν γίνει σειρά από τέτοιες πωλήσεις προς Ουκρανία, οπλικών συστημάτων και πυρομαχικών, με ενδιάμεσους «αγοραστές» ΗΠΑ και Τσεχία που τα προώθησαν ακολούθως στο καθεστώς του Κιέβου.