Λέγεται συχνά ότι σε κάθε πόλεμο το πρώτο θύμα είναι η αλήθεια. Στην εποχή των social media, των αλγορίθμων και της μαζικής ψηφιακής επικοινωνίας, αυτή η διαπίστωση γίνεται ακόμα πιο έντονη. Οι εικόνες φρίκης ταξιδεύουν μέσα σε δευτερόλεπτα σε όλο τον κόσμο. Βομβαρδισμένα σπίτια, νεκρά παιδιά, απελπισμένοι άνθρωποι. Οι νεκροί αναφέρονται ως αριθμοί, οι συνέπειες των πολέμων θάβονται κάτω από τα ερείπια των «έξυπνων» βομβών, που με προηγμένα συστήματα καθοδήγησης, συντεταγμένες στόχων, δορυφόρους και Τεχνητή Νοημοσύνη, δεν παύουν να αφήνουν πίσω τους έναν όλεθρο από νεκρούς αμάχους.

Οι σκηνές καταστροφής επαναλαμβάνονται καθημερινά. Ο πόλεμος μετατρέπεται σε «ειδησεογραφικό υλικό», σε στιγμιότυπα που αναπαράγονται ασταμάτητα, συχνά αποκομμένα από το πλαίσιο μέσα στο οποίο εξελίσσονται τα γεγονότα. Με αυτόν τον τρόπο δημιουργείται ένα κλίμα συναισθηματικής φόρτισης, στο οποίο η φρίκη γίνεται συνήθεια και τα ερωτήματα για τις πραγματικές αιτίες και τους υπευθύνους του πολέμου θολώνουν ή εξαφανίζονται.

Η εικόνα αυτή δεν είναι τυχαία. Τα ΜΜΕ - και τα ηλεκτρονικά και τα έντυπα - δεν είναι ουδέτεροι παρατηρητές. Ανήκουν σε ισχυρούς επιχειρηματικούς ομίλους, σε καπιταλιστές που έχουν συμφέροντα στην Ενέργεια, στις Μεταφορές, στη Ναυτιλία, στις Κατασκευές. Στην Ελλάδα, σημαντικό μέρος των ΜΜΕ βρίσκεται στα χέρια εφοπλιστών και επιχειρηματιών, που δραστηριοποιούνται διεθνώς και έχουν άμεσο συμφέρον από τις γεωπολιτικές εξελίξεις. Η «αλήθεια» που προβάλλουν είναι η «αλήθεια» που εξυπηρετεί τους δικούς τους σχεδιασμούς και τις επιδιώξεις της αστικής τάξης.

Ακόμα και οι λέξεις που χρησιμοποιούνται στα ρεπορτάζ έχουν τη σημασία τους. Η επιλογή ανάμεσα στην ενεργητική και την παθητική φωνή δεν είναι απλώς γραμματική, αλλά βαθιά πολιτική. Στην ενεργητική φωνή ο δράστης φαίνεται καθαρά: «Το Ιράν βομβάρδισε». Υπάρχει υποκείμενο, ευθύνη και πράξη. Αντιθέτως, στην παθητική φωνή η ευθύνη θολώνει ή εξαφανίζεται: «Βομβαρδίστηκαν ενεργειακές υποδομές στο Ιράν». Η πράξη παρουσιάζεται χωρίς σαφή δράστη, σαν κάτι που απλώς συνέβη. Με αυτόν τον τρόπο, η γλώσσα συμβάλλει στη διαμόρφωση της εικόνας του πολέμου. Αλλοι εμφανίζονται ως δρώντες και άλλοι ως απρόσωπα θύματα ή ακόμα και ως πεδία όπου «συμβαίνουν» γεγονότα, χωρίς να αναδεικνύεται ποιος τα προκαλεί.

Ταυτόχρονα, δεν είναι τυχαίο ότι την ώρα που μεταδίδονται εικόνες πολέμου, σπανίως συζητιέται ουσιαστικά ο ρόλος των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών που γεννούν αυτές τις συγκρούσεις, ποια συμφέροντα συγκρούονται για τον έλεγχο αγορών, ενεργειακών πηγών και δρόμων μεταφοράς. Ιδιαίτερη συμβολή σ' αυτό έχουν οι κάθε λογής «ειδικοί», «διεθνολόγοι» κ.λπ. που επιστρατεύονται στα τηλεοπτικά παράθυρα.

Βεβαίως, πίσω από τις γραμμές σκιαγραφούνται οι επιδιώξεις της αστικής τάξης, ενώ δεν λείπουν και οι κυνικές ομολογίες, όπως η πρόσφατη του υπουργού Αμυνας, Ν. Δένδια, ο οποίος σε τελετή εγκαινίων νέου αξονικού τομογράφου στο Ναυτικό Νοσοκομείο Αθηνών - «δωρεά» εφοπλιστή, καθώς το αστικό κράτος δεν δίνει ούτε τα στοιχειώδη για τις ανάγκες - υπογράμμισε ότι «ο ελληνικός εφοπλισμός διάγει λαμπρές ημέρες κερδών και χάρη στον Νόμο 27/1975 η πατρίδα έχει αποποιηθεί σε μεγάλο βαθμό την προνομία της φορολόγησης των κερδών της εφοπλιστικής δραστηριότητας».

Μάλιστα, ξεγυμνώνοντας όλα τα προσχήματα για τις αποστολές εκτός συνόρων, ο Δένδιας ανέφερε ωμά ότι «τα πλοία μας, τα οποία αυτή τη στιγμή είναι στην Ερυθρά Θάλασσα, είναι ανοιχτά από την Κύπρο, θα είναι αύριο το πρωί ο Θεός ξέρει πού, θα είναι πάντοτε εκεί όμως για να προστατεύουν και τα πλοία με ελληνική σημαία και τα ελληνόκτητα πλοία»!

Βλέπουμε, λοιπόν, ότι η επιδίωξη αυτή είναι εμφανής. Η χώρα προβάλλεται ως ενεργειακός και εμπορευματικός κόμβος για λογαριασμό των σχεδιασμών ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ - Ισραήλ, από τον λεγόμενο «κάθετο διάδρομο» μεταφοράς φυσικού αερίου προς τα Βαλκάνια και την Ανατολική Ευρώπη μέχρι τις υποδομές LNG και τα μεγάλα γεωοικονομικά σχέδια που συνδέουν την Ανατολική Μεσόγειο με την Ευρώπη.

Την ίδια στιγμή, η ελληνόκτητη ναυτιλία αποκομίζει τεράστια κέρδη από τις αναταράξεις στις διεθνείς μεταφορές και τα αυξημένα ναύλα, ενώ επιχειρηματικοί όμιλοι προσβλέπουν και στις μπίζνες της «ανοικοδόμησης» περιοχών που καταστρέφονται από τους πολέμους. Αυτές οι επιδιώξεις παρουσιάζονται ως «εθνικό συμφέρον», ενώ στην πραγματικότητα αποτελούν τα συμφέροντα της ελληνικής αστικής τάξης, των Ελλήνων καπιταλιστών, που αναζητούν αναβαθμισμένο ρόλο στους διεθνείς ανταγωνισμούς.

Ετσι, είναι εμφανές ότι η «αντικειμενικότητα» είναι μια πολύ έωλη και ξεθωριασμένη έννοια, που παρατηρώντας ελάχιστα τα γεγονότα καταλαβαίνεις ότι έχει πάει περίπατο. Η οπτική παραμένει μονόπλευρη και γέρνει προς τη μεριά της αστικής τάξης και των «συμμάχων» που έχει επιλέξει να στηρίξει.

Στην εποχή των social media, όμως, η προπαγάνδα δεν περιορίζεται μόνο στα «παραδοσιακά» ΜΜΕ. Ενα τεράστιο μέρος της διαμόρφωσης της κοινής γνώμης μεταφέρεται στα social media, σε πλατφόρμες όπως το TikTok, το X (πρώην Twitter), το Facebook, το Instagram. Εκεί η διάδοση πληροφοριών γίνεται με ασύλληπτη ταχύτητα, συχνά χωρίς καμία δυνατότητα επαλήθευσης.

Σημαντικό ρόλο σε αυτήν τη διαδικασία παίζουν τα λεγόμενα «bot farms». Δηλαδή δίκτυα χιλιάδων αυτοματοποιημένων ή ψεύτικων λογαριασμών, που λειτουργούν συντονισμένα για να προωθούν συγκεκριμένα μηνύματα. Με μαζικές αναρτήσεις, αναδημοσιεύσεις και σχόλια τα «bot farms» δημιουργούν την ψευδαίσθηση μιας «αυθόρμητης» και μαζικής άποψης. Ετσι, ενισχύουν τη διάδοση προπαγανδιστικών αφηγήσεων, πολλαπλασιάζοντας την επιρροή των κέντρων που βρίσκονται πίσω τους - κρατών, υπηρεσιών, μηχανισμών, μεγάλων εταιρειών.

Παράλληλα, η ραγδαία ανάπτυξη της Τεχνητής Νοημοσύνης (AI) έχει οδηγήσει σε εκθετική αύξηση του περιεχομένου AI που ανεβαίνει στα social media, συμπεριλαμβανομένων τελείως κατασκευασμένων εικόνων, deepfakes (τεχνητά ηχητικά αρχεία ή βίντεο όπου κάποιος εμφανίζεται να λέει ή να κάνει πράγματα που ουδέποτε είπε ή έκανε).

Αν και ανεβαίνει η ικανότητα του κοινού να αναγνωρίζει τέτοια κατασκευάσματα, ή έστω να είναι περισσότερο καχύποπτοι απέναντι στο περιεχόμενο που βλέπουν, αναγνωρίζεται ότι εν τέλει αυτά επιδρούν όχι πρωτογενώς, δηλαδή στο να αλλάξουν ή να διαμορφώσουν μια γνώμη, αλλά δευτερογενώς, συνεισφέροντας σε έναν βομβαρδισμό περιεχομένου που ενισχύει την προπαγάνδα του στρατοπέδου στην οποία ένας χρήστης μπορεί να είναι πιο εκτεθειμένος.

Με αυτήν την έννοια, όσο «ψυλλιασμένος» και να είναι ένας χρήστης, η μεγάλη εικόνα της έκθεσής του στα social media αναπόφευκτα θα γέρνει την πλάστιγγα υπέρ της κυρίαρχης προπαγάνδας, της προπαγάνδας των λίγων, που έχουν στα χέρια τους τα μέσα παραγωγής, επιτρέπουν τη διαμόρφωση αυτού του βομβαρδισμού ψεύτικων υλικών, αλλά και τη μετάδοσή τους.

Ορισμένα ενδεικτικά παραδείγματα από τις πολεμικές συγκρούσεις στη «γειτονιά» μας:

Στον πόλεμο που εκτυλίσσεται στο έδαφος της Ουκρανίας εδώ και 4 χρόνια, η ψηφιακή προπαγάνδα πήρε ανεξέλεγκτες διαστάσεις:

Αξιοποιήθηκαν ευρέως πλάνα από βιντεοπαιχνίδια, που παρουσιάστηκαν ως πλάνα από πραγματικές στρατιωτικές επιχειρήσεις του ουκρανικού στρατού εναντίον του ρωσικού και διαδόθηκαν σε εκατομμύρια χρήστες¹. Μάλιστα, στα σχόλια κάτω από ένα βίντεο με πλάνα από το στρατιωτικό βιντεοπαιχνίδι «Arma 3», που είχε όμως τίτλο «Η αντεπίθεση της Ουκρανίας!» και προσομοίωνε μια πυραυλική επίθεση σε φάλαγγα αρμάτων, ένας χρήστης, που προφανώς το θεώρησε αληθινό, έγραψε: «Πρέπει να ζητήσουμε από την Ουκρανία, μετά από αυτόν τον πόλεμο, να εκπαιδεύσει τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ στο πώς να πολεμούν»...

Διακινήθηκε ακόμα και από επίσημους λογαριασμούς η ιστορία του «φαντάσματος του Κιέβου», ενός Ουκρανού πιλότου που υποτίθεται ότι κατέρριπτε μαζικά ρωσικά αεροσκάφη². Τελικά, οι ίδιες οι ουκρανικές αρχές παραδέχτηκαν ότι δεν πρόκειται για υπαρκτό πρόσωπο, αλλά για έναν μύθο που «ενσάρκωνε το πνεύμα των πιλότων»...

Αξιοποιήθηκαν μαζικά - και από τα 2 στρατόπεδα - «bot farms», με hashtags όπως #IStandWithUkraine και #IStandWithPutin³. Οι εκτιμήσεις αναφέρουν εκατοντάδες χιλιάδες «αυτοματοποιημένους» λογαριασμούς, το οποίο είναι σημαντικό, γιατί εκτός από τη διάδοση fake news και ψεμάτων, όλες οι έρευνες δείχνουν ότι η δραστηριότητα τέτοιων «bots» γρήγορα διοχετεύεται και υιοθετείται και από λογαριασμούς πραγματικών ανθρώπων, οι οποίοι είναι εκτεθειμένοι σε έναν τεράστιο όγκο fake υλικού, αποδεχόμενοι την εικονική πραγματικότητα που τους παρουσιάζεται ως αλήθεια.

Χαρακτηριστικό του πολύ σφιχτού ελέγχου κάθε πληροφορίας που «βγαίνει» από την Ουκρανία, αλλά και της αυξημένης κρατικής καταστολής και λογοκρισίας, είναι το γεγονός ότι - με πολύ ελάχιστες εξαιρέσεις - εικόνες «αντιπολίτευσης» μέσα από την Ουκρανία ή εικόνες από τη σκληρή πραγματικότητα εκατομμυρίων λαού στα μετόπισθεν δεν έχουν βγει προς τα έξω. Με αυτόν τον τρόπο ενισχύεται και η εικόνα της ευρωατλαντικής προπαγάνδας ότι «ο λαός της Ουκρανίας είναι ενωμένος», κάτι που δεν φαίνεται να ισχύει για τους χιλιάδες νέους που τους συλλαμβάνει η στρατονομία στη μέση του δρόμου για να τους στείλει στο μέτωπο, τη στιγμή που για τα παιδιά της αστικής τάξης και των αυλικών της, με κάτι χιλιάδες ευρώ εξαργυρώνονται όλα.

Τις πρώτες μέρες του Οκτωβρίου του 2023 υπήρξε συντονισμένη καμπάνια στα social media, που περιλάμβανε έναν μεγάλο όγκο «bots», αλλά και influencers, celebrities, ακόμα και του Hollywood⁴, που προωθούσαν πολύ επιθετικά τα προσχήματα του κράτους - δολοφόνου Ισραήλ για την έναρξη της νέας κλιμάκωσης της επίθεσης εναντίον του παλαιστινιακού λαού.

Η φίμωση και η λογοκρισία στον δίκαιο αγώνα του παλαιστινιακού λαού ήταν πρωτοφανής. Δεν υπήρχε ανάρτηση αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη που να μην «μπλοκαρίστηκε» στα social media, με προκάλυμμα το δήθεν βίαιο περιεχόμενο, κάτι που φυσικά ουδέποτε έχει επηρεάσει την αναπαραγωγή της προπαγάνδας του ευρωατλαντικού στρατοπέδου. Αλλωστε, υπήρχαν πάμπολλες καταγγελίες ότι συνολικά ο έλεγχος περιεχομένου (moderation) των social media ήταν σαφέστατα υπέρ του Ισραήλ⁵.

Στο TikTok διακινήθηκαν πολλά ψεύτικα βίντεο που υποτίθεται ότι αποτύπωναν την επίθεση της Χαμάς στο rave πάρτι στο Ισραήλ, τα οποία αποδείχθηκε ότι ήταν παλιότερα πλάνα από αντίστοιχο πάρτι στην Αίγυπτο. Επίσης, θυμίζουμε ότι το Ισραήλ - και από επίσημους λογαριασμούς - διακινούσε ψεύτικες, ΑΙ φωτογραφίες που έδειχναν δολοφονημένα μωρά και άλλα αντίστοιχα.

Πρόσφατα εντοπίστηκε συντονισμένη ισραηλινή καμπάνια στα social media⁶ μέσω ενός δικτύου ψεύτικων λογαριασμών φοιτητών και ακτιβιστών, με περιεχόμενο παραγόμενο από Τεχνητή Νοημοσύνη και στόχο τη διαμόρφωση θετικού κλίματος για τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού και τη σφαγή στη Γάζα.

Στην περίπτωση της ιμπεριαλιστικής επέμβασης των ΗΠΑ - Ισραήλ εναντίον του Ιράν αναδεικνύεται μια διαφορετική, αλλά εξίσου επικίνδυνη τακτική στην πολεμική προπαγάνδα. Οχι ένα κυρίαρχο ψέμα, αλλά πολλά αντικρουόμενα αφηγήματα⁷. Γεμίζουν το διαδίκτυο και τα social media με πολλές, αντιφατικές πληροφορίες, για να προξενήσουν την αίσθηση ότι δεν μπορείς να ξέρεις τι πραγματικά συμβαίνει. Αλλωστε, έτσι ερμηνεύονται από τα αστικά ΜΜΕ και οι παρεμβάσεις του Προέδρου των ΗΠΑ.

Η πολεμική σύγκρουση των ΗΠΑ - Ισραήλ εναντίον του Ιράν θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι η πρώτη σύγκρουση όπου η Τεχνητή Νοημοσύνη κατέκλυσε το περιβάλλον πληροφοριών σε πρωτοφανή κλίμακα⁸. Στον πόλεμο στο Ιράν υπάρχει τεράστια παραγωγή περιεχομένου δημιουργημένου με Τεχνητή Νοημοσύνη. Ετσι, έχει εμφανιστεί η τάση να απορρίπτεται ως «ψεύτικο» ακόμα και πραγματικό υλικό.

Πρόσφατα υπήρξαν αναφορές στην προσπάθεια των ΗΠΑ - Ισραήλ να προωθήσουν συσκευές «Starlink» στην επικράτεια του Ιράν (όπου είναι απαγορευμένες)⁹, με προφανή στόχο να μπορέσουν να δώσουν πρόσβαση στο διαδίκτυο η οποία να προσπερνά τους περιορισμούς που θέτει η ιρανική κυβέρνηση, και να διαμορφώσουν όρους ανατροπής του καθεστώτος εκ των έσω με μεγαλύτερη ευκολία.

Βεβαίως, είναι σαφές ότι και τα δύο στρατόπεδα έχουν επενδύσει στη μάχη των social media. Δεν είναι τυχαίες οι παραγωγές οπτικοακουστικού υλικού πολεμικής προπαγάνδας (με αξιοποίηση και AI) που διακινούνται καθημερινά από τον Λευκό Οίκο, αλλά και από το ιρανικό καθεστώς.

Απ' όλα τα παραπάνω προκύπτει ότι η πληροφορία που διαδίδεται μέσω των social media δεν είναι απλώς ένα μέσο ενημέρωσης του κόσμου, αλλά αποτελεί «όπλο». Γι' αυτό, όλα τα εμπλεκόμενα ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα επενδύουν συστηματικά στα social media για τη διαμόρφωση συνειδήσεων, τον «χρωματισμό» των εξελίξεων και γεγονότων, την καλλιέργεια εικόνας ισχύος. Ακόμα κι όταν ένα ψέμα δεν πείθει, ο τεράστιος όγκος πληροφορίας οδηγεί τον χρήστη σε σύγχυση και τελικά σε παθητικότητα.

Αλλωστε, η τεχνολογία διευκολύνει τη μαζική παραγωγή παραπληροφόρησης. Βίντεο από παλιότερες συγκρούσεις ή ακόμα και από εντελώς άσχετα γεγονότα εμφανίζονται ξανά ως δήθεν «νέες εικόνες» από τα πεδία των μαχών. Σκηνές από άλλες χώρες, από φυσικές καταστροφές ή ακόμα και από κινηματογραφικές παραγωγές παρουσιάζονται ως πραγματικά γεγονότα του πολέμου. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων της ΕΡΤ, κατά τη διάρκεια ρεπορτάζ για τις κινητοποιήσεις στο Ιράν, προβλήθηκαν αποσπάσματα από συγκρούσεις και επεισόδια που έγιναν μετά τη συναυλία του Λεξ στη Θεσσαλονίκη το 2025! Σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί η χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης.

Η μετατόπιση του κοινού σε πηγές ενημέρωσης πέρα από τις παραδοσιακές, όπως είναι τα social media, έχει κάνει τα αστικά επιτελεία να πάρουν έγκαιρα τα μέτρα τους, αφού είναι περιττό να αναφέρουμε ότι οι μεγάλες πλατφόρμες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης διατηρούν στενές σχέσεις και επαφές με τους κρατικούς μηχανισμούς και τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις. Εκτός αυτού, τα μέσα αυτά δεν είναι κάποια ανεξάρτητη όαση ελευθεροτυπίας. Ανήκουν σε δισεκατομμυριούχους και εκφράζουν την άποψη του κεφαλαίου. Γι' αυτό οι αλγόριθμοί τους είναι ικανοί είτε να προωθήσουν μια είδηση είτε να θάψουν μια άλλη.

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, όπου η πληροφορία μετατρέπεται σε όπλο των ιμπεριαλιστών, οι εικόνες και τα βίντεο χρησιμοποιούνται για να διαμορφώσουν συνειδήσεις, να κατευθύνουν την κοινή γνώμη, να νομιμοποιήσουν στρατιωτικές επεμβάσεις ή πολιτικές επιλογές, να στρώσουν το έδαφος αποδοχής από τον λαό της πιο βαθιάς συμμετοχής στον πόλεμο (μιλώντας για την Ελλάδα).

Επομένως, το ίδιο ένστικτο που οδηγεί στην απόρριψη, στην καχυποψία απέναντι στην ενημέρωση από τα παραδοσιακά ΜΜΕ, διατηρεί την ισχύ του στο ακέραιο για την πληροφορία που περνάει μέσα από κόμβους των social media.

Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση, η ανάγκη για κριτική σκέψη και ουσιαστική ενημέρωση γίνεται πιο επιτακτική από ποτέ. Οι πηγές ενημέρωσης που δεν ελέγχονται από τα συμφέροντα του κεφαλαίου, όπως ο «Ριζοσπάστης», ο «Οδηγητής», το «902.gr», αναλαμβάνουν τη μεγάλη ευθύνη και το βάρος της αποκάλυψης της αλήθειας, της αποκωδικοποίησης των εξελίξεων, που επιβεβαιώνουν και τις εκτιμήσεις του ΚΚΕ αλλά και τη δυνατότητα ο λαός να παρέμβει στις εξελίξεις, να βάλει εμπόδια στην πολιτική της πολεμικής εμπλοκής της χώρας, να μην πληρώσει τα σπασμένα με νέες θυσίες για τα κέρδη των λίγων.

Συνεπώς, ό,τι βλέπει κανείς στο κινητό του δεν σημαίνει ότι είναι αλήθεια. Αντιθέτως, πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας ότι πολλές φορές, εξαιτίας της αστραπιαίας ταχύτητας μετάδοσης της εικόνας μέσω των κοινοποιήσεων και των αλγορίθμων, η προπαγάνδα των ιμπεριαλιστών μπορεί να προτιμά αυτόν τον τρόπο δράσης απ' ό,τι τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης, για να γίνει κυρίαρχη.

Γιατί όσο ο πόλεμος παρουσιάζεται ως μια αλληλουχία αποσπασματικών εικόνων φρίκης, χωρίς να αναδεικνύονται οι πραγματικές του αιτίες, τόσο πιο εύκολα αποκρύπτεται η ουσία ότι πίσω από κάθε σύγκρουση βρίσκονται ισχυρά οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα, κρύβεται η μάχη για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Και όσο αυτή η αλήθεια μένει στο σκοτάδι, τόσο πιο εύκολα οι λαοί καλούνται να αποδεχτούν τον πόλεμο ως «αναπόφευκτο», να στοιχηθούν πίσω από τους σχεδιασμούς των δικών τους αστικών τάξεων και να πληρώσουν το τίμημα ανταγωνισμών που δεν είναι δικοί τους.

Γι' αυτό και η αποκάλυψη της πραγματικής αλήθειας του πολέμου είναι ένα ζήτημα που ξεφεύγει από τα στενά όρια της ενημέρωσης και γίνεται ζήτημα πολιτικής στάσης, όπλο για την οργάνωση της πάλης. Αυτή η αλήθεια αμφισβητεί την εικόνα της παντοδυναμίας των εκμεταλλευτών, φανερώνει τις ρωγμές στο στρατόπεδο του αντιπάλου, αποκαλύπτει ότι ο δρόμος της πάλης ενάντια στην πολεμική εμπλοκή, ο δρόμος της ανατροπής του συστήματος των πολέμων και της εκμετάλλευσης αποτελεί τη μόνη ρεαλιστική διέξοδο για τον λαό, κόντρα στον «ρεαλισμό» της υποταγής.

Παραπομπές:

1. https://www.euronews.com/my-europe/2025/06/10/fake-war-in-ukraine-clips-from-video-games-mislead-millions-on-social-media

2. https://www.bbc.com/news/world-europe-61285833

3. https://link.springer.com/chapter/10.1007/978-3-031-19097-1_3

4. https://www.creativecommunityforpeace.com/blog/2023/10/12/israel-under-attack-open-letter/

5. https://au.news.yahoo.com/mum-performed-oral-sex-boy-042810487.html?guccounter=1

6. https://www.reuters.com/technology/meta-identifies-networks-pushing-deceptive-content-likely-generated-by-ai-2024-05-29/

7. https://www.dw.com/en/fact-check-debunking-social-media-claims-about-the-iran-war/a-76196001

8. https://www.techpolicy.press/how-ai-content-detection-is-being-weaponized-in-the-iran-war/

9. https://www.aa.com.tr/en/science-technology/us-sent-thousands-of-starlink-terminals-to-iran-after-january-protest-crackdown-report/3828497