«Μια ειλικρινή και ανοιχτή» συζήτηση «μεταξύ δύο καλών φίλων» χαρακτήρισε ο γγ του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε τη συνάντηση που είχε την Πέμπτη στην Ουάσιγκτον με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, αν και αρνήθηκε επίμονα να διευκρινίσει αν ο δεύτερος επανήλθε σε σκέψεις για αποχώρηση της χώρας του από τη λυκοσυμμαχία, επαναλαμβάνοντας ωστόσο ότι «είναι ολοφάνερα απογοητευμένος με κάποια μέλη του ΝΑΤΟ».

Μετά τις επαφές που είχε ο Ρούτε με τον Αμερικανό ΥΠΕΞ Μάρκο Ρούμπιο εκδόθηκε μια λιτή ανακοίνωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, που ανέφερε ότι οι δύο αξιωματούχοι «συζήτησαν την επιχείρηση "Epic Fury", τις συνεχιζόμενες προσπάθειες υπό την ηγεσία των ΗΠΑ για τον τερματισμό του πολέμου Ρωσίας - Ουκρανίας μέσω διαπραγματεύσεων» και «την αύξηση του συντονισμού και της μετατόπισης βαρών με τους συμμάχους του ΝΑΤΟ».

Ούτε για τη δίωρη συζήτηση Τραμπ - Ρούτε έγινε αναλυτική ενημέρωση, πέρα από όσα είπε ο επικεφαλής του ΝΑΤΟ σε εκπομπή του αμερικανικού τηλεοπτικού δικτύου CNN. Εκεί, αν και προσπάθησε να αποφύγει απανωτά ερωτήματα για το πώς οι ΗΠΑ εξετάζουν πλέον τη συμμετοχή τους στο ΝΑΤΟ, τόνισε πάνω από τρεις φορές ότι «κατανοεί πλήρως» τον Τραμπ και τις ανησυχίες του... Την ίδια στιγμή ο Ρούτε εξήγησε πως «κατόρθωσα να του επιστήσω την προσοχή στο ότι η μεγάλη πλειοψηφία των ευρωπαϊκών εθνών βοήθησε - με βάσεις, με υλικοτεχνική υποστήριξη, με υπερπτήσεις» (κομβική είναι η βάση της Σούδας) και πρόσθεσε:

«Επίσης υπάρχει πλατιά στήριξη στο γεγονός ότι η υποβάθμιση της πυρηνικής ικανότητας και της βαλλιστικής πυραυλικής ικανότητας του Ιράν ήταν πραγματικά ένα θέμα ζωτικής σημασίας, και ότι σε αυτό το σημείο μόνο οι ΗΠΑ ήταν σε θέση να το κάνουν αυτό». Οπως τόνισε, μάλιστα, θύμισε στον Αμερικανό Πρόεδρο ότι «υπό τη δική του ηγεσία στη Χάγη έφερε τη δέσμευση για το 5% (σ.σ. εκτόξευση των στρατιωτικών δαπανών των κρατών - μελών στο 5% του ΑΕΠ τους), που συνιστά μεταμορφωτική αλλαγή στο ΝΑΤΟ - μια μεταμορφωτική κληρονομιά που αφήνει πίσω του».

Την ίδια στιγμή, ενδιαφέρον για νέα παζάρια που πιθανώς ξεκινήσουν εντός της λυκοσυμμαχίας ήταν το δημοσίευμα της «Wall Street Journal» σύμφωνα με το οποίο «ο Τραμπ σκέφτεται να "τιμωρήσει" ορισμένους ΝΑΤΟικούς συμμάχους που δεν ήταν βοηθητικοί απέναντι σε ΗΠΑ και Ισραήλ στον πόλεμο στο Ιράν», με «πρόταση μεταξύ άλλων για αποχώρηση αμερικανικών στρατευμάτων από χώρες που δεν βοήθησαν στον πόλεμο και να τα σταθμεύσει σε άλλες χώρες, που στάθηκαν πιο υποστηρικτικές της αμερικανικής στρατιωτικής επιχείρησης».

Ο Ρούτε δεν το επιβεβαίωσε, αλλά ούτε και το διέψευσε, όπως επίσης δεν απάντησε στο ερώτημα αν η σημερινή αμερικανική κυβέρνηση εξετάζει το ενδεχόμενο «να προσφέρει μικρότερη στήριξη» στο ΝΑΤΟ από ό,τι προηγούμενες κυβερνήσεις των ΗΠΑ. Περιορίστηκε να πει ότι ο Τραμπ «είναι απογοητευμένος», αλλά «άκουγε με προσοχή τα επιχειρήματά μου για το τι συμβαίνει (...) Ηταν μια πολύ ειλικρινής, πολύ ανοιχτή συζήτηση».

Απαντώντας δε στα περί «αμυντικού χαρακτήρα» του ΝΑΤΟ, ξεκαθάρισε ότι «κανείς δεν μπορεί να αμυνθεί, να υπερασπιστεί τον εαυτό του, χωρίς φονική δράση», πανηγυρίζοντας για την εκτόξευση των στρατιωτικών δαπανών σε πολλά μέλη, π.χ. με διπλασιασμό στη Γερμανία μέσα στα τελευταία χρόνια κ.λπ. Υπεραμυνόμενος δε ουσιαστικά και της επέμβασης στο Ιράν, μίλησε για «μεγάλο κίνδυνο» που αυτό συνιστούσε «για την Ευρώπη», «υπαρξιακό κίνδυνο για το Ισραήλ» και «τη Μέση Ανατολή», συμπεραίνοντας επίμονα ότι «όλος ο κόσμος είναι ασφαλέστερος χάρη σε αυτόν τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, που υποβαθμίζει τις ικανότητες του Ιράν, κάτι που πολλοί στην Ευρώπη αναγνώρισαν. Αναγνώρισαν δηλαδή ότι το να συνεχίζουμε απλά να μιλάμε για το πρόβλημα του Ιράν, και πώς θα αντιμετωπίσουμε το πυρηνικό και βαλλιστικό του πρόγραμμα, πιθανότατα θα οδηγούσε σε σημείο όπου πλέον δεν θα μπορούσαμε να το αντιμετωπίσουμε».

Διαφημίζοντας δε το ΝΑΤΟ ως «πλατφόρμα παραγωγής ισχύος» για ΗΠΑ και Ευρωπαίους, κατέληξε ότι η σημερινή κατάσταση στις σχέσεις μεταξύ των ΝΑΤΟικών «συμμάχων» συνιστά μια «νεφελώδη εικόνα, όχι άσπρη ή μαύρη».

Μετά τη συνάντηση με τον Ρούτε ο Τραμπ επανήλθε με ανάρτησή του στο «Truth Social», σχολιάζοντας ότι «το ΝΑΤΟ δεν ήταν εκεί όταν το χρειαστήκαμε, και δεν θα είναι εκεί αν το χρειαστούμε ξανά».

Η δε Καρολάιν Λέβιτ, εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, ερωτηθείσα σχετικά με διαδικτυακή συνάντηση που είχαν στρατιωτικοί αξιωματούχοι των περίπου 40 κρατών που μετά από πρόταση του Λονδίνου εξετάζουν (χωρίς τις ΗΠΑ, τουλάχιστον ακόμα) «πιθανές απαντήσεις» για την ασφαλή διέλευση του Ορμούζ, σχολίασε ότι αυτοί «οι Σύμμαχοι δοκιμάστηκαν και απέτυχαν».

Ας καταγραφεί τέλος η αναφορά του Γάλλου Προέδρου Εμανουέλ Μακρόν σε ομάδα 15 χωρών που επίσης προσανατολίζονται σε κοινή δράση για την ασφαλή ναυσιπλοΐα στον Περσικό Κόλπο. Χωρών οι οποίες - όπως ισχυρίστηκε - «κινητοποιούνται επί του παρόντος και συμμετέχουν στον σχεδιασμό, υπό την ηγεσία της Γαλλίας, για να καταστεί δυνατή η υλοποίηση» μιας «αυστηρά αμυντικής αποστολής σε συντονισμό με το Ιράν για να διευκολυνθεί η επανέναρξη της κυκλοφορίας» στα Στενά του Ορμούζ.