Με αφορμή την πρόσφατη επίσκεψη που πραγματοποίησε ο αναπληρωτής υπουργός Αθλητισμού Γιάννης Βρούτσης στη Λάρισα, η Επιτροπή Περιοχής Θεσσαλίας του ΚΚΕ σε ανακοίνωσή της στέκεται στις πολιτικές για τον αθλητισμό που εφαρμόζει και η κυβέρνηση της ΝΔ και οι οποίες έχουν ως στόχο την υποταγή του αθλητισμού στις λογικές του κόστους - οφέλους. Κάτι που όπως επισημαίνει αναδείχθηκε και από την επίσκεψη του αναπλ. υπουργού, αλλά και από τη φιέστα της δημοτικής αρχής Μαμάκου για να παρουσιάσει το χρονοδιάγραμμα των απαιτούμενων έργων στις υποσυντηρημένες και γερασμένες αθλητικές εγκαταστάσεις του ΕΑΚ. Οι όποιες εξαγγελίες έγιναν, υπογραμμίζει η ΕΠ Θεσσαλίας του ΚΚΕ, στην πραγματικότητα επιβεβαίωσαν ότι η πόλη της Λάρισας θα παραμείνει με λειψές αθλητικές υποδομές, ενώ ορισμένες προκάτ κατασκευές - προπονητήρια που ανακοινώθηκαν για την υπόλοιπη Θεσσαλία δεν καλύπτουν τις ανάγκες για γήπεδα και το κόστος συντήρησης και λειτουργίας θα περάσει στους δήμους, με ό,τι συνεπάγεται αυτό.

Αναλυτικά η ανακοίνωση της ΕΠ Θεσσαλίας:

Τρία χρόνια πέρασαν από τότε που ο κ. Βρούτσης έβαλε λουκέτο στις εγκαταστάσεις του σταδίου και του κλειστού γυμναστηρίου Αλκαζάρ, όπως και του κλειστού κολυμβητηρίου, που λειτουργεί χωρίς αποδυτήρια. Και αυτό που εξήγγειλε το περασμένο Σάββατο από το δημαρχείο της Λάρισας ήταν ένα διετές χρονοδιάγραμμα για να παραδοθούν τα έργα 8,7 εκατ. ευρώ συντήρησης και αποκατάστασης των αθλητικών υποδομών. Βέβαια, όπως γνωρίζουν όλοι, αυτά τα χρονοδιαγράμματα ούτε σίγουρα είναι, ούτε τηρούνται με ακρίβεια, καθώς θα εξαρτηθούν από την ταχύτητα απορρόφησης των οικονομικών πόρων, όπως και τους εργολάβους που αναλαμβάνουν και οι οποίοι μπουκώνονται με ζεστό κρατικό και ευρωενωσιακό χρήμα.

Επίσης, τα γήπεδα - μπαλόνια που ανακοίνωσε δεν αντικαθιστούν το κενό που αφήνει η κατεδάφιση του κλειστού γυμναστηρίου Αλκαζάρ, γιατί άλλο πράγμα είναι ένα προπονητήριο - μπαλόνι, που σαν κατασκευή, όπου έγινε, προκαλεί αντιδράσεις για τη λειτουργικότητά του και το κόστος συντήρησής του, και άλλο ένα κλειστό γυμναστήριο χωρητικότητας 1.000 θεατών, όπως ήταν το κλειστό του Αλκαζάρ.

Το μόνο βέβαιο από τις προχθεσινές εξαγγελίες είναι ότι η πόλη της Λάρισας θα μείνει για άλλα δυο χρόνια με λειψές αθλητικές υποδομές και τα αθλητικά σωματεία θα στριμώχνονται σε Νεάπολη και Αγ. Θωμά, που δεν επαρκούν και που χρήζουν και αυτά άμεσων παρεμβάσεων, που όμως δεν βρίσκονται μέσα στα έργα που προγραμματίζονται για την επόμενη διετία.

Οσο για τα 9 κλειστά κολυμβητήρια και τα 5 κλειστά γυμναστήρια σε όλη τη Θεσσαλία που ανακοινώθηκαν στην ίδια εκδήλωση από την περιφερειακή αρχή των ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ, μόνο ως αστείο μπορεί να εκληφθεί. Γιατί πρόκειται για προκάτ κατασκευές - προπονητήρια, και όσο για τα κολυμβητήρια, μιλάμε για «γούρνες με νερό», 25άρες χωρίς άλλες υποδομές, που θα πρέπει το κόστος συντήρησης και λειτουργίας τους να το επωμιστούν οι δήμοι, φυσικά χωρίς καμία χρηματοδότηση από το κεντρικό κράτος.

Ο κ. Βρούτσης, παρά τους ανέξοδους πανηγυρισμούς για τα 8,7 εκατ. ευρώ έργων και για τη μόνιμη αύξηση της χρηματοδότησης κατά 75,3% του ΕΑΚ Λάρισας, στα 1,3 εκατ. ευρώ, παρέλειψε να πει ότι το συνολικό ποσό της επιχορήγησης δεν ακουμπά ούτε εκείνο του 2010, που ήταν στα 1,7 εκατ. ευρώ. «Ξέχασε» να αναφερθεί στο ότι για 14 χρόνια, και με κυβερνήσεις της ΝΔ αυτό το διάστημα, η τακτική επιχορήγηση δεν ξεπέρασε ποτέ τα 750.000 ευρώ και, φυσικά, ούτε αυτή η αύξηση τα τελευταία δύο χρόνια δεν θα φτάσει, μετά τις τεράστιες αυξήσεις στην ενεργειακή δαπάνη, και το ΕΑΚ θα φτάσει στα όρια της λειτουργίας του.

Επίσης, δεν είπε κουβέντα για την ανάγκη άμεσης ενίσχυσης του ΕΑΚ Λάρισας με μόνιμο προσωπικό, καθώς οι λιγοστοί υπάλληλοί του, 5 μόνιμοι και 5 με προγράμματα της ΔΥΠΑ, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που καταβάλλουν, αδυνατούν να αντεπεξέλθουν στη συντήρηση των τεράστιων σε έκταση εγκαταστάσεων.

Ολα αυτά επιβεβαιώνουν για άλλη μια φορά την εκτίμηση του ΚΚΕ ότι η υποσυντήρηση και το «λουκέτο» στις αθλητικές υποδομές της χώρας έχουν τη σφραγίδα όλων των κυβερνήσεων διαχρονικά, γιατί άφησαν τα στάδια σ' αυτήν την άθλια κατάσταση.

Η ανυπαρξία ολοκληρωμένου σχεδίου συντήρησης και αποκατάστασης των όποιων προβλημάτων δημιουργούνται, αλλά και σχεδίου κατασκευής νέων σταδίων, δεν είναι αποτέλεσμα ανικανότητας, αλλά πολιτικής επιλογής που θέτει για άλλη μια φορά στο ζύγι «κόστους - οφέλους» τις λαϊκές ανάγκες, στον αντίποδα των δισεκατομμυρίων ευρώ που δαπανώνται για τις ΝΑΤΟικές δαπάνες, τις επενδύσεις της ΕΕ στο πλαίσιο της πολεμικής προετοιμασίας της οικονομίας και την κερδοφορία των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.

Σήμερα, αξιοποιώντας τη χρόνια εγκατάλειψη των αθλητικών εγκαταστάσεων, η κυβέρνηση προχωρά πιο γρήγορα στην ενίσχυση της επιχειρηματικής δράσης στον χώρο του Αθλητισμού, αξιοποιώντας όλες τις ευρωενωσιακές κατευθύνσεις, που αποδίδονται και με τα λόγια του τότε υπουργού Αθλητισμού του ΠΑΣΟΚ, Νικητιάδη, το 2011, που έλεγε στη Βουλή: «Γήπεδα, στάδια, κολυμβητήρια; Να μάθουν να παράγουν και χρήμα. Μπορούν να το παράξουν. Εμείς πρέπει να δώσουμε τις κατευθύνσεις, και σε κάθε περίπτωση αυτή είναι η κατεύθυνση που δίνει και η ΕΕ». Με λίγα λόγια, ο Αθλητισμός είναι εμπόρευμα και είναι προσβάσιμο σε όποιον έχει την οικονομική ευχέρεια.

Ολα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα το τελευταίο διάστημα να πυκνώνουν οι διαμαρτυρίες και οι καταγγελίες από τα αθλητικά σωματεία απέναντι τόσο στη διοίκηση του ΕΑΚ (Εθνικού Αθλητικού Κέντρου) όσο και στις δημοτικές αρχές. Ο λόγος είναι οι υπέρογκες αυξήσεις 200% που ζητά η διοίκηση του ΕΑΚ Λάρισας, υλοποιώντας πολιτικές κατευθύνσεις του κατά τ' άλλα «γαλαντόμου» υπουργού, όπως και η δημοτική αρχή, από τα αθλητικά σωματεία προκειμένου να κάνουν χρήση των εγκαταστάσεων.

Επομένως, τα παχιά λόγια ότι «το ιστορικό Αλκαζάρ θα επιστρέψει στους πολίτες της Λάρισας αναβαθμισμένο» δεν αφορούν τον λαϊκό κόσμο και τα παιδιά του, που σήμερα καλούνται να πληρώσουν από την τσέπη τους βαριά χαράτσια για να έχουν πρόσβαση στον Αθλητισμό, αλλά τους επιχειρηματίες των ΠΑΕ και άλλους που εποφθαλμιούν τις δημόσιες εγκαταστάσεις για τα σχέδιά τους.

Γι' αυτό, οι άνθρωποι του Αθλητισμού, που βλέπουν κάθε μέρα να υψώνονται όλο και μεγαλύτερα εμπόδια στο δικαίωμά τους για Αθλητισμό και άσκηση, χρειάζεται να βγάλουν πολιτικά συμπεράσματα για το πού οδηγεί αυτή η πολιτική και τον Αθλητισμό.

Γιατί και εδώ δύο γραμμές συγκρούονται, από τη μια της εμπορευματοποίησης και από την άλλη η γραμμή της ρήξης και σύγκρουσης μ' αυτήν την πολιτική, για να αποτελέσει ο Αθλητισμός πραγματικό δικαίωμα για όλους. Κόντρα στη λογική που καλλιεργείται σκόπιμα από την κυβέρνηση της ΝΔ και βρίσκει υποστηρικτές σε όλα τα κόμματα, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ κ.ά., και τους εκπροσώπους τους σε Περιφερειακά και Δημοτικά Συμβούλια, στα ΕΑΚ κ.α., ότι «ο Αθλητισμός δεν έχει πολιτική και ενώνει», η αλήθεια είναι ότι στον Αθλητισμό σήμερα όλο και περισσότεροι κατανοούν ότι υψώνονται όλο και μεγαλύτερα ταξικά τείχη.

Γι' αυτό και η διέξοδος για τον κόσμο του Αθλητισμού βρίσκεται σε συμπόρευση με την πολιτική πρόταση του ΚΚΕ, για να σωθεί το αθλητικό σωματείο, να επιβιώσει και να αναπτυχθεί ο Αθλητισμός πάνω σε άλλες δομές, ως καθολικό δικαίωμα του ελληνικού λαού και της νεολαίας. Ο πρόσφατος αγώνας και η συσπείρωση των 30 και πλέον αθλητικών σωματείων της Λάρισας δείχνουν τον δρόμο.