Παρά τη φιλολογία για επικείμενο άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, η κατάσταση στην εμπόλεμη περιοχή για τους εγκλωβισμένους ναυτεργάτες έχει γίνει απελπιστική και η κλεψύδρα αδειάζει ακόμα και για την επιβίωση πολλών από αυτούς.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ διεθνών μέσων, σχεδόν 50 πλοία με Ινδούς ναυτικούς παραμένουν εγκλωβισμένα στο λιμάνι Khorramshehr του Ιράν.

«Η κατάσταση εδώ έχει επιδεινωθεί λόγω του πολέμου. Μέχρι στιγμής έχουν πέσει περίπου 50 έως 60 βόμβες. Ζητάμε από την ινδική κυβέρνηση τουλάχιστον να μας δώσει ένα χρονοδιάγραμμα για το πότε θα μπορέσει να μας απομακρύνει. Ολα πίσω μας έχουν καταστραφεί ολοσχερώς και πλοία έχουν καεί», αναφέρει με αγωνία Ινδός ναυτεργάτης.

Την τραγική αγωνία επιβεβαιώνει και το ινδικό ναυτεργατικό σωματείο FSUI. Παρά τις καταγγελίες προς την κυβέρνηση, δεν έχει υπάρξει καμία ουσιαστική απάντηση για τη ραγδαία επιδείνωση των συνθηκών ασφαλείας. «Κάθε μέρα αντιμετωπίζουμε αυτή την κατάσταση και φοβόμαστε για τη ζωή μας. Παρακαλούμε ζητήστε από την ινδική κυβέρνηση να μας επαναπατρίσει από εδώ», δήλωσε στο FSUI ένας ναυτεργάτης.

Οι επαναπατρισμοί Ινδών ναυτεργατών (1.691 μέχρι τις αρχές Απρίλη) αφορούν κυρίως τα πληρώματα σε πλοία ινδικών συμφερόντων και όχι τους χιλιάδες που δουλεύουν σε πλοία με άλλες σημαίες, πολλές από τις οποίες είναι «σημαίες ευκαιρίας».

Στη χειρότερη μοίρα είναι οι ναυτεργάτες που έχουν ναυτολογηθεί από διάφορα δουλεμπορικά γραφεία, ειδικά απ' αυτά που εδρεύουν εκτός Ινδίας. Οι εφοπλιστές όχι μόνο δεν μεριμνούν για τον απεγκλωβισμό τους, αλλά δεν τους πληρώνουν κιόλας, εκμεταλλευόμενοι τους σκόπιμα θολούς όρους που διέπουν τέτοιες κατάπτυστες συμβάσεις.

«Εχει περάσει πάνω από ένας μήνας και δεν έχουμε λάβει καν τους μισθούς μας. Οταν προσπάθησα να καλέσω τον ιδιοκτήτη και τον διαχειριστή, το απέφυγαν, ζητώντας μας να επικοινωνήσουμε με το γραφείο στο Ντουμπάι. Οταν κάλεσα το γραφείο στο Ντουμπάι, κανείς δεν απάντησε στις κλήσεις μας», αναφέρει ναυτεργάτης εγκλωβισμένος στο Ιράν.

«Πολλοί από εμάς δεν μπορούν να ανανεώσουν τα κινητά τους τηλέφωνα και τις κάρτες SIM. Δεν είμαστε σε θέση να επικοινωνήσουμε με τις οικογένειές μας», προσθέτει.

«Υπάρχει έλλειψη πόσιμου νερού. Κάθε μέρα πέφτουν βόμβες εδώ και βλέπουμε πυραύλους να πετούν γύρω μας. Δεν γνωρίζουμε για πόσο θα διαρκέσουν οι προμήθειές μας. Ζούμε με συνεχή φόβο και οι πράκτορες δεν μας δίνουν καμία απάντηση. Με αυτόν τον ρυθμό, θα πεθάνουμε», πρόσθεσε ένας άλλος. Οι ναυτεργάτες αυτοί ουσιαστικά «περιμένουν τον θάνατο», ανέφερε μια τρίτη πηγή.

Δίπλα σ' αυτά, τα συνδικάτα καταγγέλλουν ανοιχτούς εκβιασμούς πληρωμάτων πως θα απολυθούν και θα μπουν στη μαύρη λίστα αν αρνηθούν να πλεύσουν σε επικίνδυνα νερά.

«Υπήρξε πρόσφατα μια περίπτωση... Ενα πλοίο ταξίδευε από τη Σαουδική Αραβία προς την Κίνα. Ολόκληρο το πλήρωμα αρνήθηκε (να ταξιδέψει). Ετσι, αντικαταστάθηκαν (από την Ινδία). Και άνθρωποι πήγαν γνωρίζοντας ότι το πλοίο θα διέσχιζε τα Στενά (του Ορμούζ)», αναφέρει η FSUI.

«Το πρόβλημά είναι ότι (η ινδική κυβέρνηση) αναγκάζει τα πλοία να διασχίζουν τα ύδατα και δεν λαμβάνει καν υπόψη τις ζωές των ναυτικών ως σημαντικές», αναφέρεται σε ρεπορτάζ ειδησεογραφικού μέσου και προστίθεται ότι το κράτος ενδιαφέρεται μόνο για το πετρέλαιο, καθώς στην Ινδία υπάρχει έλλειψη.

Ενδεικτικό του κινδύνου στον οποίο εκτίθενται όχι μόνο οι ναυτεργάτες που είναι εγκλωβισμένοι από τη μεριά του Ιράν, αλλά και από τη μεριά των κρατών της Αραβικής Χερσονήσου, είναι και το εξής: Σύμφωνα με πολλές καταγγελίες, οι εφοπλιστές αφήνουν τα πληρώματα στην ανοιχτή θάλασσα για να μην πληρώνουν τέλη ελλιμενισμού, καταδικάζοντας τους ναύτες σε ακραίες συνθήκες επιβίωσης.

«Ο ελλιμενισμός κοστίζει χρήματα, οπότε τα πλοία παραμένουν σε ανοιχτά ύδατα χωρίς να αγκυροβολούν - κάτι που σημαίνει ότι οι γεννήτριες απενεργοποιούνται, δεν υπάρχει έλεγχος θερμοκρασίας, η τροφή διανέμεται με δελτίο και οι πλοίαρχοι αναγκάζονται να διαχειρίζονται περιορισμένα αποθέματα για παρατεταμένη επιβίωση, καθώς τα πληρώματα ουσιαστικά λειτουργούν σε κατάσταση επιβίωσης», αναφέρει μια πηγή.