Ως επιστήμονες και ερευνητές, γνωρίζουμε ότι σε συνθήκες καπιταλισμού η επιστήμη και η γνώση μετατρέπονται σε εμπόρευμα, η Ερευνα εξυπηρετεί την κερδοφορία των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων και το πανεπιστήμιο μετατρέπεται σε επιχείρηση που παράγει φτηνό και «ευέλικτο» εργατικό δυναμικό. Και γνωρίζουμε ότι αυτή η πορεία δεν αποτελεί παρέκκλιση αλλά είναι κεντρικά σχεδιασμένη, είναι ο συστημικός τρόπος λειτουργίας του καπιταλισμού. Γι' αυτό δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με διαχειριστικές επιλογές. Απαιτείται συνολική σύγκρουση με την εξουσία του κεφαλαίου, με τον ίδιο συστημικό και προσεκτικά σχεδιασμένο τρόπο.

Γι' αυτό λοιπόν συμπορεύομαι με το ΚΚΕ, γιατί είναι η μόνη συνεπής δύναμη που αποκαλύπτει και αναλύει επιστημονικά αυτές τις αντιφάσεις και προτείνει και διέξοδο: Κεντρικός σχεδιασμός στην οικονομία, εργατικός έλεγχος, κοινωνικοποίηση των βασικών μέσων παραγωγής. Για μια κοινωνία όπου η επιστήμη δεν θα εξυπηρετεί το κέρδος αλλά τις ανθρώπινες ανάγκες.

Και αυτή η συμπόρευση δεν είναι επιφανειακή ή προσωρινή. Είναι επιλογή στρατοπέδου. Με την κοινωνική πλειοψηφία για μια άλλη κοινωνία, όπου την εξουσία θα την έχουν όσοι παράγουν τον πλούτο.