Στον δρόμο της αντεπίθεσης, απέναντι στις θυσίες χωρίς τέλος και τις παγίδες εγκλωβισμού
Εναν Γολγοθά ανεβαίνουν τις μέρες αυτές οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα, βλέποντας τις τιμές να εκτοξεύονται, τους μισθούς και τις συντάξεις καθηλωμένες εκεί που βρίσκονταν πριν από 17 χρόνια και δύο κρίσεις, το αστικό κράτος στα «καλύτερά του» - να τον πνίγει με την πρώτη βροχή, να του φορτώνει τη σαπίλα του, να συγκαλύπτει τα προδιαγεγραμμένα εγκλήματα σε βάρος του - την ίδια ώρα που όλη η χώρα μετατρέπεται σε ένα απέραντο αμερικανοΝΑΤΟικό στρατόπεδο και στόχο αντιποίνων.
Στην ίδια εικόνα, το «πλάνο που ανοίγει» δείχνει τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο να κλιμακώνεται, αγκαλιάζοντας πλέον δεκάδες χώρες, σχέδια για χερσαία επέμβαση στο Ιράν και αποστολές στα Στενά του Ορμούζ να πέφτουν στο τραπέζι, παράλληλα με τα ιμπεριαλιστικά παζάρια που οξύνουν παραπέρα τις αντιθέσεις, τα ανοιχτά μέτωπα της παγκόσμιας μάχης για την πρωτοκαθεδρία να ενοποιούνται από τη Μ. Ανατολή έως την Ουκρανία δημιουργώντας τη δική τους δυναμική.
Πλευρά του πολέμου αυτού - και όχι κάποια «παράπλευρη απώλεια» - είναι και ο ενεργειακός πόλεμος, με τη σημερινή σύγκρουση να προσθέτει νέους κρίκους στην αλυσίδα που ξετυλίγεται πολύ πριν τον τωρινό πόλεμο, να «επαναχαράσσει τον χάρτη» των ενεργειακών και άλλων δρόμων κυριολεκτικά με αίμα, να συμπαρασύρει τις καπιταλιστικές οικονομίες προς μια νέα καπιταλιστική κρίση.
Σημαιοφόρος των ευρωατλαντικών σχεδιασμών σε όλα τα πεδία, από την άμεση εμπλοκή και τη συμμετοχή στον πόλεμο έως τα σχέδια «ενεργειακής κυριαρχίας» των ΗΠΑ, με προμετωπίδα τον περιβόητο «Κάθετο Διάδρομο», αναδεικνύεται η κυβέρνηση της ΝΔ, για λογαριασμό των επιχειρηματικών ομίλων και της κερδοφορίας τους. «Ορος ύπαρξης» της αστικής τάξης στις σημερινές συνθήκες και για τη νέα «μεγάλη Ιδέα» της αναβάθμισης και την κερδών της αναδεικνύονται οι αμερικανοΝΑΤΟικές αποστολές στην Ανατ. Μεσόγειο, οι Patriot στον Κόλπο και οι φρεγάτες στην Ερυθρά, η συμμετοχή στις «συμμαχίες των προθύμων» για τα Στενά του Ορμούζ, όσο και τα σχέδια της Ανατ. Μεσογείου - «ΝΑΤΟικής λίμνης». Γι' αυτό είναι πρόκληση στον λαό τα κυβερνητικά παραμύθια πως της «έκατσε στραβή στη βάρδιά της», πως απλά «διαχειρίζεται» μια «εξωγενή» κρίση, ενώ οι αιτίες του σημερινού πολέμου και τα βήματα κλιμάκωσής του, όπως και οι συνέπειές τους στα λαϊκά στρώματα φέρουν φαρδιά πλατιά την υπογραφή της. Εμπλοκή και ένταση της εκμετάλλευσης, πολεμικές δαπάνες και φοροληστεία αποτελούν στην πραγματικότητα πλευρές του ενιαίου ταξικού πολέμου που διεξάγεται με νέα ένταση σε βάρος των εργαζομένων, του λαού, ως όρος και προϋπόθεση ώστε η αστική τάξη να διεκδικήσει «μερτικό απ' τη λεία».
Πλευρές αυτού του ταξικού πολέμου είναι:
- Η φοροληστεία και τα ματωμένα πλεονάσματα σε συνθήκες εκτίναξης του πληθωρισμού (έως και προβλέψεις για 5% κάνουν τα αστικά επιτελεία τις μέρες αυτές), με τα δισ. των άδικων έμμεσων φόρων που η κυβέρνηση αρνείται να μειώσει για να μην διακινδυνεύσει τη «δημοσιονομική σταθερότητα» του κεφαλαίου. Δηλαδή, τις δυνατότητες του κράτους να θωρακίζει την καπιταλιστική κερδοφορία σε συνθήκες πολεμικής εμπλοκής.
- Οι καθηλωμένοι μισθοί και δικαιώματα, με τη «βούλα» κράτους - εργοδοσίας και σάπιων εργατοπατέρων της ΓΣΕΕ, για να δέσουν χειροπόδαρα τους εργαζόμενους σε συνθήκες πολεμικής οικονομίας.
- Η προσπάθειά τους να στρατεύσουν τους εργαζόμενους στους νέους «εθνικούς» στόχους, με τον βούρδουλα του «έχουμε πόλεμο» και με το «τυράκι» των «ευκαιριών» που βλέπουν οι καπιταλιστές στην Ενέργεια, στη ναυτιλία, στις κατασκευές και την πολεμική βιομηχανία, την προσπάθειά τους να «ανανεώσουν» μέσα από εκεί τους δεσμούς με μια σειρά από μικροαστικά στρώματα.
- Η προσπάθειά τους να φορτώσουν «πάραυτα» όλες τις «ευαλωτότητες» της καπιταλιστικής οικονομίας (αυτά που πριν παρουσίαζαν ως «τα ατού» της) στις πλάτες των εργαζομένων και λαϊκών στρωμάτων: Από την επιβράδυνση των επενδύσεων και το τέλος του φτηνού δανεισμού μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης, έως τις ακυρώσεις στον Τουρισμό, και από τις συνέπειες της «απελευθέρωσης» στην Ενέργεια έως την παραπέρα εκτίναξη του κόστους της αγροτικής παραγωγής.
«
Δύναμη κρούσης» του κεφαλαίου στον πόλεμο αυτόν είναι το αστικό κράτος και οι μηχανισμοί του, όπως επιβεβαιώνεται ξανά τις μέρες αυτές:
- Με «οροφές δαπανών» ευρωενωσιακών προδιαγραφών για τις λαϊκές ανάγκες και έργα για τον λαό «μη επιλέξιμα», με «άκαμπτους κανόνες» για τη φοροληστεία, αλλά με «ευελιξία» για το κεφάλαιο και «τον ουρανό να είναι το όριο» για τους ευρωατλαντικούς εξοπλισμούς, που έφτασαν πέρσι τα 7 δισ.
- Επιλεκτικά «ανίκανο» να υπερασπιστεί τη ζωή του λαού ακόμα και σε μια δυνατή βροχή, αλλά με «πρωτόγνωρα αντανακλαστικά» στο να στέλνει στρατιωτικές δυνάμεις εκτός συνόρων, να στήνει πρόβες πολέμου και χτυπημάτων από αντίπαλα κέντρα στην Ελευσίνα και στα άλλα λιμάνια της χώρας.
- «Αργό» και «δυσκίνητο» όταν πρόκειται για τις αποζημιώσεις των αγροτών, για τα τεράστια κενά και προβλήματα στην εκπαίδευση, αλλά «ρολόι» όταν πρόκειται να στήσει τα νέα αγροτοδικεία, να διώξει φοιτήτριες που καταγγέλλουν τα προβλήματα στις εστίες τους, συνδικαλιστές που τα καταγγέλλουν, όταν πρόκειται να κουκουλώσει τα σκάνδαλα που γεννάει η πολιτική τους σε βάρος του λαού, το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα.
- «Ανίκανο» να προστατέψει την ανθρώπινη ζωή, όπως στις μεταφορές, ακριβώς γιατί είναι ικανό να προωθεί την πολιτική κεφαλαίου - ΕΕ για την «απελευθέρωση» και τα κέρδη. «Ανίκανο» να προλάβει το προδιαγεγραμμένο έγκλημα, αλλά ικανό και γρήγορο στην προσπάθεια συγκάλυψής του, τώρα και με μεθοδεύσεις για δίκη κεκλεισμένων των θυρών.
Η επίθεση αυτή θα κλιμακώνεται παράλληλα με τις δυσκολίες και τα ζόρια στο στρατόπεδο της αστικής τάξης και των συμμαχιών της, όσο τα αδιέξοδα και οι αντιθέσεις του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος αναπαράγονται «διευρυμένα» στο έδαφος του ιμπεριαλιστικού πολέμου. Από την άποψη των εργαζομένων, του λαού, χρειάζεται ακόμη μεγαλύτερη ετοιμότητα, κινητοποίηση, παρέμβαση στις εξελίξεις, αφού η αστική τάξη, η κυβέρνηση, τα υπόλοιπα κόμματα του κεφαλαίου εντείνουν την προσπάθεια να τους φορτώσουν με νέες θυσίες.
Οι «ρωγμές» στο εσωτερικό του ΝΑΤΟ, κυρίως ανάμεσα στις ΗΠΑ και την ΕΕ, μεγαλώνουν, οι αντιθέσεις εκφράζονται (και παζαρεύονται) σε όλα τα ανοιχτά ζητήματα από την Ουκρανία έως τα Στενά του Ορμούζ και από τον ενεργειακό εφοδιασμό έως τη «στρατιωτική αυτονομία», στο φόντο της κλιμάκωσης της μάχης με την Κίνα για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα.
Οι «τεκτονικές πλάκες» που κινούνται, τα ρήγματα που μεγαλώνουν, κινούν τα νήματα των πολιτικών διεργασιών, της αστικής αντιπαράθεσης «εντός των τειχών» του συστήματος. Από τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης Τραμπ και τις μεγάλες διαδηλώσεις στις... «άτρωτες» ΗΠΑ, έως το εσωτερικό της ΕΕ και σε μια σειρά από χώρες της, η αντιπαράθεση ανάμεσα σε τμήματα του κεφαλαίου φουντώνει για το ποιος και πώς θα διευθύνει τον πόλεμο για λογαριασμό της αστικής του τάξης, ποιος και πώς θα φορτώσει τις συνέπειες στους λαούς, θα τους ζέψει στο άρμα των στόχων τους.
Αυτό είναι και το πραγματικό υπόβαθρο των διεργασιών που επιταχύνονται στο αστικό πολιτικό σύστημα και στη χώρα μας, όπως αποτυπώνεται στον κυβερνητικό ανασχηματισμό και τα σενάρια πρόωρων εκλογών, αλλά και μετεκλογικών κυβερνητικών συνεργασιών, στις αποφάσεις του πρόσφατου συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ, στο άρον άρον «σφράγισμα» από τα αστικά επιτελεία της «ληξιαρχικής πράξης γέννησης» των νέων σχημάτων εγκλωβισμού του λαού με τα ίδια σάπια υλικά της σοσιαλδημοκρατίας, όπως το κόμμα Τσίπρα, αλλά και το κόμμα Καρυστιανού.
Σε συνθήκες πολέμου και βαθιάς εμπλοκής της χώρας σε αυτόν, με ό,τι αυτή σηματοδοτεί, το μόνο σίγουρο είναι ότι το σύστημα θα δώσει το επόμενο διάστημα τα ρέστα του για να στήσει τα νέα αναχώματα εγκλωβισμού. Τίποτα δεν έχει να περιμένει ο λαός για τα δικά του συμφέροντα, όποια κι αν είναι η κατάληξη των διεργασιών αυτών:
- Ολα τα αστικά κόμματα και μορφώματα μαζί προσυπογράφουν την εμπλοκή και τους «εθνικούς» στόχους του κεφαλαίου, τους εξοπλισμούς και τις θυσίες από τον λαό.
- Ολοι μαζί καλλιεργούν τις αυταπάτες για αστικό κράτος «όλων», δικαιοσύνης και «κάθαρσης» μέσα σε ένα άδικο από τη φύση του σύστημα.
- Ολοι μαζί ποτίζουν στον λαό το δηλητήριο της κοινωνικής συναίνεσης, της υποταγής δηλαδή των εργαζομένων στους εκμεταλλευτές του.
- Κι επειδή ταυτίζονται σε όλα τα μεγάλα, όλοι μαζί φουντώνουν τον αποπροσανατολιστικό καβγά και τη σκανδαλολογία, κρύβοντας ταυτόχρονα το έδαφος πάνω στο οποίο θεριεύουν τα σκάνδαλά τους, το έδαφος της καπιταλιστικής κερδοφορίας και της ευρωενωσιακής «κανονικότητας».
Η πραγματική ελπίδα για τους εργαζόμενους, τον λαό, βρίσκεται στον αγώνα για τις δικές τους ανάγκες, σε γραμμή σύγκρουσης με το κεφάλαιο, τις κυβερνήσεις, τα κόμματά του, για να μην πληρώσουμε τους πολέμους και τα κέρδη των καπιταλιστών. Τα πάνω από 700 σωματεία, τα χιλιάδες συνδικαλιστικά στελέχη από κάθε χώρο δουλειάς, από τον Εβρο έως την Κρήτη, από τον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα, που από την Παρασκευή συμμετέχουν στη διεθνιστική εκδήλωση και στην Πανελλαδική Σύσκεψη του ΠΑΜΕ, αποτυπώνουν τις ελπιδοφόρες αυτές διεργασίες μέσα σε εκατοντάδες χώρους δουλειάς.
Δείχνουν τον δρόμο της οργάνωσης, τις δυνατότητες ανασύνταξης του εργατικού κινήματος, τον δρόμο για να βγει η οργανωμένη εργατική τάξη στο προσκήνιο, να περάσει στην αντεπίθεση με τη σημαία των δικών της αναγκών, απέναντι σε κράτος και εργοδοσία. Το ίδιο και οι μεγάλοι αγώνες που προηγήθηκαν, στους οποίους χτίστηκε η μεγάλη συμμετοχή - ρεκόρ στην Πανελλαδική Σύσκεψη.
Είναι ακριβώς αυτά που φωτίζουν το πραγματικό δίλημμα για τον λαό: Οργάνωση με συσπείρωση και ζωντάνεμα των σωματείων, αναμέτρηση και σύγκρουση με την εργοδοσία και το κράτος, συγκέντρωση δυνάμεων για την αντεπίθεση και την ανατροπή, απέναντι στην αναμονή και τον εγκλωβισμό σε παλιές και νέες αυταπάτες, που είναι ο σίγουρος δρόμος για νέες συμφορές.
Τον δρόμο αυτό δείχνει η πολιτική πρόταση του ΚΚΕ, που εξοπλίζει με προοπτική, δύναμη και αντοχή το εργατικό - λαϊκό κίνημα. Δίνει απάντηση στο πώς μπορούν να ικανοποιηθούν οι ανάγκες των εργαζομένων για δουλειά με σύγχρονα δικαιώματα, των αγροτών για να δουλεύουν και να παράγουν στον τόπο τους ποιοτικά και φτηνά τρόφιμα για όλο τον λαό, των μαθητών και φοιτητών για σύγχρονες δωρεάν σπουδές, οι ανάγκες όλου του λαού για καθολική αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Υγεία και Πρόνοια, υποδομές αντιπλημμυρικής, αντιπυρικής, αντισεισμικής προστασίας. Για ειρήνη, λαϊκή ευημερία και αμοιβαία επωφελείς σχέσεις με όλους τους γείτονες λαούς.
Για να απαλλαγεί ο λαός από τον βραχνά του κέρδους, το σάπιο αστικό κράτος και τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις που τον καταδυναστεύουν και τον σέρνουν στον πόλεμο και την εκμετάλλευση. Για να αξιοποιήσει για τις δικές του ανάγκες τις μεγάλες σύγχρονες δυνατότητες, με την κοινωνικοποιημένη οικονομία, τα μέσα παραγωγής στα χέρια του, με κεντρικό σχεδιασμό, την εργατική εξουσία και τους θεσμούς της, τον εργατικό - λαϊκό έλεγχο. Σε αυτόν τον δρόμο αξίζει ο λαός να καταθέσει κάθε θυσία, αντί για τις θυσίες χωρίς τέλος για τα κέρδη και τους πολέμους των καπιταλιστών!
Τ.